The Asphyx (1972)

Film met een zeer origineel verhaal en een lekkere sfeer. Het acteerwerk is zeer goed en de soundtrack werkt sfeerverhogend en bevorderd de spanning waardoor de film naar een hoger nivo wordt getild. Prima camerawerk ook. De film is voor sommigen waarschijnlijk te langzaam maar ik vond dat niet vervelend en ik vond het ook nergens inkakken. Gewoon een erg goede film.

Goed verhaal in deze gothic horror. Nou ja, horror precies. Asphyx heeft het vooral van een lugubere en sfeervolle mise-en-scène. Bedenkingen over onsterfelijkheid sluimeren voortdurend door de dialogen en de wending die de film neemt beviel me wel. Lekker classic en Hammer achtig, en wat mij betreft geslaagd. Dit was meteen ook de opwarmer van mijn Halloween avond.

Sir Hugo Cunningham is een excentrieke wetenschapper die vastbesloten raakt om de mysterieuze verschijning rond de dood — de Asphyx — te vangen. Zijn onderzoek naar het ongrijpbare wezen drijft hem steeds verder in moreel en emotioneel gevaar, zeker wanneer zijn dochter Christina en haar verloofde Giles in zijn obsessie worden meegesleurd. Wat begint als een doodse, bijna wetenschappelijke zoektocht, verandert langzaam in een tragisch verhaal over hoogmoed, verlies en de prijs van eeuwig leven.

“The Asphyx” is een fascinerende mix van Victoriaanse sfeer, parapsychologie en sciencefictionachtige verbeelding, gedragen door een serieuze, bijna plechtstatige toon. Peter Newbrook maakt van een bizar concept iets verrassend ernstigs, al werkt die strengheid niet altijd in het voordeel van het tempo. De film blinkt uit in gotische beelden en inventieve ideeën, terwijl de praktische effecten en het plot soms heerlijk ouderwets aanvoelen. Robert Stephens geeft het geheel gravitas, en Robert Powell zorgt voor een menselijk tegengewicht. Niet elke scène overtuigt even sterk, maar de film blijft uniek, eigenzinnig en memorabel. Derde herziening op bluray van Redemption, jammer genoeg zonder ondertitels. Minstens 3,5/5