The Hunted (2003)

Ik heb echt moeite met films waarbij de “dader” eigenlijk een slachtoffer is, maar deze slachtoffer wordt neergezet als dader.

Dat was ook al met de film “Dont Breathe” zo waarbij 3 idioten besluiten om in te breken bij een blinde man en deze ook aanvallen.Ik zag dat als zelfverdediging, dus ik had 0 medelijden met die 3 inbrekers. Ik hoopte juist de hele film dat ze alle 3 uitgeschakeld zouden worden en vond het daarom geen thriller, maar een heerlijke, vermakelijke actie film.

En bij deze film had ik hetzelfde gevoel: ik had medelijden met Hallam en hoopte de hele tijd dat hij weg zou komen. Hij deed immers niemand kwaad? Hij heeft niemand (zomaar) vermoord. Hij heeft enkel de lui omgelegd die met zwaar geschut voor hem kwamen in het bos. Dus dat zag ik ook als zelfverdediging. Hij had op zijn vlucht zoveel mensen kunnen vermoorden, bijv die man in die tram, maar dat deed ie niet.

Bovendien vond ik het verhaal niet goed uitgewerkt en onafgemaakt, want er was duidelijk meer aan de hand met die hele samenzwering tegen Hallam. Daardoor vind ik hem dus een slachtoffer en denk ik dat ie niet uit was op kwaad.

Jammer dat ze in de film geen ruimte hebben gemaakt voor L.T en dat hij niet heeft doorgevraagd wat er was en wat hem dreef tot die moorden. Dat stuk is dus compleet genegeerd en overgeslagen. Heel irritant, een film zonder plot.

Typische 90ies actieflick. Best aardig om eens op te zetten tijdens een regenbui, al heeft het natuurlijk weinig om het lijf. Vrij simpel plotje in een standaard leerling vs oude meester verhaaltje. Tommy Lee Jones barst van het charisma wat meer dan genoeg is, Del Toro stelt wat teleur met zijn nietszeggende rol.

Verder krijgen we een aardig slotgevecht en blijft de film keurig binnen de 100 minuten.

2,5*

Dit begint op zich ijzersterk, met eerst een gruwelijke scène in Kosovo (eigenlijk niet gepast in een standaard actiethriller als dit) en daarna twee jagers die zelf opgejaagd worden, maar daarna wordt de film langzaam maar zeker ongeloofwaardiger en vooral lachwekkender, met Jones die overal maar de voetafdrukken van Del Toro tegenkomt (zelfs in het huis van zijn ex-vriendin ruimt hij zijn modderspoor niet op!) en steeds nog nèt flitsen ziet van Del Toro die nèt niet ver genoeg uit de buurt is. Of zou dat opzet zijn van Del Toro om Jones weg te lokken naar een terrein waar ze op hun gemak hun messengevecht kunnen houden? Niet onmogelijk, maar omdat geen van beiden hier later nog op terugkomt gaat dat er bij mij niet in. Hoogtepunt van de film is dat ze hun achtervolging even onderbreken om onder triomfantelijke muziek messen te smeden en gecompliceerde booby-traps te zetten. Compenserende pluspunten zijn de muziek van Brian Tyler met de effectieve drone eronder, de realistische hoeveelheden bloed die de slachtoffers verliezen, en het feit dat de vechtscènes zonder muziek plaatsvinden, maar dat zijn slechts kleine doekjes voor het bloeden. Misschien dat deze film wat beter uit de verf was gekomen als hij een half uur langer had geduurd en wat meer tijd voor de personages en de plot had genomen, maar aan de andere kant vond ik 90 minuten ook wel weer lang zàt. Van de eerste keer dat ik deze film zag herinnerde ik me nog dat ik hem behoorlijk spannend vond, maar de herziening is een behoolijke tegenvaller geworden.

"He's unusual. He can kill anybody without regret. Most of the poeple he killed never knew he was in the same room as them.”

Ik heb ooit deze film al wel eens gezien, ik meen dat ik hem ook ergens op DVD nog heb liggen (bij mams thuis) maar, ik vond dit eerlijk gezegd niet een hele goede film. Ik herinnerde mij in ieder geval wel echt een betere film. En hoewel de film de nodige potentie kende, werd er nou ook niet bepaald veel mee gedaan als ik eerlijk ben. Het verhaal vond ik toch ietwat zwak, de acteerkunsten zijn prima maar, daar is ook alles mee gezegd. Genoeg actie, dat wel alleen is het allemaal nogal nietszeggend, erg jammer.

Vandaag weer eens herbekeken, vond het nog steeds een spannend kat en muis film.

Begin een stuk in het bos, daarna verplaatst de film zich door de stad met een lange achtervolging vol spanning en actie.

Op het eind van de film weer in het bos met de spannende ontknoping!

Op zich had de film nog wel meer uitgewerkt kunnen worden, want waarom wil hij wraak op Tommy Lee?

Misschien had dit te maken met zijn (oorlog) verleden?

Ik heb mij hier wel mee vermaakt, maar vond toch na de herziening iets minder spannend , maar de film verveeld niet en de vaart zit er goed in bij de achtervolgingen!

Daarom 3.5 sterren!

Lijkt trouwens wel veel op de film: U.S. Marchals U.S. Marshals (Film, 1998) als je van deze film houd is dat ook een aardader!

Regisseur William Friedkin heeft veel kwaliteiten getoond in zijn loopbaan binnen de filmindustrie, maar The Hunted mist toch een hoop om boven zijn betere werk uit te komen. Tommy Lee Jones en Benicio del Toro zijn niettemin goed op dreef als tegenpolen en bereiken samen een innemende finale, maar de opbouw daarnaartoe mist te veel spanning en/of sfeer om gepast te beklijven. The Hunted oogt bovendien ongebalanceerd, aangezien de tweede helft aanzienlijk minder explosief voor de dag komt dan de eerste helft. Van alles vliegt bijvoorbeeld de lucht in tijdens de opening, maar soortgelijke beelden krijg je daarna niet meer te zien. Friedkin wekt daarmee de indruk dat zijn budget tijdens de productie was opgeraakt, maar gelukkig duurt het allemaal niet te lang. Zeker niet zijn beste werk, aan de andere kant niet zijn slechtste werk.