Concussion (2015)

Moedige keuze voor Will Smith om in de huid van Dr. Bennet Omalu te kruipen. Deze keuze zal hem niet door alle Amerikanen in dank worden afgenomen. Omalu is een Nigeriaanse dokter die naar Amerika kwam en daar de nationale sport bekritiseerde, het hele relaas daarover leende zich uiteraard voor een film met Oscar aspiraties en dus is Will Smith van de partij. Smith is uitstekend en in de bijrollen vallen Alec Baldwin, Albert Brooks en vooral David Morse op. Mijn enige probleem met de film is dat er verschillende scènes zijn waarbij ook de liefde en het respect voor het spelletje naar voren moeten komen om maar te onderstrepen dat de film niet per sé tegen de NFL is maar gewoon een verhaal wil vertellen. Voor mij rijmen die zaken niet helemaal, als je wil zeggen dat iets slecht voor je is moet je het niet tegelijkertijd gaan promoten.

Er zit voldoende vaart in, Brooks brengt nog een flinke dosis humor mee. Een professioneel medisch drama met thriller elementen. Ik heb me vermaakt: 3,5*

Boeiende opening gevolgd door een vrij oppervlakkig vervolg. Gaat nergens echt de diepte in. De manier waarop Omalu zijn ontdekking doet, had veel beter uitgediept kunnen worden en ook de strijd tussen Omalu en de NFL. De impact die Omalu's bevinding heeft op de samenleving wordt kort behandeld, maar dat had veel beter uitgediept kunnen worden. Had hier veel meer van verwacht na de opening. Aardig om een keer te zien, meer niet.

***

ja, je kan er een hoop over zeggen. Maar voor mij de beste film die ik in tijden gezien heb. Een perfecte rol van Smith, en Baldwin ook zeer goed op dreef. Mag van mij in de prijzen gaan vallen bij Oscars, maar zal wel niet zo zijn. Ik vond hem in ieder geval waanzinnig, fantastisch, ongelofelijk.

Braaf drama over de schok in de Amerikaanse sportwereld dat het vroegtijdig overlijden van NFL-helden wel eens te maken zou kunnen hebben met de vele klappen op het hoofd die ze te verwerken krijgen. Volgens mij speelde enige tijd terug een zelfde discussie in het Nederlandse voetbal, of koppen niet tot hersenbeschadiging kon leiden. Kennelijk niet (ahum) want nooit meer iets over gehoord.

Will Smith speelt een aimabele en rechtschapen wetenschapper, die het opneemt tegen de NFL. Mooie eigenschappen natuurlijk maar dat maakt hem wat eendimensionaal. Hij krijgt veel lof voor zijn Nigeriaanse accent dus hij heeft zich kennelijk gedegen voorbereid. Is hij overgeslagen bij de Oscars zoals her en der wordt beweerd? Ik heb pas twee andere Oscargenomineerden gezien in deze categorie, en hij is niet minder dan Matt Damon in The Martian, dus daar valt iets voor te zeggen. Maar het blijft appels met peren vergelijken eigenlijk.

Maar goed beschouwd is Concussion typisch Oscar-bait: op feiten gebaseerd, sympathieke hoofdpersoon die het opneemt tegen een overmacht- dus ik kan me de teleurstelling in huize Smith in elk geval wel voorstellen.

Jammer dat er relatief veel tijd verspild wordt aan de niet al te opzienbarende relatie met zijn vrouw- al past dat wel in de tendens in Hollywood ook het verhaal van "de vrouw achter de man" te tonen- wellicht na (op zich terechte) kritiek dat er zo weinig interessante vrouwenrollen zijn, maar dat betekent m.i. niet dat je nu in elke biopic een hoofdrol aan de partner moet geven, alleen maar omdat ze de partner is. Nu blijft er namelijk weinig tijd over om het conflict tussen de NFL en Omalu te tonen- gladkjakker Luke Wilson heeft nauwelijks screentime en ookf de NFL-bonzen moeten het met een minuutje doen.

Verder is de film vooral degelijk- weinig spannend in beeld gebracht, op een korte animatie hoe het er van binnen aan toe gaat als twee hoofden botsen op volle snelheid, na- maar het onderwerp leent zich ook niet echt voor flitsende montage, camerawendingen en originele editing. Ten slotte heb ik persoonlijk weinig met Football en ben daardoor ook niet echt betrokken, al die namen van gevallen helden zeiden me niets. Daardoor kon ik me wel wat beter inleven in Mister...eh sorry, Doctor Omalu die als buitenstaander ook nauwelijks bekend was met de sport.

Deze film creëerde een mooi podium voor Will Smith waarin hij duidelijk weet te schitteren in dit David vs Goliath verhaal. Indien je geen Will Smith fan bent of van American Football houdt, dan kan je nog ontzettend genieten van deze indrukwekkende film. De uiteenzetting en wetenschappelijke verklaringen achter deze ontdekking zijn fascinerend en een sterk bewijs dat één persoon het verschil kan maken. Het is echter wel allemaal behoorlijk braaf en via het vast Hollywood stramien uiteengezet, maar het stoorde mij niet ver genoeg om de film daardoor minder te waarderen.

Hulde voor Will Smith om Dr Omalu zo gepassioneerd neer te zetten, 'n fikse roe voor regisseur Peter Landesman om het ritme te verstoren waardoor ik toch een paar keer op m'n bank tenenkrommend zat te wiebelen... Deze verfilming had veel meer power en uitdaging verdiend!

Maar wat heb ik van Will Smith genoten, en alleen daarom een vette 9/10...

Waargebeurd drama met een mooie ingetogen, atypische rol voor Will Smith. Hij is hier uitstekend als de uit Nigeria afkomstige neuropatholoog die als eerste een neurodegeneratieve ziekte, bekend als CTE, ontdekt bij voormalige NFL-spelers. Het eerste uur is boeiend en meeslepend; jammer dat het tweede herhaaldelijk inkakt en hier en daar verzandt in clichématige toestanden. Overigens een schande dat David Morse niet genomineerd is voor een Academy Award met zijn korte maar zeer indringende optreden als het eerste NFL-slachtoffer.

Aardig waargebeurd verhaal over de Nigeriaanse (wonend in Amerika) dokter Dr. Bennet Omalu (zijn Nigeriaanse naam is overigens Omalu Onyemalukwube ), welke een forensische neuropatholoog is, en die als eerste een neurodegeneratieve ziekte (ook wel afgekort genoemd "CTE") ontdekt bij voormalige NFL-spelers die zelfmoord plegen (omdat ze gek in hun hoofd worden) en dit naar buiten wil brengen en aantoonbaar wil maken. Hierdoor komt hij echter op gespannen voet te staan met de machtigste instellingen ter wereld, namelijk de NFL (vergelijkbaar met de FIFA qua voetbal), die het willen ontkennen en hem dus dwarsbomen. Voormalige Football spelers, die zelfmoord hebben gepleegd, waarbij Dr. Bennet Omalu "CTE" ontdekt heeft, zijn o.a. Mike Webster (zijn eerste persoon/slachtoffer) en Dave Duerson (die lang een tegenstander was van Dr. Bennet Omalu). Omdat de laatste naderhand ook in het NFL-management zat, is het gelukkig niet in de doofpot beland, waar het wel sterk op begon te lijken. Zijn afscheidsbrief waarop hij aangeeft dat zijn hersenen moeten worden gedoneerd om onderzocht te worden en dat hun (refererend naar vooral Dr. Bennet Omalu) gelijk hadden, heeft zeker ook meegeholpen.

Het verhaal zit goed in elkaar en weet zeker ook te boeien en te interesseren en dat komt mede ook omdat er weinig tot niets vanaf wist. En dat laatste komt omdat American Football me totaal niet kan boeien (is dan ook eigenlijk alleen in Amerika populair, zelfs de populairste sport). Ook de uitvoering van het verhaal is goed (zeker wat betreft het laatste uur), maar hier en daar is het wel wat zoetsappig en wordt er ook regelmatig naar "God" gerefereerd. Dus wat dat betreft had deze film wel wat weg van een RTL-4 achtige dramafilm. Het einde van het verhaal was mooi en was zelfs wat ontroerend/emotioneel en ook de status/feiten die bij de aftiteling worden aangegeven waren interessant. Daarbij krijg je ook te lezen dat sinds 2015, Dr. Bennet Omalu officieel een Amerikaanse burger is geworden.

De rol van Dr. Bennet Omalu wordt overigens uitstekend gespeeld (pratend met een Nigeriaans accent) door Will Smith en ook wat mij betreft had hij wel genomineerd mogen worden bij de Oscars. Misschien heeft de NFL dat wel gedwarsboomd Ook de rol van Alec Baldwin als voormalig NLF-dokter Dr. Julian Bailes mocht er zeker wezen. De rol van Gugu Mbatha-Raw als de Nigeriaanse Prema Mutiso, waarop Dr. Bennet Omalu verliefd op wordt en mee gaat trouwen, vond ik daarentegen niet sterk en qua schoonheid werd ze ook overtroffen door Sara Lindsey in de rol van Gracie die een soort van hulpje is van Dr. Bennet Omalu.

Gewoon een aardige en interessante waargebeurde Drama film m.b.t. Dr. Bennet Omalu en zijn ontdekking van de ziekte "CTE" bij voormalige American Football spelers (die zelfmoord hebben gepleegd) en die natuurlijk veel impact heeft op de NFL (National Football League). De film duurt bijna twee uren lang en vooral het laatste uur daarvan is sterk.

P.S. zo te zien was Sony de sponsor van deze film. Vroeger vond ik dat altijd een A-merk samen met o.a. Philips, maar nu is het eigenlijk nog maar een B-merk, omdat vooral nu Samsung, LG en Apple de elektronicamarkt domineren (de eerste twee waren vroeger juist een B-merk).

“The NFL owns a day of the week.

The same day the Church used to own.

Now it's theirs. “

“Concussion” kan je moeilijk een wervelende, actierijke film noemen. De film kabbelt rustig voort en vertelt het waargebeurde verhaal van Dr. Bennet Omalu (Will Smith), een Nigeriaanse patholoog, die het bestaan van CTE (chronic traumatic encephalopathy) ontdekt. Een hersentrauma dat vooral topspelers van de NFL oplopen doordat ze tijdens hun carrière ontelbare keren immense stoten opvangen met hun hoofd. Anders gezegd, hun hersenen worden langzaam maar zeker tot moes geslagen. Het resultaat is dat deze spelers onvermijdelijk veranderen in agressieve, half krankzinnige hopeloze gevallen die getormenteerd worden door hallucinaties, innerlijke stemmen en barstende hoofdpijn (om maar enkele symptomen te noemen). Meestal worden deze gevallen geclassificeerd als een vroegtijdig optreden van de ziekte van Alzheimer. Dr. Omalu laat na de autopsie van Mike Webster (David Morse) uit eigen beweging diens hersenen onderzoeken en ontdekt op die manier de ware aard van Webster’s vreemd gedrag. En ook de daaropvolgende zelfmoorden van ex-sterspelers uit de NFL beantwoorden aan hetzelfde ziekteverschijnsel. Tijd voor de NFL om tegenmaatregelen te nemen.

Wat volgt is een regelrechte clash tussen Dr. Omalu en de bonzen van de NFL. Ze zijn van oordeel dat deze nationale sport dreigt te verdwijnen indien blijkt dat het ongezond is om met je gehelmde hoofd overal tegenaan te beuken. Zelf ben ik geen dokter, maar die conclusie had ik zelf al getrokken dat dit niet echt gezond kan zijn. Net zoals Dr. Omalu heb ik geen verstand van Amerikaanse voetbal en begrijp ik niet waarom een volledige wereldnatie daar zo stapelgek van wordt. Amerikaanse voetbal is echter een industrie geworden, waar honderdduizenden werken en waar enorm veel geld mee te verdienen valt. Deze bron van inkomsten moet dan ook kost wat kost beschermd worden tegen deze geïmmigreerde Nigeriaan. En als het niet lukt met telefonische dreigementen en intimidatie dan wordt er een manier gezocht om hem terug te kunnen sturen naar zijn geboorteland. Omalu versus de NFL. Het lijkt wel de Super Bowl.

“Concussion” is een aangrijpende film. Eigenlijk is het best triest als je ziet hoe die mastodonten van kerels eindigen als een hoopje ellende. En vanzelfsprekend is het weeral een outsider die de vinger op de wonde legt. Onnodig te zeggen dat dit een schitterende vertolking is door Will Smith. Eentje vergelijkbaar met die uit “The pursuit of happyness”. Over het algemeen vind ik Smith een uitstekend acteur die in mijn ogen nog maar tweemaal een misstap heeft begaan in de keuze van zijn rollen namelijk “Wild wild west” en “After Earth”. Hier is hij weeral voortreffelijk als de godvruchtige, soms naïeve maar briljante medicus die er nogal bizarre trekjes op nahoudt tijdens het uitvoeren van een autopsie. Dat deze film zich leent voor een gooi naar een Oscarnominatie, verklaart ook de releasedatum. Spijtig genoeg zaten er waarschijnlijk American football fans in de jury, waardoor dit al direct in de kiem werd gesmoord. Ik ben er ook zeker van dat dit Smith’s populariteit niet ten goede zal komen.

Ook de bijrollen zijn van een hoog niveau. En dan vooral de getraumatiseerde Webster, op een bewonderenswaardige manier vertolkt door David Morse. Wat een schitterende en tegelijkertijd schokkende vertolking die hij hier neerzet (met een indrukwekkende grimage waardoor zijn voorhoofd iets weghad van een opgezwollen tumor). Ook Alec Baldwin als de door wroeging gekwelde Dr. Julian Bailes is overtuigend. En tenslotte is er de lieftallige Gugu Mbatha-Raw, een Keniaanse die opgevangen wordt door Omalu. Natuurlijk dient haar bijdrage om dit ernstig onderwerp te romantiseren.

“Concussion” is enerzijds een aanklacht tegen het NFL bastion. Maar anderzijds wordt deze nationale sport ook wel een beetje opgehemeld en toont het legendarische wedstrijdfragmenten. Zelfs Prema kan het niet nalaten om het volgende te citeren : “You should see this, Bennett. It‘s in fact something beautiful.”. Al bij al is het wel overduidelijk dat geld belangrijker is dan het gebruik van gezond verstand. Hoeveel stof deze film zal doen opwaaien is echter de vraag. Als je al ziet hoeveel ophef er gemaakt werd over een nipple slip tijdens de Super Bowl. Eerlijk gezegd denk ik dat deze storm (als die al komt) weer snel zal gaan liggen, en dat alles bij het oude blijft. Maar hoe zou een ex-speler zich voelen, na het bekijken van deze film?

3.5*

Jammer dat een bekende acteur als Smith de hoofdrol speelt, in een dergelijke rol met overduidelijk accent zit je naar 'Will Smith met een accent' te kijken, dit leidt onnodig af van het verhaal. Misschien dat dit aan mij ligt.. Het verhaal is boeiend; een klassiek David vs Goliath verhaal. Wat dat betreft zijn er geen verrassingen. De scenes met de gekwelde sporters zijn indrukwekkend en de tegenwerking vanuit de NFL is opzienbarend maar komt realistisch over. De verdere impact op de sport blijft vaag, wellicht dat het toch weer snel weggemoffeld is..

Goed verhaal, draak van een film.

Will Smith is tenenkrommend met dat accent.. Neem dan een onbekende acteur of laat dat accent achterwege, het moet autenticiteit geven waarschijnlijk, maar het klinkt vooral gekunseld. Ik dacht dat hij de beste acteur aller tijden wilde worden, dat is bijdeze dan mislukt..... Of hij moet nog een paar hele sterke rollen spelen.

Gevalletje miscasting.

Die romance Had er ook wel uitgekund, wel heel plichtmatig erin verwerkt.

Her is waargebeurd dus dan moet alles onder viool en celloklanken supertraag uitgelegd worden...

Saai en voorspelbaar. Ik begrijp echt de positieve commentaren niet, het lijkt wel een B-film voor TV ondanks de grote namen....

Een goeie film over een lijkschouwer die een ziekte ontdekt onder professionele football-spelers. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal waarvan je zou denken dat het zich al eerder had afgespeeld dan in 2002. Niet alleen boeiend vanwege de medische ontdekking zelf, maar vooral vanwege de gevolgen. Het persoonlijke verhaal van het hoofdpersonage is wat minder interessant.

Een waar gebeurd verhaal, niet bepaald denderend gebracht.

Waarom moet men er altijd nevenverhaaltjes bijsleuren ?

Niet de eerste keer dat we een stijd van één man tegen een grootmacht te zien krijgen, zodat daar al een stukje spankracht wegvloeit. Niettemin kon het sterker worden uitgewerkt en... hebben de ontdekkingen van dr Omalu nu iets vernaderd aan de ruwheid van het American Football.

Waar gebeurd.

Meestal is dat niet echt een recept voor een behoorlijke film. Nu ook weer is het hier en daar moeizaam met de plotelementjes en het (neem ik maar even aan) romantische subplotje wat er een beetje bijgesleept is. Of misschien ook niet, en ik hoop maar voor de echt Dr. Omalu dat het er wat op lijkt.

Hoe dan ook, het verhaal is op zich best indrukwekkend en vooral ook heel, heel erg Amerikaans. Maar dat is lang niet wat ik in deze film bijzonder vond. Smith! Hoe ver komt hij wel niet los van zijn gewone popie-jopie karakter. Geniaal, zo goed als de man deze rol neerzet - of het op de echte Dr. Omalu lijkt kan ik echt niet zeggen, maar ik zie er onmiddelijk alle maniertjes en het loopje van mijn Somalische en Ethiopische buurmannen van vroeger in. Nergens meer herkenbaar als de jongeman die vroeger iets met de prins van Bel-Air was.

En als er al iets is dat dat dient, dan is het wel om eer te bewijzen aan de man die hij speelt. Dat mag ik dan graag zien - iemand als Smith die zijn uiterste best doet om een dienende rol neer te zetten.

Deze eens geprobeerd en was toch wel aangenaam verrast door deze film. 'k vond het wel een boeiend verhaal, die ondanks de lange speelduur toch wel weet te boeien. De cast deed het prima, al hoefde voor mij dat accent van Will Smith niet.

Verder zag de film er prima uit. De moeite om te bekijken.

Uitstekend drama waarin nogmaals de pijnlijke kanten van het topsport worden belicht. Natuurlijk kennen we dit al van de bokswereld en we weten allemaal dat koppen bij voetballen slecht is en daar hebben ze al maatregelen genomen om dit in de jeugd niet aan te leren, maar pas op latere leeftijd. De klappen in The American Football zijn nog harder en de schade is vooral te zien bij de centres aldus dr. Omalu in zijn onderzoek. In de extra's zien we de goede man in beeld die veel kleiner en wat forser is dan Will en met een veel Afrikaanse dialect. Daarop heeft Will Smith wel geoefend. Sowieso waren alle betrokkene bijna een geest van de werkelijke hoofdpersonen. Knap gemaakt. Het liefdesromannetje is vast verzonnen, maar maakt de film die best serieus is iets losser. De 4K film ziet er goed uit al vond ik het vreemd dat de Ned. taal ondertiteld was in wat grijs ipv wit. Even wennen. Filmisch ziet deze film er overigens zeer goed uit. De deleted scenes zijn terecht verwijderd op eentje na dat een goede vriend in een bar dr Omalu hem waarschuwt voor het grote gevaar. Dit is er helaas uitgeknipt.

Maar prima dat dit thema eens goed belicht werd. De schaduwkanten van de sportwereld is een mooi denkertje om aan de sport te beginnen.

Het meest opmerkelijke aan deze film vind ik, dat het verhaal geïnspireerd is door ware gebeurtenissen. Dat én de vertolkingen van een gerenommeerde cast maken dit docudrama toch wel boeiend, hoewel het filmisch geen hoogstandje is. Het tamelijk warrige scenario is daar voornamelijk debet aan.

American Football is en blijft een rare sport vanwege zijn machocultuur, maar dat terzijde.

Sport drama.

Maar eigenlijk voor drama, met sport als een aanzet. Ik heb het verhaal rond deze hele affaire wel meegekregen in de pers, maar zoals vaak maakt Hollywood er een iets andere film van. Centraal staat niet de NFL of de aandoening, wel de dokter die achter de hele onthulling zat.

't Is een klassiek Hollywood gebeuren geworden. Good vs Evil, met Omalu als etisch onwrikbaar stuk mens (wie trouwens fotos van de echte man ziet vraagt zich af waarom Whitaker niet gevraagd is voor de rol). In een Matlock-achtig begin wordt zijn persoon volledig geschetst, daarna volgt het redelijk langzame relaas van de ontdekking van de aandoening + cover-up van de NFL.

Het is een film die duidelijk een standpunt inneemt, de zaken allicht ook net iets spannender maakt dan ze zijn. Landesman doet z'n best om het allemaal zo zwart/wit mogelijk voor te stellen, het is bij momenten dan ook beter deze film te zien als fictieve thriller dan waargebeurd drama.

Maar Smith doet het verder wel naar behoren, de film is netjes geschoten en bij momenten beklijft het drama ook wel. Aardig tussendoortje dus, al zit er een wrange nasmaak aan. Zeker op het einde, waar er doorleuk verteld werd dan er 5000 rechtzaken gesettled werden op voorwaarde dat de NFL niet moest vertellen wat ze al eerder wisten. Dag ethiek.

2.5*

“Tell the truth! Tell the truth!”

Met Concussion laat Will Smith weer eens zien wat voor fantastisch acteur hij is. Als hij maar het goede materiaal krijgt. En Concussion is een sterke film, met een straight forward David vs. Goliath verhaal waarin een dokter het opneemt tegen de machtige NFL. Dat pas in 2002 bekend is geworden dat American Football hersenletsel kan veroorzaken is vreemd, maar met veel geld kun je veel wegmoffelen natuurlijk. Dat Concussion ook nog even het mooie van American Football wil benadrukken is nog vreemder, en de boodschap van de film is daardoor wat dubbelzinnig. Maar Concussion heeft voor de rest genoeg sterke punten.

In de genre-omschrijving hier staat 'Biografie/Sport', op de flaptekst staat 'Thriller'. Daar is meteen het grootste minpunt van de film benoemd: er wordt een beetje op twee poten gehinkt. Will Smith laat weer eens zien veel meer te zijn dan een actieheld/grapjas. Net als in de film Ali laat hij zien volledig in een personage op te kunnen gaan. Het personage is ook lekker eigenzinnig en uiterst sympathiek. Een biotopic waard wat mij betreft. Echter, de makers hadden kennelijk (ook?) een thriller à la The Insider voor ogen, maar daar is de spanning simpelweg niet hoor genoeg voor. Hoewel ik niet wil bagatelliseren wat Omalu en zijn vrouw overkomt, is het mijns inziens voor een film te mager om in de mal van een thriller te gieten.

Neemt niet weg dat dit zeer de moeite waard is: om het verhaal, om het personage Omalu en om de vertolking door Smith. Ik had bij de aftiteling wel gehoopt om nog wat meer cijfers en feiten: levensverwachting van NFL-spelers, maatregelen nav deze geschiedenis, populariteitsdip van NFL? etc.

Boeiende film met een sterke rol van Will Smith. Het accent stoorde mij absoluut niet, het kwam op mij overtuigend over, en het gaf de hoofpersoon van de film een heel andere andere uitstraling dan de personages die Will Smith gewoonlijk speelt.

In september 2002 besluit patholoog Bennet Omalu [Will Smith] autopsie te verrichten op het lichaam van Mike Webster [David Morse], een voormalige footballspeler die op zijn vijftigste overleed, dakloos, berooid en totaal verward. Wanneer meer oud-spelers onder soortgelijke omstandigheden op jonge leeftijd overlijden, bekostigt Omalu persoonlijk onderzoek waaruit onomstotelijk blijkt dat er een direct verband is tussen de vroegtijdige dood van deze spelers en hoofdletsel, opgelopen tijdens hun carrière. De NFL gooit alle middelen in de strijd om Omalu’s onderzoek te ontkrachten waardoor slechts enkele medici bereid zijn Omalu openlijk te steunen. Een van hen is Julian Bailes [Alec Baldwin], de voormalig teamarts van Mike Webster. Een ouderwets David-en-Goliathverhaal, gebaseerd op feiten, met een overtuigende Smith (inclusief Nigeriaans accent) en een prima ondersteunende cast. De relevantie en actualiteit van het onderwerp (dat ook speelt in de voetbalwereld) maken dit de moeite waard.

Briljant geacteerd, maar het verhaal is gewoon wat dun.

Ik ben gek op waargebeurde verhalen en dit onderwerp interesseert me ook. Daarom kan ik deze film wel hebben. Vooral Will Smith acteert als nooit tevoren: bijna onherkenbaar als je de grappende vlot gebekte rollen van Will Smith gewend bent. Echter, het verhaal is gewoon te dun. Ik kan niet inschatten of de makers er het uiterste uit geperst hebben of dat ze ongelukkige keuzes hebben gemaakt. Het is zeker geen thriller maar ook de drama blijft beperkt. Ook het romantische deel wordt meer gesuggereerd dan echt vorm gegeven. Wat dan overblijft is een interessante film over een belangrijke ontdekking die de gevestigde orde van de NFL probeert onder het tapijt te houden. Maar ook niet meer dan dat. Mijn gevoel zegt dat er meer uit te halen zou zijn geweest. Daarom 3 sterren.

P.S. Het is wel interessant om nog wat te googlen over CTE en de effecten ervan op American Football spelers. De conclusies liegen er niet om: meer dan 90% tot 99% van de NFL spelers is met CTE gediagnosticeerd (afhankelijk van welk onderzoek je leest). Maar ook buiten American Football zijn er veel sporten die risico op CTE geven: in een studie vond men dat 40% tot 70% van de onderzochte amateur (!!) atleten CTE had ontwikkeld. Het betrof sporten zoals footbal, voetbal, rugby, ijshockey en worstelen.