Jigoku Kôshien (2003)

Geen betere smiley om deze film te omschrijven. Nog nooit zo'n groteske film gezien. Vind je Kill Bill op het randje ? Vond je Bad Taste toch wat over-the-top ? Sla deze dan best over. De film is van de hand van Yamaguchi, scriptwriter van Versus, en dat is er aan te zien. Maar zelfs Versus verbleekt qua over-the-top-ness bij het bekijken van BB.

Eigenlijk is de film één grote middelvinger naar het keurig keurslijf dat film heet. Geen regeltjes, geen grenzen, geen 'maar's. Gewoon verstand op nul en alles uit de kas halen. De film is op zich een parodie/horrorfilm, maar het meeste aandacht gaat toch uit naar de humor. Of dit zal aanslaan bij de meeste mensen is zo'n beetje de vraag, want die Japanners en humor ... ik denk dat het al die sushi is, maar ze zijn daar behoorlijk gek. Je weet niet wat je ziet in deze film.

En bij die laatste zin hou ik het dan. Mooie samenvatting. Film verveelde geen seconde, en ik kan hem enkel omschrijven als Versus Meets Katakuri Family. Een onmogelijke combinatie van twee onmogelijke films. Only in Japan.

4.5*

De film deed me meteen denken aan Shaolin Soccer. In beide films staat een sport centraal die over de top wordt beoefend.

Deze film gaat echter nog een stapje verder. Het bewijs, en een verklaring, waarom mensen Japanners vaak gek of gestoord noemen. Ze hebben een hele ander vorm van humor die bij mij altijd wel aanslaat. Ik kan me echter voorstellen dat mensen het helemaal niks vinden. Sommige dingen zijn ook gewoon te flauw.

De film staat bol van de onzin. Zoveel onzin dat het weinig zin heeft om voorbeelden te geven, want dan kan ik de hele film wel gaan vertellen. Ook de personages zijn knotsgek; mensen die herboren worden, de tegenstanders die onmenselijk zijn, cyborgs, een gestoorde moeder en meer. Jammer dat de effecten matig zijn en het geheel wat goedkoop aanvoelt. De film wist me ook niet de volle 80 minuten te vermaken. Juist omdat het helemaal nergens over gaat en het wachten is totdat de volgende dwaze situatie zich voordoet.

Had blijkbaar iets te veel verwacht.

Naar aanleiding van Yamaguchi's short in Yume Ju-ya maar eens een filmpje van hem opgezocht, maar daar gaat hij toch wel een stapje verder. Misschien ligt het aan de lengte, maar ik vond dit toch wel een stuk minder werken.

Vooral flauwe personages als de coach en de head-teacher zijn nogal jammer. Beetje te flauw en makkelijk. De film was ook direct weer een stukje leuker wanneer ze uit beeld waren.

Gelukkig is de film dan ook verder wel redelijk lollig. De momenten die recht tegen de normale filmconventies ingaan, werken wat mij betreft het allerbeste. Kon vooral genieten van het klappen van de hele cast bij de 'mooie' momenten, erg droog.

En die moeder leek trouwens eerder uit een maffe HK-komedie te komen. Wat een mens.

Zal Chromartie High ook eens opzoeken, hopelijk gaat Yamaguchi daar iets verder. 3,0-3,5* voor deze.