El Retorno del Hombre Lobo (1981)

Wederom weerwolf.

Naschy is ten tijde van de decenniumafronding wederom de weerwolf in een van die vele Spaanse monsterfilms uit de jaren '70. Ook deze laat duidelijk te wensen over, met dank aan een zeer matige uitvoering van een niet al te sterk script. De acteerprestaties zijn amateuristisch en de, doorgaans bij dit soort films aanwezige, erotische ondertoon ontbreekt. Op enig lesbisch gesuggereer na uiteraard. Erg beneden de maat allemaal, zonder enige spanning of lekkere sfeer.

Slecht.

Paul Naschy verzorgde deze keer zelf de regie.
Ik weet niet hoe vaak de beste man een weerwolf heeft gespeeld, maar het is in ieder geval vaak.
De meeste films schijnen niet super te zijn, maar ik vind deze nog wel redelijk te doen.
Vooral de productie is goed verzorgd met best veel aandacht voor de kostuums en settings.
Het acteer werk laat alleen wat te wensen over en de muziek is wat te over the top en prominent aanwezig om effectief te zijn.
Deze dingen zorgen ervoor dat de film wat zielloos blijft. Weinig spanning en geen sfeer. Ook de rook machines draaien hier en daar overuren, wat het net een tikje te overdreven maakt. Verder vermengt Naschy ook wel erg veel legendes en monsters bij elkaar: Bathory, Marcilla, een haast functieloze ondode en hemzelf dan nog als weerwolf.
Naschy's bedoelingen zijn goed, maar de uitwerking had beter gekund.

Dit is alweer derde film die ik van regisseur / acteur Paul Naschy (hij speelt altijd de hoofdrol in zijn eigen films) heb gezien in korte tijd en deze Horror film vind ik tot nu toe de minste van hem.

In deze film wordt de in de 16e eeuw gedode gravin Elizabeth Bathory (Julia Saly), vanwege hekserij, vampirisme en omgang met de duivel, weer tot leven gewekt in de huidige tijd door een geobsedeerde satanistische fan, te weten Erika (Silvia Aguilar), en haar team van wetenschappers bestaande uit Barbara (Pilar Alcón) en Karen (Azucena Hernández). Deze gravin wilt de macht hebben over de eveneens in de 16e eeuw gedode Poolse edelman Waldemar Daninsky (Paul Naschy), vanwege weerzinwekkende en demonische misdaden en omdat hij veranderde in een wolf, om zodoende het lot van de mensheid te kunnen bepalen.

Het verhaal wat zich grotendeels afspeelt in een kasteel in Hongarije, doet een beetje denken aan de "Underworld" films, stelt bitter weinig voor en weet ook ook niet echt te boeien of te vermaken, laat staan dat het ergens eng of spannend wordt. Hier en daar valt er wel een beetje goor te zien en dat o.a. in de vorm van een bloeddouche (daarmee wordt de gravin weer tot leven mee gewekt).

Die bloeddouche scène was opzicht best geinig, want daarbij hangt Barbara (die buiten bewustzijn is gemaakt door Erika d.m.v. een medaillon, die Erika heeft gestolen van een in een rolstoel zittende professor door hem te wurgen) poedeltjenaakt ondersteboven over de graftombe van de gravin, waarna Erika haar de keel doorsnijdt. Als daarna de gravin (die dus ook een vampier is) weer tot leven komt (na circa 50 minuten), bijt ze Erika in de nek waardoor deze ook een vampier wordt.

Overigens wordt Barbara ook een vampier en hetzelfde lot lijkt Karen te ondergaan, als ze in haar slaap wordt gebeten door Elizabeth. Maar tijdens een eindgevecht waarbij Waldemar (die weer in een weerwolf is verandert) zowel Erika als Elizabeth dood, wordt ze weer normaal. Maar daarna valt Waldemar haar aan en raken ze beiden zwaar gewond (hij bijt haar en zij steekt hem met een zilveren kruis), waardoor ze samen het loodje leggen. Daarna is de film ook gelijk afgelopen.

Het enige leuke in deze film zijn eigenlijk de fraaie dames Azucena Hernández, Pilar Alcón en Silvia Aguilar, waarbij de laatste twee ook nog eens bloot te bewonderen zijn. Pilar Alcón tijdens de al eerder genoemde bloeddouche en Silvia Aguilar na circa 30 minuten als ze zich zit te wassen en waarbij je dan eventjes haar flinke borsten eventjes. Helaas was Azucena Hernández niet bloot te zien (althans je ziet een heel klein beetje bloot van haar), want dat vond ik persoonlijk de mooiste vrouw van de drie en dat vond Paul Naschy schijnbaar ook, want hij valt voor haar in deze film. Wel is nog een andere vrouw bloot te zien (na circa 33 minuten) namelijk de zekere Alexia Loreto (in de rol van Kinga, die door de weerwolf wordt gedood als ze ligt te vrijen met haar vriend Samuel, die eveneens wordt gedood door de weerwolf).

Al met al een matige Horror film, die het aankijken eigenlijk niet waard is. Desondanks ga ik verder met het bekijken van films van regisseur / acteur Paul Naschy, want ik heb nog "Latidos de Pánico (1983)" en "Inquisición (1977)" van hem op de plank liggen.

Ondanks dat het verschil in waardering op IDMB en MM me vreemd leek, was dit toch zoveel beter dan verwacht… Het is een Spaanse horrorfilm uit 1981 die de negende is in een reeks over de weerwolf Graaf Waldemar Daninsky, gespeeld door Paul Naschy. Alhoewel de film zich meer concentreerde op de 16e-eeuwse beruchte gravin Elisabeth Bathory.

In het 16e-eeuwse Hongarije wordt de gravin Elisabeth Bathory samen met de edelman-lycantroop ter dood veroordeeld. Eeuwen later wordt de zilveren dolk en een ijzeren masker (het masker van schaamte) verwijderd door grafrovers en ook Bathory kom uiteindelijk weer tot leven. Daarmee combineert de film de legende van Elisabeth Bathory met elementen van Mario Bava's Black Sunday en Hammer's vampierfilms. En dat was een verdomd goede tijd om mee door te brengen!

Het plot is niet al te gedetailleerd, maar de film weet voldoende tempo te maken en er zijn genoeg vampier- en weerwolfaanvallen, en een effectieve (zo niet onverwachte) climax. Storende exploitatie-seksscènes zijn niet(of licht) aanwezig. Erotische spanning dat de drie vrouwelijke hoofdpersonages voortdurend op het punt lijken te staan om zich uit te kleden paste veel beter in deze vampierfilm.(eigenlijk elke film met vampieren) Erg fijn dus want het is de reden dat de film zo vlotjes verloopt. En met het bloed waren ze gelukkig niet terughoudend, dat stroomt er genoeg!

Visueel is de film een ​​waar genot. Naschy baadt de film in prachtige verlichting en visuele effecten die echt helpen om de productie in een gotische sfeer te dompelen Hij had duidelijk inspiratie opgedaan bij Mario Bava en Terence Fisher. De vampier- en weerwolfeffecten zien er erg goed uit en de film bevat een prachtige lange overgangsscène van de weerwolf. Alhoewel deze wel in de oude Universal horror-van Lon Chaney Jr-films met time Lapse-overgangen zijn. De film dateert nog van vóór (of gelijktijdig) films als An American Werewolf in Londen en The Howling de horrorcinema deden veranderen.

De soundtrack, hoewel perfect geschikt, is een dan weer wel geleend Je hoort stukken van Ennio Morricone (de mondharmonica van C'era una Volta il West(1968) en Stelvio Cipriani (La Polizia Chiede Aiuto(1974) Maar eerlijk gezegd, hergebruikt die laatste het zelf ook voor Tentacles (1977) Ach als je een film met dergelijke verbazingwekkende mooie beelden en sfeer aflevert, en die zowel een eerbetoon als concurrent van de klassieke gotisch-horrorfilms is , hoor je mij niet klagen! Naschy bleef tot aan zijn dood in 2009 trots op de film en dat was helemaal terecht!