The Way of the Gun (2000)

Briljant meesterwerk, met verhaallijnen die niet afgemaakt worden en plots die nooit gestart lijken. De Morricone-achtige spaghetti-muziek en de lichte briesjes wind in de Mexicaanse woestijn brengen de kijker tezamen met de film tot een ongekend hoog niveau.

Del Toro is de ultieme uitblinker. De eenzame bandiet, de eeuwige verliezer, een crimineel die zijn beroep te lang uitgeoefend heeft en vroegtijdig met pensioen wil gaan, maar ook hij kan de verleiding van een nieuwe klus niet weerstaan. Een heerlijke rol die alleen door een geweldenaar als Del Toro gedragen kan worden.

Ryan Philippe is zijn jonge en kritische leerling. Bijdehand, brutaal en niet vies van een portie geweld. Zijn homofobe trekjes en Cubaanse accent trekken zich samen als poedersuiker op een schaal vol warme poffertjes. Na het duo Pitt-Freeman (Seven), De Niro-Pesci (Casino), De Niro-Kilmer (Heat) en Pitt-Cruise (Intervieuw with a Vampire) is het team Del Toro-Philippe ook een om van te smullen. Ze vullen elkaar perfect aan.

De film begint als een mortiergranaat door de startscene bij de discotheek, waarna er in het kort de introductie van beide persoonlijkheden volgt, waarmee ook meteen de algemene verhaallijn haar vorm begint te krijgen. Alles gaat op een redelijke tempo, zodat de kijker niets kan missen. Daarna volgen er een aantal geweldige (schiet)scenes, zoals die bij het ziekenhuis waar Del Toro en Philippe verschillende pgingen wagen om de gijzelaar (Juliette Lewis) in handen te krijgen.

Mooie hiervan is dat de bad guys meer in hun mars hebben en veel meer voorstellen dan simpel wat schietschijven. Het wordt snel duidelijk dat de regisseur van de film voor het criminele duo Del Toro-Philippe geen fijne afloop in het vooruitzicht heeft. De kijker wordt hiermee rechtstreeks bij de strot gepakt op het moment dat alles goed lijkt af te lopen. Naarmate de film vordert, merken ook Del Toro en Philippe dat het einde voor hen nadert (''If we die, we die alone''), mede door het verschijnen van James Caan, die bewijst dat hij ook op z'n oude dag een puikrol kan afleveren.

De beklemmende achtergrondmuziek, de droge Mexicaanse woestijn, de verlaten pompstations, de rokerige cafetarias en exotische bordelen laten de kijker verdrinken in een oceaan van kogels, tranen en verloren helden. De laatste scene is er een van jewelste, waar alledrie de acteurs (Del Toro, Philippe en Caan) alles geven en tot het uiterste gaan. Een ontroerend slotstuk, zo episch als het gevecht van 300 Spartanen tegen een overmacht van miljoenen Perzen.

Een Klassieker, met een grote K.

5,0

- COOL - met een grote C

Geweldige recensie

Alle, zo[i] goed was deze film toch niet!

Er wordt wel redelijk tot goed geacteerd. Maar ik vond het scenario regelmatig in gebreke blijven. Overbodige scenes, van de hak op de tak springen zonder dat er een reden voor is, plotwendingen die niet overtuigden....

Alhoewel er een sterke cast en goede muziek in deze film zit, had het geheel gewoonweg een stuk beter gekund.

niet goed maar wel supercool, niet voor niets in m`n top 10

Ik vond de film wel goed EN supercool

Benicio Del Toro is zoals gewoonlijk weer Mr.Cool en pretty-boy Ryan Phillippe en James Caan doen het ook erg goed.

Ik heb deze alweer een tijdje niet gezien...binnenkort maar weer eens kijken.

Cijfer: 4

Jammer dat de film niet goed werkte.

Ik kende de film totaal niet, maar zag hem staan in de bibliotheek (bij ons kan je daar ook dvd's huren) dus waarom niet. Bekende namen, zwarte humor en een leuk verhaal trokken me aan. De film komt over als Fargo met spaghettiwestern elementen. Het duo Ryan Philippe en Benicio Del Toro is een sterk duo. Het klikt tussen de acteurs en de personages zijn ook leuk uitgewerkt. Geen slapstick van twee klungelende criminelen die niet weten waar ze mee bezig zijn, maar wel twee profs die gewoon tegenslag hebben met de man met wie ze te maken hebben. Een pure actiefilm met een vleugje humor. Voldoende gekruid ermee zonder dat het overdreven wordt.

The Way of the Gun is echt zo'n film die telkens beter wordt naarmate je 'm vaker ziet.

Schrijver en regisseur McQuarrie won eerder een oscar voor The

Usual Suspects en gaat hopelijk volgend jaar hoge ogen gooien met Valkyrie met Tom Cruise en onze eigen Carice van Houten.

Vanaf de openingsscene (met Oboemakloon) is Del Toro subliem als mr. Longbaugh ( je kan toch geen Mercedes meer voorbij lopen zonder even aan Benicio te denken, held!), Phillippe treed weliswaar half in zijn schaduw op, maar is ook prima op dreef.

De shootout is er 1 om in te lijsten.

echt een super film! het is een tijdje geleden dat ik hem heb gezien, maar ik wil hem heel graag nog een keer zien want hij is echt onwijs goed. goed acteerwerk, goede actiescenes, goede acteurs!

Deze poging om in te haken op Tarantino mondt uit in een rommelige thriller zonder de benodigde schwung. Het beetje extra blijft dan ook uit, en de film als geheel voelt vooral aan als iets dat potentie heeft maar niet voldoende uitgewerkt wordt.

Mwah, aardige actiefilm, maar de gesuggereerde diepgang is die van een vingerhoedje.. Het einde is uit zo'n 2000 westerns gejat natuurlijk

Heerlijke film, Phillipe en Del Toro als geweldig duo. heerlijke westernstijl, normaal geen fan van aktiefilms maar dit is een uitzondering. Het einde was geweldig en veel spannender dan "de 2000 westerns waar het uit is gejat".

4,5* voor het script, de sfeer, de acterprestaties en de spanning.

minpuntje: Julliette Lewis, die kans zag onder haar niveau van What's Eating Gilbert Grape te duiken.

Dit is het soort film waar het woord 'behaagziek' voor lijkt te zijn uitgevonden. Men wil zo graag een alternatieve misdaadfilm maken waar goed en fout niet zwart wit liggen, met wat plotwendingen en die vervolgens door hele volksstammen als briljant wordt beschouwd. Maar dat type film is inmiddels al zó vaak (en veel beter) gemaakt dat het voorspelbaarder wordt dan een gemiddelde Death Wish film. Je weet vanaf het begin al dat de film eindigt in een bloedbad waarbij nagenoeg iedereen sneuvelt.. De voorspelbaarheid was zelfs zo groot dat ik op een gegeven moment gewoon wist dat James Caan rustig zou gaan zitten en een sigaret zou gaan opsteken, en jawel hoor...

Schandalig dat je voor dit soort films nachtenlang het internet af moet surfen naar sites als Ebay en Amazon, terwijl de Free Record Shop en de Media Markt vol zitten met troep als American Pie Deel 1 tot 5, Scary Movie deel 1 tot deel achtentachtig en alle andere baggerfilms waar Ben Stiller, Will Smith en Adam Sandler in spelen. Gewoon schandalig. Na weken zoeken vond ik deze klassieker dan ook helemaal verstopt in de 9e rij van de filmbak ergens in de hoek bij de Blokker, met een afgerafelde achterflap en plakkerige plekken van de afgescheurde kortingstikkers op de voorflap.

De schrijver van de Usual Suspects brengt een doldwaze, gitzwarte en moderne aktie-western naar voren bedekt met een Leone-achtige Italo-Amerikaanse spaghettisausje, gecomponeerd met de warme deuntjes van een Morricone-achtige muzikant en de revolverschoten klinken als het roestige staccato-geknetter uit het goede oude verloren Westen, bijgestaan door een stel oude en gebroken boeven met de oogverblindende Mexicaanse woestijn als achtergrondslandschap.

De film zelf is als een ballet van ongeschoren huurmoordenaars en dansende gelukszoekers, die een verlaten weg geplaveid met dode lijken zien als ze zich achterom draaien en een weg vol valstrikken, tequillaflessen en loden kogels als ze vooruit kijken. Geen ziel is te vertrouwen, en alle zielen zijn tegelijkertijd geen cent waard in deze film. Benicio Del Toro, gebruikt al zijn talenten op volle snelheid en de regisseur zelf haalt het maximale uit Del Toro`s kwaliteiten waardoor hij de beste rol van zijn leven neerzet in deze prent. Daar kan geen James Caan of Ryan Philippe tegenop, alhoewel die twee ook perfect getypecast zijn voor hun rol.

Een film die zichzelf laat imploderen als een regen van rondlvliegende kogels, die zichzelf maar al te graag door de gebroken lichamen van de dronken desperado`s willen jagen. Een film over getergde avonturiers, die net dat beetje geluk willen proeven, die ze al heel hun leven gemist hebben. Een film met granieten karakters, met mannen wiens gezichten zijn getekend door ingebrande rimpels en brandende plekken van de zon. Een film die je in twijfel achterlaat. Alle lof voor ieder die hieraan heeft meegewerkt.

5,0

Ik heb hem niet helemaal vanaf het begin gezien dus nog geen score. Maar wat een ongeloofwaardig einde zeg!
Een zwangere vrouw opensnijden om een baby te halen, zonder instrumenten!, en ze blijft nog leven ook. En een ambulance die alleen de zwangere vrouw meeneemt. Het personeel stapt doodleuk over de twee gewonde kerels heen. Daarna komen ze niet terug, maar rijden ze gewoon weg!
De film moet wel heel goed zijn wil ik dit slikken.

1.Die ambulance wordt gehuurd door de mafia, die achter die twee kerels aan zitten. De mafia wil ze dood hebben, dus logisch dat ze die twee niet gaan verzorgen.

2. Er is een dokter aanwezig bij de zwangere vrouw en die heeft een koffer met instrumenten bij zich. Hij wil haar ook het liefst naar een ziekenhuis brengen, maar dat gaat moeilijk als je met een pistool gedwongen wordt haar plaatselijk een keizersnede te schenken.

3. Ja, ga de film echt zien vanaf het begin.

Dat verklaart een hele boel.

Zeer vermakelijke en verrassende actie-thriller met een sublieme cast. Geen meesterwerk maar wel goed.

gemiddelde waardering mag wel wat hoger vind ik

valt toch wel mee, eerste de beste site waar ik hem zocht kon ik de dvd-r met nl subs pindakazen

Geen misser, maar ook zeker geen meesterwerk.

Wel uitstekend acteerwerk van vooral Del Toro, maar ook de rest doet 't prima. Voor lewis leek het zelfs haast wel een routine klusje, maar zij heeft dan ook vaker dit soort rollen gehad.

Tevens sporadische, maar wel gitzwarte humor.

Maar er had veel meer uitgehaald kunnen worden, de soundtrack kon beter, en als er daarbij ook nog eens wat mooiere beelden getoond konden worden van waar 't zich afspeelde, dat had je al snel een betere sfeertekening gehad.

Vooral het middengedeelte van de film vond ik af en toe ronduit saai, maar de laatste 30 minuten maken veel goed als de twee hoofdpersonen alles op alles gaan zetten in de strijd tegen de gangsters.

3 sterren

Bevat alle ingrediënten voor een goeie ouderwetse (haast westernachtig) schietfilm. Stelletje huurlingen die elkaar verrot schieten, ik hou er wel van. Grapje tussendoor, ja voor mij zeker een geslaagde film.

Vond hem niet heel sterk. Erg veel ongeloofwaardige wendingen in het verhaal en veels te veel heen en weer geschiet zonder dat er een touw aan vast te knopen valt. Opzich heeft de film wel potentie en wordt er goed geacteerd. Alleen door voorgaande kan ik niet hoger komen dan 2,5*

Haha ik snap echt niet hoe mensen dit een klassieker kunnen vinden vind de film leuk voor een keertje maar zeker niet zo bijzonder.

Ik vond hem echt niet veel aan, heb me best verveeld sommige momenten. ik heb het niet zo op Juliette Lewis. Maar verhaal leek me wel oké dus ik ging de film maar kijken maar uiteindelijk saai.

2,5 *

heb kostelijk gelachen. vond het echt goed. Zo'n beetje alles klopte wel.