Mighty Aphrodite (1995)

De leukste domme-blondjes film die ik ken!

De dialogen zijn erg scherp en er zitten een aantal memorabele hilarische scene's in. Mira Sorvino is geweldig!

De scene dat Allen voor het eerst bij haar op bezoek komt. Meesterlijk! Leuk dat ze hier een oscar voor beste bijrol mee verdiende.

Grappig trouwens om Paul Giamatti even in beeld te zien. Hij was in het begin van zijn carriere veroordeeld tot het spelen van figurantenrollen. Maar goed, je moet toch ergens beginnen he.

Ook hier vond ik niet veel aan. Allen's films boeien me niet en ik kan er ook al niet om lachen (een enkel glimlachje daargelaten). Eigenlijk heb ik al te veel van de man gezien.

1,5*.

Niet altijd even boeiend en Allen begon me steeds meer te irriteren met zijn "... you know" in elke dialoogzin.

Pas mijn eerste Allen en ik dacht er weinig aan te gaan vinden (nav verscheidene trailers van Allen's films).

Maar dat viel op zich mee, de film duurt gelukkig niet al te lang en weet daardoor toch zo'n beetje de hele tijd te boeien. Het verhaaltje is echter niet heel bijzonder. De humor was af en toe bovenverwachting leuk, maar ik houd niet zo van die herhaal-grappen. Ook die Griekse koor intermezzo's vond ik absoluut geen meerwaarde (lees irritant). Op zich heeft Allen nog wel potentie denk ik en zal ik zeker een tweede film van hem gaan zien, maar ik blijf hier steken op een krappe 2,5*.

Als een koerspaard 1 tegen 60 staat dan heeft hij beslist polio en als de kosten voor hoerenbezoek mogen afgetrokken woden van de kerkgiften, dan is Woody Allen niet veraf.

Komische schets van huwelijksperikelen, zoals dikwijls, en een mannetje waarop ge niet uitgekeken geraakt, zoals altijd, deze keer met de originele steun van Griekse Goden en theateracteurs.

Houd ook van de veelvuldige inmenging van (meestal jazzy) evergreens in de Woody Allen films.

Luchtige niemendalletje met een paar heel grappige scènes. Kijkt lekker weg. Het Griekse koor is geweldig en ook Mira Sorvino is goed op dreef, al heb ik haar schrille piepstemmetje nu nog in mijn oren. Een van de betere Woody Allen-films.

Erg leuk. Alweer de 16e Woody Allen die ik zie, en ik word nooit teleurgesteld door zijn performance en stijl. Ik ben een groot Woody Allen fan, maar gek genoeg komen zijn films bij mij niet heel vaak boven de 3,5 of 4* uit. Ik kijk eigenlijk vooral omdat ik hemzelf als acteur leuk vind. Zijn films zijn met uitzondering van Manhattan en Annie Hall geen meesterwerken, slechts gemiddelde of bovengemiddelde wegkijkertjes.

Dit is zo'n bovengemiddelde film. Het Griekse element is in het begin wat vreemd, ik weet nauwelijks iets van Griekse mythologie en moest af en toe even nadenken over wat ik er precies van vond, maar uiteindelijk went het wel en valt het wel op z'n plek. Erg leuk!

Ook de rol van Linda is erg goed, en uiteraard weer de teksten die voorbij komen. 'Achilles only had an Achillesheel, I have a full Achillisbody'.

Dit keer vond ik de verhaallijn, iets dat bij de meeste Allens die ik gezien heb vrij ondergeschikt is, ook erg leuk gevonden.

Ja, een Allen die van mij net wel 4* verdient. Helaas een van de laatste films die ik nog moest zien waar hij zelf in zit.

Blijft ook bij een herziening gewoon staan op de 4 sterren, toch wel een erg fijne en luchtige Woody Allen weg kijker..

Achilles only had an Achilles heel, I have an entire Achilles body

De laatste tijd ben ik een poging aan het doen om eens wat meer van Woody Allen te zien. Ik ben voornamelijk bekend met zijn recentere films maar het is me al regelmatig opgevallen dat zijn ouder werk vaker beter wordt geacht. Hoog tijd dus om daar eens iets aan te gaan doen maar het is altijd even afwachten wat Allen uit zijn mouw schudt omdat hij zijn eigen hoge tempo (praktisch elk jaar een film) soms niet kan waarmaken. Bullets over Broadway uit '94 beviel me echter erg goed dus ik dacht dat ik met Mighty Aphrodite wel een goede keuze maakte.

Maar het is een film geworden waar ik met een gemengd gevoel achterblijft. De gimmick met de Griekse tragedies en bijhorend koor die vaak hedendaagse beslommeringen quoten vond ik in het begin wel leuk gevonden maar Allen valt er te vaak op terug waardoor het zijn humor verliest. Deze intermezzo's halen dan ook nog eens de vaart uit de film, zeker wanneer er nog eens zang en dans aan te pas komt, en dat is helemaal jammer. Zeker omdat Mighty Aphrodite voor de rest een vrij amusant filmpje is. De zoektocht van de neurotische Lenny naar Linda zorgt voor een aantal heerlijke scènes maar eenmaal Linda effectief op de proppen komt, wordt de film iets minder. Nog altijd wel leuk en Lenny en Linda vormen op zich nog wel een geslaagd duo maar de beslommeringen met onder andere Kevin zijn vrij flauw en totaal niet interessant.

En wat een godsgruwelijke stem heeft Mira Sorvino! Ben sowieso al niet een enorme fan van de actrice (Norma Jean & Marilyn, brr...) maar dit was het toch echt niet. Vraag me dan ook af hoe ze Allen heeft kunnen overtuigen om dit kenmerkende stemgeluid doorheen heel de film te houden want Allen was er blijkbaar zelf ook niet over te spreken en wou Linda's stem na een maand filmen al veranderen. De Oscar die ze heeft gekregen is trouwens ook wel teveel eer maar bon, dat is wel vaker het geval geweest bij Oscars. Allen zelf is wel heerlijk. Het is en blijft een typetje maar ik ben het in ieder geval nog niet beu gezien. Tof ook om Helena Bonham Carter eens in een ietwat normale rol te zien, de laatste jaren is ze toch meer de excentrieke kant aan het opgaan met Harry Potter en Alice in Wonderland, maar had wel iets meer van haar verwacht. De focus komt na een tijd helemaal op Sorvino en Allen te liggen maar bon, over het algemeen komt dat nog wel goed tot zijn recht.

Allen slaagt er in om de film erg sterk te laten openen maar weet dit niveau naar het einde toe niet meer vast te houden. Het Griekse koor komt meer en meer op de proppen waardoor de film zijn vaart maar vooral zijn charme verliest. Sorvino ziet er aantrekkelijk uit maar heeft een vreselijke stem waardoor ik me op den duur echt aan haar begon te irriteren.

3*

”"Adopt, what. I don't want to adopt. Not with my genes. I have award winning genes.”"

Een erg leuke Allen, die vooral vermaakt dankzij de originele opzet en de fijne, sympathieke personages. Ik vond het hier ook wel fijn, dat Allen zelf de hoofdrol voor zijn rekening nam. Het levert gelijk aan aantal scherpe dialogen op, die gelukkig nog vaker in de film voorkomen. Mira Sorvino is een waardige tegenspeelster trouwens. Ze speelt de rol van het onnozele blondje perfect en heeft af en toe ook erg grappige opmerkingen.

Inhoudelijk verschilt het verder niet zoveel van andere Allens, maar vooral de erg luchtige toon is hier heel fijn. Daar komt nog eens bij dat het Griekse koor, dat om de zoveel tijd even verschijnt een prima aanvulling is op het verhaal, dat ik trouwens ook best origineel vond.

De tijd vloog echt voorbij. Ik heb toch een paar keer goed gelachen en constant met een glimlach zitten kijken. Mighty Aphrodite behoort wat mij betreft dan ook tot Allen zijn betere werk.

4,0*

Goeie film waarin een man probeert de identiteit te achterhalen van de biologische moeder van zijn geadopteerde zoontje. Een luchtige Woody Allen film die net wat minder om het lijf heeft vergeleken bij veel van zijn andere films. Maar wel vermakelijk en bovendien genoeg grappige en zelfs een paar hilarische dialogen.

Grappige Woody Allen film, maar zeker niet zo goed of diepzinnig als zijn meesterwerken (Annie Hall, Manhattan...). De Griekse theatertaferelen tussendoor worden te veelvuldig ingezet en hebben weinig meerwaarde. Mira Sorvino's stemmetje werkt na een tijd wat op de zenuwen en zij verdiende eigenlijk helemaal geen oscar voor haar rol. Ook Helena Bonham Carter draagt weinig bij tot de film. Allen zelf is bij momenten weer hilarisch als de lafhartige neuroot.