Dark City (1950)

Redelijke film waarin een man tijdens een pokerspel wordt opgelicht en zichzelf vervolgens van het leven berooft. Een vrij doorsnee film-noir met wat clichématige personages. Ondanks dat er wel genoeg gebeurd verhaaltechnisch, zakt het soms wat in (zoals de twee gezongen liedjes). Een kleine 3.0 sterren voor deze film met Charlton Heston in één van zijn eerste rollen.

Ik associeer Heston vooral met theatrale rollen in grootse films die vroeger op zondagmiddag op TV waren, ouderwets en theatraal gespeeld, een beetje zoals een parodie op een shakespeare-acteur. Bekendste voorbeeld is zijn beroemdste rol, Ben-Hur. Maar hij maakte ook andere dingen. Zoals zijn eerste commerciële film. In Dark City speelt hij een ex-wo 2 -soldaat met verleden die enigszins aan lager wal is geraakt. Dieterle was een uit Duitsland afkomstige regisseur die met name in de jaren '30 prestigieuze films had gemaakt. Biografieën bijvoorbeeld en soms een literaire verfllmingen. Na de oorlog kwam hij minder ambitieuze, goedkopere films terecht. De film is ook heel erg een Hal B. Wallis-film. De legende die onder andere Casablanca voor Warner had gemaakt en veel gevoel had voor wat het publiek wilde. Doordat hij bij Warner te weinig waardering kreeg (terwijl hij eel invloed had op zijn films) ging hij solo onder de paraplu bij Paramount. UIt die tijd is deze film.

Dark City is een van de weinige Dieterle-noirs en een fijne film met veel sfeer die fraai oogt. Scott haalt veel uit haar wat onderontwikkelde rol. Verder met een hele stoet aan fijne acteurs. En een goede Heston, mede doordat de film gebruik maakt an zijn wat imponerende uiterlijk. Ook met Viveca Lindfors, en Zweedse actrice die we deze maand al eerder zagen in Backfire. En Dean Jagger, een bijrolacteur die net een oscar had gewonnen (voor beste bijrol natuurlijk) voor Twelve O'Clock High. Een leuk mazzeltje voor Wallis.