Steve + Sky (2004)

Redelijk geslaagde, maar soms wat warrige en doorzichtige film, die het vooral moet hebben van zijn groezelige sfeerschepping en de uitstekende muziekkeuze van de broertjes Dewaele (aka. Soulwax). Helaas zijn de acteerprestaties (ondanks, of dankzij de grotendeels geïmproviseerde dialogen) behoorlijk onregelmatig, en valt vooral topmodel Delfine Bafort soms flink uit de toon.

Maar ondanks de overduidelijke minpunten is Steve + Sky een gedurfde en frisse wind in het anders zo magere Vlaamse filmlandschap. Meer van dit!

3 sterren

Mooie ongepolijste film over mensen die naast de samenleving staan.

De drie hoofdrolspelers zijn boeiende personen. Steve + Sky maar vooral Jean-Claude vind ik een erg maf personage. Hij heeft ook de leukste teksten. Een rol die formidabel gespeeld wordt door Johan Heldenbergh; een acteur die ik graag nog veel vaker in films zie. Hij acteert erg aanstekelijk.

Het verhaal kent helaas z'n beperkingen. De plotontwikkeling is te mager om de volle 100 minuten te boeien. De film was met een kortere lengte, zeg 85 minuten, veel beter uit geweest.

De muziek is in deze film goed, maar mijns inziens te weinig aanwezig. Een dergelijk type films heeft baat bij veel muziek. Zie ook films als Hombres Complicados en Any Way The Wind Blows.

Tot slot had ik graag gezien dat de film nog rauwer en absurder was geweest. Dan waren de karakters Steve + Sky nog beter tot hun recht gekomen.

Wat een prachtige film. Zelden een film gezien die het niet met en het niet zonder elkaar kunnen zo mooi laat zien. Een film die niet de gangbare (hollywood) paden bewandeld maar de liefde veel oprechter en complexer laat zien dan ik gewend ben. De innerlijke strijd van Steve en de afhankelijkheid van Sky spatten van het scherm en laten je de wanhoop die zij voelen regelmatig zelf ervaren. Daar komt nog eens de geweldige rol van Jean Claude bij en niet te vergeten de fantastische soundtrack. Wat mij betreft had het einde iets anders mogen zijn dat had de film nog intenser gemaakt maar vooruit dat vergeef ik hem.

4,5*

Eensch. Felix van Groeningen lijkt inmiddels de conservator van alles wat maar lelijk is in Vlaanderen. Lang leve de matjes, de snorren, de scooters, de muziek, de hoeren, de vuige praat, de blauwe ogen, de blonde haren, de rolstoelen en de drank. Lang leve de heerlijke wansmaak!

4*

Eens herkeken. Was al geleden van bij de release op dvd.

Ondertussen wat levensjaren erbij, en de film is (nog) beter bevallen dan toen. Vond het toen ook al wel een specialleke.

Ik vind het een fantastische cast, die stuk voor stuk geweldige personages vertolken. Een dealer/dief, een hoertje en een rolstoelgebruiker die een eigen hoerenkot opstart. Tja, prachtformule!

Allemaal niet op hun mond gevallen, eigenwijs en ongeremd. Tetten bloot, dansend de straat oversteken, neuken in een zwembad terwijl de auto's voorbijrijden, toertjes lopen rond een rond punt. Zitten heerlijke dingetjes in, en dat maakt 'm voor mij zo goed.

Het korrelig beeld is te vergelijken met dat in Dirty Mind. Is niet storend, vond het eerder stijlvol en sfeer toevoegend. Heel het sfeertje zat wel lekker; muziek, montage.

Een verhoging van een volle ster. 4.5*

Met Dagen Zonder Lief wist Van Groeningen mij onvoldoende te pakken en te ontroeren. Hoe anders is het gesteld met deze film, die op een prachtige manier een steeds complexer wordende vriendschap, tussen 2 mensen weergeeft, die elkaar als een pot op een deksel aan weten te vullen. De scenes in de nachtclubs zijn sfeervol en de momenten dat Steve en Sky elkaar niet begrijpen voelen leeg aan, des te mooier zijn de momenten waarop het het stel wel voor de wind gaat. 4*

Derde visie en deze keer is Steve + Sky me het beste bevallen.

Zeer fraaie, korrelige beelden en sublieme kleuren. Visueel een stuk rauwer dan het latere werk van Felix van Groeningen, en voor mij ook een stuk beter.

Ook de soundtrack (was getekend: Soulwax) is top. Net als in Dagen Zonder Lief (Something van Lasgo) slaagt van Groeningen er weer in om een schijnbaar banaal liedje perfect te gebruiken. Zo'n Dromen Zijn Bedrog is inderdaad een nummer dat bij het juiste alcoholpercentage in het bloed ineens mooi begint te klinken, en dan maar uit volle borst meezingen. O ja, Zanna van de Luc Van Acker !

Maar op audiovisueel vlak kon Steve + Sky me de vorige 2 kijkbeurten eigenlijk al bekoren. Het is vooral de romance tussen de twee weirdo's die me nu pas écht te pakken kreeg. Ik zat serieus te duimen dat de twee samenblijven, ook al omwille van de erg aandoenlijke Delfine Bafort. Misschien inderdaad niet superelegant hier, maar zeer naturel.

Ik woon overigens op een boogscheut van de Kortrijksesteenweg, wat ook weer voor een extra dimensie zorgt. Elk gebouw dat de revue passeert ken ik wel, en da's toch uniek.

Verder erg grappig, vooral Heldenbergh ('t Ruikt hier naar kalf) en de Voogdt (Wat is er gebeurd?! Koffie op mijn hemd...). En om de aandacht voor Steve + Sky hier wat te vergroten: Wie de tettenkabas van de Gysel Sistahs (Zita Swoon, Arsenal) eens wil bewonderen, zit met deze prent gebeiteld .

Uitstekend, rock & roll debuut. 4,5*

Grauwe maar erg mooie sfeer. Experimentele montage is het meest opvallend van het geheel. Hierdoor blijft de aandacht bij het verhaal wat meer om het lijf had mogen hebben. Regie was opvallend sterk; vind Felix van Groeningen een groot talent en het is een regisseur om naar uit te kijken.

Het is geen typische Belgische film. In het begin komt de film nogal onsamenhangend over, maar dit veranderd wel in de loop van de film.

De muziek vond 'k ook erg sterk in deze film. Alleen een beetje jammer dat de film er zo ruw uit ziet, zo komt de film toch een stuk goedkoper over.

'k ben wel eens blij dat 'k hem heb gezien, maar 'k hoef de film geen tweede maal meer te bekijken.

Ik vond de film dan weer erg goed ogen. Veel eigenzinniger dan De Helaasheid der Dingen. De conventies die in die film zijn geslopen zitten hier nog niet. Maar toch komt ook deze niet boven die drie sterren uit. Dat komt vooral door de karikaturale personages en een niet echt overtuigend verhaal. Aan de lange kant ook. Heb The Broken Circle Breakdown nog klaarliggen, maar voorlopig is Van Groeningen zeker niet mijn favoriete Belgische regisseur.

3.0*

Vond de opbouw van het verhaal, zekerlijk in het eerste gedeelte, nogal chaotisch, wat niet belet dat de film toch enkele sterke scènes bevat waarin, in dit eerste werk, het talent van Felix van Groeningen bij momenten reeds duidelijk is.

Heel denderend is het verhaal over vrienden nu eigenlijk ook niet maar de sfeerschepping vergoedt wel één en ander..

Moet ik uiteindelijk mijn mening over Van Groeningen dan toch nog wat bijstellen. Met The Broken Circle Breakdown (serieus, verdient dit dan echt die hele oscarhype enzovoort?) en De Helaasheid Der Dingen (van zo'n geweldig boek zo'n doorsnee film maken is allesbehalve een huzarenstukje) kon hij mij niet overtuigen, Dagen Zonder Lief was gewoon erg slecht.

Maar zijn debuut wist me wel te raken. Heel naturelle weergave van zoekende mensen. Mensen die niet bepaald weten wat aan te vangen met hun leven en dan maar op zoek gaan naar lotgenoten die het evenmin weten. En die zichzelf zonder het vaak zelf te beseffen alsmaar dieper in een bepaald milieu duwen.

Acteerprestaties vond ik prima, Heldenbergh heeft mij al vaker ontgoocheld dan verrast maar hier vind ik hem wel prima in. Al vanaf het hele groene opel kadet verhaal nam hij me mee in zijn manier van denken. Ook De Voogdt en Bafort spelen hun rol goed. Bepaalde visuele flair die over de film hangt kon ik heel goed trekken ook.

Voor mij veruit zijn beste werk, al moet ik Belgica nog kijken.

Steve + Sky, een film uit de begincarrière van Felix van Groeningen toen hij nog niet bij het grote publiek gekend was met De helaasheid der dingen of The broken circle breakdown. De film lag me net iets minder dan vermelde toppers, maar Van Groeningen laat hier toch ook zijn talent zien.

Een film met een korrelige structuur met de nodige creativiteit waarbij scènes herhaald worden en niet chronologisch worden gemonteerd, vooral het eerste gedeelte van de film barst van de eigenzinnigheid van Van Groeningen. Dat komt ook door de verknipte interessante personages. Delfine Bafort is een rastalentje, erg naturelle prestatie, maar ook Heldenbergh en De Voogdt doen het goed. Ook zij bewijzen vandaag nog steeds dat ze steengoede acteurs zijn.

Steve + Sky is een film die Van Groeningen op de kaart heeft gezet en de Vlaamse film voorbij pakweg Verheyen heeft geduwd. Het is deze weg die Verheyen moest ingeslagen zijn na zijn uitstekende film Alles Moet Weg (Film, 1996)...

De debuutfilm van Felix Van Groeningen die samen met Any Way the Wind Blows begin 21e eeuw voor een nieuwe wind zorgde in de Vlaamse cinema. Ik las ergens een verwijzing naar de Franse film 37°2 Le Matin uit 1986 en ook al is dit een andere film, doet het daar wel aan denken. Steve (Titus De Voogdt die met Any Way the Wind Blows zijn langspeelfilm debuut maakte) en Sky (topmodel/actrice Delfine Bafort in haar debuut) zijn kleurrijke en levendige figuren. In een wereld waarin van dag tot dag geleefd wordt en de leefwereld vrij klein is en de toekomst nog korter, groeit toch heel ontluikend de liefde.

De heerlijk chaotische sfeer wordt nog extra in de verf gezet door de muziek van de broers De Waele. En cinematografie van Ruben Impens in zijn eerste langspeelfilm, hij zou later nog meer mooie dingen doen als The Broken Circle Breakdown, Belgica, Grave en Titane.

Felix van Groeningen heeft een handvol mooie tot zeer mooie films op zijn naam staan. Dit debuut uit 2004 hoort daar niet bij wat mij betreft. Ik vind het een vervelende, jachtig gemonteerde film over mensen, die wat doelloos rondhangen in de marge van de samenleving. Niet mijn ding.

Fraai en gelikt Vlaams filmpje uit de jongere jaren van Groeningen.

We volgen een dealer die het niet is gelukt om te ontsnappen van de politie en met zijn kilo's pillen wordt afgevoerd naar de gevangenis. Daar ontmoet hij de invalide Jean-Claude, een nachtclubhouder. Na zijn vrijkomst bezoekt Steve deze nachtclub om een nieuwe slag te kunnen slaan. Daar maakt hij stroeve beginnen met stripper en hoertje Sky. Een lovestory begint?

Ja, maar zoetsappig wordt het natuurlijk nergens en dat kan je verwachten. En van Groeningen zal van Groeningen niet zijn als hij de typische Vlaamse rauwheid toepast. Als Jean-Claude vrijkomt en Steve uiteindelijk met hem in zee gaat komt hij in een complexe wereld terecht van drugs en prostituees. Weer een wereld vol schunnigheid en tegelijkertijd ook uitzichtloosheid dat met de nodige zwarte humor doorspekt wordt. De film weet wel luchtig te blijven en zullen Steve en Sky nou echt naar elkaar toegroeien?

Kenmerkend waren ook de korrelige beelden en de variabele Soundtrack (De Belgische jaren 80 ééndagsvlieg Rock to the Beat van 101 bijvoorbeeld) en natuurlijk "De meeste dromen zijn bedrog" ( )

Fijn project wat Groeningen eindelijk heeft gemaakt tot wat hij nu produceert.

4,0*