A Series of Unfortunate Events (2004)

Erg leuk.

Een heel fijn filmpje dat er visueel opvallend mooi uitziet. Er is een bepaalde sfeer voelbaar, donker en komisch tegelijk. De typetjes en kleine uitvindingen en prulletjes deed me een klein beetje denken aan Jean-Pierre Jeunet films. De kinderen doen het goed, maar het draait natuurlijk allemaal om Jim Carrey. Hij doet het erg leuk, maar gaat soms een beetje over de schreef.

Zeker heel leuk, dikke 3,5*.

Visueel ziet het er goed uit, alleen ik snap de Dickens stijl niet die overlapt met de huidige tijd (want daar speelt het zich volgens mij toch echt in af). Beetje vreemd, net zoals dat alles wat de kinderen zeggen onzin is (jaah geloofwaarig, een kind van 14 niet serieus nemen). Dit wekte voor enige irritatie. Net zoals dat de één na de ander dood gaat. Dieptepunt is toch wel het huwelijk, man man man, wat een grote onzin. Ik kon me vooral aan het niet serieus nemen van die kinderen zo ergeren dat dit voor mij echt de das om doet. Het is zo cliché (en ik kon me als kind hier ook al wat aan ergeren), dat ik niet verder dan een 1,5* kom. Ooh dit komt ook nog doordat er nog enig mysterie plot in voor komt, maar dit niet echt wordt uitgewerkt. Erg jammer, had een hoop kunnen schelen.

Overigens zeg ik niet dat de film totale verspilling van tijd is voor iedereen, er zijn genoeg mensen die hier plezier aan kunnen beleven, zonder zich te irriteren en wie weet ben ik een beetje streng vandaag.

Erg mooi gemaakt, veel bekende acteur en een redelijk verhaal. Het laatste gedeelte van de film was veel te mager. Erg jammer, want mijn cijfer had veel hoger kunnen zijn. Ook het acteerwerk van Maryl Streep kon mij niet bekoren. Jim Carrey juist wel !!

Mooie sfeervolle film, die visueel erg fantasierijk in elkaar steekt. Jim Carrey zit gegoten in zijn rol, en is vermakelijk. maar ook de kinderen acteren degelijk. het verhaal is verder aardig bedacht, en levert een hoop leuke momenten op. 3 sterren.

Ik vond dit een erg leuke film, ik hou enorm van dat mysterieuze sfeertje!

Heeft iemand trouwens opgemerkt dat er op de brief op het einde van hun ouders "Groetjes vanuit Antwerpen" stond? Vond ik echt superleuk

Erg tof filmpje. Zit goed in elkaar. De film is gebaseerd op de eerste drie boeken geschreven door Lemony Snicket: The Bad Beginning, The Reptile Room en The Wide Window.

Jim Carrey steelt ongetwijfeld de show als Count Olaf. Voor de rest goed acteerwerk van de kids. Mooie locaties ook, leuke aankleding. Het deed inderdaad soms een beetje denken aan Burton. Lekker filmpje alleszins. 3.5*

Zeer mooie film. Verhaal is goed. Visueel zeer mooi. De film kon mss toch nog iets meer uitgewerkt worden. Acteurs doen het zeer goed.

Super leuke film, fantastische sfeertje ook Erg van genoten.

Aardige film waarin drie kinderen bij verschillende excentrieke familieleden worden geplaatst, na het overlijden van hun ouders. Het verhaal valt nogal eens in herhaling en is soms naar het einde toe wel wat voorspelbaar. Wel heeft de film een mooie vormgeving en ziet er uit als een donker sprookje. Jim Carrey is uitstekend gecast in verschillende rollen, maar ook de rest van de acteurs doen het goed.

Leuke film. Je moet er wel van houden.

3

Fraaie visuals en schitterende decors, een steampunk sfeer, prachtig uitgewerkte details en een 19e eeuwse aankleding met wel bv nieuwere auto's, aparte stijl! De verteller (Jude Law) was een mooi typend silhouet Ook de soundtrack vond ik erg verzorgd en af en toe best verrassend (ergens hoorde ik Indiase muziek bv). Een blik vol prominente acteurs werd opengetrokken om de kinderen te begeleiden op hun reis. En ze deden het allemaal uitstekend.
Het allereerste begin vond ik heel komisch, maar Jim Carrey helaas niet zo. Ik vind eerlijk gezegd Timothy Spall (Mr. Poe) veel grappiger dan Jim, want als Jim zo over de top gaat geloof ik het meestal niet meer. De ondertiteling bij het brabbelende (en bijtende) kleine zusje vond ik erg grappig. En ook dat Oom Olaf als straf dezelfde dingen moest doormaken als de kinderen.
Aangezien ik wel van sprookjes hou, werd ik met deze film prima verwend

Je moet natuurlijk van het overdreven acteerwerk van Jim Carrey houden, maar wat is dit verder een ongelooflijk goede film! Een kinderfilm uiteraard, maar eindelijk eens niet een die verwacht dat onze kroost bestaat uit complete retards die alles tot achtmaal toe voorgekauwd moeten krijgen. Doordat er diepere lagen in zitten, is deze film ook voor de ouderen gewoon leuk om te volgen. De decors zijn ronduit fantastisch. Lekker duister, maar in elk geval uiterst sfeervol. Het doet wat denken aan het werk van Tim Burtons, maar ook wel het oude werk van Jean-Pierre Jeunet.

Het verhaal is erg leuk. Het is vooral lekker overdreven en een beetje sprookjesachtig qua opzet. Het lot van de kinderen valt best te vergelijken met bijvoorbeeld Assepoester of Sneeuwwitje. Normale mensen kom je hier eigenlijk niet tegen. Leuke personages des te meer. Prettig gestoord noemen we dat in sommige gevallen. Jim Carrey voorop uiteraard. Hij zet de narcistische count Olaf geweldig neer. Eindelijk eens een leuk en vooral afwisselend avontuur in een prachtige setting voor jong en oud. Ondanks alle vindingrijkheid, had het verhaal wel iets beter kunnen zijn.

Een beetje een speciale film. Hele mooie decors en Jim Carrey in 3 rollen (al was 'k er iets minder aan).

De moeite om zo een keertje te bekijken, maar daar blijft het er voor mij ook bij.

Redelijke kinderfilm, waar Jim Carrey weer mag opdraven om zijn truukje te doen, dit keer in de vorm als de slechterik van het stuk. Hij doet er alles aan om in het bezit te komen van een erfenis van drie jonge kinderen. Ondertussen proberen die drie er alles aan te doen om Jim Carrey dwars te bomen in zijn evil plannetjes. Het verhaal (wat wel wat weg had van een sprookje) liep lekker en het zag er allemaal best mooi uit. Alleen de humor vond ik totaal niet uit de verf komen. Dat was te braaf of te flauw.

Momenteel ben ik de eerste drie boeken nog eens aan het lezen. Ik moet zeggen het allemaal best goed verfilmd wordt. Zoals de rollen hier gespeeld worden, zo zijn ze ook wel in het boek. Vooral Carrey als Olaf doet het prima.

Ik vond Olaf in het boek een enger, duisterder figuur. Carrey moet het natturlijk weer een beetje verpesten door zo te overdrijven, alhoewel hij het niet echt slecht doet. De Baudelaire wezen doen het prima, en de film is heel mooi.

Best wel een aardige film, zelfs een beetje eng voor wat jonge kinderen.

En ach Jim Carrey, je moet houden van zijn acteren, ben er niet altijd van gecharmeerd, maar in deze speelt hij een wel erg eng mannetje, zo eentje die je niet wilt tegenkomen in het bijzijn van kinderen want dan zou je em gelijk naar de eeuwige jachtvelden willen zenden.

Leuke film,maar niet zo leuk als ik dacht!!

Toch een leuke wegkijkert!

Bah, wat een vreselijk irritante film. En ik zit pas op de helft.....moet me haast dwingen om het af te kijken....anders ook geen echt oordeel natuurlijk. Ik zet vast 2 sterren neer, betwijfel of dat hoger wordt.

Mijn vriendin zei dat de film kwam, of ik mee ging kijken....Jim Carrey. Nu staat een naam al nooit automatisch garant voor een leuke/goede film, maar ok, soms moet je even ergens aan toegeven. Maar dat ik deze film dus vermeden heb blijkt nu de juiste keuze geweest te zijn. Leuke/mooie decors, maar verder alleen maar vervelend. Mijn vriendin was er ook al snel klaar mee, vond het ook niks.

Nou ja, ik zit hem maar uit, maar in dit geval zijn de reclames tussendoor vermakelijker.

Heb me prima vermaakt; erg mooie, gedetailleerde vormgeving, over-the-top personages, leuke locaties, hier en daar humor, kinderen die eens niet irritant zijn. Totaal niet verwacht maar blij dat ik hem gezien heb, beetje een laag gemiddelde.

Voor de derde keer gezien en ik vind hem nog steeds leuk. Leuke Tim Burton-achtige sfeer vol anachronismen en rare vondsten. Jim Carrey is ook gewoon hilarisch als die gekke Count Olaf. Echt jammer dat ze hier niet mee verder gegaan zijn.

Vooral die peuter is geniaal, zeker in die éne scène waar ze een blik moet openbijten buiten beeld. Met een volledig serieuze blik vraagt Browning dit en bedankt haar ook als ze het geopende blik terugkrijgt. En dat is exemplarisch voor de hele film. Een fantasiewereld, compleet geflipt haast, met acteurs en actrices uit alle windstreken (waardoor het nooit bij elkaar past eigenlijk) maar wel volledig als waarheid wordt aangezien. En dat levert best een grappige situatie zo op. Neem de mooie aankleding - een kruising van Jeunet, modern en victoriaans- en de fijne muziek en de film kijkt meestal best lekker weg. En zag ik nu "Groeten uit Antwerpen" staan?

En ja, Emily Browning met haar schattige pony (ja, ik houd van pony's, de kapselversie dan) is er ook, altijd fijn om te kijken. Verder is Carrey prima en vooral zijn Dr Strangelove-imitatie is bijzonder grappig. De opening met het elfje en een heerlijke Jude Law maken het dan af. En ik lees hier van alles ook over ondertiteling? Dat heb ik klaarblijkelijk gemist, maar gezien het niveau daarvan absoluut niet.

Dat alles neemt niet weg dat het soms ook best saai werd. Geen idee waarom, maar de scènes tussendoor duurden en duurden maar en waren ook weinig interessant. Toch 3,0*.

Niet echt geweldig allemaal, je moet ervan houden, komt soms wat irritant over.

Prachtig is het acteren van Jim Carrey, zoals hij in de rol staat zou ik hem niet graag als kind meegemaakt hebben. Waarschijnlijk zou ik er elke nacht een nachtmerrie aan over houden.

En ook de rest van de cast een pluim!!

Nee, die oom Olaf is gelukkig niet mijn oom geweest en heb ik medelijden met de kinderen die alleen door hun oom worden gezien als 'leverancier' van een onverwacht grote som geld en bezittingen.

De eerste keer dat ik deze film zag, vond ik deze niet zo goed. Deze werd bij een herkijkbeurt een stuk beter. Ik had nooit gedacht dat gekke bekkentrekker Jim Carey op zo overtuigende wijze een slechterik kon spelen. Het is een mix van fantasy, drama en zelfs een beetje humor (blijkbaar toch weer die invloed van Carey). Geen groots of episch verhaal, maar dat duistere sfeertje en fantasy setting maken veel goed.

Er is hier een boekenserie van.

Je zou Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events een Burton light kunnen noemen, maar aangezien ik Tim Burton's films vaak al op zichzelf "light" vind is dat niet per se een extra bezwaar. Burton was overigens zelf aanvankelijk de man die het zou regisseren en Silberling probeerde getrouw te blijven aan diens stijl. Niet erg subtiel gedaan in ieder geval, want niet alleen visueel lijkt dit een Burton,het heeft ook het gebruikelijke zwakke plot.

Het is zo jammer allemaal, want het begint heel fijn. Het eerste deel van de film heeft een heerlijk duister sfeertje en weet precies de juiste balans te vinden tussen kinderfilm en een zwarte komedie. Zolang het verhaal zich nog afspeelt in het kasteel van Olaf is het allemaal zeer sterk. Het slangenhuis van oom Monty bevatte minder humor, maar had nog wel iets. Daarna is er eigenlijk niets meer echt de moeite waard. Streep vond ik vervelend en de avonturenscène met haar instortende huis deed mij vrij willekeurig aan. De climax is nog slechter, met een duffe ontknoping waarin het probleem opgelost wordt door simpelweg de huwelijksakte te verbranden.

Van de vroege belofte blijft weinig over. De aankleding en dan vooral de sets en de belichting blijven erg fraai en zijn goed genoeg om dit uit te willen blijven zitten, maar ook op dit gebied piekt de film in Olafs huis en dat van Monty. En dan is er ook nog Jim Carrey, die ik alternatief sterk en slecht vond. Hij brengt een juiste soort waanzin naar de rol, maar hij is ook te veel geneigd om ineens in zijn typische, drukke humor te vallen, ondanks dat het niet echt past hier.

Een vervolg is er nooit gekomen, misschien niet heel verrassend. Dit is echter het soort materie waarvan je hoopt dat iemand het alsnog eens ooit probeert, want hoewel ik de boeken niet ken, denk ik dat er een zeer goede donkere kinderserie in zit. Dit voelt als een vingeroefening, die alleen op gezette momenten zijn doel bereikt.
3*

Waarom staat hier overigens een Spaanse (?) poster op de site?

Groeten uit Antwerpen.

Dat was grappig, ja ja.

Helemaal leuk dit. Emily Browning, Liam Aiken, Dustin Hoffman in enkele scenes, Jude Law, Jim Carrey, Meryl Streep, Timothy Spall en co. Rolbezetting is adembenemend, uitwerking is subliem. De regie is strak en verzekerd van een heerlijk duister en donker randje. Ik heb zo ontzettend genoten. Het gegeven is enigszins sprookjesachtig, en dus overgoten met een paar scherpe rauwe randjes, die me vastgrepen en niet meer loslieten. De sfeer is wel echt des Silberlings, jawel. Ik herinner me van het geweldige Casper en Moonlight Mile een beetje een melancholiek iets. Dat haalde ik ook weer uit de beelden van deze film.

Het is niet zo helemaal gericht op kinderen vind ik, en anders kinderen van een jaar of 9, 10 misschien. Of misschien kom ik gewoon met mijn ouderwetse opvattingen weer om de hoek kijken. Ik zou in elk geval dit niet voorzetten aan mijn denkbeeldige kindjes, omdat ik het wel een tikkeltje te eng vind voor hen. Er zitten wel echt van die dingen in dat ik denk: Nee, dit vind ik nou niet meteen geschikt voor kinderen jonger dan 9.

Goed acteerwerk dus. Jim Carrey is heerlijk. Wat is het dan eigenlijk jammer dat hij meer schildert vandaag de dag dan een film maakt.

Emily en Liam zijn heel tof, zusjes Hoffman zijn niet heel goed, hoe aandoenlijk en schattig ook. Ik heb waarschijnlijk wel schattiger babypeuters-in-films dan hen gezien. Vooral filmzus en filmbroer waren goed, zij niet echt. Heel erg genoten dus, het was een meeslepend verhaal, waarmee ik heel erg aan het genieten was. Topvermaak.

Alle boeken uit de serie gelezen en daarvan genoten. Eerst een beetje teleurgesteld toen ik hoorde dat Count Olaf door Jim Carrey gespeeld werd, toen weer blij met Billy Connolly. Maar enorm tevreden met wat Carrey van Olaf maakte.

Eén van de eerste films waarbij de aftiteling sequence het echt waard was voor mij om voor te blijven zitten. Leuk. Maar ook heel erg, en misschien het advies opvolgen om iets over blije elfjes te kijken, omdat alles wat de Baudeleaire weesjes overkomt zo ont-zet-tend vre-se-lijk is. Arme kindertjes...