A Series of Unfortunate Events (2004)

Heerlijke, originele en verrassende jeugdfilm, met een paar onverwachts donkere kantjes. Qua sfeer deed het me een beetje aan het werk van Tim Burton denken, met z'n gothische huizen, vreemde sets en bizarre personages. Vooral Jim Carrey is heerlijk in vorm als de 'lovable Count Olof', al haalt hij zijn inspiratie overduidelijk bij ouwe rotten als Bela Lugosi en Lon Chaney (over wie hij op een gegeven moment trouwens een boek aan het lezen is). Erg leuke bij rollen ook voor Billy Connolly, Meryl Streep en de drie jonge Beaudelaire-kinderen.

Maar het is wat mij betreft de schitterende voice-over van Jude Law als Lemony Snicket die de film helemaal compleet maakt. Als een volleerd verteller praat hij de gebeurtenissen aan elkaar, en aarzelt zelfs niet om sommige avonturen gewoon aan de verbeelding van het publiek over te laten. Erg bijzonder zijn ook de openings- en eindgeneriek van de film, met het quasi-onschuldige elfenverhaaltje dat botweg wordt onderbroken door de verteller. Kostelijk! Mijn filmjaar had niet beter kunnen beginnen.

4 sterren.

Vlotte film, leuke aankleding, mooie plaatjes... maar ik vond het allemaal een beetje te geforceerd Burton/Potter-achtig en te "episodisch". Leuke kids, Carrey was een beetje té aanwezig, maar z'n makeup was geweldig.

Een krappe 3.

Een aardige film, die er zonder meer schitterend uit ziet. De special effects zijn prachtig en qua sfeer en settings doet de film veel denken aan Silberling's Casper, hoewel daar toch wel ietwat meer magie in te vinden was als in deze film.

Maar het sterkste van alles blijft toch het geweldige werk van Carrey, die onder een flinke laag make-up een paar hilarische typetjes neerzet. Maar ook op het acteerwerk van de overige castleden is helemaal niets aan te merken.

Al met al is A Series of Unfortunate Events noch een hilarische komedie, noch een prachtig sprookje, maar de film ziet er prima uit en is van tijd tot tijd best grappig.

3 sterren.

Heerlijke film met een uitstekende Carrey (zoals je mocht verwachten) en een uitzonderlijk goed spelende jonge cast. Spannend, soms zelfs intens, maar ook ontroerend en grappig. Een uitzonderlijke mix, maar goed neergezet. Mooie effecten en een geweldige intro van Law. Harry Potter eat yer heart out!

Minpuntje was de 'pratende baby', hoewel de rest van de zaal dat het leukste vond...

3,5*.

Wow! Dit leek me eigenlijk wel een verhaal voor Tim Burton om te verFilmen, maar ik krijg nu de indruk dat zelfs híj het niet beter had kunnen doen! Ik heb slechts het eerste deel van deze reeks gelezen, jammer dat ik ter voorbereidingen de anderen niet ook heb gelezen. Maar daardoor bleef er een beetje verrassing inzitten ! Het einde van de Film is bijvoorbeeld het ietwat aangepaste eindevan het eerste Boek, von'k wel leuk.

Prachtige production design, mooi acteerwerk, ik zou haast fan worden van Jim Carrey ! Ik heb zijn Films altijd cool gevonden, maar deze rol is écht voor hem weggelegd! De Film is overigens wel wat komsicher verteld dan het eerste Boek, vond ik wel aangenaam. Dat Sunny ook werd ondertiteld vond ik een groot pluspunt ! Best hilarish af en toe: "Er komt hier iemand uit het Gekkendorp! Ja, de Burgemeester van het Gekkendorp!"

Het deed allemaal ietwat Tim Burton-achtig aan, maar een kopie durf ik het echt niet te noemen! Ik vind Tim Burton een Grootmeester, maar ik denk zelfs bijna dat als híj de Film had gemaakt, de Film minder zou zijn geweest.

'n Vijf.

Leuke film, het is een vaag verhaal maar dat is juist wel het leuke van deze film, leuke effecten en het acteerwerk van Jim Carrey is weer geweldig.

zo veel karakters in een film is echt ontzettend leuk en knap geacteerd van hem.

Kinderen zijn ook perfect gecast.

Niet echt wat ik verwachtte. Nogal wisselvallige film; bij vlagen grauw en duister, om enkele momenten later over te slaan op caartonesque gedoe met een zwaar schmierende Carrey zosld we hem kennen uit de Ace Ventura tijd. Helaas wordt er nooit echt een balans tussen deze mix gevonden, waardoor je nooit helemaal lekker in het verhaal raakt. Dit komt ook doordat er vrij veel verhaallijnen maar half aangeboord worden en net niet helemaal lekker worden afgemaakt. Aan de andere kant is het wel eens verrassend en fijn dat het zo nu en dan eens niet langs de conventionele weg gedaan wordt. Alleen werkt het als geheel helaas niet helemaal zoals het zou moeten doen...

3*

Vond het wel gezellig.

Mooie aankleding (hoewel ik eigenlijk niet aan Burton moest denken, wel aan Jeunet), Carrey die toch een erg leuke rol neerzet, verder een grappig kinderverhaaltje om te volgen.

Film heeft weinig om het lijf, is zeker een film die ik vroeger erg leuk gevonden zou hebben, wat mij nu vooral beviel was de vormgeving.

Hou het op 3 kleine *. Vermakelijk, mooi gemaakt, maar deed mij verder niet al te veel meer. Al was dat klein bijtertje wel erg leuk

Heel mooie beelden maar toch ook vaak onnoemelijk saai. In het begin dacht ik de hele tijd: wanneer begint het nou? Het verhaal komt namelijk niet echt op gang. Het is zoals de titel zegt een serie gebeurtenissen, maar de spanningsopbouw is ver te zoeken. Het is wel bekend-acteurtje-spotten geblazen: Carrey, Streep, Dustin Hofmann, Timothy Spall, zelfs eeuwige bijrolacteur Luis Gúzman was weer van de partij. Wat lijkt het meisje dat Violet speelt, Emily Browning, trouwens ontzettend op Lauren Ambrose van Six Feet Under. Ook leuk dat het meisje nu eens een keertje de uitvinder is en de jongen de lezer. Ik wil niet al te negatief zijn: de kinderen waren fijn om naar te kijken en er zaten heel grappige momenten in de film.

De film heeft de nodige pluspunten maar evengoed enkele serieuze minpunten. Jim Carey is hier in z'n gewone doen, maar we zijn beter van hem verwacht. Op zich past z'n acteerwerk wel wat in het bizarre verhaaltje, dus dat kan je hem niet kwalijk nemen. De kinderen acteren eigenlijk nog het beste. De bijrollen zijn vrij irritant. Meryl Streep deed me denken aan de ergelijke Glen Close in 101 Dalmatians.

Qua verhaal is het nogal simpel. Voor kinderen gemakkeljik te volgen, maar op zich veel te gemakkelijk. Gewoon van het ene in het andere. Alsof de schrijvers avonturen bleven schrijven tot ze aan een dik anderhalf uur zaten. Maar uiteindelijk stoort dat niet echt bij een kinderfilm. Visueel is de film trouwens heel mooi wat veel goed maakt. Lijkt wel een kruising tussen Tim Burton en Roberto Rodriguez. Ik hou het totaal op 2.5 sterren.

Het is idd een beetje van het ene verhaal in het andere en als men had gewild had men de film wel dubbel zo lang kunnen laten duren (als ik de plots lees van de andere verhalen die Lemony Snicket over de kinderen heeft geschreven), maar dan vrees ik dat het iets te veel van hetzelfde zou zijn

Ik heb me echter goed geamuseerd, al stelde ik mij wel af en toe vragen bij het nut of de logica van enkele scènes. Ik had zo de indruk dat er niet erg lang is nagedacht bij het maken van deze film.

Keek echter lekker snel weg en is zijn 3,5 sterren dus zeker waard.

Het is een kinderfilm en normaal hou ik daar niet van maar deze film wist me toch te boeien en was soms zeer grappig (vooral dankzij Jim Carrey en die baby). Leuk entertainment en de beelden zijn vaak prachtig. Vind dit echt een film voor de wintermaanden.

Zoals ik vroeger geen genoeg kon krijgen van films als Casper, kan ik tegenwoordig geen genoeg krijgen van films als Lemony Snicket's A Series Of Unfortunate Events. Het is de onweerstaanbare charme van een simpel maar origineel verhaal, een beetje magie en ontzettend gestoorde maar tevens hilarische personages. Ik kijk de film keer op keer weer, omdat het zo makkelijk wegkijkt en iedere keer weer entertaint. Ik voel me weer even klein als ik geniet van zo'n film als deze.

Toegegeven, Jim Carrey lijkt geen respect te hebben voor zijn medespelers en het verhaal, als hij zich helemaal laat gaan als Count Olaf. Het lijkt wel een boosaardige Ace Ventura in een fantasy film. Persoonlijk als Jim Carrey-fan, stoor ik me daar niet zo aan. Bovendien is het verhaal van de Baudelaires zo boeiend (en bij vlagen ontroerend zelfs) dat, in tegenstelling tot de kritiek die veel mensen hebben op deze film, Jim Carrey niet alle aandacht op zich vestigt van de kijker. Naar mijn mening, komt de echte kracht van de film uit het samenspel tussen Emily Browning en Liam Aiken als de twee oudste Baudelaire kinderen. Zij tillen met hun vertolkingen de film naar een hoger niveau dan die "simpele maar oh zo charmante" familiefilms waar ik vroeger geen genoeg van kon krijgen (maar waar ik nog steeds fijne herinneringen aan heb). Als je daar niet van overtuigd bent, dan zijn er altijd nog Jim Carrey en andere gestoorde personages uit de film waar je om kan lachen. Let vooral op Meryl Streep, een neurotisch wijf wiens huis al jarenlang op instorten staat, maar weigert om te vertrekken. De decors uit deze film zorgen voor een nogal onsamenhangend geheel, maar los daarvan creëren ze wel een unieke sfeer die ik zelden zie in een fantasiefilm. Dan verdient de prachtige en unieke muziek tenslotte nog een eervolle vermelding. Dit is zeker een film waarvoor je de soundtrack in huis haalt, heerlijk charmant.

3.5 van de 5 sterren.

Toch een tegenvaller.

De film heeft me helaas lang niet altijd weten te boeien. Dit kwam vooral door de geforceerde humor en misschien toch iets te kinderachtig. Dit werd alleen maar benadrukt door een kinderachtige voice over die alle spanning uit het verhaal haalde. Ook voelt de film over het algemeen genomen nogal onsamenhangend. Ik ken het boek verder niet, maar ook de manier waarop Olaf op de bruiloft wordt verslagen was teleurstellend.

Positief punt is Jim Carrey die een overtuigende rol neerzet. Hij was ook het enige personage die boeiend genoeg was om te blijven kijken. De sfeer, decors en effecten waren ook aardig. Voor kinderen waarschijnlijk iets leuker, maar het was lang niet altijd vermakelijk wat we in dik anderhalf uur voorgeschoteld kregen.

Verassend leuk werkje. Film ziet er vooral heel aardig uit en het sfeertje dat de film daardoor uitstraalt is toch wel erg sterk neergezet. De voogden zijn nogal van wisselende kwaliteit met als dieptepunt het stuk met Streep. De rest vond ik eigenlijk best goed te doen. Carrey was ook perfect voor deze rol. Het is mij af en toe wat te ver over de top maar bij iedere andere acteur had ik me er waarschijnlijk meer aan gestoord. Gewoon een leuk werkje voor een maandagavond ergens tussen kerst en oud en nieuw.

3 *

Film die vooral gedragen wordt door de rol van Jim Carrey, als Count Olaf. Wederom een geweldige rol van hem, ditkeer als een enge, freaky, maar vooral grappige vent. Voor de rest stelt het allemaal niet erg veel voor, al waren sommige decors wel erg mooi. Het verhaal is ietwat voorspelbaar, maar vooral vaak wat té veel van het goede. Zeker vermakelijk en leuk om een keer gezien te hebben, maar hoogdravend is het niet echt.

Qua Burtoneske sfeer leuk en geslaagd.

Dit keer vind ik Jim Carrey eindelijk eens niet irritant acteren en ook Streep kan ik in (deze) komische rol eindelijk eens waarderen!

Inderdaad vind ik ook dat de (scriptchrijver(s) zich er met het einde nogal makkelijk hebben afgemaakt; het komt nogal afgeraffeld over?

Een mooie film, dat staat buiten kijf. De prachtige decors doen Burtonesk aan en de geschapen wereld is enorm fantasierijk. Vooral de voertuigen komen zo uit een sprookjesboek gereden en ook het huis aan het meer is een monter bedenksel.

Helaas is het inhoudelijk nogal magertjes. Jim Carrey, met een constante blik op 'ziet iedereen mij nog steeds hilarisch acteren!?', schmiert er pijnlijk hard op los en schiet mijlenver het doel voorbij. Ook Meryl Streep hadden ze beter aan banden kunnen leggen. Ik denk stiekem dat Helena Bonham Carter geschikter was geweest (daar is Burton weer).

Die kindertjes waren nog aardig te pruimen, hoewel die zogenaamde uitvindingen en boekenweetsels nogal fantasieloos waren. Sunny Baudelaire is een dieptepunt, met haar gebrabbel en quasi-grappige oneliners.

Visueel prachtig dus, inhoudelijk een sof.

Niet echt helemaal mijn ding en beetje te saai allemaal.

Acteren was goed en ja emily is erg mooi.

2,5 ster

Middelmatige film met een prachtige design.

Allemaal best leuk gedaan. Aardig verhaaltje, en het spel van de kids is ook best ok. Carrey heb ik eigenlijk nog nooit wat mee gehad, en meestal vind ik hem gewoon erg irritant. Hier is dat een stuk minder en zet hij best een leuke rol neer. Soms wel weer wat te overdreven. Verhaal heeft genoeg om het lijf om te blijven vermaken, en de film verloopt lekker vlot. Qua design ziet het er allemaal erg mooi uit en deed mij meteen aan de stijl van Burton denken. Ik zag ook al dat sommigen Jeunet al noemden. Die vergelijking zag ik niet meteen, nu ik dat zo las klopt dat inderdaad ook wel een beetje. Vermakelijke film, niet een die ik snel eens weer wil zien, misschien over een jaartje ofzo.

2.5*

zoiets had ik net..

maar anyways over de film..

had hem blijkbaar al eens gezien, maar hij is alsnog aardig leuk, ondanks dat het voor kinderen uiteraard een stuk leuker is.

Jim Carrey vind ik (ondanks dat het niet z'n beste rol is) naar behoren spelen ook de rest van de cast volstaat.

Leuk vermaak voor een keertje, alleen jammer dat ie na een sterk begin steeds minder word..

Erg tof filmpje. Zit goed in elkaar. De film is gebaseerd op de eerste drie boeken geschreven door Lemony Snicket: The Bad Beginning, The Reptile Room en The Wide Window.

Jim Carrey steelt ongetwijfeld de show als Count Olaf. Voor de rest goed acteerwerk van de kids. Mooie locaties ook, leuke aankleding. Het deed inderdaad soms een beetje denken aan Burton. Lekker filmpje alleszins. 3.5*

Aardige film waarin drie kinderen bij verschillende excentrieke familieleden worden geplaatst, na het overlijden van hun ouders. Het verhaal valt nogal eens in herhaling en is soms naar het einde toe wel wat voorspelbaar. Wel heeft de film een mooie vormgeving en ziet er uit als een donker sprookje. Jim Carrey is uitstekend gecast in verschillende rollen, maar ook de rest van de acteurs doen het goed.

Fraaie visuals en schitterende decors, een steampunk sfeer, prachtig uitgewerkte details en een 19e eeuwse aankleding met wel bv nieuwere auto's, aparte stijl! De verteller (Jude Law) was een mooi typend silhouet Ook de soundtrack vond ik erg verzorgd en af en toe best verrassend (ergens hoorde ik Indiase muziek bv). Een blik vol prominente acteurs werd opengetrokken om de kinderen te begeleiden op hun reis. En ze deden het allemaal uitstekend.
Het allereerste begin vond ik heel komisch, maar Jim Carrey helaas niet zo. Ik vind eerlijk gezegd Timothy Spall (Mr. Poe) veel grappiger dan Jim, want als Jim zo over de top gaat geloof ik het meestal niet meer. De ondertiteling bij het brabbelende (en bijtende) kleine zusje vond ik erg grappig. En ook dat Oom Olaf als straf dezelfde dingen moest doormaken als de kinderen.
Aangezien ik wel van sprookjes hou, werd ik met deze film prima verwend

Een beetje een speciale film. Hele mooie decors en Jim Carrey in 3 rollen (al was 'k er iets minder aan).

De moeite om zo een keertje te bekijken, maar daar blijft het er voor mij ook bij.

Redelijke kinderfilm, waar Jim Carrey weer mag opdraven om zijn truukje te doen, dit keer in de vorm als de slechterik van het stuk. Hij doet er alles aan om in het bezit te komen van een erfenis van drie jonge kinderen. Ondertussen proberen die drie er alles aan te doen om Jim Carrey dwars te bomen in zijn evil plannetjes. Het verhaal (wat wel wat weg had van een sprookje) liep lekker en het zag er allemaal best mooi uit. Alleen de humor vond ik totaal niet uit de verf komen. Dat was te braaf of te flauw.

Heb me prima vermaakt; erg mooie, gedetailleerde vormgeving, over-the-top personages, leuke locaties, hier en daar humor, kinderen die eens niet irritant zijn. Totaal niet verwacht maar blij dat ik hem gezien heb, beetje een laag gemiddelde.

Voor de derde keer gezien en ik vind hem nog steeds leuk. Leuke Tim Burton-achtige sfeer vol anachronismen en rare vondsten. Jim Carrey is ook gewoon hilarisch als die gekke Count Olaf. Echt jammer dat ze hier niet mee verder gegaan zijn.

Vooral die peuter is geniaal, zeker in die éne scène waar ze een blik moet openbijten buiten beeld. Met een volledig serieuze blik vraagt Browning dit en bedankt haar ook als ze het geopende blik terugkrijgt. En dat is exemplarisch voor de hele film. Een fantasiewereld, compleet geflipt haast, met acteurs en actrices uit alle windstreken (waardoor het nooit bij elkaar past eigenlijk) maar wel volledig als waarheid wordt aangezien. En dat levert best een grappige situatie zo op. Neem de mooie aankleding - een kruising van Jeunet, modern en victoriaans- en de fijne muziek en de film kijkt meestal best lekker weg. En zag ik nu "Groeten uit Antwerpen" staan?

En ja, Emily Browning met haar schattige pony (ja, ik houd van pony's, de kapselversie dan) is er ook, altijd fijn om te kijken. Verder is Carrey prima en vooral zijn Dr Strangelove-imitatie is bijzonder grappig. De opening met het elfje en een heerlijke Jude Law maken het dan af. En ik lees hier van alles ook over ondertiteling? Dat heb ik klaarblijkelijk gemist, maar gezien het niveau daarvan absoluut niet.

Dat alles neemt niet weg dat het soms ook best saai werd. Geen idee waarom, maar de scènes tussendoor duurden en duurden maar en waren ook weinig interessant. Toch 3,0*.

Je zou Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events een Burton light kunnen noemen, maar aangezien ik Tim Burton's films vaak al op zichzelf "light" vind is dat niet per se een extra bezwaar. Burton was overigens zelf aanvankelijk de man die het zou regisseren en Silberling probeerde getrouw te blijven aan diens stijl. Niet erg subtiel gedaan in ieder geval, want niet alleen visueel lijkt dit een Burton,het heeft ook het gebruikelijke zwakke plot.

Het is zo jammer allemaal, want het begint heel fijn. Het eerste deel van de film heeft een heerlijk duister sfeertje en weet precies de juiste balans te vinden tussen kinderfilm en een zwarte komedie. Zolang het verhaal zich nog afspeelt in het kasteel van Olaf is het allemaal zeer sterk. Het slangenhuis van oom Monty bevatte minder humor, maar had nog wel iets. Daarna is er eigenlijk niets meer echt de moeite waard. Streep vond ik vervelend en de avonturenscène met haar instortende huis deed mij vrij willekeurig aan. De climax is nog slechter, met een duffe ontknoping waarin het probleem opgelost wordt door simpelweg de huwelijksakte te verbranden.

Van de vroege belofte blijft weinig over. De aankleding en dan vooral de sets en de belichting blijven erg fraai en zijn goed genoeg om dit uit te willen blijven zitten, maar ook op dit gebied piekt de film in Olafs huis en dat van Monty. En dan is er ook nog Jim Carrey, die ik alternatief sterk en slecht vond. Hij brengt een juiste soort waanzin naar de rol, maar hij is ook te veel geneigd om ineens in zijn typische, drukke humor te vallen, ondanks dat het niet echt past hier.

Een vervolg is er nooit gekomen, misschien niet heel verrassend. Dit is echter het soort materie waarvan je hoopt dat iemand het alsnog eens ooit probeert, want hoewel ik de boeken niet ken, denk ik dat er een zeer goede donkere kinderserie in zit. Dit voelt als een vingeroefening, die alleen op gezette momenten zijn doel bereikt.
3*

Waarom staat hier overigens een Spaanse (?) poster op de site?