John Q (2002)

Don't say goodbye son, say... see you later...

Niet te harden staaltje nepsentiment met een dubieuze moraal, echt een verschrikking om aan te kijken. 'We need an act of God' zegt de sip kijkende Washington. Volgende scene? Een jonge vrouw die bij een auto-ongeluk om het leven komt, en laat dat nu eens, in de laatste seconde (jaja joepie!) de enige donor zijn die het joch nog kan redden. De acties van de politie slaan nergens op, de omslag bij Woods slaat nergens op, this whole movie is out of order.

De superbe cast maakt er nog wat van, maar verder is dit echt een kijkervaring om onpasselijk van te worden.

1,5*.

toen ik John Q aan het bekijken was dacht ik meteen aan The Negotiator omdat het namelijk ove bijna hetzelfde gaat.

schitterend geacteerd door Washington!

je kon je echt meeleven met de miserie waarin de familie zit, echt een realistische film.

Robert Duvall vond ik toch miscast, ik zie liever Spacey als onderhandelaar.nog leuke (en goed geacteerde rollen) door Ray Liotta en James Woods.

steekt niet echt boven andere gijzelingsdrama's dus hou ik het maar op een 3,5

Hele mooie en ontroerende film.

Was toch echt weer één van de betere films die ik gezien heb, en Denzel was echt goed bezig hier!

Film heeft me van het begin tot het eind vastgehouden, en ben toch een aantal keren een beetje emotioneel geworden door de vader en zoon scene's.

Verhaal was niet echt origineel, maar dat maakte niet uit vond ik, acteren was echt top, en de gezichtsuitdrukkingen zeiden vaak al genoeg.

4,5*

Goede film. Sommige dingen waren iets te gelickt en te geforceerd maar desalniettemin een meeslepende film. John Q roept een sterk rechtvaardigheidsgevoel op en daar is helemaal niets mis mee. Daarbij laat Denzel Washington opnieuw zien een supergoede acteur te zijn!

Enigszins onderhoudende actiefilm met Washington die redelijk begint maar al snel vervalt tot clichématige voorspelbaarheid.

Weer een zeer goede film met de acteur die ik altijd heel graag zie: Denzel Washington. En eigenlijk ook een keiharde boodschap tegen de Amerikaanse gemakzuchtigheid, met name in ziekenhuizen en medicatie. Denzel Washington zet me toch weer ene goede rol als John Q neer. En ja... het zal je maar gebeuren: je kind krijgt een hartaanval, dreigt dood te gaan, maar om dat te voorkomen is er een donor nodig. Maar helaas zijn de doktoren echte oplichters en er moet eerst 25 ruggen op tafel komen. Na een hoop pogingen en na al 23 ruggen bij elkaar gespaard te hebben weigeren de doktoren nog steeds en ja, dan kan je niks anders doen om een gijzeling te plegen in het ziekenhuis en op zo'n manier je zoon in leven houden. Kan John Q ook alleen maar gelijk geven.

En dat is nou niet alleen het hele mooie van de film. Het mooie is ook dat de gegijzelden al heel snel een hechte band krijgen met John Q en het zelf ook goed snappen. En dan heb je natuurlijk de reetneukers van justitie die dit zondermeer als gruwelijke misdaad beschouwen. terwijl de politie wel als eerste schiet, zie schutter.

Die scene waarin die vrouw die altijd word geslagen door haar man, even zijn man een koekje van eigen deeg geeft en hem in elkaar schopt was een lachertje tussendoor.

Verder heel indrukwekkende film, waar ik me ook echt heel erg in kan vinden. Denzel Washington ook hierin in een van zijn allerbeste rollen. En Duvall en Liotta hadden ook uitstekende bijrollen.

4,5*

Prima drama die goed laat zien hoe verrot en slecht het Amerikaanse medische systeem is. Het verhaal was goed en ook boeiend en werd mede door de sterke cast (vooral dankzij Denzel Washington) naar een nog hoger niveau getild.

'' Hey John! Take good care mate.. you're my hero. ''

Flinke meevaller. Ik had deze film nog nooit gezien, maar het verhaal sprak me direct aan. Sowieso ook een pluspunt dat Denzel in de hoofdrol is.

Eindelijk weer eens een menselijk en realistisch verhaal vol ethische vragen. Denzel zet zijn rol overtuigend en emotioneel neer, waardoor je direct als kijker de wanhoop voelt wanneer zijn zoontje in elkaar stort. Wanneer de bureaucratische rompslomp begint en je als machteloze ouders allerlei instituten afgaat met de hoop hulp te krijgen, valt het extra zwaar op je dak als niemand meewerkt en/of helpt. Het ijskonijn van de film, directrice Rebecca Payne, voelt ook niet de behoefte om dit jongetje te helpen en ziet liever dat de ouders aan zijn ziekenhuisbed blijven wachten totdat hij zijn laatste adem uitblaast. Want ach, iedereen gaat wel een keer dood toch? ( ) Denk dat iedereen die kinderen heeft alles zou doen om zijn of haar 'kleintje' te redden.

Mooi dat het niet alléén maar een gijzelingsdrama is, of een dramatisch werkje maar dat het een mix van verschillende stijlen is. Het einde van de film is helaas een beetje ''afgeraffelde Hollywood style'' maar ach, ergens is dat ook wel begrijpelijk.

Ik heb in ieder geval heerlijk een traantje kunnen wegpinken.

Dat was me een filmpje wel, denk dat ie film me overtuigd heeft om donor te worden Wat een aangrijpend verhaal en Denzel speelt hier echt fantastisch. Een film wat laat zien dat de liefde van een ouder geen grenzen kent en wat voor een belachelijk medisch systeem die amerikanen hebben (hadden inmiddels-Obama rulezz). En dat dat k*t geld altijd weer het belangrijkste is, belangrijker dan dat van een mensenleven, van een kind. Ik heb echt meerdere malen met natte oogjes gezeten.

Het mag dan wel amerikaans sentiment zijn waar ik normaal niet van hou maar het laat de keiharde realiteit zien dus maakt dat me niet uit.

Het enige minpunt vond ik dat John zich uiteindelijk niet door zijn hoofd schiet en het ultieme geschenk van onvoorwaardelijke liefde geeft, zijn leven. Niet dat het verraste dat het niet gebeurde want het was al duidelijk vanaf het begin dat het hart van die vrouw naar zijn zoon zou gaan.

Dus 4 sterren is dik verdiend, ik vind dit een must-see

Aardig sterke film die echt goed had kunnen zijn, ware het niet dat het waardeloze einde best veel voor me heeft verpest.

Het hele thema rondom de falende gezondheidszorg in Amerika werd namelijk uitstekend getoond. Hij was niet goed verzekert en er sterven zoveel mensen, dus hij moest zijn zoontje maar laten sterven. Hoe gruwelijk bot en wreed ben je als je dit 2 wanhopige ouders durft te vertellen? Het is niet raar dat John (overtuigende en goede rol van Denzil Washington) alles probeerde, met uiteindelijk een wanhoops poging van de gijzeling. Wel mooi trouwens dat zowel het publiek buiten als de meeste gijzelaars zijn daad begrepen en dat hij er veel symphatie voor kreeg.

Nou hadden de gijzelaars ook niet zo veel reden tot angst, want het was wel duidelijk dat John een goed mens was. Dus echt heel spannend was de gijzeling ook niet. Gelukkig is de interactie tussen John en de gijzelaars wel goed. Er zaten best aparte mensen tussen. De vrouw die haar ex vriend in elkaar schopte omdat hij haar mishandelde was trouwens wel humor!

Ondanks dat de film niet altijd enorm pakkend was (de vrouw was John acteerde echt tenenkrommend slecht zeg...), wist de film wel te boeien. Tot aan dat afschuwelijk beroerde einde dan...
Het was echt een schitterend einde geweest als John daadwerkelijk serieus zelfmoord had gepleegd zodat zijn zoontje zijn hart had gekregen. Nu kwam er precies op tijd een donor-hart binnen en ook toevallig genoeg was het precies de goede voor het zoontje. Ja kom op zeg....wat een bedroevend clichematig en dom einde. Waarom altijd dit soort perfecte happy endings? Dat geslijm en geklef wat daarachter nog kwam was ook al niks, maar dat donor-hart wat precies op tijd nog kwam...
Zo zonde, het einde had zoveel origineler en mooier kunnen zijn....
Ik trek een halve ster van mijn score af vanwege dat suffe einde.

Maar verder was de film wel dik in orde.

3,5*

Deze film sleept je mee in de emotie van de vader. Erg geloofwaardig geacteerd door Denzel.

Zeer geslaagde film,

John Q geeft in deze film aan hoe geweldig geldlustig de wereld is geworden en laat je jezelf ook afvragen waar we nou allemaal mee bezig zijn. Ik merkte zelf ook dat je al heel vroeg in de film sympathie krijgt voor John. Ik begon mij ook af te vragen wat hij eigenlijk verder nog voor een opties open had staan. heel goed dat ze in het begin van de film laten zien hoe hij tot het uiterste gaat om geld bij elkaar te brengen. Doordat alle mogelijkheden zo ongeveer weg gestreept zijn hebben ze het had je dit niet op een andere manier op moeten lossen gevoel vermeden. Sterker nog ik kreeg zelfs begrip voor hem. Ik hou wel van dit soort films er wordt een situatie genomen waar normaal heel zwart wit over wordt gedacht, zo van die zijn goed en die is of zijn slecht. Deze wordt hierna uitgewerkt op een geweldige manier. Je krijgt begrip voor de dader en de rest van de mensen krijgt ook sympathie voor hem

De muziekkeus Daarentegen vind ik ronduit belabberd. En dan met name het stukje dat hij in het begin het geld bij elkaar probeert te krijgen en door de bank loopt verbeter me als dit niet de bank was. De muziek sluit totaal niet aan bij de film, dit had ik op meerdere momenten.

Acteerpreataties waren natuurlijk geweldig en dat is denk ik ook wat deze film gered heeft. Hij weet heel goed en snel sympathie op te wekken. Iets dat niet veel acteurs kunnen.

Het acteerwerk van de gijzelaars vond ik goed genoeg alleen niet om over naar huis te schrijven. Wat ik heel fijn vond is dat ze de gijzelaars niet ontzettende cliché karakters hadden gemaakt. Dit zou de film ontzettend verlaagd hebben.

Kortom: goede film, goed geacteerd, mooi netjes uitgewerkt

Welverdiende 4*

Weinig bijzonder. Lijkt tevens voor televisie gedraaid te zijn.

Beetje een veilig, sentimenteel filmpje.

Je krijgt een aantal standaard clichés voor je kiezen en door de hoge mate van voorspelbaarheid is de spanning ook helemaal nergens te bekennen.

De pogingen die gedaan worden om tranen te trekken slagen totaal niet. Daarvoor heb je een band nodig met de personages en die kreeg ik absoluut niet.

Het acteerwerk van Denzel is wel in orde maar zijn vrouw & kind lieten toch wel een paar steekjes vallen. Duvall & Liotta draaien op de automatische piloot, dus degelijk.

Matig, standaard en vlak als een pannenkoek. Ik ben de film nu na een paar dagen al bijna weer vergeten.

2,5*

Eigenlijk een echt schaamtelijk stukje Hollywood sentiment dat zo strak opgeblazen is dat je er niet meer in gelooft. Hij wacht op een mirakel van God, en natuurlijk doet zich dat mirakel voor . Het tegengestelde zou me verbaasd hebben.

De ene emo-scène met het traantje in het oog volgt het andere op. Gelukkig gaf de reflectie over het uitsluiten van financieel zwakkeren in het gezondheidssysteem de film een nuttig uitgangspunt. Jammer dat het op zo'n Jerry Springer-achtige manier gepresenteerd werd met die hele media show buiten het hospitaal. Verder ook Denzel en Duvall in rollen die me minder aanspraken.

'k Vond het nog een goeie film. De film toonde hoe slecht het met de ziekenzorg in Amerika is gesteld. Ook goed geacteerd van Denzel Washington.

Emotierijke film is één grote aanklacht tegen het zieketekostenstelsel in de Verenigde Staten. Het kan geen toeval zijn dat de regie én de voornaamste rollen in handen zijn van als progressief bekend staande mensen (de zgn. "liberals").

Het zorgvuldig opgebouwde scenario en de strakke regie maken dit tot een erg spannende film. Prima geacteerd bovendien door Denzel Washington en vooral Kimberly Elise.

Een behoorlijk oversentimentele film, die op sommige momenten de plank flink misslaat.

Een hoop goede acteurs kan niet voorkomen dat de meeste personages vlak en oppervlakkig blijven, waardoor ik nauwelijks een band met ze kreeg. Woods, Duvall, Heche en vooral Liotta spelen redelijk maar hebben allemaal een vrij vlakke eendimensionale personages, waardoor ze er verder ook vrij weinig mee kunnen. Washington is degelijk, maar speelt voor de zoveelste keer een rol als goede moraalridder. Dat kan hij op zich goed met zijn uitstraling, maar het is niet genoeg om de film te redden.

De film barst verder van de clichés en de toevalligheden. Cassavetes probeerde een film te maken die als aanklacht dient tegen het Amerikaanse zorgstelsel. Ook de politie lijkt volgens Cassavetes blijkbaar niet te deugen, want die krijgt er hier ook behoorlijk van langs met hun soms onnavolgbare acties. Door de overdaad aan (goedkoop) sentiment, sneeuwt die boodschap op sommige momenten echter behoorlijk onder. Ik vond het op sommige momenten allemaal ook eerder lachwekkend dan spannend.

Dat het jongetje op het allerlaatste moment toch nog een donor krijgt, mag ook geen verrassing heten. Zwaar teleurstellend allemaal dit.

1,5*

''I solemnly swear to take care of the sick and damn-near-dying, unless they ain't got major medical.''

Een sterke thriller met emotionele drama gehalte.

De familie Archibald bestaan uit de ouders en hun kind, Mike. Zoals vele gezinnen, ervaren de Archibald's een financieel krappe moment. Hun lopen achter met verschillende betalingen. John's baan betaalt hem niet voldoende, vanwege zijn uren en zijn vrouw verdient ook niet genoeg. Hun probleem wordt helemaal groter als hun zoon in levensgevaar komt. Zijn zwakke hart zorgt ervoor dat Mike's gezondheid stevig achteruit gaat. Zonder medische ingreep kan Mike dit niet overleven. Een harttransplantatie is het enige middel om Mike te redden. John en zijn vrouw worden echter in de steek gelaten door hun maatschappij en de ziekenhuis kan geen toestemming geven zonder betaling. Het gaat steeds slechter met Mike en John heeft van alles en nog wat geprobeerd; overleggen met zijn verzekering, donatie's vragen en zelfs zijn auto en andere spullen verkopen Er zit niets anders op dan het gehele afdeling van het ziekenhuis te gijzelen en zijn zoon's redding eisen.

Washington neemt de rol op als fabriekarbeider John, een hele lieve en zachtaardig man die alles aan doet om zijn vrouw en kind te onderhouden. Zijn gijzeling is begrijpelijk in zo'n soort situatie. Het ziekenhuis bestuur en verzekeringsmaatschappij hebben hem zover in een hoek geplaatst dat er geen ander mogelijke optie is dan het met geweld afdwingen. Zijn vrouw, Denise, staat volledig achter haar man. Ook zij wil graag het uiterste doen om haar zoon te redden. Mike is een actieve jongen die graag een bodybuilder wil worden. Zijn hart heeft alleen onwijs veel problemen om genoeg bloed rond het lichaam te circuleren en overwerkt zich, dit tot alle gevolgen van dien voor Mike. Zonder een hart dat sterk genoeg is om op een juiste manier bloed rond het lichaam te produceren is het onmogelijk voor Mike om dit te overleven.

Tijdens John's gijzeling van de spoedafdeling waren er al wachtende patiënten. Enkele patiënten zijn een hoogzwangere vrouw en haar partner, een zwaargewonde winkelier, een stel die net een auto-ongeluk achter de rug hebben en een buitenlandse moeder en haar kleine baby. Er zijn ook enkele artsen en andere hulpverleners aanwezig. Waar iets te beleven valt, komen de sensatiebezoekers ook, waaronder de pers. Die het allemaal in de gaten houden en bij elk moment waar er iets gebeurt het live moeten uitzenden. Na enig tijd staan er ook honderden toeschouwers juichend toe te kijken. Ook de politie komt in grote macht aan, zoals een speciale interventie team, een onderhandelaar (Duvall) en een hoofdbrigadier (Liotta). In de film zitten kortgezegd genoeg bekende acteurs met een flinke reputatie. Over het acteren is er niets negatiefs opgevallen. Elk personage doet het uitstekend, met name Washington. Niet iedereen kan zo'n rol aan en dat is het beste te begrijpen als je de film zelf gaat zien...

De film bevat genoeg harde scènes waar je een brok in je keel krijgt. Dit vanwege de huidige situatie van de Archibald's. De relatie tussen vader en zoon komt ook goed naar voren en ondanks John's verkeerde keuze om over te gaan tot geweld is het begrijpelijk dat je zo voor jezelf maar ook voor je meest geliefden opkomt. Het verhaal blijft je gewoon interesseren van begin tot eind. Vol spanning en emotie volg je John's keuze's en de situatie van de gegijzelden. De films is niet 100% serieus bezig, er zit ook wat poging tot humor in, zoals een stel dat ruzie krijgt en een telefoongesprek met John. Griffin's personage maakt ook af en toe een leuke opmerking. Je kan de film niet de hele tijd met een sippe gezicht volgen, af en toe moet er ook worden gelachen.

Uiteindelijk leidde John's gijzeling tot een debat wat betreft verzekerde en onverzekerde mensen. Daar ging het immers om. De vraag was; waarom hebben beide partijen een groot verschil wat betreft medische hulp? Niet alleen bleef de discussie tussen de gegijzelde artsen en patïenten, maar ook in talkshows.

De film behoudt wel een groot cliché en sentimentele gehaltes, dit al enkele keren genoemd. Het had wat harder kunnen zijn door de realiteit aan de grimmige kant te laten zien. Hier heb je zo'n zoete Hollywood einde waar iedereen het overleeft. Een keiharde kant laten zien van wat je moet opofferen om met je leven door te gaan had ook wel gekund. Daarnaast gaat de film alléén over Washington's personage. De overige werden goed als achtergrond gehouden, dus van Duvall, Heche en Liotta merk je niet al te veel. Als je ze door minder bekende acteurs had vervangen, had je helemaal niets gemerkt. Beetje zonde om hun kant ook niet wat uit te breiden.

Verder is dit een indrukwekkende film die je de gedachten en handelingen van een vader - die geen kant op kan - laat zien. Prima verhaal, uitstekend geacteerd en zeer emotioneel waar de meeste kijkers met tranen en een 'kloppend hart' naar zullen kijken.

Ik had hem voor een zeer lage prijs voor mijn vader's verjaardag gekocht. Ik moet zeggen dat ik er zelf niet zoveel van verwachtte. Maar dat bleek dus erg mee te vallen. Denzel Washington zet een goede rol neer. Zijn personage komt erg overtuigend in beeld, en ik kon ook echt met hem meeleven. Het verhaal is opzicht al aaangrijpend maar het moet natuurlijk ook goed overkomen, en dat was in dit geval zo. Ook de mensen die door John gegijzeld worden zijn leuke personages, en ook allemaal goed geacteerd. Het einde is ook prima en zorgde bijna voor een traantje.

3,5*

Als ik hem een volgende keer zie, komt er misschien nog een halve ster bij. Nu heb ik hem verspreid over twee avonden gezien (en daar heeft een week tussen gezeten), maar ik wil hem graag ook nog eens in één keer zien.

De gezondheidszorg (en terloops de wapendracht) in de VS krijgt in deze film een fameuze veeg uit de pan.

Goed verhaald en behoorlijk geacteerd.

Behoorlijk voorspelbaar, net iets te sentimenteel en overdreven drama/thriller dat verder wel erg lekker wegkijkt. En er wordt wat betreft de gezondheidszorg in Amerika absoluut een punt gemaakt. Robert Duvall als onderhandelaar is wel het meest afgezaagde en gebruikte typetje dat je in Hollywood kunt tegenkomen trouwens. En zoals veel Hollywoodfilms wordt er weer een journalist die wil doorbreken bij het verhaal betrokken. Dit soort clichétjes maken dit gewoon geen perfecte film.

Het was al lang geleden dat ik John Q had gezien. En de herziening is best wel meegevallen. Het verhaal is pure Hollywood met de nodige emoties en drama volgens het boekje. Regisseur Nick Cassavetes is dan ook niet bepaald een creatieveling. Zijn film The Notebook is ook een melige film en verder draait de man ook maar romcomfilms. John Q mist dus de juiste insteek, maar slaat de bal ook mis bij de casting. Denzel Washington is nog wel goed in dit soort rollen. Het wordt wat typecasting misschien, maar kom... het gaat de man nog wel af. Anne Heche is ook goed als ijzige directrice. Die gijzelaars zijn ook maar bijrolletjes natuurlijk. Maar dan krijgen we enkele grote namen die hier totaal miscast zijn. Wat ze hier spelen komt amper in de buurt van wat ze ooit beter gepresteerd hebben: James Woods, Robert Duvall, Ray Liotta. Dan ben je als regisseur toch slecht bezig, als je niet meer uit deze acteurs kan halen. En naast het onderhouden verhaal krijgen we te maken met een hoop clichés, zoals de journalist die buiten de lijntjes kleurt en zo de politie tegenwerkt, het publiek dat massaal staat te supporteren, de ouwe onderhandelaar van de politie, het hart dat net op tijd aankomt, ...

John Q is nog aangenaam geworden door het onderwerp van de film van een vader die alles doet om z'n kind te redden. En met een acteur als Washington is dit best wel een goeie popcornfilm. Een topfilm wordt het nooit, daarvoor is dit te zoet.

Toch wel de slechtste film van Washington die ik heb gezien. Het ligt echter niet aan Denzel, hij speelt naar behoren, het verhaal staat me gewoon niet aan net als de personages in de film. De sfeer vind ik niet goed, het is een beetje gezapig en het ligt er allemaal te dik bovenop. Het lijkt wel een klucht met een misselijkmakend script, domme dialogen en z'n vrouw en zoontje werken me op de zenuwen. De rol van het kleine ventje vond ik trouwens ook niet goed, ik vond het eerder vervelend dan aandoenlijk om naar het knaapje te kijken. En dan nog de muziek. Zelfs daar stoorde ik me aan, wederom gezapig. Nee, geen beste film, alles komt heel erg nep over. Snel vergeten deze miskleun.

Vreselijke film vol met goedkoop en zwaar aangezet sentiment. De boodschap van de film is meer dan duidelijk, maar je kunt het ook iets minder geforceerd en flauw brengen. Ongeveer alle personages zijn karikaturen en het einde is enorm voorspelbaar, zeker na de openingsscène. Meevoelen met de personages zit er daarom geen moment in. De cast is op papier zeker niet slecht, maar brengt niets.

Zeer lang geleden al eens gezien, maar na zovele jaren viel hij me toch wat tegen. Een film die het sentiment niet uit de weg gaat en deze zelfs extra in de verf zet. Een film ook die de Amerikaanse gezondheidszorg op de mangel neemt waar de kloof tussen de have and the have nots tot uiting komt. Ook de vele juridische en administratieve achterpoortjes van verzekeringsmaatschappijen passeren de revue, maar maken eigenlijk niet zoveel indruk.

De gijzeling zelf - ondanks een prima Washington - maakt eigenlijk bitter weinig indruk en mist spanning en overtuiging. Wraakroepend ook dat de overige sterrencast met Duvall, Liotta, Heche en Woods weinig in hun spel kunnen komen.

Film doordrenkt met Hollywood drama waardoor ik weinig kon meeleven met de personages hoe unfair het systeem in elkaar zit. Iets te cliché opgebouwd met een bad cop, een mediageile journalist, een teddybeer vader, een ijskoude ziekenhuisdirecteur en een happy end. De subplot met de donor had men beter ook achterwege gelaten.

“My son is dying, and I'm broke. If I don't qualify for Medicare, WHO THE HELL DOES?”

Één van de grotere problemen in Amerika: ‘health care’. Het o zó veelbelovende land heeft al jarenlang een wankelt beleid omtrent zorgverzekeringen en dat is eigenlijk algemeen wel bekend, dat je in Nederland je er wellicht scheel om betaald is het in Amerika gepaard met andere zorgen, niet iedereen kan het uiteindelijk betalen en veel Amerikanen nemen geen verzekering door het slechte beleid, iets wat deze film graag aankaart en duidelijk een boodschap moet geven.

‘John Q.’ biedt daarom de gelegenheid een gevoelige dramafilm te worden, echter is het uiteraard niet héél boeiend om het alleen maar over verzekeringen te hebben en daarom is daar een krom script omheen gewikkeld, waarvan ‘Cassavetes’ duidelijk veel potentie in zag maar de uitwerking vrij saai was. En begrijp me niet verkeerd, het ontroerende verhaal is zeker een pluspuntje van de film, mede dankzij de acteerwerken maar, er worden te veel clichés op gegooid om het nog geloofwaardig, interessant en spannend te houden. Echter raast de film door zijn verhaal en kakte het niet ergens volledig in omdat er constant wel iets gebeurt, al was het niet veel.

‘Denzel Washington’ speelt zijn rol als ‘John Q.’ heel mooi, het blijft een fantastische acteur en moet de film wel wat omhoogbeuren, aangezien de rest van cast wat stijfjes blijven rond neuzelen, en eigenlijk maar weinig schot in de zaak brengen. ‘Robert Duvall’ vult bijvoorbeeld de rol van ‘Frank Grimes’ mooi in, echter leunt de film niet zo erg op zijn schouders. Ook prima dat die ‘Ray Liotta’ langs kwam, niet echt een boeiende rol en laat zien dat de rest van deze cast gewoon moeilijk op dreef leken, het leek ‘Washington’ die hier in ieder geval het meeste zijn best voor deed.

Alleen is dat wel één van de weinige dingen die deze film goed bezit. De rest ligt er allemaal erg dik bovenop. Dan noem ik vooral het feit dat het moreel heel hoog ligt, en ‘John Q.’ meer een held begon te worden dan een slechterik, en dat was nogal tegenstrijdig gezien hetgeen wat hij deed. Maar, ook heel veel dialogen hebben een sterk cliché gehalte en vallen saai weg, vooral met bepaalde keuzes die werden gemaakt in de film en dat zorgt toch wel voor de meeste minpunten vanaf mijn kant. Het is erg Amerikaans en dat valt soms toch wat tegen.

De gijzeling viel in mijn ogen ook toch wel wat tegen, het is boeiender op papier dan wat je krijgt. Totaal geen spanning in te beleven en na een tijdje vrij saai. De bom barste wanneer de transplantatie werd uitgevoerd, alsof het een makkie is en zo is gedaan, tikt hij ook nog een keer op het hart waardoor het begon te kloppen tja, dan ben je mij kwijt en dat was echt een enorme tegenvaller van deze film, het had zoveel mooier en zelfs ontroerender gekund.

Enfin, toch op het laatste moment een reten goed feel-good moment maar, het mocht allemaal niet echt meer baten. De film was over, en stiekem was ik er ook wel een beetje klaar mee. Mooi overigens dat ze een keer een andere sport dan de doorsnee sporten aanbod laten komen, en dat is dan wel ook mijn favoriete sport (wat ik zelf ook beoefen) ‘bodybuilden’. En ook hier kwamen veel legendes voorbij waaronder mijn favoriet ‘Ronnie Coleman’. Het zorgde ervoor dat ik er toch een half puntje voor bij moest doen maar, ik vond de film verder niet héél boeiend.

Goede dramafilm met een prima opbouw en een duidelijke boodschap. In veel scènes heel duidelijk een filmverhaal, wat vaak net iets "te" is, maar genoeg spanning en pakkend genoeg om je in de film te zuigen.

Naast Denzel Washington een behoorlijke cast met Duvall, Woods en Liotta, maar ondanks dat wordt je niet omver geblazen door de acteerprestaties van dat trio, gewoon normaal niets bijzonders.

Wanneer de hoofdrol zou worden gespeeld door welke acteur dan ook, zou dit een prima film zijn zo rond de 3/3,5*, maar waarschijnlijk ook in de vergetelheid zal geraken.

Maar wanneer je Denzel Washington ziet spelen is dat echt wat anders.... Wat een geweldig acteerwerk om te zien!

Wat kan deze man vreselijk goed emoties overbrengen! Wanhoop, verdriet, boos, blijdschap, het maakt niet uit wat hij neerzet, het is zo enorm geloofwaardig dat het je soms echt bij de strot pakt (en niet alleen in deze film).

Denzel maakt (voor mij) deze "prima" film tot een topfilm!

8

4*

Alhoewel ik alvast wat gelezen had in jullie berichten en meningen, voordat ik besloot deze film te kijken, was het nog niet tot mij doorgedrongen dat het hier gaat om een gijzeldrama op de emergency room van een ziekenhuis, temidden van allemaal spoedeisende gevallen, waar de hulpverlening gehinderd wordt en iedereen wordt bedreigd. Een idiote situatie, waarbij de gijzelnemer in de film als een held wordt gevierd. Totaal ongeloofwaardig dat de gegijzelden grote bewondering krijgen voor de gijzelnemer en met elkaar gaan discussiëren over het zorgvergoedingsysteem in de VS.

Wat ik vooral had meegekregen bij het doorlezen van meningen: klachten over vals sentiment, dat Denzel op zich wel goed speelt, en een misplaatst happy end.

Ik zie in deze film geen vals sentiment, maar idioot sentiment. De hoofdpersoon slaat door in geweld, het is volkomen irrationeel. Ik kan daarin absoluut niet meeleven. Denzel speelt naar mijn idee een gek.

Prima dat men eens een punt wil maken in een film over het zorgsysteem in de VS, maar de manier waarop, daar kon ik niet van genieten.

Regisseur Nick Cassavetes probeert wanhopig de nuance op te zoeken in deze inhoudelijk gecompliceerde dramathriller, maar lost alles op door middel van clichématige beslissingen en toevalligheden. Wanneer John Q dan eindelijk een originele insteek presenteert, wordt ook dit vervolgens op een zoetsappige manier uit de wereld geholpen. Gelukkig staat daartegenover Denzel Washington, die een zeer verdienstelijke hoofdrol speelt. De bijrollen van Robert Duvall, Kimberly Elise, Anne Heche en Ray Liotta vervallen spijtig genoeg hopeloos in karikaturale verschijningen. Allen moeten ze een bepaalde "kant" toegereikt krijgen, waarmee de film de discussie vanuit meerdere perspectieven kan openen. Het scenario van James Kearns zet ze alleen zo voorspelbaar neer dat een conversatie hierover voor mij persoonlijk niet serieus te nemen is. James Woods daartegenover speelt erg sterk en ontwijkt met enige behendigheid de trekjes van eerdergenoemde rollen. De tweede helft wordt voorzien van diverse spannende scenario's en het tempo ligt hoog, maar toen Washington na zijn "zelfmoord" als dokter opdook had ik persoonlijk genoeg gezien. Verder was er inderdaad opvallend veel en snel sympathie voor een gijzelaar vanuit de daadwerkelijke gijzelaars, ook nadat ze letterlijk met de dood werden bedreigd.

John Q is mij iets te veel van het goede om vooral te laten zien dat het thema zo zwaar beladen is. Dit haalt de kracht uit de film. Neemt niet weg dat deze toch prima te zien is. Keertje kijken en weer vergeten.