Jesus Christ Superstar (1973)

Vandaag gezien in filmhuis Alkmaar, wat een topper toch, was toen 16, nu 61. Geweldige muziek en super film!

Doet me een beetje aan de Passion denken.

Ik was ongeveer 25 jaar, nu 56 toen ik deze musical voor het eerst zag. Ik heb hem 3 jaar geleden nogmaals gezien en heeft absoluut niet in kracht ingeboet. Deze film is tijdloos en is een mijlpaal in de filmgeschiedenis in zijn genre, net als de klassieker The Rocky Horror Picture Show (1975).

Wat een verschrikkelijke film. Jezus die als een rare hippie wordt neergezet, zijn volgelingen die op brommers rondrijden. De echte Jezus zou zich waarschijnlijk hebben omgedraaid in zijn graf.

En dan die afgrijselijke muziek. Nee, snel vergeten dit misbaksel.

Klopt toch? Predikte hij geen Love & Peace? Of dacht je dat Jezus een gabber was?

goede muziek

Voor de eerste keer gezien op school toen ik zo'n 15 jaar oud was. Blijft geweldig door de goede hoofdrolspelers (Jezus, Judas en Maria Magdalena). Ook de muziek is geweldig en zeker zonder de beelden ook uiterst genietbaar. Mijn favoriete "Jezus-film".

Het geweldige aan de film - naar mijn mening dan - is dat je Judas leert begrijpen, zijn keuze is begrijpelijk, en eigenlijk is hij de best uitgewerkte personage van de film. Heel mooi!

Straight up geniaal. Die stemmen. Wauw.

Blijft mooi

Al met al een zeer goede verfilming. Mooie visuele zaken en als je van de muziek houdt gewoon prachtig vermaak. Enige rare is nealy, te klein voor zijn rol. Maar de hoofdrollen spelen geweldig.

Gisteren de live uitvoering gezien (meh) en vandaag voor de zoveelste keer de film. En mijn score met een halve ster aangepast. Wat een topper blijft toch!

Het boek was beter.

Zondagavond bracht dit keer geen klassieker, ik besloot namelijk een voorschot te nemen op een andere zondagse bezigheid namelijk muziek. En toen zat ik plotseling naar Jesus Christ Superstar te kijken en gezien mijn voorliefde voor musical, not, en de kennis die ik van de film had, is dat best wel een keuze. Zien deed ik de film al eens in mijn tienertijd waar ik destijds wel geïnteresseerd was maar snel afhaakte vanwege alle hysterie en vooral het overdreven gegil van we Ted Neeley. Maar tijden veranderen kennelijk...

Veel wist ik er aanvankelijk niet meer van behalve het gegil van Neeley, maar veel dingen kwamen snel terug zoals de vele focus op Judas, de settings in de woestijn, de moderne aanpak qua muziek en kleurrijke outfits, en het hippieachtige gebeuren rondom Jezus en zijn bende. En het moet gezegd dat men er echt wel iets kleurrijks van maakt, dat het hippy beeld vooral inherent is aan de tijd van uitkomst en daarmee verder helemaal niet verkeerd is, het muzikaal toch best wel modern en interessant is, het geheel behoorlijk doordendert qua tempo en er ook best wel een paar aanstekelijke nummers zijn. En zowaar valt het gegil van Neeley zelfs wel mee...

Het enige echte grote minpunt dat voorbij komt is toch wel het werkelijk bespottelijke nummer van koning Herodes, maar verder valt het allemaal reuze mee ook al ben ik absoluut niet van de musical en dat voortdurende gezing. Toch heeft Jesus Christ Superstar verre van de repetitieve scènes, nummers en grote irritaties die andere musicals wel vaak hebben. Daarom wat mij betreft een voldoende ook al is het niet mijn genre.