Ellis in Glamourland (2004)

Boordevol cliché's (het einde van de film was wel zo voorspelbaar, ook wist je meteen al wie het boeket zou vangen), stereotiepe bijpersonages (de slet, de homo, de snob, de bemoeizuchtige buurvrouw die ook nog eens "allochtoon" Nederlands praat, de gladde miljonair, muurbloempje) en een vervelend moraal. Bij vlagen wel aardig moeten lachen, maar vaak werd een grap zo vaak herhaald (zij het op iets andere wijze) dat het een beetje begon te vervelen. Werd na een tijdje ook goed scheel van de muziek zeg, damn...

Gelukkig was het wel gezellig .

Het plot was een groot genrecliché (Het hele verloop was exact te voorspellen vanaf het moment dat het over de cursus gaat) en de personages waren allemaal (soms nogal flauwe) karikaturen. Soms wat irritante plotdingetjes ( hoe neemt een vrouw zonder geld ineens een lunchroom over? ). En de muziek stelde erg weinig voor en was vooral een onsamenhangende reeks liedjes.

En toch viel het allemaal nog best mee. De boel wordt overeind gehouden door een behoorlijke hoeveelheid leuke grappen, de behoorlijk sterke eerste twintig minuten, een naturel acterende De Mol en een paar leuke personages (Meindert Jan, de buurvrouw).

Helaas is dat niet genoeg om de film 100 minuten boeiend te houden (dat was minstens 20 minuten te veel). Maar waar ik met extreem lage verwachtingen ging kijken heb ik me nog best vermaakt.

2.5*

Kan niet veel meer doen dan me bij de mening van starbright boy aan te sluiten. De film is nogal standaard en na 10 minuten weet je dus eigenlijk al hoe de film zal vorderen / zal gaan eindigen.

Toch weet de film (vooral in het begin) toch goed te vermaken. Er zaten een paar grappige scenes in en ook het acteerwerk was (op die verschrikkelijk irritante buurvrouw na) wel redelijk in orde, zo deed voornamelijk Linda de Mol het naar mijn mening helemaal niet verkeerd.

Maar helaas houdt de film dit niveau niet erg lang vol en wordt alles stukken minder grappig. Alles begint een beetje voorspelbaar te worden en zo liet de film mij een beetje met een ontevreden gevoel zitten. Ook de muziek (die verder niet slecht was of zo) was soms iets te dominant aanwezig ...

Maar verder ook weer geen erg slechte film, het was al met al allemaal best redelijk bekijkbaar. 2,5 sterren voor Ellis in Glamourland ...

Ellis in Glamourland is een vrij goed geslaagde poging om een romantische komedie naar Engels voorbeeld te maken.

Het is een genre dat in Nederland nog niet zo groot is en we hebben er hier niet zo veel ervaring mee denk ik. Ik vind deze film een stap in de goede richting.

Ik ben op zich niet zo'n liefhebber, en denk al gauw dat het wat scherper mag. Dat had ik ook bij Love Actually.

De film is vrij evenwichtig. Op Linda de Mol is eigenlijk niets aan te merken. De bijrollen zijn met zorg gekozen en de typetjes (vooral Meindert Jan en de rol van Reidenga) zijn prima in orde.

Nog nog wat meer Happiness graag.

Heel erg matigjes. De opzet van de cursus vind ik vooral flauw, iets meer moraal (buiten het mierzoete einde) had de film geen fout gedaan, en enkele bijrollen zijn te erg voor woorden. Collins is al niet geweldig, maar buurvrouw Anita was werkelijk om af te schieten zo erg.

De Mol zelf doet het niet verkeerd en het tempo blijft er goed in zitten, maar ik ergerde me vaker dan ik moest lachen.

1,5*.

Hmm, deze film vond ik ook helemaal niks.

Een totaal oninteressant liefdesverhaal, wat van A naar B reist zonder ook maar enige emotionele diepgang. Een hoop momenten die totaal niet grappig waren, maar overduidelijk wel zo bedoeld. Een idioot verhaaltje met zeer voorspelbare wendigen. En daarnaast een aantal 'BN'-ers die mij al helemaal niet konden vermaken. Niet lachen in een komedie en niet meeleven in een romantisch verhaal, hoe noemt men dat? Een verschrikkelijke flop?

1*, de muziek was bij vlagen wel leuk.

Linda de mol legt hier niet echt een goede rol af.

geniet meer van gooische vrouwen

2.0***

Deze vanavond maar eens gekeken.

Allereerst moet ik zeggen dat ik De Mol toch wel sympathiek vind en behoorlijk goed vond acteren voor een non-actrice, alleen komt ze natuurlijk niet erg realistisch over als alleenstaande ouder in een volksbuurt.

De grappen en typetjes waren erg melig en het verhaal vrij voorspelbaar. Toch was het niet slecht en de rol van Joan Collins een geniaal stukje casting.

Zonde van het geforceerde happy end, dat had een stuk beter gekund.

Toch wel een 7 waard, ofwel 3,5 ster!

Eigenlijk snap ik niet dat ik een 3 sterrenscore aan deze film heb gegeven. Linda de Mol is toch wel zo'n ontzettende phoney, die ik niet kan uitstaan en dan zo'n film met haar in de hoofdpersoon... Misschien komt het door de bijrol van Tjitske Reidinga. Zij kan maar één ding doen: sneu uit de ogen kijken, maar het werkt wel altijd op mijn lachspieren.

Nederlandse films, ik ben er niet altijd een even grote fan van. Sommige films zijn aardig, andere films vergeet ik het liefst direct. Ellis in Glamourland is daar één van. Ik krijg al jeuk bij het zien van Linda de Mol, dus die 100 minuten waren best een kwelling voor mij.

Het zit boordevol cliché's, wat in principe niet erg hoeft te zijn wanneer het op een leuke manier gebracht wordt, maar ook dit was niet het geval. De personages zijn standaard en liggen er metersdik bovenop. Het over-the-top gevoel is sowieso erg hoog in Glamourland, maar enfin. Waarschijnlijk had ik deze film gewoon aan me voorbij moeten laten gaan, maar ergens had ik de stille hoop dat ik mevrouw de Mol nog eens zou kunnen waarderen, dat ik eens om haar zou lachen. Helaas moet ik deze hoop laten varen, want ik vind haar nog steeds niks en het zal ook niet snel veranderen.

Ik was niet zo onder de indruk van deze film. Ik vond het acteerwerk van bijna alle acteurs maar matig. En het verhaal vond ik ook niet erg bijzonder. Op zich was er redelijk chemie tussen de Mol en Tates maar ook dat mocht niet baten. Het is geen slechte film maar ook geen hoogvlieger.

Het is zo fout dat het weer goed wordt. Of nee, toch niet In ieder geval is het een luchtig gevalletje over gold-diggen op de Gooise matras, mannen jagen op de miljonairsbeurs, angst van alleenstaande vrouwen (desperate housewives), lompe, rijke en/of nerdo mannen, etc.

De types zijn karikaturen, daardoor ontstaat wel wat humor in situaties. Voor de rest vond ik het allemaal erg gemaakt en vond ik daarom bv geen enkele chemie te bespeuren in de overdreven geënsceneerde sexual encounters. Ook elke andere emotie was niet overtuigend.

Brrr, die Engelse voice-over ook, not nice. De muziek is passend, doch bestaat uit veilige poppy evergreen keuzes, die er op veel te hoog volume ingegooid worden.

En eh, 'Duifje'? Dat is toch taalgebruik van voor de oorlog?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik deze film gezien heb, dus misschien moet ik hem binnenkort nog maar een keertje gaan kijken.

Het verhaal is simpel en voorspelbaar, maar een heerlijke film om op een regenachtige zondagmiddagte kijken.

Linda de mol doet het leuk, maar is hier niet meteen een van de beste actrices die Nederland kent. (Ik vind haar overigens wel beter geworden in de loop der jaren!)

In zijn genre was Ellis in Glamourland best een aardige film. Linda de Mol zet een leuke rol neer en de aanwezigheid van Joan Collins is op zijn minst verassend te noemen. Naar een cliche meer of minder wordt niet gekeken maar dat mag de pret niet drukken.

Onderhoudend en zeker niets minder dan menig Amerikaanse romantische komedie.

Redelijk.

Kijk, daar begint het probleem al. "Voor een NL film...", "Vergeleken met de meeste Nederlandse films...", "Voor een Vaderlandse productie..."; het is spijtig dat men zo naar films moet kijken. Ik zie Ellis in Glamourland gewoon als een verschrikkelijke film, met onvoorstelbaar irritante acteurs, met De Mol als verschrikkelijkste dieptepunt. Dan kun je natuurlijk wel een puntje erboven op gaan gooien, omdat hij, vergeleken met andere NL films als de Zeemeerman nog tamelijk uit te houden zonder meteen zelfmoord te plegen, maar het blijft gewoon een nietszeggende, rampzalige, laagdrempelige film. Houd toch op met dat ge-NL film...

Vergeleken met deze film is Flodder (zelfs de serie) een toonbeeld van nuance en subtiliteit. Want wat een vreselijke film is dit, werkelijk alles over de top en dan factor 3. Of dat die buurt was, de kleding, de Suzuki of Reisenga als schuchtere Roosje. In ieder geval kon ik er geen moment in meegaan en zit je altijd te kijken naar Linda de Mol die Linda de Mol acteert. Deze rol past har simpelweg niet. In iets als Gooische Vrouwen gaat dat nog wel want dat ligt veel dichter bij haar eigen ik, maar ze is duidelijk geen actrice. Visueel pover, inhoudelijk oninteressant. Alleen Nelly Frijda laat in die paar scènes dat ze meedoet even zien hoe het wel moet. Puur daarom niet de laagste score. 1,0*.

Matig.

Typisch weer zo'n Nederlandse film die wel een prima verhaal had maar weer zo overdreven en abnormaal geacteerd is. Zo levert Kramer hier ook weer zo'n typische standaard film af die nergens bovenuit weet te steken en na enige tijd zelfs irritant werd.

De Mol doet enthousiast mee, maar is eigenlijk gewoon vervelend. Het verhaal zelf klonk wel interessant, maar werd qua humor wel heel flauw uitgewerkt. De titel van de film lijkt ook typisch zo'n titel te zijn die mensen moet lokken.

Acteerwerk is niet heel bijzonder dus, sommige karakters zijn weer veel te overdreven en de mensen die op een andere planeet leven zitten er ook nog steeds bij. Het is allemaal wel wat vlot gebracht, maar de serieuze toon van de film kon ik al lang niet meer serieus nemen.

Ik vond het alles behalve een komedie. Gewoon een typisch Nederlandse romantische film.

Voorspelbaar en cliché, maar kijkt prima weg.

Vond hem prima, niet heel goed ofzo.