How High (2001)

Funk with the big dogs, maar hier niet. Toch een paar leuke grappen maar over het algemeen gewoon lame. De soundtrack is beter. Regisseur Jesse Dylan is trouwens de zoon van Bob.

2*

Film al een stuk of 10 keer gezien, elke keer onder lichte invloed van THC. Maar laatst voor het eerst broodnuchter gekeken, en zelfs dan blijft het een topfilm! Method Man & Redman zijn een genot om naar te kijken, en voelen elkaar feilloos aan. Een echt legendarische scene is met de twee pimps, eigenlijk één pimp en één assistant pimp , Now nothin' mean "don't get a now nothin'. , spoel dat altijd een paar keer terug, haha echt briljant.

4*

How High' is echt een zeer vermakelijk film. Jammer om te lezen dat sommige bekende hier op de site dit een slecht film vinden. Dit is een film die je niet al te serieus moet nemen, maar gewoon zult moeten genieten van de gekkigheid die de twee rappers (Method Man en Redman) maken. Ze zijn echt flauw, doch slim, bezig, en zo is dit in reallife ook met hun. Wat een gekte. De hele film door, echt heel leuk!

Vreemd feit (voor mij): Deze film is leuker als je 'm om middernacht gaat bekijken.

Hoe kan het dan dat 'How High' om middernacht leuker wordt? Is dan de vraag die ik meteen voorgeschoteld krijg... Geen idee! Als je een film om middernacht gaat bekijken zorgt het wel voor een heel ander sfeer, dan als je het op daglicht gaat bekijken...

That's for sure! Als je een vermoeiende dag achter de rug hebt, en je wilt een film die je alles doet vergeten, kijk dan 'How High'. Prima geschikte film daarvoor.

Film bevat leuke, flauwe grappen. Dit is wel een film die je twee keer moet bekijken al wil je er alle grappen van uithalen (dit heb ik ook zo meestal bij Turkse films). Ik wil niet zeggen dat dit een "intellectuele film" is waarbij je twee keer moet nadenken om sommige grappen te snappen, maar dat er grappen in zitten die je kunnen ontgaan. Het verhaal is leuk verzonnen en heel leuk uitgewerkt. Ik houd hier wel van. Hopelijk komt hier wel een leuk vervolg van, maar wel met dezelfde cast, anders niet. In 2010 komt er wél een film met een zelfde soort lopende thema, genaamd 'High School'.

4,5*

Heerlijke komedie.

Niet kritisch kijken, niks serieus nemen en dan is het gewoon topvermaak. Samen met de leuke cast (voor dit concept) en af en toe wat mooie dames hier en daar volstaat dit als een avondje entertainment.

Rotzooi

Een film die waarschijnlijk alleen goed is als je zelf als een garnaal op de bank zit, wat dus geen goede film maakt. Mijn vrienden deelden allebei een joint en hadden de tijd van hun leven; ik bedankte vriendelijk en moest een seksistische, racistische en hedonistische klucht van anderhalf uur uitzitten.

Het plot draait zogenaamd om een schijnbaar intelligent personage genaamd Ivory dat stompzinnig genoeg blijkt om zichzelf in de hens te steken en uit een flat te springen. Zijn vruchtbare as gebruiken zijn twee vrienden, Silas en Jamal, om wiet te groeien en wat blijkt? Iedere keer als het ze daar high van worden verschijnt de geest van hun vriend, die ze vervolgens kan helpen met hun examentoets die ze toegang verleent tot Harvard.

Tot zover het povere excuus dat door scenarist Dustin Lee Abraham en regisseur Jesse Dylan (zoon van de man die The Beatles introduceerde tot marihuana en zo een culturele revolutie teweegbracht) gebruikt wordt om Silas en Jamal in de meest ongebruikelijke setting te plaatsen, waar ze door hun levensstijl, geheel voorspelbaar, clashen met zo'n beetje iedere (stereotype) bewoner van het campus. Ivory verschijnt welgeteld nog twee keer, maar om dat verhaal draait het allang niet meer.

Waar het inmiddels nog wel over gaat? Ik moet zeggen dat ik de grootste moeite had enige coherentie te vinden in alle simplistische, vulgaire grappen die gebracht werden. De montage is zó rommelig dat het verhaal, voor een stonerkomedie, lastig te volgen wordt. De één na de andere willekeurige scène volgt elkaar zonder enige samenhang op, waardoor het onmogelijk wordt te bepalen welke richting How High nu eigenlijk opgaat. Naar een einde, hoopte ik alleen nog maar.

Kortom: een rommelige, aanstootgevende en vooral niet-grappige komedie die door een totaal gebrek aan samenhang bijna niet te volgen is. Helaas alleen zwaar onder invloed van te genieten.

Vaak tegen gekomen in stoner lijstjes en daarom ook maar een kans gegeven, dat deze film zwaar overgewaardeerd is werd me ook al redelijk snel duidelijk.
Stoner films staan nou niet echt bekend om de kwaliteit maar dit was wel heel beroerd zeg, de eerste pakweg 20 minuten gaan nog maar daarna voelde de film steeds langdradiger aan en daar hielpen de 2 rappers/acteurs ook niet in positieve zin aan mee.
Een scene die me wel altijd zou bij blijven is als ze dat lijk gaan opgraven en proberen op te roken, behoorlijk ziekelijk en daarom ook geslaagd.

Meer dan een 2 kan ik hier niet aan geven.

Matige vertoning.

Een stoner film staat niet bekend om zijn kwaliteit, maar dit zakte toch redelijk door de ondergrens. En ware het niet dat ik minstens vijf bier en een paar glazen wijn op had, want anders was mijn beoordeling nog aanzienlijk lager geweest. Het begint nog best aardig met twee nozems die naar Harvard kunnen gaan dankzij intelligentie verhogende wiet. Daar gaan ze de boel eens flink op stelten zetten denk je dan. Valt dat even vies tegen.

De film is zo incoherent, de montage zo slordig. Uit het niets verschijnen allerlei personages, introductie is totaal afwezig en even makkelijk verdwijnen ze weer. Er viel op een gegeven moment zelfs voor een stoner film geen touw meer aan vast te knopen. De grappendichtheid is verder bijzonder laag en bestaat vooral uit de gebruikelijke Afro-Amerikaanse "humor". Veel domme grapjes over rasverschillen tussen blanken, Aziaten en negers. Vreselijk flauw en gedateerd. Geef mij maar Harold & Kumar; die kunnen tenminste op een leuke en frisse manier grappen over dit soort kwesties maken.

Behoorlijk overschatte film. 2**

What are you wearing?

-Bufu!

Bufu?

-By us f*ck u!

Een komedie die volledig in je straatje moet liggen om er van te kunnen genieten. Het is een vermakelijke film, maar wordt na meerdere herzieningen wel een stuk minder. Qua inhoud een zwak verhaal met veel grof taalgebruik, een aantal hectische situaties en een aantal maffe personages, waarin Redman en Method Man leuk op elkaar ingespeeld zijn als twee scholieren die de boel oplichten en daardoor tussen de rijkeluis kinderen terechtkomen.

Erg suf.

How High bevat een ideale les voor aanstormend filmtalent op het vlak van regie. Die les is namelijk: hoe kan je een film met een degelijk concept en redelijk wat middelen tot z'n beschikking toch ruineren? Deze film is toch wel 1 van de grootste tegenvallers van de huidige maand. Ik had een vlotte film verwacht, maar kreeg een dubieus resultaat.

Om te beginnen kent How High een cast die nergens een komische noot kan raken. Method Man en Redman vervullen de hoofdrollen. Jammer dat hun artiestennamen grappiger zijn dan hun acteerwerk hier. Er zit eigenlijk geen enkele leuke grap bij, eerder vermoeiende grappen. Het gaat maar door en door, maar de leukere grappen komen nooit van hen. Dat geldt overigens ook voor de andere castleden.

De beste humor zit vaak in wat brute beelden tussendoor met het gebruik van drugs. Deze film kent soms foute humor die best lomp om de hoek komt, en die vormen de beste scenes. Deze scenes zijn echter schaars, en How High bestaat uiteindelijk vooral uit vervelende humor met oersaaie personages en een ontzettend voorspelbaar verhaal. Pijnlijk om te bedenken omdat het verhaal juist onvoorspelbaar en fout wil zijn.

Het tempo zit er nauwelijks in en het verhaaltje is redelijk vermoeiend. Het concept moet voor een hoop leuke ideeën zorgen, maar regisseur Dylan komt niet verder dan wat lawaaierige typetjes, heel veel drugsverwijzingen en wat geschreeuw. Het kan misschien werken voor enkele mensen, maar ik vind het vooral lui en vermoeiend, en daarnaast doen al zoveel andere films precies hetzelfde.

Nee, dit was hem niet. Vervelende en behoorlijk flauwe film. Veel humor leunt op het gebruik van drugs, maar ondertussen zijn deze grappen volledig uitgemolken en deze film weet er geen enkele keer een vernieuwend element aan toe te voegen. Vermoeiende film die uiteindelijk maar niet over leek te gaan. Een bombastische finale brengt daar helaas te weinig verandering in. Erg jammer.