Aaltra (2004)

Echt elke grap is raak zo'n beetje en dat vind ik toch wel erg knap (wellicht dat ik iets heb gemist). Zo zitten er enkele dingen tussen die je een gemiddelde cabaret speler zou kunen zien doen, maar hier ook zo goed werkt. Neem de scene met het drinken van bier of een scene op een verlaten weg waar de twee van links naar rechts kijken. Gus lijkt op afstand een beetje, inclusief zonnebril, wel een beetje op Henny Vrienten trouwens. Cs heeft hier wellicht ook wel een meerwaarde boven ws...

Let ook op een leuk rolletje voor Christian Berkel (dokter in Das Experiment en Der Untergang). Helemaal op het einde duikt Aki Kaurismaki nog op in een vermakelijke rol zonder credit te hebben gekregen. En dat staat geen eens op imdb

4.5 sterren

Heerlijke 'zwarte' komedie die menige buikpijnlachbuien bij me wist los te maken. Zelfs de meest voor de hand liggende grappen werden getrakteerd op een niet te versmaden geluidenpartij komende uit m'n mond.

Helaas wist niet iedere scene m'n goedkeuring te verkrijgen, waaronder de ultravage bootscene. Het werken met veelal amateurs en 'bekende non-acteurs' leverde hier en daar ook geforceerde flauwigheden op.

Alleen al voor Bouli's 2,5 minuten of fame met zijn versie van Boney M's 'Sunny' in een opmerkelijke entourage is het de moeite waard Aaltra een kans te geven. Dikke 4 sterren voor deze pret.

Zoals hierboven ook al een aantal keer opgemerkt: het grappen-tempo ligt inderdaad niet erg hoog, MAAR... de grappen die gemaakt worden, zijn wel altijd meteen in de roos!

Er wordt ook een vreemd soort visuele humor gebruikt, die op een of andere manier zeker zijn doel bereikt ))

Nadeel lijkt me dat dit filmpje vooral amusant is, enkel tijdens de eerste kijkbeurt! (Bij herbekijken gaat volgens mij het verrassingseffect van de humor grotendeels de mist in!)

Hilarisch einde ook!

Weer een aangename, Belgische verrassing!

Niet mega-ongelooflijk-super-goed, wel "gewoon" supergoed;-)!

Een 4*

Zeer vermakelijke droge komedie over twee rolstoelrollers die elkaar niet uit kunnen staan. Hoogtepunt voor mij was echter te vinden in de extra's. Namelijk de cover van 'Sunny' door Bouli Lanners, begeleid door beelden van een sierlijk strippende danseres die overduidelijk van veel lichaamshaar houdt. Zo onverwacht en willekeurig, maar tegelijkertijd passend bij de hoofdfilm. Beste extra ooit.

Zou zomaar een film van Kaurismäki kunnen zijn en ...wacht! Hij speelt er nog in mee ook!!! Gortdroog, soms wat tè langzaam en af en toe gebeurt er nèt iets te weinig.

Maar het geheel duurt niet te lang en sommige scènes zijn dan toch weer briljant (aan het strand bij vloed! ). Het enige wat ik totaal niet begreep was het lijk van de dame op de boot?

Poelvoorde had ik trouwens niet herkend.

Hilarisch bij momenten, maar kent te veel inzakkingen over de hele lijn. Zo is het begin weinig memorabel, evenals enkele tussenstukjes rond het midden. Ook had ik het gevoel reeds voldaan te zijn na amper een uurtje film, hetgeen wellicht doet besluiten dat Aaltra beter kon dienen als kortfilm. Edoch, het avontuur van het koppel schitterende marginalen kent naast die paar instortingen gelukkig een heleboel hoogtepunten, met de scène in het café als persoonlijk hoogtepunt.

Ik moet wel zeggen dat ik me vooral heb laten leiden door de naam Poelvoorde, die uiteindelijk slechts een kleine minuut in beeld kwam. Enfin, voor 50% toch. (Enkel zijn benen zijn zichtbaar). De man op de poster gelijkt dan wel als twee druppels water op de acteur, doch laat je niet verrassen, het betreft hier een andere Benoît. Spijtig in kleine mate, want Poelvoorde zou in zijn plaats een veel betere prestatie hebben afgeleverd.

Let trouwens op de 'Chinees' die je plots aantreft in het fabriekje op het einde. Een van de vele briljante details.

3,50

Fijn.

Wel schrikken dat de man in de rolstoel niet Poelvoorde is. Lijkt er toch verdacht op en ook ik heb me laten misleiden door de naar Benoit op de poster. Heel apart moet ik zeggen.

Verder een goed filmpje, dat jammer genoeg af en toe wat sputtert. Sowieso mist de reis van de twee een beetje een doel, waardoor het erg sketchmatig wordt. Het hele middendeel is een aanschakeling van de twee die langs een weg staan, afgewisseld door sketches.

Niet elk stuk is even goed geslaagd. Zo vond ik het stranduitstapje geweldig, maar het Duitse gezinnetje redelijk pover. De scene met de motor grappig, maar het andere gezemel bij de racetrack niet zo boeiend. En zo blijft de film wat op en neer gaan. Af en toe erg leuk, fijne zwarte humor, af en toe wat plat en flauw.

Visueel viel het ook wat tegen. Zwart/wit cinematografie zag er wat flets uit en de editing kan best wat bijgeschaafd worden. Van de muziek niet veel gemerkt, behalve de wat onnozele cover tegen het einde aan. Vond het ook niet zo'n bijster grappige scene, zit té dicht tegen de realiteit aan waardoor het de humor wat verliest. Onvergelijkbaar met de barscene uit Calvaire waar iemand hier naar verwijst.

Al bij al een vermakelijk filmpje, maar er schort links en rechts wel wat aan. Toch genoeg grappige momenten en een killer einde, wat de film toch nog op een positieve noot afsluit.

3.0*

Zo zie je maar dat ge van een gehandicaptensituatie best een grappige film kunt maken. Pakken droge humor, zonder al te veel woorden met zeg maar een soort live-camera op straat.

Sober, zwart-wit en met een behoorlijk sarcastisch slot.

Zekerlijk genietbaar.

Een zwarte komedie met donkere humor, die bij mij tussen redelijk en goed zweeft.

De filmmakers namen een groot risico om een zwaar onderwerp op een luchtige manier te benaderen. Op dat gebied zijn ze absoluut geslaagd. De grappen komen niet in een razendsnel tempo op je af, maar ik durf te wetten dat zelfs de grootste zuurpruim zo nu en dan heeft moeten grinniken. De manier waarop ze aan geld proberen te komen, hoe ze even later met hun rolstoel in de zee vast komen te zitten, hoe ze misbruik maken van een Duits gezin, en vervolgens hun reis in Finland eindigen bij de fabrikant van het landbouwwerktuig. Althans...dat is wat ze in eerste instantie denken, maar er zit een groot verschil tussen de uitspraak in "Aaltra" en "Valtra." De juiste fabriek wordt tot slot uitsluitend door invalide werknemers gerund. Sommige grappen waren zo simpel, maar werkten vrij effectief. Anderzijds was de humor op bepaalde momenten wellicht iets te donker voor mij. Dit haalde het niveau geregeld naar beneden. Ik was er halverwege de rit al van overtuigd, dat dit een typisch grensgevalletje zou gaan worden. Ik vind echter dat ik eerlijk tegenover mezelf en de rest moet blijven. Ik zat per slot van rekening niet continu te lachen, maar heb ik me bij vlagen wel vermaakt.

2,5 *

Ultradroge humor in deze maffe roadmovie over twee tot elkaar veroordeelde invaliden die op zoek gaan naar de finse fabrikant van de defecte landbouwmachine die ervoor zorgde dat ze in een rolstoel terecht kwamen. Tussen de twee ontstaat een bizar soort vriendschap, zonder noemenswaardige dialogen. Niet alle scenes werken even goed, maar hier en daar beschikt de film wel over geniale momenten. Fraai geschoten in zwartwit en voorzien van de meest vreemde vertolking van Boney M's Sunny die je ooit zult horen.