Backstreet Boys: Show 'em What You're Made Of (2015)

Omdat ik vroeger een bakvis was die verliefd was op deze jongens, moest ik deze docu wel zien. Er komt veel nieuwe informative (dat gedoe met die manager) wel leuk dat ze nu doen wat ze willen doen.

I do believe..

Nee, ik ben niet echt opgegroeid terwijl ik naar deze muziek luisterde.

Toch heb ik niet zo onder één of andere steen gelegen. Al mag en wil ik dat soms weleens nog denken.

Maar ik kende het wel. Uiteraard. Het zijn ook zulke lekkere deuntjes. Die in je kop blijven hangen als een tierelier. Redelijk zoete teksten, een beetje braafjes naar mijn idee, en oh zo lekker in het gehoor liggend.

Het is dan ook vooral de muziek waar dit alles op steunt. Het is mooi om te zien hoe mensen bezig zijn in dit leven met hun talent. De dingen waar tegen aan gelopen zou kunnen worden. Bepaalde strijd. Dit komt mooi naar voren in prettig geschoten plaatjes.

En uiteraard luisterde ik na het einde, wel meteen weer de bekende hits van het vijftal.

Er zijn natuurlijk heel veel mooie jongens artiesten.

Maar wat je ook laat horen, iedereen is uniek met een eigen stemgeluid. Ook deze vijf heren.

Uitstekende documentaire over de rise and fall (en dan weer gedeeltelijke rise) van de ooit wereldberoemde boyband, die jarenlang de ene dikke hit na de andere scoorde. Tot het opeens angstvallig stil werd. De vijf sympathieke gasten keren zich binnenstebuiten en gaan diep op het verleden in, waarbij het vooral een wonder mag heten dat men na alle problemen en excessen nog door één deur kan. Bij vlagen behoorlijk aangrijpend, waarbij regisseur Stephen Kijak moeilijke momenten en pijnlijke kwesties niet uit de weg gaat.