Hababam Sinifi Merhaba (2004)

Verschrikkelijk.

M. Ali Erbil die voor de zoveelste keer dezelfde rol speelt (vergelijk zijn rollen in Hemso, Kahpe Bizans etc.).

Hülya Koçyigit die als een kip zonder kop maar wat over de set loopt.

Nehir Erdogan die als het mooie meisje er slechts als decoratie bij gevoegd is ('met de tijd meegaan').

Halit Akçatepe die de nostalgie oneer aandoet door een voor mij zeer onbegrijpelijke rol te vervullen (wat doet hij daar nou eigenlijk??).

Het script en de grappen zijn zo verschrikkelijk kinderachtig. Vergelijkbaar met die van slappe Amerikaanse komedies voor kinderen tot 10 jaar met de bijbehorende clichés (een typische 'bad guy' die tot inkeer komt na een verschrikkelijk sentimenteel preekje van nog geen 3 minuten;

een domme maar sexy lerares waar de hele klas op geilt etc.).

De film teert van begin tot eind op het succes van de origenele serie. Ik heb geen enkele toevoeging van waarde kunnen zien.

Waar ik me het meest aan ergerde, wat totaal nergens op sloeg, waar ik Kartal Tibet wel de nek om kan draaien:

De scène waarin Hülya Koçyigit en Haluk Akçatepe de oude foto's bekijken. Eerstgenoemde vraagt dan wie de oprichter is van de Hababam Klas. Akçatepe laat dan de foto van Rifat Ilgaz zien en zegt dat hij een oudere leerling was.

Rifat Ilgaz is de schrijver van het boek waar de originele series op gebasseerd zijn. Waar slaat die verwijzing nou in hemelsnaam op?? Hoe haal je het in je hoofd om de schrijver van het verhaal, bij het verhaal te betrekken??*

Ja, ik krijg daadwerkelijk moordneigingen na het zien van deze film.

Waarschijnlijk de slechtste remake die ik ooit heb gezien.

*Om het wat duidelijker te maken: dit is net zoiets als dat Katadreuffe in de film even op de thee gaat bij F. Bordewijk.