Abbott and Costello Meet the Invisible Man (1951)

You forgot to say the mouse went up the clock!

Deze Abbott & Costello heb ik exact een week geleden gezien maar door ziek te zijn (in dezelfde nacht als dat ik deze film heb gezien notabene), is het er niet van gekomen om een recensie te typen. Nu zal ik nog een poging wagen maar jammer genoeg is de film niet bijster memorabel en ben ik al een groot gedeelte vergeten...

De verwachtingen waren nochtans hoog gespannen. De eerste Abbott & Costello Meets... film was een schot in de roos bij mij, het ging hier trouwens over degene met Frankenstein. En nu ging het duo kennis maken met één van mijn favoriete Universal Monsters, namelijk The Invisible Man. Jammer genoeg is het toch niet zo'n succes geworden als ik had gehoopt. Veel is volgens mij te wijten aan de verandering van regisseur. Charles Barton staat bekend als de beste regisseur die het duo heeft gehad in hun carrière (met reden want films als Meet Frankenstein, Meet the Killer, het vervolg op Buck Privates en The Time of their Lives zijn een aantal uitstekende films) maar sinds In the Foreign Legion is de fakkel weer overgedragen aan Charles Lamont, die al eens eerder een poging waagde met Hit the Ice maar keer op keer stuit ik op dezelfde 'ergernis'. Lamont weet nog altijd geen goede combinatie tussen humor en verhaal weer te geven. Al is dit misschien niet compleet zijn schuld want deze film was oorspronkelijk bedoeld om een vervolg in The Invisible Man reeks te zijn. Het was pas toen Meet Frankenstein een succes werd, dat er werd besloten om hier wat meer mee te doen. Op zich een leuk idee maar met Barton aan het roer had dit volgens mij een stuk beter tot zijn recht gekomen. Nu krijgen we een op zich wel leuke film met een aantal verwijzingen (o.a. een foto van Claude Rains) maar de echte genialiteit ontbreekt. Vooral doordat de film een nogal serieus kent. Naast dat de film al een soort van halfbakken herinterpretering van The Invisible Man Returns is, zijn er ook niet echt routines te ontdekken in de film (iets waar ik Abbott & Costello toch enorm voor waardeer). Ook toch nog even de special effects want die zien er wel weer ontzettend mooi uit. Een aantal scènes zijn jammer genoeg over genomen van The Invisible Man Returns maar dat neemt niet weg dat het op zich wel goed gemaakt is.

Toch blijft het een geweldig hilarisch duo, die twee. Mocht dit een film zijn met andere acteurs dan zou ik dit waarschijnlijk helemaal niet zo goed waarderen. Echter toen ik op een dag eens ziek was (een andere moment dan nu), begon ik aan twee films die ik op de decoder had staan en die waren zo leuk dat ik ineens aan de rest begon. Met reden want ondertussen heb ik al meer als 10 jaar van het leven van het duo overbrugt en ze blijven altijd hilarisch. Ze zijn uitmuntend op elkaar ingespeeld maar hun beste werk komt echt tot hun recht in films als deze. Films waar ze vrienden/broers/collega's/... zijn en in hetzelfde schuitje zitten. De stommiteiten van Costello, de droge opmerkingen van Abbott, ... Voor sommigen is het misschien veroudert, ik kan er in ieder geval erg hard van genieten. Leuk weetje is misschien dat de achternamen van de hoofdrollen (Bud Alexander en Lou Francis) eigenlijk Abbott & Costello hun middelste namen zijn. Arthur Franz is op zich wel leuk in combinatie met Costello, vooral de gevechten in de ring zijn de moeite waard, al is dit natuurlijk ook weer dankzij Costello. De Abbott & Costello films zitten altijd wel vol met schone klassieke deernen en daar is deze ook weer geen uitzondering op. Nancy Guild is de love intrest van Franz, vaak is die eer weggelegd voor Costello, maar ze doet het op zich best wel leuk. Niets hoogstaand natuurlijk maar ook zeker en vast niet slecht en net zoals in praktisch elke Abbott & Costello geldt dat voor de hele cast.

Een lichte teleurstelling doordat ik had gehoopt dat de combinatie van één van mijn favoriete humoristische duo's met één van mijn favoriete Universal Monsters wel eens de moeite kon zijn. Dit is jammer genoeg niet het geval maar toch is het nog altijd wel een film die de moeite waard is in het grote oeuvre van de twee komieken.

3.5*

Lang geleden dat ik deze nog eens gezien had maar vandaag had ik er zin in.Soms wat flauw of gedateerd.......het zal best maar de amusumentswaarde is weer 'sky high' .Vooral de scenes in de boksring zijn hilarisch en verder is het verhaal net wat beter dan normaal bij Abbott & Costello het geval is.Niet hun allerbeste,dat blijft natuurlijk A & C meet Frankenstein maar deze zit er toch niet ver onder........Vergeet Rocky,Louie the Looper rules.

Erg vermakelijke film, maar dat zeg ik vaker wel dan niet(gelukkig) bij een Abbott & Costello film. Deze meet reeks valt voor mij tot nu toe wel onder het betere werk van deze heren.(Meet Frankenstein & Meet The Killer zag ik eerder.) Ergens toch wel jammer dat Vincent Price die een kleine cameo als The Invisible Man had in Meet Frakenstein hier de rol niet op zich nam, ik kan mij voorstellen dat ze dat echt wel hebben gevraagd.

3,5 sterren zijn alweer op hun plaats!

Wederom een geslaagde film van Abbott en Costello. Beide heren gebruiken nu hun middelste naam als Bud Alexander en Lou Francis. Oorspronkelijk bedoeld als een echte film uit "The Invisible Man"-serie, maar na het enorme succes van Bud Abbott Lou Costello Meet Frankenstein werd het script herschreven om er weer een spannende komedie van te maken. Voor de film werden er diverse shots uit The Invisible Man Returns gebruikt. Zelfs het plot uit beide films is vergelijkbaar. Lou Costello was in het verleden een amateurbokser onder zijn bijnaam "Lou King." Dit om te voorkomen dat zijn moeder erachter kwam. Na 32 overwinningen werd hij echter uitgeschakeld, en kwam er een einde aan zijn bokscarrière.

Een ouderwetse komedie met leuke verwijzingen naar The Invisible Man.

3,0 *