Kvinnodröm (1955)

Onbekende(re) Bergman. Vreemd overigens, want zowat alle elementen van z'n oeuvre zitten er in. Psychologische wandelgang van twee vrouwen, wiens dromen even heftig worden verstoord. De vraag of dat nu goed afloopt, zal ik maar achterwege laten.

Mooie cinematografie en acteer-performances van de gehele cast om van te smullen. Bergman zat hier al in de lift omhoog richting zijn 'meesterwerken'. (Verplichte) stof voor de Bergman fan. Ruime 3,5*.

Voor Een Vrouwendroom werkte Bergman nog één keer samen met cameraman Hilding Bladh. Ergens vind ik dat jammer, want Bladhs frivole, contrastrijke stijl ligt me wel. Aan de andere kant zou Bergman natuurlijk genoeg moois maken met Fischer en Nykvist. Ten tijde van de opnames was de relatie tussen Bergman en Andersson net voorbij en heerste er vooral verdriet bij de twee. Dat gevoel is wel terug te vinden in Een Vrouwendroom maar het ligt er niet zo dik bovenop dat het een zwaarmoedige film wordt. Bergman schotelt ons hier eigenlijk twee verhaaltjes voor waarin een man en een vrouw elkaar ontmoeten. Het samenkomen van de jonge Andersson en suikeroom Björnstrand is een wat sneue aangelegenheid, al ga je toch met ze meeleven waardoor het slot des te wranger wordt. De ontmoeting tussen Dahlbeck en Ulf Palme is wat korter van duur, maar minstens net zo krachtig. Vooral de scène waarin Dahlbeck de waarheid wordt verteld door een derde en haar minnaar zwijgend – met zijn rug naar de camera – in de hoek van de kamer staat is erg sterk.

Bergman #8 – Dreams

Deze achtste film uit de Bergman-box draagt de veelbelovende titel Dreams. Ik hou van de surrealistische mogelijkheden die zo’n titel oproept.

Hoewel de openingsscène inderdaad iets dromerigs heeft — een surrealistische fotoshoot die vaag aan Lynch’ On the Air doet denken — blijken de dromen bij Bergman vooral te draaien om gedroomde relaties. Dat doet niets af aan de visuele kracht van de film: die springt er juist uit door het gebruik van reflecties en prachtige, zorgvuldig gecomponeerde beelden.

Uiteindelijk worden alle dromen op vileine wijze de kop ingedrukt door een bedrogen echtgenote. Wat een heerlijke personages weet Bergman toch te scheppen.

Dikke 4*