Delicatessen (1991)

Jordy en T.O. niet en hij heeft een ander stemgedrag. Toch wel taktische opmerking eigenlijk.

Geweldige film dit.Wat ik erg leuk vond is die vrouw die op de meest onmogelijke manieren zelfmoord probeert te plegen,ook het-iedereen doet op de maat van het piepnde bed-zijn bezigheden-stukje was zeer humoristisch.
Geef hem 4*.

Wat een grappige film is dit. Hoe krijgen ze het verzonnen. Aurore was inderdaad een toppertje! Echt kansloos! Verder zaten er nog een heleboel grappige personages in en wat een mooi sfeertje werd er geschept. Maar toch vond ik het niet een super goeie film, waarschijnlijk omdat ie zo raar was. Miischien als ik hem voor de tweede keer heb gezien... Voorlopig 3*.

Ik vind Delicatessen echt een 'groeier'. Ik vond er eerst niet zo heel veel aan. Bij zo'n eerste viewing ben je enkel op het verhaal aan het letten en weet je niet zo goed raad met de vreemde humor.

Net als bij Big Lebowski viel het kwartje vanaf de tweede viewing.

Nu ben ik verzot geraakt op die absurde humor, de briljante visuele vondsten en de geniale regie.

4 sterren, misschien ooit nog 4,5.

Nou, ik kan eigenlijk wel bijna letterlijk herhalen wat Kappeuter hierboven zei. Sta intussen al een half sterretje hoger zelfs.

Hmmm, ik ben niet wild van deze film. Kon mijn aandacht er maar moeilijk bij houden, zo donker gefilmd, als in een nachtmerrie waarin het indrukken van het lichtknopje bijna geen effect heeft op de duisternis. De humor die anderen zo roemen is niet mijn gevoel voor humor bovendien. Amélie is toch een heeeeeel ander soort film, lichtvoetig vs. duister. Twee sterren dus maar.

Visueel schitterend. Briljante cameravoering in sommige scenes. Erg mooi. Maar de humor is net niet mijn humor. En daarom is het toch voornamelijk plaatjes kijken. Heel erg mooi plaatjes kijken, maar ik had nét wat meer gewild.

3.5*

Visueel inderdaad erg goed en verder een heerlijke film-noir met 'de' fantastische scene als hoogtepunt.

Gek, dat heb ik bij best veel films.

Wow, dit was echt een vreemde trip.. Het donker bruine sfeertje met het vreemde natte decort. Echt geweldig. Soms was het wel wat moeilijk om me gedachten erbij te houden, maar al met al echt een geniale en super vage film!

4,5* !

Ik ga meteen La Cité des Enfants Perdus

bestellen. Ik ben echt helemaal weg van dit sfeertje en aangezien Marco Caro ook La Cité des Enfants Perdus geregiseerd heeft [en het verhaal ook mooi klinkt], 'moet' ik die ook snel zien.

De 2e Jeunet die ik nu heb gezien. En toch wel de beste!

Ten eerste al het erg mooi gevonden verhaal.

Dat er geen vlees meer in de wereld is enzo ..

Boven de grond de vleeseters .. onder de grond de vegatariërs. Erg knap !

Tweede pluspunt... Het prachtige kleurenspel dat je ziet. Op dat vlak erg lijkend op Amélie.

1 van de beste scènes uit de film is ongetwijfeld dat stuk waar die slager klaarkomt en dan de montage van de camera. Het springen van 'n snaar.. die clown die valt van de trap. Mooi, vergezocht, maar grappig

Deze film is allesbehalve realistisch en dat siert hem.

Knap, erg knap!

4.5*

Heerlijk bizarre en schitterend vormgegeven komedie die me qua sfeer behoorlijk deed denken aan de films van Terry Gilliam, inclusief het warrige plot dat halverwege flink uit de bocht gaat. Ik heb in het laatste gedeelte van Delicatessen dan ook geen moeite meer gedaan om het chaotische heen-en-weer te volgen; en gewoon genoten van de heerlijke beelden. Het mag duidelijk zijn dat het verhaaltje toch alleen maar een kapstok was om de meesterlijke scènes aan op te hangen. Met de meest interessante verhaalelementen in het tweede gedeelte van de film niks meer gedaan.

Toch heb ik de hele speelduur met open mond zitten kijken, en vooral in het allerlaatste shot wordt nog eens duidelijk hoeveel werk Jeunet en Caro in de visuele kant van hun film hebben gestoken; de manier waarop ze daar met de belichting en de sfeer spelen in bijna vituoos.

Geweldige muziek ook, en misschien wel de mooiste openingscredits die ik ooit heb gezien.

4 sterren.

Dat is toevallig zie ik nu, het camerawerk in deze film wordt gedaan door Darius Khondji. Khondji heeft hierna ook - en dat is uiteraard ook aan af te zien - het camerawerk van Se7en (en Panic Room) van David Fincher gedaan. Fincher deed Alien3 terwijl Jeunet en Caro hun Hollywoord-carrière om zeep hielpen met Alien: Ressurrection. Maar dat terzijde...

Mooi kunststukje weer. Dit is het resultaat als er echte artiesten aan het werk slaan. Klein monumentje voor de verbeeldingskracht.

quatre****

Smullen geblazen, deze film! Beter dan Amélie.

Ik hou wel van films met mystieke sferen en dat ontbrak er bij deze zeker niet. Heel de film bleef me boeien. Mooie verhaallijn, prachtig camerawerk, veel beter dan Amélie. De beste scène vond ik net zoals bijna iedereen wel de bedscène die opgevolgd wordt door verschillende dingen, vrouw op contrabas, etc.. perfect gemonteerd gewoon.

4,5*

Deze film is een grote verzameling gekkigheid. Wel grappig om naar te kijken, maar echt boeiend is eigenlijk alleen het laatste deel. Verder vond ik de film wat al te absurd en ook wat vervelend

2,5 sterren

Heerlijke film met bizarre sfeertjes. Lekker met veel filters gefilmd.Ook ''Children of the lost city'' is een te gekke film.

Ik hou ook van films met mystieke sferen. In Delicatessen kon je echt heerlijk wegzinken in een mooi uitgebeelde, surreeele wereld waarbij elk shot een ware ontdekkingstocht was in een omgeving dat voor de kijker erg ongekend aanvoelde. Het is als een soort intense fantasy voor volwassenen met een macaber tintje. En hoewel het verhaal onderhevig leek te zijn aan de sublieme audiovisuele trip dat we voorgeschoteld kregen (chapeau aan Jeunet hiervoor) werd het toch steeds meer duidelijk dat het wel degelijk een onmisbare ruggegraat was in de schoonheid van het geheel.

Waar de moraal van het verhaal zit, hebben we het gissen naar. Als er dan al een is. Maar in dit geval heeft het zelfs niet zoveel belang, want de audiovisuele hoogstandjes alleen, zijn op zich al de moeite waard deze prachtfilm te kijken. (heel grappig waren die uitgedokterde zelfmoordpogingen van dat gek mens die steeds maar mislukten; hilarisch!)

Het DVD-menu is trouwens ook erg knap (en toepasselijk) gemaakt. Maar dit terzijde.

5 sterren.

Dit blijft nog steeds een erg fijne film. De sfeer is subliem, de inventieve camera hoeken, de choreografische bewegingen op muziek, allemaal erg goed. Toch mis ik iets. Net dat ene iets dat de film briljant maakt. Misschien had de sfeer nog wat vreemder gemogen, het bruin nog wat bruiner.

Hierdoor haal ik er toch een halfje af, en komt hij op een mooie 4*.

Een zeer speciaal filmpje, prachtig verfilmd en zeer mooi gespeeld. iets anders dan ik gewoon ben van een franse film, absurd, raar komisch met een thrillerig sfeertje erin, en het sprak me wel aan. ik heb vooral mijn complimenten over het filmische, de film is zeer mooi en speciaal gefilmd met originele shots.

De film speelt zich af in een donkere wereld in een apartement, dat is ook wel leuk.

de film heeft me op sommige momenten echt aan het lachen gemaakt en dat is ook al een goed teken.

Voor de rest zeer sterk filmpje met zeer goede elementen, zeker en vast een 4 sterren waard.

Net als bij 'City of the lost children' krijgt deze film puur voor de visuele stijl 3*

Vond het sfeertje leuk, het plot aardig maar verder was het weinig bijzonder....De humor was verre van geniaal maar dat is puur smaak natuurlijk..

3*

Geweldig, ook zon film die je steeds opnieuw kunt zien. Wonderlijke invallen en personages en lekker spelen met de mogelijkheden van film.

Als je een zwak hebt voor (Franse) nostalgie en 40-ies/50-ies sfeer met wederopbouweenvoud dan kom je extra aan je trekken (kleding, muziek, bouw en inrichting). Hoewel ik denk dat de meeste mensen met een comfortabel doorzon-leventje van onder de 40 meestal niet veel weten van de eeltknieen van oma.

Mooie menu's ook op de dvd! Of wat dacht je van de opening, de bewegende camera over al die zooi. Ik had het meteen helemaal naar mn zin. Schoenen uit, op de grond zitten, lekker kijken.

En vergeet de andere films van Jeunet en Caro niet.

Mooie debuutfilm van Jeunet en Caro. Eerstgenoemde is inmiddels toch zeker 1 van mijn favoriete regisseurs.

Wat ziet deze film er weer heerlijk chocolade gekleurd uit. De humor is goed te noemen, alleen is hij niet constant aanwezig. Maar het hierboven ook al vernoemde moment waarop De slager en zijn vrouw? aan het neuken zijn op een bed met vering en alle buren verder gaan met hun eigen bezigheden op hetzelfde ritme Heerlijk!

Met de muziek zit het ook wel goed, al is hij niet zo prominent aanwezig als in zijn andere films. Het ontbreken van een verhaal, de weirde personages. Allemaal mooi over de top!

Alleen miste ik een beetje vaart in de film. Hij wordt nergens saai. Maar als ik dan de laatste 20 magistrale minuten aanschouw waarin ik moest lachen o.a. om de oversexte man die de baas zijn vrouw ook al in de weg ging staan en om de voortstuwende vloedgolf naar beneden die alles meeneemt op zijn weg Dan kom ik tot de conclusie dat er misschien wat meer in had gezeten, met name in het begin. Maar misschien komt dat tijdens een herziening helemaal in orde! 4*

En deze staat niet in de Top-250 ?!

Sorry, niet mijn bedoeling om hierover mijn discussie te starten.

Prachtig, absurd, zwart, sfeervol, hilarisch, lief, hard en zielig. Dat zijn de kernwoorden waarmee deze film te omschrijven valt. Louison is eigenlijk het stukje fatsoen dat bij toeval in de grauwe wereld van de slagerij terechtkomt, en dat ook probeert over te brengen, hoewel hij natuurlijk geen idee heeft in wat voor omgeving hij terecht is gekomen.

De wereld waarin het zich afspeelt is echt een soort kinderboek, een verhaal om kinderen mee bang te maken; dat soort humor zit er ook in, alleen is de film iets te hard en volwassen om te worden vertaald naar een kinderboek. De synopsis leent zich er echter wel erg voor.

Eigenlijk had de film langer mogen zijn, of vertaald naar een TV-serie; ik had langer van de sfeer willen genieten !

Ook een prachtige voortiteling!

Ik geef een vier en een half en heb de wens deze film gauw nog eens te bekijken!

Wauw! Erg mooie recensie Flip

Dank je !

Blijkbaar maakt Jeunet alleen films die mij aanspreken. Ik ben fan van alles wat hij ondertussen heeft gemaakt. Deze delicatessen is niet alleen zijn oudste maar eveneens, volgens mij zijn beste werk. Absurder en heel wat meer bizar dan Amélie of Un long dimanche. Beeld na beeld blijft deze film verbazen. De inventiviteit en originaliteit van de makers kent echt geen grenzen.

Alhoewel compleet absurd is het scenario toch heel wat solider en sluitender dan dat van vele “realistische” films met oog voor detail. Knap werk.

Van de visuele trucks van Jeunot moet je nu eenmaal houden. Zijn veelvuldig gebruik van filters springt sterk in het oog, maar is in delicatessen (toch een post-apocalyptisch visioen) zeker op zijn plaats. Delicatessen bevat enkele van de meest memorabele scénes ooit gemaakt: het piepende bed, het maffe speelgoedatelier, de mislukte viervoudige zelfmoordpoging, de begingeneriek…

4.5*

Sfeervol sprookje vol met (zwarte) humor en romantiek.