Behemoth the Sea Monster (1959)

Zo spectaculair als op de posters is het eigenlijk niet. Duidelijk afgekeken van Godzilla, een monster dat uit de zee komt en wat ravage gaat aanrichten in Londen. Hier moet je wel door 50 minuten van dialoog en af en toe een kleine gebeurtenis die duidt op de aanwezigheid van een Behemoth (soort dinosaurus). Naast paniek zaaien in de straten, wat auto's pletwalsen, een brug vernielen, een schip laten zinken, kan ie blijkbaar ook radioactiviteit uitstralen waardoor mensen ernstig verbrand raken. Aardig maar het wachten duurt toch veel te lang waardoor de beloning hiervoor karig is vergeleken met andere monsterfilms zoals Godzilla en "20 Million Miles to Earth."

Best een redelijke monsterfilm met zijn momenten, ik heb ze slechter gezien. De effecten van het monster zelf zijn ook best oké, ach ja dat het speelgoed autootjes zijn die hij plet nemen we maar voor lief en heeft ook wel zijn charme! Het monster onderscheid zich van andere monsterfiles door zijn radioactiviteit die hij kan uitstralen op mensen waardoor dezen smelten/verbranden. Wel leuk om een keer te hebben gezien maar 1 uur en 19 min. is voor zo’n film dan ook lang genoeg! Het einde is wel vaker zo met dit soort monsterfilms behoorlijk simpel en afgeraffeld...

De aandoenlijke simpelheid van het monster met zijn ongelijkmatige, bibberige bewegingen, de leuk in elkaar geknutselde maquettes van Londense taferelen en de knullige speelgoedautootjes zorgden bij mij toch nog voor aardig vermaak. Meer niet. Dit is echt iets voor een beperkte groep liefhebbers.

Vanaf eind jaren '60 tot halverwege de jaren '70 werden dergelijke films vaak op zaterdagmiddag op de Duitse TV uitgezonden. Ik bevond me toen in de beginjaren van mijn tienertijd en vond films als deze spannend en griezelig. Vandaag de dag is het meer wat overgebleven jeugdsentiment dat voor een glimlach zorgde bij het (na dik vier decennia) herzien van deze film.

De mooie transfer op blu-ray uit de Warner Brothers Archive Collection-serie (die op bestelling worden gemaakt en bestelbaar zijn bij Oldies.com) zorgde voor extra kijkplezier.

Ondanks de gedateerde speciale effecten vond ik deze film toch best te pruimen. Beter dan die met gigantische tarantula's. Toegegeven, het monster in de oceaan zag er nogal speelgoedachtig uit en leek wel te drijven in een gigantische badkuip met miniscule watergolfjes. En de Dinky Toys boten en auto's die gebruikt werden, vond ik ook nogal lachwekkend.Maar eens het poot aan wal heeft gezet, zagen de beelden er toch vrij impressionant uit voor die tijd. Je gaat dan wel geen getuige zijn van gigantische verwoestingen en een apocalyptisch beeld van London, maar toch vond ik de manier waarop het door de straten van Londen trok erg geslaagd. Ik heb zelfs geen lachend gezicht gezien in de menigte die vol paniek wegrent. Wel was er een omaatje met een wit mutsje met een pomponnetje die ik minstens zes keer zag in het midden van de menigte. Die heeft ook de dag van haar leven gehad tijdens de draaidagen. Al bij al, 't is geen slechte film. Zelfs toen al was het militair apparaat betweterig en deden ze hun eigen zin. Totdat ze naderhand schoorvoetend toegaven dat ze fout zaten. Dat is zelfs in hedendaagse films nog altijd het geval. Ik kan alleen niet gewend raken aan de plotse en snelle afhandeling op het einde van films uit de jaren 50 en 60.