Monrak Transistor (2001)

Had er niet zoveel van verwacht.

De film is ook duidelijk minder dan z'n vorige films, maar toch redelijk blij verrast. Thaise films blijven toch een mooie, kleurrijke uitstraling hebben.

Geinig verhaaltje van iemand wiens levensloop bepaald wordt door een paar momenten waarop het stevig foutloopt. Hoewel de film zich eigenlijk steeds als komedie blijft profileren zit er een dun drama laagje onder dat ten volle benut wordt tijdens de laatste scene. Opvallend mooi en integer moment in de film.

Verder nogal foute maar wel leuke Thaise humor, visueel ook fijn al is het iets te statisch (en zonder Doyle betekent dat iets te karig). Muziek ... tja, veel liedjes enzo. Passend maar echt mooi was het niet, gelukkig zat er wel genoeg humor in.

Aardig filmpje, beetje lang maar goed te genieten, met een opvallend en onverwacht mooi einde.

3.5*

Het schijnt deels een ode aan de oude Thaise cinema van het volk te zijn. Zeer melodramatische liefdesverhalen met veel verwikkelingen een happy end en de kitscherige Thaise liefdesliedjes als muziek. Die ingredienten zitten ook in deze film, maar de film is zich er bewust van, neemt af en toe een loopje met de realiteit en benadert alles luchtig en komisch. Het mooie is dat het geheel vooral als een oprechte ode voelt. Mede doordat het drama nooit belachelijk wordt gemaakt en er een mooie chemie is tussen de twee hoofdrolspelers (waarvan de mannelijke vooral erg knap balanceert tussen drama en vrij uitbundig komisch acteren).

Een leuke, oprechte en kleurrijke film.

3.5*

Aanvankelijk kon ik nog wel lachen, toen ik in de plotomschrijving op de dvd las, dat een simpele Thaise jongen graag zanger wilde worden. Jammer genoeg is de Thaise muziek qua niveau nogal vergelijkbaar met al die smartlappenmuziek hier in Nederland. Weg lol.

De film ziet er gelukkig kleurrijk uit en de scene op de kermis was een sfeerrijke opening. De ontluikende romance tussen Sadaw en Phaen was, ondanks de typische Thaise? humor die de vader van Phaen met zich meebracht, leuk om te volgen. Eenmaal ze steeds verder en langer verwijderd van elkaar raakten liep de romance voor geen meter meer, omdat Sadaw zich geen moment om haar leek te bekommeren en geen poging ondernam om haar te bereiken.

De film duurt ook serieus veel te lang om te blijven boeien. De van - de - hak - op - de - tak avonturen duren geen 90 minuten zoals hierboven en op IMDB staat weergegeven, maar bijna 2 uur! Zeker een element dat de grootste lol wegneemt, omdat het op een gegeven moment maar blijft voortduren. Een 2,5*