Thunderheart (1992)

Bijlange niet. Daarmee bedoel ik gewoon met de roots niet bezig zijn. Staat gewoon tegenover "vasthouden aan de roots". Meer dient er niet achter gezocht.

Movsin, ik ging er wel uit dat je zoiets bedoelde; maar het was een beetje ongelukkig uitgedrukt...

Nadat Wind River een doorslaand succes bleek bij mij, kwam ik nadien op de hoogte van het bestaan van deze film (volgens mij omdat Graham Greene in beide films speelt). En ja, de film heeft zeker wel raakvlakken, al haalt Thunderheart het niet bij Wind River. In Thunderheart draait het ook om een moordzaak op een indianenreservaat, nu in de Badlands van South Dakota. We volgen het moordonderzoek door (met name) twee FBI-agenten, waarvan één ook wat Indiaans bloed heeft (en daardoor ook op de zaak gezet wordt), al probeert hij op z'n Dursleys zijn Siouxbloed eruit te negeren door zich zo 'blank' mogelijk te gedragen. Dit alles speelt zich af tegen de achtergrond van een soort van halve burgeroorlog; de regeringsgezinde tribal chief misbruikt zijn status door zich als een complete maffioso te gedragen, inclusief het vermoorden van politieke en persoonlijke vijanden, die ook steeds militanter worden. En in deze vijandige omgeving laat de FBI en de Amerikaanse overheid zich ook niet onbetuigd.

Maar behalve deze toffe setting is Thunderheart toch een vrij conventionele thriller. We zien een hoop geweld tussen de verschillende facties, een zeer moeizame tocht naar de waarheid achter de moord waar vele partijen hun eigen versie van hebben, en gedurende de film komt FBI-agent Ray Levoi steeds meer in contact met zijn Sioux-bloed en krijgt steeds meer sympathie voor de mensen die in de ellende van het reservaat moeten overleven. Behoorlijk vermakelijk hoor, maar écht goed is het ook nergens; het acteerwerk is prima maar niet bijzonder, en met de fraaie setting wordt ook niet echt heel veel gedaan. Misschien ben ik een beetje verpest door het superieure Wind River. Laat ik het naar boven afronden, ook omdat de setting me best wel boeit.

Mooie film, mooie omgeving, Kilmer, Shepard en Greene doen het prima.

Hoewel de beide kanten, dus de Indianen en de FBI wel iets te karikaturaal worden neergezet.

Maakt me wel benieuwd naar deze docu van Apted. Incident at Oglala (1992)

Ooit in de jaren '90 wel eens gezien toen hij voor het eerst op tv was, veel kon ik er niet meer van herinneren behalve de schietpartij rond Jimmy Looks Twice, het wasgoed waar al wapperend grote gaten in verschenen door shotgunvuur was destijds wel iets wat indruk maakt.

En over het algemeen maakt Thunderheart nog altijd een uitstekende indruk met zijn achtergrond van de slechte behandelde Indianen in hun reservaten. Een verschrikkelijk armoedig uitzichtloos beeld is het gevolg, een behandeling die je met afgrijzen vervult. En dan zijn er de talloze vieze spelletjes die er gespeeld worden rond iets belangrijks. Een machtsspel over vele schijven met een doodenge redneck knokploeg aan de ene kant, heel veel onschuldig volk in het midden, en Ray op een gegeven moment alleen als tegenstander.

De film valt wat mij betreft erg op vanwege zijn heerlijke mystiek uitgespeelde sfeer waar Ray zelfs met een Indiaanse achtergrond zich op een andere planeet waant. Inwoners van hetzelfde stukje grond in die zin, maar men kon niet meer langs elkaar praten en vooral niet openstaan voor elkaars gebruiken als nu. De sfeer is geweldig met een prachtige soundtrack van Horner die wat invloeden van Patriot Games en In the name of the Rose laat horen. En het spel van vooral Greene is geweldig, hoewel Shepard ook niet slecht boert en Kilmer degelijk is. Ted Thin Elk is het noemen nog wel even waard en wie heeft nog meer David Crosby gespot...?

Thunderheart is al met al echt een uitstekende thriller die oog heeft voor het tragische lot van de gemiddelde indiaan, zich focust op een moord maar uiteindelijk een veel grotere aanklacht met zich mee draagt. Een meer dan prima film waarvan ik me dan ook afvraag waarom de film zo laag scoort.

Fantastisch goed vond ik dit niet maar evenmin slecht. Wel origineel om van het indianenreservaat een eigen micro-wereldje te maken waarin eigen wetten en gebruiken gelden. Ray Levoi, die indianenbloed heeft, wordt daar naartoe gestuurd om een moordzaak op een Indiaan op te lossen samen met een veteraan die het terrein al kent (Shepard). In het reservaat ligt zowat iedereen met elkaar overhoop waardoor de enquête niet van een leien dakje loopt.

Het is dat bij de haren getrokken gedoe waarbij Ray visioenen krijgt en later in de film naar de zijde van de Indianen overloopt dat me hier tegenvalt. Kijk 's aan, hij heeft terug zijn Indianen-identiteit ontdekt. Doe er nog de wilde hond bij op het passagierszitje van zijn jeep en je gelooft het helemaal. Wanneer zijn FBI baas in het begin al zegt dat hij zijn stamboom heeft gecheckt en Indianenbloed heeft ontdekt, begreep ik al welke kant het zou opgaan.

Er wordt wel met succes gehamerd op het feit dat de Indianen ook weinig vrijheden hebben in zogezegde reservaten en dat de gronden eigenlijk staatseigendom blijven.

Leuk jaren 90 actiefilmpje met Val Kilmer die nog in topvorm is.

Hierin speelt hij een smerig met verschillende komaf, waarbij voornamelijk zijn Indiaanse het meest aanspreekbaar is. Dit komt ook goed van pas als hij in opdracht naar de Badlands moet om een moord op te lossen. Het slachtoffer is een Indiaan van het plaatselijke reservaat en Ray's achtergrond komt goed van pas tijdens deze missie.

Als een halve undercover trekt hij zich in het reservaat en krijgt hij al snel te maken met een Indiaanse sherrif Walter.

(leuke rol trouwens). En niet alleen dat. Zijn kleur wordt al niet zo snel gewaardeerd in het reservaat. Dit door zowel de geschiedenis als dat iedere blanke wel eens verdacht kan zijn van de moord. Maar tevergeefs. Ook binnen de Indianenstammen bevinden zich rivalen.

En zo wordt Thunderheart een interessant gegeven; een soort traditioneel moordspel vermomd als een vlotte jaren 90 actiefilm. De actiescenes zijn ruimschots aanwezig en goed gemonteerd. Ook is de omgeving sfeervol en past het bij het plaatje. En helemaal niet zo raar: Ray krijgt er nog een dierlijk vriendje bij ook.

En zo heb je alle ingrediënten wel in een.

Prima film.

4,0*

Listen to the wind.

Met alle goedbedoelde Indianenromantiek kan het plot niet verhullen hoe hard de blanke man nog steeds tot op de dag van vandaag huishoudt in het land. Is het niet dit, dan is het wel dat, de ene grondstof na de andere. Te kort geleden nog weer een enorm natuurgebied opgeofferd aan de 'vooruitgang'. En wat gaat ons dat brengen? Meer van wat we niet nodig hebben. Meer wijsheid en meer stilte. Luisteren naar de wind.

Het verhaal is verder misschien nog even actueel dertig jaar later, maar ook nogal stereotype, en dat is de wat onwillige vision quest van Kilmer ook. Toch pakt het wel, en dat komt in niet geringe mate door de vele fijne bijrollen, al doet Kilmer het ook helemaal niet slecht. Dat is het wel zo'n beetje verder - cinematografie en soundtrack zijn nogal meh. Wie David Crosby had gespot mag het zeggen.

Nogal gaaaaaaaaap. Kilmer gaat van de ene Indiaan naar de ander : Think Twice, Lonesome Oak, Horny Hiawatha...pffff en weer terug. 2 uur lang.Clicheverhaal over slechte blanken en zielige Indiaantjes , die het hele universum bij elkaar lullen.. Het zal wel, kon mij niet boeien.