Pane e Tulipani (2000)

Feelgoodfilm. Knappe hoofdrolspeelster.

hhhhh...ik wil ook naar Venetië...zwijmel zwijmel... Wat 'n heerlijke film.

Een film waar je echt vrolijk van wordt en waarbij je gelijk naar Italie toe wilt.

Zojuist gekeken, een mooie film inderdaad. Schitterend contrast ook tussen de scènes met vreselijk uitgedoste toeristen aan het begin, en de mooie kleding en poëtische dialogen (èn harmonica!) tegen het eind.

Wel vond ik dat de verschillende sentimenten er soms wat te dik bovenop lagen. Maar dat is misschien typisch Italiaans, want bijvoorbeeld "La vita è bella" had er ook last van.

Wel leuk, maar niet heel bijzonder.

Feel good movie is inderdaad het eerste woord wat in je opkomt na het kijken van de film.

Het verhaal is alleen van alle scherpe kantjes ontdaan, het werkt wel, voor het moment, maar ik ben bang dat de film daardoor ook niet echt lang blijft hangen.

Ik moet na deze film mijn vakantieplannen misschien wel herzien; Venetie blijft natuurlijk een fantastisch mooie stad.

Stem verhoogd met 0,5 ster. Ik herkende nu beter de sfeer van Venetië.(nu ik er geweest ben).

Het verhaal nergens klef. Sfeervolle film met een mooi tempo. Over het geheel fijn "naturel" geacteerd.

mooie vrouw, sympathieke man,omringd door een aantal karikaturen.

Krijg nog het zweet in mijn handen als ik denk aan haar poging om haar "lift-chauffeur met de geblondeerde haren" van zijn slaap te houden...

Deze film spreekt mij wel aan, dus ga dr vanavond lekker voor zitten

Doen! Een erg leuke film.

Knappe vrouw die er in speelt dat viel mij ook op. En ik raad wel aan om deze in het italiaans te kijken. geweldig hoe je sommige personen hoort tieren in het italiaans

3.5

Leuke film met overtuigende, heel natuurlijk overkomende acteerprestaties. Mooi verhaal en een leuke sfeer, maar verder niets bijzonders. 3,5*

Prima 'feel good' movie, weinig op aan te merken, 3.5 *

Niet mijn film. Ik ben na één uur en een kwartier gestopt sorry

Heel aardige feel good movie zoals 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain'.
Heb alleen het einde niet kunnen zien (balen! videoband was op!). Maar tot dan toe leuk en met af en toe mooie filmistische kunstukjes (let bijvoorbeeld op de Campanile weerspiegeld in de zonnebril van Rosalie als ze voor het eerst verwonderend het San Marco-plein betreedt....

Vooralsnog 3,5*, tenzij de film alsnog een draak van een einde blijkt te hebben.........

Wat een ontzettend warme en heerlijk sfeervolle film... Ik heb echt genoten van de personages en de sfeer. Wat is die Licia Maglietta ongelooflijk charmant zeg!

Dit soort humor vind ik ook echt heerlijk, af en toe kolderiek maar meestal heel 'natuurlijk'. Niet omdat het grappig moet zijn, maar omdat het leven zelf gewoon zo leuk kan zijn.

Maar het is zoveel meer dan een komedie: hier en daar wat drama, maar vooral heel veel warmte tussen de personages, een warmte die langzaam op gang komt, maar geleidelijk aan alsmaar voelbaarder en fijner wordt. Een film die me vervulde met een gevoel van plezier en, tsja, het woord waar ik steeds op terug kom: warmte... Heerlijk!

Mooie film met mooie/goeie acteurs, Bruno Ganz is natuurlijk een rot in het vak, verder mooie Italiaanse beelden en de sfeer is er helemaal.

Weldadige film, met een schitterende hoofdrol speelster (Licia Maglietta)

Al meermaals gezien, blijft mooi (film én actrice!)

Prachtfilm met een hoofdrolspeelster die m,n hart gewoon laat smelten!Bij Bruno Ganz moest ik ff nadenken waaar ik hem eerder had gezien maar dat kwam omdat ie nu geen klein zwart snorretje onder z,n neus had hangen!Echt een hele goeie feelgoodmovie!4****

Wat een pareltje! Als ik morgen nog zo enthousiast ben als nu, ga ik de 4,5* zelfs veranderen in de uiterst zeldzame 5*

Ben benieuwd!

Ik zag hem zelf al een stuk of zes keer, en 5* is net genoeg voor mij.

In het genre romantische films is dit een absolute topper wat mij betreft.

Persoonlijk vind ik dat deze sympathieke film uitsluitend drijft op het -als altijd- uitstekende acteerwerk van Bruno Ganz.

Had zonder wezenlijk verlies van inhoud wel iets ingekort mogen worden.

Hoewel Ganz prima acteert vind ik dit toch vooral de film van de verrukkelijke Licia Maglietta.

@ Flavio:

Daar zou ik graag een uitroepteken (!) achter willen plaatsen.

Wanneer ik weer eens een écht leuke vrouw wil zien, dan hoef ik die film maar opnieuw te bekijken, en ik krijg op slag 'lentekriebels'(al zou ik in mijn geval wellicht beter van 'najaarskriebels' moeten spreken )

Ja Italiaanse vrouwen zijn vaak erg charmant en Licia is bepaald geen uitzondering

Kappeuters eerste droge bericht hier omschrijft het aardig

Toch nog een paar woorden meer: dit is in de categorie feelgood-movies een absolute topper. Geen opsmuk, geen drama, maar een ideale balans in de hoeveelheid sentiment. Verder barst de film van de subtiele details, worden echte clichés op natuurlijke wijze vermeden, maar toch weer zo dat je het waarneemt, met een grote glimlach. Mooi zijplot van de privédetective en de buurvrouw. Scherp opgemerkt overigens van Yak, dat contrast in kleurgebruik en belichting tussen het begin en het einde.

En een buitengewone vermelding voor zowel het acteren als het personage van Bruno Ganz, hij personifieert eigenlijk de hele film in zijn eenvoud en romantiek. Een rasechte aanrader!

Viel een beetje tegen.

Enorm genoten van Brucio nel Vento. Dacht meteen een Italiaanse Medem gevonden te hebben.

Helaas zijn de andere twee (incl. deze) die ik nu gezien heb wat tegen gevallen.

Het is allemaal wel leuk, maar zo'n stuk minder leuk als bijvoorbeeld films van Vitorrio de Sica.

Heerlijke film. Een van de beste komedies, die ik de laatste jaren heb gezien.

De mooie Licia Maglietta is geweldig in de hoofdrol en Bruno Ganz laat opnieuw zien hoe veelzijdig hij is. Daarnaast zijn Giuseppe Battiston als de loodgieter annex detective en Felice Andreasi als de bloemist van tijd tot tijd hilarisch.

Dat geldt trouwens ook voor de scherpzinnige dialogen.

Echt een juweeltje. Een film om eens lekker te lachen en nog een keer terug te zien.

Licia Maglietta speelt verrukkelijk in deze feelgood film. Er zaten wat flauwe stukken in de film, haar man die een slecht Louis de Funes speelt en in het begin ook de private eye. Dat zou beter hebben gekund, de sfeer met al die leuke en lieve mensen in Venetië waren om te smullen en de echte liefde overwint