La Flûte à Six Schtroumpfs (1976)

Oei, als ik zo de stemmen van de laaste tijd zie, ben ik bang dat ik echt een andere film heb gezien. Want wat een niet grappige, zeer vervelende tekenfilm was dit. 74 minuten gemekker over een fluit, waarbij Pierewiet als enorme storende factor rondhuppeld.

De animatie is zwak en de nasynchronisatie is zelfs belabberd te noemen (bijna elk personage klinkt hetzelfde).

Ik denk dat als die hele Johan en Pierewiet onzin er niet bij had gezeten, dat ik de film wel een hoger cijfer had gegeven, maar dit is tenenkrommend slecht!

1*

Het verhaal is wel leuk en blijft nog net overeind. Dit is trouwens het verhaal waarin de smurfen voor het eerst in beeld komen, ook in de stripreeks. En daarin zit meteen de zwakte van de film. In de latere strips namen de smurfen de hoofdrol over en werden Johan en Pierewiet bijrollen. De smurfen kregen meer persoonlijkheid en de strips (en achteraf de tekenfilmreeks) waren veel beter dan dit. Kwalitatief is dit niet echt een verbetering en de vraag is waarom je dit zou kiezen boven de strip. Maar dat lag in de lijn van het succes waarschijnlijk en het budget zal ook wel meespelen. De tekenfilmreeks was Amerikaans, terwijl dit in Frankrijk en België gemaakt werd. Ik ben benieuwd wat de nieuwe Smurfenfilm gaat geven. Of men geleerd heeft uit het verleden, de charme van de strips gaat behouden of zich gaat verliezen in de 3D-hype.

Deze laatst weer na ca dertig jaar bekeken.

Geinige film, waar bij het oorspronkelijke stripboek uit de Johan en Pierewiet-reeks praktisch lettelijk gevolgd wordt.

Dit was het verhaal waarin deze maffe figuurtjes voor het eerst geintroduceerd werden.

De smurfen waren destijds zo'n succes, dat ze weldra een eigen reeks kregen en met later dus ook deze film als gevolg.

De animatie is behoorlijk goed voor een Belgische productie en weet de sfeer van het stripboek goed weer te geven.

Het liedje van de smurfen halverwege de film is een wat verwoede poging om net zoiets te crieeren als het lied van de dwergen uit Sneeuwitje, maar kan daarbij niet in de schaduw staan.

Pierewiet is een leuk, eigenwijs karakter, die voormamenlijk voor de humor zorgt, ook grappig ingesproken,

Johan komt wat kleurloos en karakterloos over.

Al bij al een leuke, charmante, doch niet helemaal perfecte tekenfilm.

De tekenfilmserie uit de jaren '80 vond ik stukken minder en had op een gegeven moment nog maar weinig met de stripboeken te maken.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Nostalgie ten top

Ik heb vroeger wel wat van de Smurfen gezien. Ik was fan van de strips en ook de animatiereeks van Hanna & Barbera kon me zeker en vast bekoren. In de loop der jaren was die liefde wat, logischerwijs natuurlijk, gekoeld maar met de nieuwe live-action film werd het kleine Metalfistje in mij toch weer wakker. Ik wist niet dat er vroeger een animatiefilm was gemaakt maar toen bleek dat ze die via een actie bij een of andere gazet voor het eerst op DVD uitgebracht hadden, was ik er natuurlijk als de kippen bij. De DVD kwam sindsdien weer wat in de vergetelheid terecht maar gisteravond stootte ik er terug op en besloot ik om hem eindelijk eens op te zetten.

Net zoals ik vroeger de Smurfen strips had gelezen, had ik ook de hele reeks van Johan & Pirrewiet gelezen. Het was echter een reeks die ik voornamelijk via de bibliotheek las met als resultaat dat ik zelf maar vier strips in huis heb van het duo en dat zijn De Eed der Vikingen, Het Onzalige Land, De Hekserij van Bozerik en De Woestijnroos. Geen Fluit met Zes Smurfen dus en daarmee was dit een erg aangename zit want ik kon me in grote lijnen het verhaal nog wel voorstellen maar de 70 minuten waren een mengeling van herkenning en nieuwe gegevens. Erg leuk dus maar ik kan me voorstellen dat je dit alleen maar de moeite vind als je al fan was van het werk van Peyo. Geen idee trouwens of de film het verhaal van de strip mooi volgt, daar was het in ieder geval te lang voor geleden, maar wat Lateste en Peyo hier voorschotelen is leuk vermaak. Het verhaal heeft met zijn 70 minuten maar een vrij korte speelduur, langs de andere kant wel lang voor een gewone stripverfilming, maar vervelen doe je je niet. Als je dit enkel en alleen voor de Smurfen doet, dan kom je trouwens wel wat van een koude douche terug want we krijgen pas na zo'n 20 minuten een eerste beeld van de kleine blauwe wezentjes tegen en zelfs dan nog niet in vol ornaat.

Eigenlijk mogen we als Belg wel enorm trots zijn op hetgeen onze striptekenaars in de loop der jaren hebben voorgeschoteld. Met mensen zoals Hergé bereikten het kleine landje kinderen over heel de wereld maar ook het niveau van Peyo mag zeker niet vergeten worden. Met zijn creatie van de Smurfen heeft ook hij serieus succes geoogst. Het resultaat was dat de marketingmolen volle toeren begon te draaien en Peyo kon zijn creatie maar moeilijk loslaten en dit resulteerde in het feit dat hij zich met alles ging bemoeien wat met de Smurfen had te maken. Hiermee werd hij mederegisseur van deze tweede verfilming (er zijn ook zwartwit filmpjes te vinden) van zijn creatie. In mijn opzicht is dat goed want Peyo weet de sfeer van de strips perfect te vinden. Logisch natuurlijk maar het lijkt me niet makkelijk om zomaar van medium te switchen. De animatie voelt dan ook enorm vertrouwd aan en geeft net dat beetje extra nostalgie. Was ik trouwens de enige die af en toe aan die oude Asterix en Obelix films moest denken qua animatie? Soit, de film heeft enkel een Nederlandse audiotrack maar die is vrij degelijk in elkaar gestoken. De stemmen zijn jammer genoeg niet hetzelfde als uit de animatiereeks maar het kan er wel mee door. De oppoetsbeurt van de film is trouwens wel erg goed gelukt. Het zal er speciaal voor gedaan zijn maar het laatste fragment van de film voor de aftiteling is precies nog in zijn oude staat gelaten dus kun je het verschil erg duidelijk zien.

Ik zei het daarjuist al maar volgens mij moet je toch wel een connectie hebben gehad met de Smurfen of het werk van Peyo om hier ten volle van te kunnen genieten. De animatie is degelijk en ziet er verzorgd uit en het verhaal blijft de charme van weleer behouden. Jammer dat ze niet meer verhalen hebben verfilmd zoals met de Asterix en Obelix reeks.

3.5* Smurfen

Nostalgie is de enige reden om deze film te kijken. Als kind keek ik vaak naar de tekenfilmserie van de Smurfen. Ik herinner me ook dat JOhan en Pirrewiet een eigen reeks hadden die best wel vermakelijk was. Als stripliefhebber heb ik een groot deel van de reeksen getekend door Peyo. De Smurfen maakten eigenlijk hun debuut in het album van Johan en Pirrewiet "De fluit met zes Smurfen" waarop deze tekenfilm is gebaseerd. Het is eigenlijk dankzij de populariteit van de Smurfen dat de verhalen van Johan en Pirrewiet beter werden. De Smurfen kregen al gauw hun eigen stripreeks en later ook tekenfilmserie. Johan en Pirrewiet verdwenen stilaan naar de achtergrond. Het verhaal in deze prent is wel aardig, maar het als het album niet hoogstaand. Het is leuk als collector's item maar niet meteen iets wat ik nog vaak zal herbekijken.

La Flute a Six Schtroumpfs is gebaseerd op het gelijknamige 9e album uit 1958 van de stripreeks “Johan en Pirrewiet”, geschreven en getekend door de Belgische striptekenaar Peyo. In die strip maakte de wereld destijds kennis met de Smurfen, een klein blauw kaboutervolkje met een vreemd taaltje.

De Smurfen waren destijds immens populair (en zijn dat op de dag van vandaag nog steeds) en het was wachten op een eerste tekenfilm rondom de Smurfen. Hoewel ze in de jaren ’60 hun eigen stripreeks kregen, werd ervoor gekozen om het album van Johan en Pirrewiet te verfilmen. Dit houdt in dat de Smurfen hier slechts een bijrol vertolken. De animatiestudio Belvision was in samenwerking met Peyo’s eigen animatiestudio verantwoordelijk voor de vormgeving van deze tekenfilm. Onder leiding van animator Eddie Lateste en onder de regie van Peyo en José Dutillieu ging de film op Kerstavond 1976 in première en was ze een groot succes.

De animatie ziet er voor die tijd vrij aardig uit. Het verhaal volgt grotendeels het script van het album, maar het moet gezegd worden dat het hier allemaal wat minder goed uit de verf komt. De humor uit de strip ontbreekt veelal. De muziek van de legendarische Franse componist Michel Legrand is vrij degelijk, maar de liedjes van Peyo & Yvan Delporte zijn niet om aan te horen.

Deze eerste tekenfilm rondom de Smurfen is misschien leuk voor kleine kinderen, maar voor volwassenen is ze ietwat kinderachtig. De Nederlandse stemmenregie is van de hand van Arnold Gelderman. Hierbij verzorgt Diederik Gelderman de stem van Johan, Olaf Wijnants de stem van Pirrewiet, Coen Flink de stem van Matthijs Voddezak, Lex Goudsmit de stem van de Koning en de stemmen van de Smurfen worden o.a. verzorgd door Ger Smit, Arnold Gelderman, Trudy Libosan en Bill van Dijk.

In de jaren ’80 verscheen er een tekenfilmserie rondom de Smurfen, geproduceerd door de Amerikaanse tekenfilmstudio Hanna Barbera. Die tekenfilmserie wordt tot op de dag van vandaag nog regelmatig herhaald op de Nederlandse televisie.