Evil Laugh (1986)

Een groepje studenten van de medische faculteit gaat in een weekend een oud huis opknappen. Uiteraard was dit het tafereel van een vroegere slachtpartij. En uiteraard zullen er nog wat studentjes aan de body-count worden toegevoegd alvorens het weekend voorbij is!

Dit is een heerlijke cheesy '80s horrorfilm. Het is een cheesy '80s horrorfilm, dus een plot is niet erg van belang, noch aanwezig. Aangezien we hier te maken hebben met een slasher, een cheesy '80s slasher no less, is het logisch dat hetzelfde oude beproefde plot wordt hergebruikt als van honderden cheesy '80s slasher hiervoor!
Dat is jammer, want als je verder kijkt dan het plot lang is -teeny weeny kort dus- merk je dat er voor de rest bitter weinig overblijft om van te genieten.

De personages hebben de diepgang van bordkarton. De dialogen lijken overgepend van een afgewezen GTST-script. Dat de 'acteurs' dan ook nog eens de GTST-acteerschool lijken te hebben doorlopen,werkt niet mee. Toch is dat niet geheel hun fout. Met een beetje script zouden ze al geholpen zijn. Met een pierenbadjes-diep script en pijnlijk foute non-dialogen hadden ze nul kans.

De gore effecten redelijk -voor een lowbudget cheesy '80s slasher. Oké, het is niet erg geloofwaardig, en het lijkt alsof het met een CamCorder geschoten is! Dat maakt niet uit, maar áls je met een CamCorder schiet, moet je ter compensatie op z''n minst het bloed met liters tegelijk naar de lens flikkeren! Dat is niet gebeurd. En dat is jammer.

Toch heb ik genoten van deze film. Vooral de ongeloofwaardige moorden, en de cheesy manier waarop mensen op hun einde komen zijn zó flauw dat het pijnlijk wordt! Meest memorabel een gozer die met zijn hoofd in een -open- magnetron wordt gelegd. De moordenaar stelt de timer in, en gaat van een afstandje zitten kijken hoe.... het hoofd explodeert! MAAR DE DEUR WAS OPEN! Van die dingen. Je moet hel allemaal niet zo serieus nemen. Dan komt het best goed.

Het is niet echt een kwaadaardige lach, meer een irritante giechel. Het einde is -zelfs voor een cheesy '80s slasher- wel érg cheesy, misschien wel té cheesy. Maar ach, als je zonder kleerscheuren door de hele film bent gerold, kan dat er ook nog wel bij.

Voor '80s fijngehakte stinkkaas, 3,5 kwaadaardig lachende sterretjes!

Bovengemiddelde slasher, met alle cliché's van dien inclusief hele foute 80's-rock op de soundtrack.

Onder het slachtvee een horror-fan die al snel weet dat het foute boel is.

Magnetron-kill is het hoogtepunt onder de kills, verder het gebruikelijke gereedschap en messen.

Verrassende eindscene die een hele aardige wending geeft aan het gebruikelijke einde van dit soort films.

Aanrader voor de connaisseurs en te vinden in het public domain.

Evil Laugh is zo absurd dat het meer een parodie is op de slasherfilms van die tijd, maar volgens mij was dit ook de bedoeling van de makers. De dialogen slaan de helft van de film echt helemaal nergens op. Foute woordspelingen en cheesy grappen zorgen ervoor dat de film erg vermakelijk blijft. De laatste scenes met hun dikke knipogen naar andere films uit het subgenre kon ik ook wel waarderen.

Het acteerwerk is natuurlijk van lachwekkend niveau, maar de typetjes die voorbij komen zijn erg vermakelijk. Vooral nog wat foute toevoegingen van een makelaar en "chief Cash" met zijn rechterhand zijn erg tof.

Verwacht alleen niet al teveel gore. Er is zo nu en dan wel wat te zien, maar meer dan een doorgesneden strot en wat plassen bloed word het eigenlijk niet.

Vanwege de lekker foute 80's vibe en voldoende humor is deze Evil Laugh erg vermakelijk. Een aanrader voor de liefhebbers van cheesy jaren '80 flicks.

Het duurt vrij lang eer de film echt op gang komt, maar ook dan wordt het nergens spannend of leuk.

Sommige scènes zijn best grappig, vaak door het amateuristisch acteerwerk of de moord zelf. De moordenaar is best oké en ook het slot mocht er zijn. De poster trekt aan waardoor ik deze film wel eens wou zien. 4/10