SubUrbia (1996)

Fijne hangfilm.

Nog meer dan de films van Kevin Smith, is dit echt een potje hangen, praten en zuipen.

Het mooie is, dat het hele menselijke karakters zijn. Ik zie mezelf daar al hangen (vast niet elke dag, maargoed), gezellig wat drinken en maar praten over wat er in je opkomt.

De film oogt erg 90's en dat hoor je ook wel terug in de gesprekken. Grote verzetshouding en vooral overal tegenaan schoppen. Leve de lol en alles is vrijheid, maar wat is vrijheid en hoe die te bereiken?

Hangen doe je meestal omdat je niets anders te doen hebt. Zoals Jeff op den duur al aangaf, was hij van school af en wat doe je dan met je tijd?

Ik zat op ooit op een school die een internaatvorm hanteerde, maar dat in een dorp lag waar idioot weinig te doen was. Het alternatief na je schooltijd was dus Playstation, slap lullen en zuipen (wat uiteraard tegen de regels van het internaat was).

Op den duur word zoiets een gewoonte en als je de mogelijkheid weer hebt, is dat toch wel een hele switch in levensstijl die niet zo makkelijk gaat. Meestal gebeurd er dan iets belangrijks, waardoor je weer verder kan en dat word hier goed weergegeven.

Als laatste nog even over de soundtrack. Die staat op sommige momenten erg zacht, om maar vooral niet af te leiden van de karakters. Aan de ene kant een pluspunt, aan de andere kant heb ik veel van mijn favorieten voorbij horen komen en die pasten ook perfect in de film.

Wat Sonic Youth in de film, Pennywise, Skinny Puppy, allemaal om die rauwe en relaxte straatsfeer te ondersteunen en het werkt erg goed.

Kortom een film waar ik wel wat in zag, zoals meerdere slackerfilms dat hebben. Voordeel hier is, dat het veel menselijker overkomt en er niet met overdreven humor gesmeten word.

De stijl van de conversaties is misschien net 1 generatie te vroeg om me er helemaal aan te relateren, maar aan de andere kant heb k wel een bepaalde verbondheid met de jaren 90 gehad in muziek en ook film wel.

4* voor nu, mar een verhoging sluit ik niet uit en waar blijft die dvd? Schijnt nogal raar te lopen met die uitgave.

Ben mijn Linklater schade aan het inhalen en dit was er een waar ik het meest benieuwd naar was. En ook wel degene waar ik wat eigen herkenbaarheid in verwachte.

Als je reacties op internet leest lijken best nog wel wat mensen deze film serieus te nemen. Ik kon dit echter toch echt niet anders zien dan een echte komedie. De karakters zijn allemaal karikaturen. En op hun eigen manier is elk personage belachelijk, op Bee-Bee na dan en Erica viel ook wel mee.

Maar het zijn wel treffende karikaturen. Ik herkende erg veel van de idiote persoonlijkheden van mijn vrienden en toegegeven zie ik wat van mezelf ook best wel een beetje terug in Jeff bijvoorbeeld. Gelukkig hebben de meeste mensen in het echt niet zoveel zelfkennis om zichzelf als zo'n personage te zien want dan zou iedereen beseffen hoe idioot ze eigenlijk wel niet bezig zijn.

Door de herkenbaarheid en grappig geschreven stroeve dialogen heb ik doorgaans best wat kunnen gniffelen. Gewoon een grappige film over de manier waarop jongeren slap met elkaar lullen over ambities. En daar is niks mis mee. Maar hij is niet zo diep als sommige willen claimen, ondanks wat het einde je misschien doet denken. Wat mij betreft kwamen de personages uit Dazed and Confused beter uit de verf, ook al hadden die allemaal een stuk minder eigen screentime.

Dikke 3* voor de geestige humor en een redelijk leuke soundtrack. Maar had meer in gezeten (op de manier waarop er in minimale films meer in kan zitten).

Na bijna 3 jaar deze Linklater film weer herzien en gelukkig maakte de film nog steeds even veel indruk op mij.
De personages zijn zo levensecht en je voelt je als kijker gewoon meegetrokken worden door de groep. Het is een soort Dazed and Confused sfeertje maar dan zwaarder.
Vond het wel een tikkeltje ongeloofwaardig dat het personage van Steve Zahn(Buff) op het laatst met de limo wegreed, maar het open einde was daarentegen wel weer passend.

Mijn eerdere stem van 4,5 blijft vanzelfsprekend gewoon het zelfde, zeker 1 van de beste werkjes van Linklater.

Goeie film over een paar vrienden die een beetje rondhangen op de parkeerplaats van de supermarkt. NIet echt een verhaal, maar meer een dialoog gedreven film met vooral tegen het einde een wrange toon. De doelloosheid van deze jongeren wordt prima neergezet, maar het is soms wel wat langdradig. Steve Zahn zet zijn rol grappig neer.

Deze film had ik ooit gezien of voor een gedeelte gezien maar kon me er niet veel meer van herinneren. Een behoorlijke donkere hangfilm met professionele hangjeugd dat nergens voor leeft. Middelbare schooljeugd dat gaat drinken en hangen na schooltijd en in de avonden omdat er niks anders te doen is in hun dorp. Deze jongeren blijven ook nadat school en universiteit is afgelopen doorgaan met hangen. En hangen zelf is natuurlijk een verspilling van tijd maar misschien is werken aan de toekomst ook een verspilling van tijd. Dat is ergens waar de hoofdpersoon mee zit met zijn hoofd en ergens heeft hij ook gelijk maar tegelijk ook niet. En hoewel hangen en drinken compleet nutteloos is hebben deze jongeren wel een plek om naartoe te gaan. Het zijn wel fuck de maatschappij losers en de vriendschappen die ze zelf hebben zijn gebaseerd op los zand en kunnen ieder moment ophouden met bestaan als er een betere optie is om naartoe te gaan. Het slaat nergens op om bij een supermarkt op een parkeerplaats te hangen maar een plek om samen te komen hebben ze wel. Veel jongeren van nu hebben dat niet eens. Dat is eigenlijk veel erger. Heel veel jongeren van nu hangen niet en zitten gewoon thuis. En hoewel verslavingen op de loer liggen en je tijd in brand steekt heb je wel altijd een plek om naartoe te gaan. Dat had ik vroeger ook. Ik had altijd een plek om naartoe te gaan in de middag en avond om te hangen en te drinken en te blowen. Dat is best een fijne gedachte als ik daaraan terug denk ook al zou je zeggen dat we gigantische losers waren. Dat is waar ik aan moest denken toen ik deze film gisteren zag. Dat was best een fijn gevoel en dat gevoel ga je verliezen als je ouder wordt. Deze film is niet perfect verder. Sommige dingen zijn een beetje aan de overdreven kant zoals een rockster die terugkomt naar de hangplek en redelijk pretentieus is waardoor de contrasten groter worden Een meisje is opeens dood op het dak en die ene gast die liegt dat hij een vrouw heeft vermoord. Dat zijn dan opeens choquerende dingen die gebeuren maar dat had niet eens gehoeven. Ik kan ook totaal niet begrijpen waarom hij daarover zou liegen. Maar dat terzijde is het een interessante cynische film over deze mensen waarbij je het gevoel hebt dat het helemaal niet gaat goed komen met deze mensen in de toekomst en een gevoel van hopeloosheid constant aanwezig is. Er is iets interessant of groters aan deze film door die hopeloosheid of een gevoel van gevangen zijn op een plek waar niks te doen is. Ook al heb je de hoofdpersoon die schrijft of een feministische activistische kunstenaar en de ADHD gestoorde figuur die video's wil gaan maken. Je krijgt het gevoel dat daar helemaal niks mee gaat gebeuren.