Tell Your Children (1936)

Cult Alert!

Prachtige film over de gevaren van marijuana. Een goedje waar je een vreselijke tennisspeler, maar ook blijkbaar een nogal jazzy pianist van wordt!

Het is werkelijk geweldig hoe die sullig hoofdpersoon (I sure love hot chocolate, thanks ma'am) helemaal gestoord wordt na een trekje of 2.

Niet te missen. 2,5*.

Ziekelijke moraal natuurlijk en de 'so bad, it's good'-factor vond ik tegenvallen, vandaar een 1,5je.

Vreselijk. Met moeite uitgezeten...

1*

Leuke 'docu'.

Al moet e.e.a. natuurlijk met een behoorlijke korrel zout worden genomen. Bevat wel een kern van waarheid (je kunt er idd gek van worden) maar enorm over de top uiteraard. Is inmiddels pure cult en valt goed te aanschouwen als komedie.

Je zal maar een blower zijn geweest in de jaren '30.

Het psychopatische lachen en de metamorfose van de 'junk' is hilarisch, zelden zo krom gelegen.

Redelijk.

Eindelijk deze cult klassieker onder het genot van een biertje of meer gezien.

Reefer Madness probeerde een schokkend portret neer te zetten over marihuana en probeerde het zelfs te vergelijken met heroïne en cocaïne

Nu 75 jaar later was marihuana kort geleden als nog in opspraak en moest het onder de harddrugs gaan vallen, gelukkig is dat belachelijke idee niet door gegaan.

Reefer Madness is lachwekkend omdat het probeert serieus over te komen maar daar totaal de plank mee mis slaat, jammer is wel dat het nog steeds een soort van taboe is 75 jaar later

Interessant om een keer gezien te hebben.

2,5*

Volgens mij leuker om slechte-smaak-gezelschap op een groot scherm te zien dan alleen op de bank. Bij vlagen hilarische en totaal onrealistische en hysterische waarschuwing voor marihuana (volgens de film veel erger dan opium en morfine!). Een beroerd geacteerd verhaaltje, gemaakt door enkel talentloze mensen dat iets te sloom naar de paar echt hilarische hoogtepunten (met name onder invloed, zoals de pianoscene) hobbelt.

2.0*

Je moet een behoorlijk stonede kikker zijn om nog iets leuks uit deze oeverloos saaie voorlichtingsfilm te kunnen halen.

Amerika is altijd een land van heksenjachten geweest, maar Louis Gasniers fictie-voorlichtingsfilm over de gevaren van marihuana is werkelijk te gek om los te lopen. Deze antipropaganda bracht anno 36 een schok teweeg bij het publiek. Nu geldt hij als prototype van een curiosum dat zo slecht is dat het goed wordt.

Een brave burgerzoon komt op het verkeerde pad via vrienden die hem aan marihuana helpen. Het groepje jongeren komt samen om te drinken, wiet te roken en - godbetert - naar jazz te luisteren. Dat leidt tot geile, gewelddadige uitspattingen en onverschillig gedrag. Reefer Madness is niet alleen slecht, maar ook gevaarlijk. We leren dat marihuana schadelijker is dan heroïne en dat 16-jarigen onder invloed van het gewas hun ouders met een bijl in stukken hakken.

De informatie is zo fout, de personages zo overdreven clichématig en de acteurs zo belabberd dat deze film vroeg om geparodieerd te worden. Wat gebeurde. In 2005 draaide Andy Fickman de hilarische muzikale komedie 'Reefer Madness: The Movie Musical', een geslaagde satirische kijk op McCarthysme, fundamentalisme en propaganda.

1,5*