February (2015)

Yay, Kiernan Shipka eindelijk in films. Wordt hopelijk een mooie carriere.

Trailer.

Klinkt best leuk.

Ben wel benieuwd.

Hier nog een

Duister en eigenaardig werkje. Goed vertolkt door Emma Roberts en vooral Kiernan Shipka. Begint erg goed het eerste half uur maar zakt daarna wat weg door het lage tempo en omdat er te lange tijd te weinig gebeurd.

2,5*

Prachtig verfilmd hoe alles langzaam maar zeker duidelijk wordt. De film is ook nog eens intens persoonlijk en heeft prachtige muziek van Elvis Perkins. Een van de allerbeste horrorfilms. Daarbij is die behoorlijk gruwelijk.

Waar is/was deze te zien, maurice74?

Vandaar dat ik geen antwoord kreeg van Maurice, hij heeft de film hoegenaamd niet gezien. Anders was hij onmogelijk op 5 sterren uitgekomen. Er gebeurt nl. geen flikker in deze oersaaie film. De eerste helft is zo vlak als steppegebied. Geen enkele diepgang in verhaal of personages, de kijker wordt op geen enkele manier aangezet om verder te kijken. In de tweede helft nog meer van dat, dus conclusie: een zeer slechte film.

Not bad. Vind het juist wel fijn dat er weinig gebeurt. Semi verlaten school (deed me denken aan Kristy (2014) ) met een dikke geluidsband en opvallend lange spanningsboog. Perkins geeft de kijker meer dan genoeg tijd om de duistere hallen van het gebouw hun werk te laten doen. Toch blijft het daar wel een beetje bij en voelt de film bij vlagen te rommelig en stuurloos om echt te boeien. Vind er wel genoeg potentie inzitten om Perkins te blijven volgen. Voordeel van de twijfel. Ik ben al lang blij weer een redelijk low key filmpje te treffen. Vaak kunnen ze dat geduld maar tot de helft opbrengen.

Aangename verrassing. De enige reden dat ik net niet op de 4,0* zit is omdat ik toch graag wat meer uitleg had willen krijgen over hetgeen er gebeurde, iets meer body. Voor de rest: prima film. Het duurde even voordat ik doorhad dat ik naar Emma Roberts zat te kijken, en de bloedmooie Kieran Shipka is een talent om in de gaten te houden - prachtige expressie heeft dat meisje, kan superveel doen met haar gezicht. Dat er weinig gebeurde vond ik geen bezwaar, ik heb de hele film in spanning gezeten. Ging een erg goede dreiging van uit.

Voorlopig 3,5*, misschien binnenkort een halve punt erbij.

Perkins.

Twee films maar hij heeft absoluut een eigen stijltje. Ook deze film komt van een regisseur met een strakke visie, zoveel is duidelijk. Dat niet iedereen hiervoor gewonnen is zal best, maar iemand als Perkins is wat het horrorwereldje best kan gebruiken momenteel.

Traag en vaag, zo kan je de stijl van Perkins misschien het best omschrijven. Perkins toont veel maar vertelt weinig. Als kijker moet je zelf alles wat aan elkaar zien te kleven. Clous komen er vaak in korte, blitse montages die onmogelijk volledig te vatten zijn in één kijkbeurt.

Visueel is het oké, maar daar is nog een duidelijke groeimarge. De soundtrack vult aan waar het visuele tekort schiet. Krachtige muziek van Elvis Perkins (de broer) die zelfs de meest simpele scenes een zware dreiging weet mee te geven. Daar ligt ongetwijfeld de sterkte van de film.

Het eerste half uur is net iets te traag en mist wat pointers naar de horror, laatste half uur maakt dat gelukkig wel goed, maar écht veel gore of creepyness krijg je niet te zien. Het blijft een erg understated film die het moet hebben van suggestie en sfeer en daar wondergoed in slaagt.

3.5*

Serieus creepy bij momenten. Nét wat meer visuele zeggingskracht had voor 4* kunnen zorgen, maar een ruime 3,5* zit er dik in. Mysterieus werkje dat door middel van geweldig gebruik van soundtrack en lome pacing een ongemakkelijk sfeertje weet te scheppen. En inderdaad, zelfs gedurende de meest alledaagse, simpele momenten merk je dat. Zal Perkins zeker in de gaten houden.

Iets meer diepgang in deze film had hem sterk gemaakt, nu was het op sommige puntjes net iets te....weinig. Toch houden wij van deze rustige aanloop en opbouw van films. Net als in zijn andere film I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016) "I Am the Pretty Thing That Lives in the House" is Perkins een regisseur die zijn films in laagjes opbouwt en zo naar het eindresultaat toewerkt.

Prima insteek en als hij die verder kan ontwikkelen zou deze man in dit genre wel eens een regisseur van naam kunnen worden. Een 7.

De film was niet slecht, maar mist spanning.

Wat een prachtige/sfeervolle/enge/duistere wereldfilm dit, phoe.

Ontiegelijk genoten van de film en de prachtige perfect gekozen muziek,

"De beeldschone Joan maakt een bloederige en vastberaden tocht door een bevroren landschap"

"Beeldschone"?

Emma Roberts is zeker niet oerlelijk ofzo, maar om haar nu "beeldschoon" te gaan noemen?

Zeer aparte en duistere horror, de film is traag maar de sfeer is creepy.

Niet voor iedereen boeiend denk ik, maar ik kan deze film wel happen.

Een prachtige bovennatuurlijke slow-burner, waarbij het wachten zeker beloond wordt. De film is opgedeeld in drie delen, te weten Rose het populaire meisje op een prestigieuze meisjeskostschool, die samen met Kat er alleen voor staan op hun kostschool wanneer hun ouders ze om mysterieuze redenen niet komen ophalen tijdens de kerstvakantie. Hierna is het de beurt aan Joan die op weg is door het bevroren landschap naar de meisjeskostschool. Het laatste gedeelte is dan voor Kat en rond daarmee een zeer mooi en gelaagd verhaal af. De actrices Kiernan Shipka Emma Roberts en Lucy Boynton spelen alle zeer sterke rollen. Helaas is de film niet helemaal perfect, en laat wat ons achter met verschillende vragen zoals wie was er aan de telefoon? Werden er satanisch rituelen gebruikt op de school of was het toch allemaal in iemands hoofd? Echter is de film meer dan bovengemiddeld goed, wat erop kan wijzen dat we met Oz Perkins een prima regisseur hebben die nog weleens meer pareltjes zal kunnen voortbrengen.

Tegenvaller.

Ik had ook echt moeite om in het verhaal te blijven, want er gebeurt nogal erg weinig. Wat dan ook niet helpt is dat de duistere sfeer van de school etc vooral lijkt te moeten komen van de soundtrack - maar in plaats van eng is dat vooral naar en lelijk wat mij betreft. Zo erg dat het afleidt, en er was al zo weinig om me bij de les te houden. Op zich, Emma Roberts als bekendste van de actrices doet het niet slecht, maar zet nou ook weer niet zo'n overtuigende prestatie neer dat je daarom zou moeten kijken. Hetzelfde geldt ook voor de andere acteurs overigens - ook daar gebeurt weinig.

Deze op goed geluk eens geprobeerd en het was toch maar een speciale film. Er gebeurd niet zo veel in de film en heeft eerder een traag tempo. De cast deed het wel niet slecht en verder zag de film er niet slecht uit.

Ik had nog nooit van deze film gehoord, maar het is ook geen must-see.

De film sleept zich wat langzaam voort maar is toch erg goed opgebouw. Een tweede kijkbeurd is bijna noodzakelijk. Let maar eens erg goed op en je zult merken dat sommige personages door meerdere actrices gespeeld worden. Heel subtiel en goed doordacht.

“I feel like the best of the horror genre deals with that which we can’t see, or fully understand, all of the dark matter that’s kept just out of our reach.” - Oz Perkins

The Blackcoat’s Daughter. Zo leerde ik February destijds kennen, maar de titel is bij ons schijnbaar nog steeds anders (IMDB hanteert wel The Blackcoat’s Daughter). De film is een horrorthriller over een aantal meiden op een zogenaamde boarding school in de kerstvakantie, en doorgaans geldt dan: hoe minder je weet, hoe beter. Dat trof, want wat ik in de trailer gezien had, was ik allang weer vergeten. Het enige dat ik nog wist is dat Kiernan Shipka een van de hoofdrollen had (de dochter van Don Draper in Mad Men), en ik was benieuwd wat die inmiddels kon. Emma Roberts, die de andere hoofdrol vertolkt, kende ik alleen uit het mij tegenvallende Nerve, als we Blow (2001) niet meetellen. Het is mijn eerste film van regisseur Oz Perkins (zoon van Psycho acteur Anthony Perkins), aangezien ik I Am the Pretty Thing That Lives in the House niet heb gezien, al werd hij me wel door Zwolle84 aangeraden. Dat is iets wat ik na deze film recht zal moeten trekken.

Vanaf de eerste shots ziet het er al meer dan behoorlijk uit, fijn gekadreerd, unheimisch sfeertje. Een normaal zo drukke, maar nu voor het winterseizoen leeglopende katholieke kostschool, je zou wellicht een beetje aan het Overlook hotel kunnen denken aan het begin van The Shining, ware het niet dat Perkins’ film verder in niets op Kubricks klassieker lijkt. Dat hoeft natuurlijk ook niet, integendeel, het is juist fijn dat Perkins hier in zijn regiedebuut zijn eigen ding doet. En het is zeker niet slecht, in ogenschouw nemend dat de man nog nooit iets had geregiseerd. Geen videoclip, niets. Wellicht dat hij als acteur zijn ogen goed de kost gegeven heeft, want voor een eerste film, is het wat mij betreft heel behoorlijk. De film kreeg een mini-release door A24 in de verenigde staten, maar ik kan over het budget weinig vinden. De box office stelde weinig voor, maar met 74% fresh op RT, is de film zeker niet slecht ontvangen.

Emma Roberts maakt hier meer indruk dan in Nerve, en ook Kiernan Shipka laat zien dat ze een eind is gekomen sinds Mad Men, en blijkt uitstekend gecast. Maar ik was met name gecharmeerd door Lucy Boynton (Sing Street), die hier een oudere student van de kostschool speelt. Voor horrorfans komt het geheel wellicht te traag op gang (dit is absoluut een slow-burner), dus wie hoopt dat de gruwel gelijk begint en niet zit te wachten op een gestage opbouw, kan beter verder kijken. The Blackcoat’s Daughter draait voornamelijk op zijn vanaf het begin aanwezige ongemakkelijke sfeer; dat nare voorgevoel dat er iets mis is, maar je weet niet wàt. De score van Elvis Perkins speelt hierin geen onbelangrijke rol.

Wat een fijne opbouw met bijpassend (spoilers!) einde, en wat zijn messteken toch naar...

3,7*

Niet slecht, maar heeft voor mij te lijden onder twee zaken:

- Onrealistische gedragingen: ik heb niets tegen een slowburner, maar twee schoolmeisjes die spreken alsof ze in de 19de eeuw leven, als ze überhaupt al iets zeggen; het is allemaal net iets te pretentieus bij momenten.

- Ik hoor lovende zaken over de soundtrack, maar voor mij klinkt het alsof de componist in slaap is gevallen op het orgel. Véél te bombastisch, en het ridiculiseert de intense spanning (die er wel degelijk is!).

Laatste halfuur maakt wel veel goed.

Sfeervol, interessant verhaal dat pas naar het einde toe wat horrorelementen vertoont. De kern van het verhaal kun je toch wel snel door hebben ondanks de prima zet van drie vrouwelijke hoofdpersonages.

Als geheel voelt het wat leeg aan, maar de wijze waarop het verhaal gebracht wordt is prima en de drie vrouwen spelen hun rol meer dan degelijk. 6,5/10

Lange zit voor zo'n korte film. Het begint wat mysterieus maar op den duur gaat dat door matige editing over op vaag en saai. Het is een hele tijd lastig om de drie verhalen van de drie meisjes te volgen. Het ergste is toch wel de opdringerige en monotone soundtrack waar continu zonder enige reden dreiging van uitgaat. Het is eng omdat de soundtrack het 90 minuten lang ons zo laat weten, dat werkt bij mij averechts en maakt het erg saai. 1,5*

Als ik ergens een hekel aan heb, is dat er in de beschrijving altijd zoiets staat als "mooie" of "knappe". Dat is een mening, geen feit, dus om zoiets erin te zetten slaat echt helemaal nergens op. Iedereen bepaalt zelf wel of ie iemand mooi vindt of niet. Op deze manier lijkt het alsof je ertoe gedwongen wordt.

"Beeldschone Joan" begreep ik dan ook totaal niet: ik vond haar niet eens mooi, laat staan bloedmooi. Ik vond haar zelfs een beetje lelijk, oeps.

Verder heb ik er een hekel aan als iets doorgaat voor genre "horror" terwijl het eigenlijk gewoon een slechte thriller was. Het enige "enge" aan deze film, was misschien de onthoofdingen. En zelfs dat was niet eng of spannend, maar gewoon vies.

Dan de acteerprestaties, tja wat moet ik daar nou van zeggen. Super slecht geacteerd, super irritante simpele dialogen. Gewoon niet uit te houden.

Tot slot de film zelf: oersaaie, niet spannende, slaapverwekkende drama. Dat is wat deze film was.

En als ik ergens OOK een hekel aan heb, is het een film zonder duidelijk verhaal, zonder enig uitleg en vooral een open eind!

Deze film heeft alles wat een film niet hoort te hebben.

Niet kijken dus! Zonde van je tijd!

Je zou beter een hekel hebben aan mensen die anderen een film expliciet afraden alleen maar omdat ze er zelf niks aanvinden.

De eerste keer vond ik m wat, lastig is denk ik het beste woord, om te volgen. Pas toen de soort van losse eindjes samen kwamen werd het voor mij een geheel. Een jaar niet meer naar omgekeken en gisteren herzien. Ging voor mij gelijk van een mwoah naar een super. Goede sfeer, wat er mis was met Kat viel me nu veel eerder op en de ironie dat Rose's moeder "joan" juist niet op Rose vond lijken terwijl ik toch echt sterke overeenkomsten zag. Vooral ook dat Rose's moeder tegen "joan" zei "i dont see you at all" Echt een slowburner en als de verhaallijn je duidelijk is een herziening waard. Absoluut.

Je wordt plompverloren in een verhaal gezet zonder enig voorspel om naar een climax toe te werken en binding te krijgen met de personages. Dan krijg je het gevoel dat het je allemaal weinig kan interesseren. Als dan de dialogen ook nog eens zeer beperkt zijn, helpt dat ook niet mee om binding te krijgen. Een van de betere scenes zijn de gesprekken met Bill, die zijn onderhoudend en dragen bij om de diepte in te gaan. Daarnaast is de sfeer ook vrij goed, mAar je blijft aan het eind wel zitten met een onbevredigend gevoel en met de vraag "Waar heb ik nu allemaal naar zitten kijken?"

Zeer sfeervolle horrorfilm dankzij de zeer passende score van Elvis Perkins die de spanning zeer voelbaar maakte. Prima acteerwerk van de dames en op visueel vlak verder ook een prima film en wat het verhaal betreft; tja, dat is niet eenvoudig en vereist 100% oplettendheid van de kijker. Ik ben er nog niet helemaal uit en ik denk daarom ook dat ik deze film toch nog maar eens moet gaan herzien en dat is iets wat ik helemaal niet erg vind. Mij hoeft niet alles kant en klaar voorgekauwd te worden. Dat is schijnbaar iets dat veel kijkers niet kunnen waarderen dit gezien het veel te lage gemiddelde.

Waardering: voorlopig 3,5*