Son Frère (2003)

Prima ziekenhuis film maar er is iets te weinig afwisseling om de volle speelduur te boeien. Dat is jammer, want er had erg veel moois gemaakt kunnen worden met de sterke cast en de constante nare sfeer die aanwezig is. Het segment ziekenhuis komt dusdanig goed over dat het een vervelende plaats is waar je als kijker ook weg wilt, even als de hoofdrol speler. krap aan 3*en.

Goede film zonder hart.

Mooie film over twee broers die na complete negeersessies en vluchten elkaar weer ontmoeten als het goed mis is. De band tussen die twee voelt erg realistisch en natuurlijk aan, waar de film daarom ook heel veel punten mee scoort. Bruno en Eric spelen geloofwaardig en beheerst. Het is vooral allemaal erg onderhouden, ze hebben waarschijnlijk al de ervaring in het filmvak waardoor ze precies weten over elke close-up en andere rotzooi. Ze doen het allemaal perfect, als kijker heb je daarom het volste vertrouwen in de cast die het verhaal, nu dan, goed weet over te brengen.

Dit is helaas ook het minpunt van Son frere. Het is allemaal goed, mooi en vrij ontroerend en naar om te zien. Maar toch mist het de uitdaging en de speelsheid wat een film juist spannend maakt. Ik heb liever een film waar ik onzeker over ben dat ik goed of slecht vind, dan dat ik al bijna na de eerste minuten kan zien hoe deze films zich staande gaat houden. Er mist wat pit en uitdaging van de crew.

Het verhaal is mooi, zoals ik al zei is de band tussen de twee broers vrij natuurlijk, waardoor er wel veel chemie (of juist een te kort aan chemie) is en voelbaar is. De scheer-scene was erg sterk, maar voor de rest niks echt memorabel. Film is wel vrij toegankelijk en heeft zeker het eerste uur vrij veel tempo waardoor hij makkelijk te kijken is. Laatste half uur mocht van miij ingekort worden, er was geen emotie waardoor het eentonig werd.

Het is allemaal goed, maar heeft wel een ondertoon.

3 sterren

Wij vonden deze film erg tegen vallen. De personages waren niet boeiend genoeg om een heel verhaal te vertellen. Ook de manier van filmen stond ons niet aan. Rommelig, dichtbij. Er hangt een irritant sfeertje omheen. Ik zou zo graag eens een vrolijke positieve gay thema film willen zien. Ik hou van diepgang en haat uitdrukkingen van 'het leven is een feestje' of 1 dag niet gelachen is 1 dag niet geleefd'. Maar zoveel treurnis gaat mij toch te ver.

Mooi hoor. Niet perfect. Maar op een aantal heel goede momenten heeft combineert de film pijnlijke, niets verhullende lelijkheid met liefdevolle intimiteit. En de daad van broederliefde op het eind waarbij Luc Thomas laat gaan is ontroerend in zijn anti-sentimentele toon.

Emotionele en droevige dramafilm over de broze relatie tussen de zieke Thomas en zijn jongere broer Luc. De scheerscene is memorabel, maar jeetje wat ben je dan kwetsbaar.... Acteur Bruno Todeschini is volgens mij veel afgevallen om de rol van de zieke Thomas te spelen, want op Internet ziet hij er 'gevulder' uit. De zoenscene met Claire vond ik een beetje vreemd. Beide mannen spelen hun rollen realistisch met veel intimiteit en respect voor elkaar. Film is voor mij wel een beetje bitter om te zien, want wat had ik graag een broer (of zus) willen hebben! De film is gemaakt met groot respect voor de naderende dood, met een treurige maar ook grootse verlossing aan het eind......