The Last Emperor (1987)

Ja. The Lord of the Rings is veel beter.

Het komt wel goed met je jongen, denk ik, hoop ik.

Wat een ramp. Een of ander kind wordt door een overdreven pratende vrouw (Gebroeders Grimm rip-off ofzo? Wat kan ik me ergeren aan dat soort sprookjesfiguren) die met één been over de drempel is, zonder enige aanleiding benoemd tot "Heer van tienduizend jaar". Wie denkt zo'n vrouw wel niet dat ze is om zo'n symbolische titel toe te kennen aan een random peuter? De hele film is een grote interessantdoenerij, met duizenden monniken die door het beeld lopen en een bizarre cultuur, barstend van de misgeslagen spijkersymboliek, die mij totaal niet weet te boeien. En dat een ruime 3 1/2 uur lang Wat een afgang. 1,0* Weet eigenlijk niet waarvoor.

Misschien omdat een keizer aangesteld wordt op grond van familiar verwantschap?

Maar ze worden niet allemaal gekozen tot "heer van de tienduizend jaar".

Zo zo zo wat een lengte! (DC gezien)

1e ziening van The Last Emperor.

De film maakt haar lengte waar.

Ze is een onmiskenbaar kwaliteitsproduct, de schoonheid straalt er zo goed als in iedere scène van af. Een dergelijk scherp beeld, een dergelijk hyper-modern aandoende production-value en dat in '87!

Ik moet zeggen dat het levensverhaal van deze laatste Chinese keizer me nog steeds niet in hoge mate interesseert maar dat het met verve wordt verteld staat buiten kijf.

De film is niets minder dan een uitstekende bio-pic die zalig kan zijn om te bekijken vanwege de lange drie enhalf uur die je mag vertoeven in een sprookjesachtige wereld. Een bio-pic met als bonus een uitzonderlijk vormgegeven kindertijd, omgeven door raadsels, rituelen en metaforen.

De muziek is op momenten van haast hemelse kwaliteit;

De sets zijn Oogverblindend.

Een Britse film over een Chinese geschiedenis door een Italiaanse regisseur. Dat roept direct vraagtekens op. Heb deze film om die reden al meer dan 20 jaar gemeden. Na het zien van het waanzinnige Novecento (waarvan ik al durf te verraden dat die oneindig veel beter is), moest het er toch eens van komen. Die vraagtekens veranderde in het begin in uitroeptekens, die mijn vooringenomenheid over deze film zouden bevestigen. Wat een onhandig gedoe met de taal. Vind het normaal niet zo heel erg wanneer er opeens Engels gesproken wordt, door personages die dat normaal niet zouden doen. Zolang het consequent gebeurt (een van de regels), vergt het alleen maar iets van je inlevingsvermogen om je te beseffen dat het eigenlijk een andere taal is, maar jammer blijft het sowieso. Wat meer moeite heb ik ermee als de film voor een belangrijk deel gaat over de cultuur van een land, waarvan taal een behoorlijk essentieel onderdeel is. Dat stukje mis je dan dus. Nog erger wordt het als taalbarrières opeens niet meer bestaan, omdat de producers hebben besloten dat toch iedereen in deze film Engels praat. De film klopt niet meer en je wordt je er te veel van bewust dat je dus naar iets zit te kijken dat bedacht is; een film. Vervelende situatie, waar ik me pas in de tweede helft overheen kon zetten. Zag eergisteren Lust for Life van Vincente Minnelli (slechts een vande vele voorbeelden) met een Engels sprekende van Gogh en daar heb ik dit probleem niet gehad. Zegt dus meer over deze film dan over mij.

Zo jammer, want in bijna elke scene zie je terug wat een bekwame regisseur die Bertolucci eigenlijk is als het gaat om een grootsopgezet epos. Prachtig gefilmd en de film heeft een heerlijk tempo. Dat gunstige tempo zit hem meer in individuele scènes, want als optelsom leidt het tot een geheel dat eigenlijk veel te fragmentarisch is. Ik ben erg benieuwd naar de director's cut, hoewel ik tegen een extra uur nu al opzie voor een volgende keer.

Als we dan toch met wiskunde bezig zijn, kan ik naast de genoemde punten bij de beoordeling optellen dat er enkele schitterende scènes inzitten o.a de moord op de chauffeur, de brand van de voorraadkamer en de terugkeer uit het gesticht van de vrouw van de keizer), de karakterontwikkeling van de keizer interessant en geloofwaardig is (van een gevangen hulploos jongentje, tot een laffe en machtsbeluste keizer, die uiteindelijk wel een goed hart heeft en de film wel een Chinese sfeer ademt (wat een klein wonder is). Om er vervolgens weer van af te trekken dat de film een beetje als een nachtkaars uitging en de film ondanks genoeg kansen redelijk kil en afstandelijk blijft.

Soms heb je de behoefte om bij een bepaalde film wat uitgebreider aandacht te geven hier, terwijl ik dat bij veel betere films vaak niet doe. Om een lang verhaal kort te maken wordt dit misschien wel de film die geldt als mijn beste 3,5 sterren film en dat verdient ie meer dan mijn slechtste 4 sterren film.

omg.. lange film..

Maar wel een sterke

Vandaag al een uurtje bekeken van the director's cut. Ik vind hem tot nu toe zeer langdradig, maar ik vind dat dit iets positiefs geeft aan de film.

Hoe dan ook, na de film volledig gezien te hebben geef ik een stem en schrijf ik een commentaartje. Tot nu toe 3,5*

Ja, maar een film is gewoon te irritant voor woorden als die Chinesen dolblij Engels zitten te lullen. Ik kan daar niet mee dealen. Dat dit midden jaren ´50 nog werd gedaan in zwart-wit films omdat men simpelweg in die tijd niet genoeg Mandarijnsprekende mensen kon vinden in Hollywood begrijp ik nog wel. Maar anno eind jaren ´80 waren we toch al wat realistischer geworden, niet? En om meteen de vraag ´En alleen om dat feit geef je een goedgeregisseerde film een 1,5?´ te beantwoorden, is mijn antwoord simpel: ´Ja. Alleen om dat feit.´ Er wordt namelijk een groot deel van de Chinese historie bloodgesteld. Ging het nou over een superheld uit Beijing dan had ik nog kunnen begrijpen dat de film uit commercie een Engelse taal kreeg, maar in deze vorm begrijp ik daar echt niks van. De film was inderdaad erg lang. Maar daar ging het niet om, eigenlijk was het verhaal tamelijk boeiend. Nadat ik de film had gezien ontdekte ik dat ik de film (hij was gehuurd) nog een dag mocht houden. Ik ben de film toen in het Japans gaan kijken (geweldige uitvinding, de DVD), en met mijn weinige ervaring in Aziatische films (op Cha No Aji na) kon ik al gauw net alsof doen. Maar op zo'n levenloos idee moet je ook maar komen. Dus laat ik om deze actie niet het punt verhogen. Normaal ben ik overigens nog negatiever over Engelstalige films die niet Engelstalig horen te zijn. Maar veel redde de film. Zo had de film naar mijn mening een perfect tempo, en speelde de acteurs erg goed. Ook Bertolucci liet zich van een goede kant zien achter de camera. Maar al bij al heb ik mij verschrikkelijk zitten te ergeren aan dat Analsaksische gelul. Zoals Tarantino zei over Engelstalige nazi-film 'Valkyrie': "Get real".

DC The Last Emperor.

Langdradige , maar vooral ook sterke film met een goede sfeer en voldoende wil om te film uit te kijken. Het eerste gedeelte met de driejarige Pu Yi vond ik veruit het boeiendst. Het had iets bijzonders en een goede sfeer. Je werd meegezogen en zonder je het wist was de tijd al om. Maar vanaf de Verboden Stad verbannen wordt vond ik het een beetje tegenvallen. Niet qua verhaal want dat werd beter maar de wil om de film volledig uit te kijken verdween, en het werd een beetje lastig. Maar de muziek, acteerprestaties, sfeer en setting blijven doorgaans fantastisch.

erg langdradig en soms moeilijk uit te zitten. en toch was het wel erg interessant om de cultuur en gebruiken achter de muren van de verboden stad te mogen aanschouwen. de hystorische waarde van film zelf moet denk ik met een korrel zout worden genomen. gezien de communistische china van toen erg veel inlvoed hadden op de film. de scenes in de heropvoedingskamp heeft ook wel wat. een soort van gevangenis drama. deze scenes geven extra nadruk op de naieviteit van de jonge keizer.

Erg mooie film, laat goed de laatste jaren van de keizer zien!!

Ik vond het een erg goede film, prachtig gespeeld! Mooie beelden, en een ontroerend verhaal.

Gister toch maar eens gewaagd aan deze ellenlange film, maar gelukkig was het het (deels) waard.

De film kent een boeiende opbouw met mooie plaatjes en dito muziek. Alleen is het begin soms wel een merkwaardige combinatie van wat kitscherige scenes (vooral met Er Mo) en zeer matig acteerwerk.

Dat de knapen Engels spraken viel mij ook wat tegen, alhoewel later duidelijk wordt waarom ze dat gedaan hebben; omdat die blanke man, Reginald, anders Chinees had moeten leren óf het jochie Engels en omdat anders de integratie in de rest van het verhaal te onoverbrugbaar zou worden. Als ie ineens Engels praatte buiten de stadsmuren hadden je wenkbrauwen nog meer gefronst dan nu. Meer een technische keuze dus. Maar wel jammer, vooral als de 7-jarige Pu Yi begint te praten. Dat kwam wat sneu over.

Pas laat komt het verhaal wat op gang, om vervolgens over te gaan in een periode met flashbacks en heden. Goed je koppie erbij houden dus.

Zit toch te dubben. Ene kant miste ik in de rest van de film wat van het aparte sfeertje in het begin en soms raakte ik een beetje uit het verhaal. Vond het ook jammer dat onze Pu Yi zijn hulpje Er Mo niet meer tegenkwam op een later moment in de film. Bij de andere 2 dames had ik niet het gevoel dat er ook maar enige chemie aan te pas kwam (afgezien van de ontmoeting) en verdwenen weer wat onbeholpen van het toneel.

Ach ik kan er wel over doorgaan zo.....heb me toch wel vermaakt. Ben blij dat ik hem een keer heb gezien.

De camera-man heeft z'n vak in ieder geval goed verstaan want de mooie plaatjes en soms onvergetelijke beeldscenes komen toch wel op zijn conto.

Een 4*.

Wat ik overigens nog ben vergeten te vermelden, en mijn bericht niet meer kan aanpassen, nog even het volgende: het beeld van mijn dvd (gekocht bij de Fame) was zeer klein, leek wel gewoon 4:3 (heb niet zoveel verstand van beeldformaten).

Toen ik het beeld uitrekte naar 'breedbeeld' kreeg ik enorme strepen boven en onder en de zijkanten werden gigantisch uitgerekt. Zeer vervelend en kwam de ervaring niet helemaal ten goede. Jammer.

Terwijl dat toch de manier is om hem (en andere films) te zien, anders mis je gewoon de helft.

Hoe bedoel je dat? Als ik het beeld op normaal had staan (volledig heet dat bij mij - Pioneer plasma) dan vulde het beeld alleen een klein vierkantje in het midden, ongeveer net zo groot als een 55cm ktv.

Normaal heb ik bij dvd's wel eens zwarte balken boven/onder, maar dit was wel heel extreem. In ieder geval nog nooit gehad en ik kijk al een aardige tijd films (op deze tv).

Hoe het met jouw TV zit, weet ik niet. 16:9 is meestal goed en 4:3 meestal niet, das een wat simplistische manier om het te onhouden, maar klopt wel vaak.

zeer uitgerekt. Ik kon hem met moeite afkijken. Terwijl de triologie van lord of the rings of de 6 harry potters achter elkaar nog wel gaan. Ik had hier veel meer van verwacht

The Last Emperor is de 3e film die ik zag van Bernardo Bertolucci. Na het degelijke Novecento en het erg goed Il Conformista was ik bij deze film even verrast dat de Chinezen allemaal Engels zaten te praten. Nu vind ik dat niet altijd een storende factor, maar als de mensen waar een film over gaat gewoon in hun eigen taal praten, geeft dat een film al wel een kleine voorsprong.

De film is vrij rustig van tempo en begint op zich best goed. De beelden zijn soms erg mooi en de verboden stad is sowieso altijd een interessante locatie, om een film te laten afspelen. Het eerste gedeelte van de film is ook duidelijk het best. Een driejarig jongetje dat keizer wordt en alles mag wordt natuurlijk behoorlijk verwendt en dat zie je later ook zeker weer terug. Het tweede gedeelte van de film is toch van een iets minder niveau. De film springt wat te snel van de ene naar de andere gebeurtenis, waardoor de lijn enigszins uit de film verdwijnt. Ook voelt het hierdoor ook vaak redelijk afstandelijk aan en bleef ik als kijker toeschouwer, zonder echt in de film getrokken te worden.

Uiteindelijk kom ik toch op een nipte voldoende uit. Het eerste gedeelte van de film is best goed, het tweede een stukje minder. Toch ziet het er netjes en verzorgd uit en voelt de film alleen richting einde wat langdradig aan, maar heeft wel een goed en geloofwaardig verhaal te vertellen.

3,0*

Geweldig (op waarheid berust) verhaal met een schitterende sound track en wat een mooie beelden!

Gaat dit over het hele leven tot zijn dood? Dus ook WO2, zijn tijd in een chinees concentratiekamp, zijn job als tuinman, en zijn kanker? Of enkel zijn eerder leven?

De kanker kan ik me niet herinneren, maar z'n job als tuinman wel.

Volgens Wiki stierf ie aan kanker in 1967

De verboden stad is een heel mooie locatie en zeer herkenbaar als je er zelf bent geweest. Dat is voor mij het geval en de prachtige beelden beleefde ik opnieuw. Het verhaal is tevens een stukje Chinese geschiedenis en best interessant. Buiten de verboden stad springt het wat van de hak op de tak, wat enige afbreuk doet aan de unieke sfeer. Toch vloog de lange speelduur voorbij en eindigt de film in stijl.

Schitterend en groots... deze film is mij toch altijd erg bijgebleven en terecht. Inmiddels zal ik hem wel zo'n 3 of 4 keer hebben gezien en keer op keer raakt het me. De film is verre van perfect en soms zelfs slordig, maar het geheel, de beelden, de sfeer en het drama maakt o zo veel goed.

Deze met oscars overladen film gisteren herzien maar dan wel de director's cut. Waaraan deze film zijn 9 oscars waaronder die voor beste film in 1987 te danken heeft is mij anno 2011 een raadsel. De eerste twee uur dat zich in de Verboden Stad afspeelde behoort voor mij tot het saaiste wat ik ooit op filmgebied gezien heb. En dan dat Engels van die Chinezen, dat is toch gewoon niet om aan te horen. Dat maakt voor mij de hele film compleet ongeloofwaardig. Die dialogen hadden toch echt in het Chinees moeten geschieden. Het gaat hier ten slotte wel om een historisch drama. Nadat Pu Yi de Verboden Stad verlaten had - er was inmiddels al twee uur verstreken - werd het gelukkig enigszins beter. Het gedeelte dat zich in Mantsjoerije en in Peking ten tijde van de Culture Revolutie afspeelde vond ik ook het interessantst. Voor het laatste de CR had de regisseur wel wat meer tijd uit mogen trekken. Mooiste scène; de fietsers die in het Peking van 1967 voor het groene stoplicht wachtten en overstaken toen het stoplicht op rood sprong. Ook de scène van de optocht van de rode gardisten was best wel bezienswaardig. Maar dan hebben we het wel zo ongeveer gehad. Blijft over de score van Rijuchi Sakamoto. Die is zonder meer erg mooi. Het weerhoudt mij er in ieder geval van deze film van Bertolucci het laagste cijfer (1,0*) te geven, ongeacht dat deze regisseur met zijn meesterwerk "Il Conformista" bij mij de lijst aanvoert van beste film ooit.

Verder laat deze film net als "Dancing with Wolves" en het door mij zeer gewaardeerde "Apocalypse Now" duidelijk zien dat een director's cut niet altijd een verbetering is. Integendeel zelfs. Scènes worden onnodig lang uitgesponnen en veel scènes voegen überhaupt niets toe en zijn mijns inziens volstrekt overbodig. Wat je krijgt is een ontzettend slaapverwekkende film. Ik heb deze film ook niet in een ruk af kunnen kijken. Voor het gedeelte in de verboden stad was een uur eigenlijk meer dan genoeg geweest, het had volgens mij zelfs nog met veel minder gekund.

2,0*

Eens deze 3,5 uur durende film bekeken en het was de moeite. Ondanks de lengte van de film was het een boeiende film, die niet echt verveelde. Vooral de twee eerste uren zijn het leukst.

Wie een stukje geschiedenis wil opsnuiven, afgewisseld met mooie beelden zit zeker goed bij deze film.

'k vond het wel ironisch wanneer hij de Verboden stad opnieuw bezocht, dat hij toegangsgeld moest betalen

De muziek ken ik al heel lang. Die is ronduit fantastisch. De film had ik nog nooit gezien. Maar ik had er wel een idee bij. En dat idee klopte helaas. Lang, saai, voorspelbaar, groots, mooie beelden en schitterende muziek. Maar vooral lang (en dan heb ik ook nog zelfs de director's cut gezien). De cd met de muziek is een stuk korter.

Dit epische verhaal met een complexiteit aan thema's is vooral door zijn grandioze fotografie een fascinerende en visuele belevenis: de plaatjes (vooral van de verboden stad) zijn adembenemend en een lust voor het oog, de kleuren zijn werkelijk schitterend, de gebouwen en kostuums zijn prachtig en hetzelfde geldt voor de uitgestrekte landschappen. Een monumentale film met een verhaal dat naar langdradigheid neigt, maar deze keer was dat voor mij geen belemmering.