The Arena (1974)

Roger Corman had het bij het rechte eind, toen hij besloot om (na zijn carrière bij American International Pictures) zelf films te gaan produceren. Want hij wist precies wat het publiek om vroeg. Veel seks en geweld.

En daar is niets mis mee, als je Pam Grier in je film hebt!

Het verhaal heeft weinig om het lijf, net zoals de actrices, maar dat maakt allemaal niet zoveel uit. Zoals ik al zei wilde het publiek toen (en ook nu) seks en geweld, en dat kregen ze.

Joe D'Amato, die geen credits kreeg voor zijn regie, deed ook het camerawerk, wat de film een Italiaans uiterlijk meegeeft.

Heerlijke grindhouse uit de goude eeuw van de pulpfilm!

4*

Een late peplum productie, die zich niet kan meten met het gros van de talloze voorgangers uit de hoogtijdagen van dat genre (de jaren '50 - '60)

Dat was ook niet de opzet lijkt mij.

Hier gaat het er vooral om de sexy actrices voordelig in beeld te brengen met gratuit geweld als verpakking van de schaars bedekte lijven.

Een gewilde combinatie destijds.

Het ziet er allemaal goedkoper uit dan in de peplums van voorheen, te wijten aan het budget uiteraard.

Toch zijn er wel wat aardige sets te zien, vooral tegen het einde van de film, wanneer de handelingen zich verplaatsen naar de catacomben.

Die scènes zijn gefilmd in echte ruïnes, en dat is een meerwaarde.

Van de arena zie je alleen maar een klein gedeelte.

Meer werd er ook niet neergezet door de decorbouwers.

Het acteerwerk houdt niet echt over.

Dramatisch slecht is Daniele Vargas (Timarchus) ik hoop dat die zich achteraf diep schaamde voor zijn wanprestatie.

Margaret Markov (de betere actrice van het trio) Pam Grier en Luise Sinclair maken er het beste van.

Grier gooit haar indrukwekkende "wapens" in de strijd, en die zijn niet gering.

Raar dat Sinclair maar zo'n korte filmcarrière had, ze leek me wel potentie te hebben om het verder te brengen.

Rosalba Neri (Cornelia)voelde zich vast en zeker thuis in dit verhaal, gezien haar grote ervaring in het peplum genre.

Ze was nog altijd beeldschoon, maar ik heb haar beter zien acteren dan hier.

Een heel bekend gezicht in het genre was ook Mimo Palmara (Rufinius)

De vechtscènes van de vrouwen zijn aanvankelijk erg pover en houterig, maar worden naar het einde van de film toe wel wat beter, vooral door de montage.

De mannelijke gladiator rollen werden allemaal bezet met stuntacteurs.

In de scènes waarin ze dialogen hebben vallen ze wel door de mand.

Vooral moeite waard voor Pam Grier fans.

Grier en Markov hadden een jaar eerder (1973) ook al een team gevormd in Black Mama, White Mama.

Producer Mark Damon hield en wel nog een echtgenote aan over, namelijk hoofdactrice Margaret Markov.

Eén van de weinige jaren 70 films met de rondborstige Pam Grier in een hoofdrol welke ik nog niet gezien heb.

Deze typische jaren 70 Actie / Avontuur B-film (met natuurlijk hier en daar wat bloot) speelt zich af in het oude Rome, waar vrouwelijke slaven (die gevangen genomen zijn) worden ingezet als gladiator en dat omdat het volk gladiator gevechten tussen mannen maar saai vindt. Dat is nogal een verrassend feministisch uitgangspunt, al blijven de fysieke attracties van Pam Grier (als slavin Mamawi, die een danseres was) en Margaret Markov (als slavin Bodicia, die een priesteres was) het belangrijkst en van hun is ook soms wat bloot te zien en vooral van Margaret Markov. Liever had ik natuurlijk Pam Grier gehad vanwege haar flinke boezem.

De vrouwelijke gladiatoren gevechten stellen weinig voor (Pam Grier liep er als gladiator wel sexy bij en dat voorval vanwege haar twee rondborstige wapens ) en het eerste gevecht tussen Deidre (Lucretia Love) en Bodicia is van een hoog slapstick gehalte, waarbij ook niemand dood gaat. Pas bij het tweede gevecht tussen Mamawi en Lucinia (Maria Pia Conte, die ook rondborstig is en ook een paar keer topless is te zien), gaat er iemand dood en dat heeft gelijk gevolgen, want de vrouwen komen daarna in opstand, wat uiteindelijk resulteert in een gevecht tussen de gladiatoren en de Romeinen. Tijdens deze opstand wordt ook nog een overgelopen slavin, te weten Livia (Marie Louise Sinclair), verkracht door vier mannen.

Hoogtepunt van deze film is misschien wel de scène aan het begin van het verhaal (na circa 10 minuten) waarbij de gevangen genomen vrouwen (in totaal vier) worden gewassen en waarbij ze dan van top tot teen bloot te bewonderen zijn (o.a. Pam Grier, Margaret Markov en Lucretia Love). En omdat het om een jaren 70 film gaat, zie je dan een flinke bos haar tussen hun benen

Opzicht is het allemaal van een bedroevend niveau, maar het weet wel nog enigszins te vermaken en het vrouwelijke schoon maakt natuurlijk ook het één en ander goed en vooral natuurlijk Pam Grier.

P.S. de filmposter mag er best wezen, maar helaas loopt Pam Grier in deze film niet rond met een doorzichtige BH, zoals op de filmposter is te zien.

Tja met een slogan "Black slave, white slave", en de aanwezigheid van Margaret Markov en Pam Grier, is het in één oogopslag duidelijk, de film is een soort rip-off van Black Mama White Mama (1973) De overeenkomsten van deze films zijn overduidelijk: twee vrouwen met verschillende achtergronden die, door tegenspoed, worden gedwongen zich te verenigen. Men mengde er wat elementen uit sandalenfilm (een genre waar ze in de jaren 70 wel even klaar mee waren) en vrouwen in de gevangenis (WIP) doorheen (er is zelfs een douchescène) en...je krijg deze film. Echter op het eerste gezicht belooft het dus veel uitbuiting, naaktheid, sleaze en geweld. Verrassend genoeg biedt deze film dat maar erg weinig! Het duurt dertig minuten voordat de dames van seksspeeltjes voor de gladiatoren naar zelf gladiatoren gaan, en al die tijd gebeurt weinig opmerkelijks. In het laatste gedeelte komt er dan wat meer actie. Er zijn er wel enkele naakt-seksscènes maar de vechtscènes zijn onhandig en lang niet zo gewelddadig. Een deel van het probleem met die vechtscènes zijn de camerahoeken en de bewerking (door Joe Dante).De productiewaarden zijn nog redelijk goed, vooral in de catacomben onder het Colosseum. Bloed of gore zijn zo goed als buitenbeeld. En Pam Grier wordt in de film maar onderbenut. Nee ondanks dat het er redelijk uitziet, valt de film op zoveel manieren gewoon plat.

Pam Grier en Margaret Markov zijn weer samen te zien na Black Mama White Mama (Film, 1973) . In vergelijking met die film weet deze film zo ongeveer dezelfde weg op te gaan. Dezelfde hoofdactrices, beetje bloot, flauw verhaal en een regisseur die het geheel toch binnen de lijntjes houdt en geen risico's neemt qua geweld en bloot. Dus allemaal weer heel braafjes gebracht en weinig pit binnen het verloop van het verhaal. Toch weet de film hier en daar wel voor vermaak te zorgen, maar er zitten ook heel wat matige scènes bij zoals de gevechten in de arena. Vooral de scène tussen Deidre (Lucretia Love) en Bodicia (Margaret Markov) is vooral flauw. Pluspunt zijn natuurlijk de twee hoofdactrices Markov en Pam Grier met hun sexy body's, vooral die laatste zag er cool uit in haar sexy pakjes. 5/10