The Addams Family (1991)

Eerste speelfilmversie gebaseerd op de gelijknamige cartoons van Charles Addams en de tv-serie ('64-66). Ex-fotograaf Barry Sonnenfeld geeft iets te weinig magie aan het magere verhaaltje van zijn regiedebuut. De tegendraadse humor en de goede vertolkingen zorgen wel voor onderhoudend kijkgenot...

Amusante familiefilm met een perfecte casting (Huston, Lloyd, Struycken) en leuke, zwartgallige humor. 3,5*.

Herzien

Nog steeds wel leuk, hoewel deel 2 leuker blijft.

Beetje het stijltje van Burton zijn films, niet echt zwart maar wel een beetje, niet super fantasie vol met toch wel een beetje. Ik houd er wel van. De cast is vooral erg goed uitgekozen. Ricci is briljant heerlijk onderkoelt gespeelt. En Huston speelt lekker rustig en geeft Raul alle ruimte om zich uit te leven als maffe Gomez Addams.

Jammer alleen dat het tegen het eind wat begint te trekken, maar het blijft allemaal best leuk.

solide 3 sterren.

Ik heb 'm een jaar of 2 geleden bij een videotheek gekocht, lag in zo'n rommelbak voor een eurootje of 3.

Het was leuk om na jaren weer eens The Addams Family te zien. Vroeger keer ik het altijd op TV en dit was een serie die me mee wist te slepen. De personages zijn allemaal op hun eigen manier ontzettend leuk, en er is ook niks of niemand wat buiten de boot valt. Wil je een avondje entertainment, dan is deze film een aanrader. Zeker als je net zoals ik een trouwe kijker van de serie was.

Vroeger vast een leuke film; maar anno 2010 behoorlijk zaad- en humorloos. Casting kon overigens niet beter. 1,5*

Ondanks dat The Addams Family een ijzersterk product / concept is / merchandising heeft, is dit niet meer dan een leuk tussendoortje geworden.

Grootste pluspunt is de casting. Anjelica Huston is prima als Cher...eh... Morticia, Christopher Lloyd bewijst zich opnieuw door een eigen en geestig personage neer te zetten en ook Christina Ricci is perfect gecast. Daarnaast is er chemie tussen alle Addams leden. Vooral Huston en Julia hebben een klik.

Ook de setting, sfeer en een klauw aan vindingen komen in het rijtje pluspunten. Helaas is het verhaal erg karig, waardoor het op een gegeven moment ontspoort (goede verhalen doen dat meestal niet) en flauw wordt. Ik was er dan ook niet rouwig om toen de eindcredtits in beeld verschenen.

Thing mag 3 vingers in de lucht steken: 3*

Geen minuut verveeld. Nu ben ik een zeer grote fan van zwarte humor en de macabere standjes van de familie, maar als je daar geen genoegen mee neemt dat wordt het al gauw minder. Ik vond hem leuk alleen jammer dat het naar mijn mening iets teveel een wannabe-Tim Burton film werd. Voor de rest, leuk 3,5*

"We danced the Mamushka while Nero fiddled, we danced the Mamushka at Waterloo. We danced the Mamushka for Jack the Ripper, and now, Fester Addams, this Mamushka is for you."

Erg leuk filmpje dat een klein beetje ondergewaardeerd word. Het had zo van Tim Burton kunnen komen, maar dan het er meer weerd dising in gezeten vermoed ik.

Christopher Lloyd doet het hier erg goed (ik vraag me af hoe ze zijn haar hebben weg gekregen). Ook onze eigen Carel Struycken deed het hier weer erg goed als Lurch al vind ik dat ze hem wat meer in de film mochten laten. Andere acteurs deden het ook zeker niet slecht.

Het verhaal vond ik wel goed. Hoe Gordon door moed gaan voor Fester en uiteindelijk de Addamsen té aardig vind om het geld nog te stellen. Ik vind het dan weer raar dat hij de echte Fester is en door de bliksem zijn geheugen weer terug krijgt.

De muziek is ook wel mooi en past goed bij de film.

Erg leuke en vermakelijke film!

Herzien op blu-ray. Visueel nog steeds een lust voor het oog, al zijn sommige special effects wel een beetje gedateerd. De morbide humor is aan de flauwe kant, maar door het enthousiaste spel van de cast (en dan vooral de energieke Raul Julia) wel behoorlijk aanstekelijk. Het gebrek aan een interessant plot breekt de film uiteindelijk op, maar de personages zijn levendig (doods?) genoeg om ook nu nog te zorgen voor een glimlach. Gevolgd door het iets betere Addams Family Values.

Visueel is de Addams Family echt een feestje. Elke scene is het genieten van de gothische setting waarbij je kunt zien dat veel aandacht is besteed. Het verhaal zelf over de excentrieke familie Addams vond ik een beetje simpel, maar de vele grappige details maken de boel nog best tof. De cast met onder andere Anjelica Huston en Christopher Lloyd is ook lekker op dreef. De jonge Christina Ricci vond ik het sterkst van iedereen en het is opmerkelijk dat het acteertalent van haar toen niet geleid heeft tot een supercarrière. De laatste jaren heeft ze niet in veel grote films gespeeld.

Stukje jeugdsentiment.

Herkijk van zulke dingen vallen soms wat tegen, deze film niet echt gelukkig. Vond The Addams Family vroeger ook erg geinig (die tweede film zelfs nog in de bioscoop gezien) en de charme van het concept is nog niet bepaald vervaagd.

Wel moet je zeggen dat er een sterke Burton vibe hangt, al oogt deze film dan wel iets kaler. Anderzijds vond ik de humor leuker (en iets zwarter) in vergelijking met Burton, die toch iets meer mikt op fantasy en iets meer drama doorheen z'n films gooit. Dan vind ik de aanpak van Sonnenfeld leuker.

Verder een erg fijne casting, acteurs hoeven niet zo heel veel meer te doen dan de bekende typetjes vertolken, maar dat doen ze toch met verve. Zal wel met dat jeugdsentiment te maken hebben, maar deze cast is voor mij dé Addams Family.

Leuk vermaak, nog steeds. Binnenkort het tweede deel ook maar eens herkijken.

3.0*

Ik dacht eigenlijk dat ik deze film opnieuw had bekeken, maar kreeg gaandeweg steeds meer het idee dat ik deze film nog niet had gezien. The addams family values staat me daarentegen nog prima bij met Fester die verliefd werd, maar deze The Addams Family kwam mij totaal niet bekend voor. In ieder geval is het een vermakelijke film geworden. Met genoeg leuke personages, voldoende humor en zelfs een behoorlijk sfeertje. De acteurs spelen hun rollen best leuk, maar de overduidelijke uitblinker is Christopher Lloyd als uncle Fester.

Als kind heb ik vaak naar de jaren 90 animatieserie gekeken en ik heb ook wel eens flarden van de tweede film gezien. Altijd leuk om te zien vanwege de zwarte humor, waarin de personages precies het tegenovergestelde doen van wat een normaal persoon zou doen.

Dus leuk om eens deze eerste film te zien, die dezelfde zwarte humor vertoont. De sfeer is fijn gotisch, het huis is leuk vormgegeven met allerlei vreemde artefacten zoals een grommend gek en een de vacht van een ijsbeer als vloerkleed dat tot leven komt en voorbijgangers bijt.

Grootste troef zijn natuurlijk de personages, waarbij het helpt dat zowat iedereen van de familie uitmuntend vertolkt wordt. Om er een paar uit te pikken: Huston en Lloyd, maar absolute hoogtepunt is Ricci, ondanks dat ze hier nog zo ontzettend jong was.

De special effects zijn wel duidelijk verouderd, al is dat vooral aan het einde zichtbaar. Eindoordeel: een kleine 3*.

Na het succes van de televisieserie "The Addams Family (TV Series 1964–1966)", wist de familie Addams met deze film ook het witte doek te veroveren.

De familie Addams leeft in een angstaanjagend vervallen kasteel. Een doorsnee gezin kun je hen niet bepaald noemen, met de vreemdste figuren een soort Frankenstein die butler speelt en een loslopende hand. Een op geld beluste account stuurt een "vermiste" oom op ze af om in het bezit te komen van het onmetelijke fortuin van de familie. Deze Uncle Fester (Christopher Lloyd) krijgt een warm welkom in de familie. Hij valt van de ene verbazing in de andere, maar wordt wonderbaarlijk goed opgenomen. Is Uncle Fester eigenlijk wel nep ?

Een Komedie / Familie film (met een flinterdun verhaal) vol heerlijke zwarte humor, gebaseerd op de klassieke strip. De vertolkingen zijn perfect en Nederlander Carel Struycken is briljant gecast als de boomlange butler "Lurch".

Jeugdnostalgie waar ik als tiener van heb genoten. Ik kende de serie niet, dus voor mij was het gewoon een gezinsvriendelijke griezelfilm. Ook nu nog kent de film haar charme en is dit heerlijk om te zien. Met het memorabele duo Anjelica Huston en Raul Julia dat voor de rollen geboren lijken te zijn. Maar evengoed de andere personages zijn sterk gecast. De toen 11-jarige Christina Ricci speelt meteen een klassieke filmrol die ze pas veel later zal kunnen evenaren. Iedereen zal haar blijven herinneren als Wednesday Addams. Ik hoop dat de jonge generatie haar ook zal ontdekken.

The Addams Family is een gezinsvriendelijke film die gebaseerd is op een tv-serie en dat betekent dat de film meerdere grappen kent om het toegankelijke verhaal te verlengen tot een langspeelfilm. Je zou trouwens verwachten dat zo'n film gemaakt zou worden door Tim Burton, maar het is van Barry Sonnenfeld die hiermee zijn debuutfilm maakt. Owen Roizman voor de cinematografie is een goeie keuze. Hij had eerder al The Exorcist en The French Connection gemaakt.

Hier mag wel eens een reboot van komen. Het kan ineens de low-budget Addams Family Reunion uit 1998 goedmaken. Het concept van The Addams Family moet terug in ere hersteld worden!

The Addams Family is een zeer heerlijke zwarte comedie gebaseerd op een stripverhaal waarin een knotsgekke familie toneel staat. Vooral Wednesday(Christina Ricci) is uiterst grappig.

Aardige film een familie vraagtekens stelt bij de identiteit van een man die zich als hun verloren oom voordoet. Ondanks een overkoepelend plot komt het wat fragmentarisch over. Een aantal vermakelijke scenes en hier en daar best grappig. Mooie decors en passend aangekleed. De excentrieke personages werken vooral vanwege de uitstekende casting. Drie dik verdiende sterren voor dit regiedebuut van Barry Sonnenfeld.

The Addams Family werkt lekker als sentiment en is bij vlagen erg leuk, maar heeft wel te kampen met een zeer mager plot. Het heeft allemaal weinig om het lijf en de film kent ook best veel filler. Gelukkig zijn de typische grapjes die de familie maakt betreft dood en verderf altijd erg leuk en uniek. De cast heeft ook overduidelijk lol in de onzin waarin ze spelen. Jammer dat het net even te klein en simpel aanvoelt, maar slecht is het niet als je dit een warm hart toedraagt. Dat slappe plotje kan je dan wel makkelijk opzij zetten, want die is er puur om de gekke familie te dienen.

3,0*

'Leather straps...redhot pokers...'

' - Later my dearest!'

Wat een heerlijke vermakelijke film die ik al veel te lang niet gezien had. Even had ik de schrik hier aan te beginnen vanwege het lage cijfer gemiddelde, maar wat blijkt dit toch een kostelijk stukje vermaak uit de jaren '90 en bovenal humor die ik wel lekker vind.

Vanaf de start is het al smullen met deze buitengewone familie en huis waar het hek leeft en naar je hapt, het berenvel op de grond eveneens van het bijtgrage soort is, boeken heel wat meer inhoud hebben dan het schijnt en de rare hobby's en voorkeur van de gehele familie wat dat betreft. Het zijn de kleine details waar gewoon geen enkel ding, hoe klein ook, normaal is en in mijn ogen erg humoristisch is. Het verhaaltje rond de zogenaamde terugkeer van Fester is aardig, maar niet heel bijzonder. De aankleding verder wel en de ontwikkeling rond het kapitaal en alle gegadigden ook.

The Addams Family straalt te midden van een goede cast met vooral de uitstekende Lloyd en Julia, veel plezier uit en lijkt met veel zorg gemaakt. Bekende verschijningen als Cousin It en Thing maak het allemaal meer dan prima af met als enige echt valse noot het wat flauwige gebeuren op de glijbaan om in de kelder te komen in combinatie met een erg druk en raar liedje. Behalve dat verveelt The Addams Family geen moment, is er wat mij betreft genoeg te lachen en is dit een ontzettend vermakelijk film en zal hier een stukje jeugdsentiment meespelen. Gewoon leuk!

Sonnenfield.

Toch wel een naam die zich duidelijk meer op plezierige kijkervaringen heeft gericht dan op serieuze films. Met een flink budget en een grote stoot aan bronmateriaal blijft hij zijn films vaak met dezelfde stijl maken. En dat is een beetje vreemd, eigenaardig maar vooral vermakelijk. Deze film is daar niet echt anders in.

Als kind vond ik het geweldig om enge decoraties enzovoort te zien, maar dit soort films zijn verder wel langs me heen gegaan. Vaak, als ik die dan op de dag van vandaag nog een keer kijk, herleef ik een deel van mijn kindertijd weer. Met deze film was dat ook van toepassing, al vond ik het allemaal hier net wat irritanter en excentrieker, dat bovendien de sfeerzetting alleen maar platdrukt.

Voor mij is het probleem vooral dat je een hele dosis aan interessante figuurtjes hebt, maar er vervolgens geen enkele echt kan laten uitblinken. Uiteraard hebben ze allemaal hun eigen gaven, maar zelden worden deze echt leuk ingezet. Het is het verhaal zelf, dat een beduidend stuk dunner (maar wel erg leuk) is, die het gebeuren een beetje uittekent.

Daarbij horen vele lollige effecten, erg leuke make-up en vooral knappe decoratie bij. Ze doen wel hun best om er een echt eigen wereld van te maken en daar slaan ze lekker ver in door. De gezonde dosis aan lekker lompe en kinderachtige humor weet daar ook aan bij te dragen. Ik heb me in ieder geval voor de hele speelduur geen seconde lang verveeld. Had alleen wel graag meer ruimte willen zien voor de griezelige sfeer zelf.

Hm, ik had hier iets meer van verwacht. The Addams Family is jeugdsentiment, maar dan wel de tekenfilm van toen. Volgens mij heb ik deze film ook wel eens gezien, maar ik had er zoals Rutte zou zeggen geen actieve herinneringen meer aan. Recent heb ik de nieuwe serie Wednesday gezien die ik best goed vond en nu was het dus tijd voor de oude films. Prima cast, leuk gespeelde rollen. Zeker Lloyd is erg goed als Fester. Maar dat is het dan ook wel. Ik kwam niet lekker in het verhaal, zeker in het begin niet. Later viel er gelukkig wel meer te genieten en dan blijkt de basis van deze gekke familie gewoon genoeg te zijn voor een avondje vermaak. Kleine voldoende.

3*

Haha, lange tijd geleden dat ik deze nog eens zag. Pure nostalgie vanuit mijn jeugd. Eigenlijk herbekeken nu ik op punt sta de Netflix-serie Wednesday te zien. Wel leuk zo die spooky macabere griezelhumor die je bijvoorbeeld ook al terug zag bij onder meer Beetlejuice of Edward Scissorhands.

De sterkte is meteen ook de zwakte van de film. Geweldige charismatische personages, stuk voor stuk die hele familie, maar ze zijn allemaal zo interessant dat ze afzonderlijk erg beperkt zijn uitgewerkt. Dat neemt niet weg dat de film erg lekker wegkijkt en de setting erg geslaagd blijft, ook na ruim 30 jaar.

Allemaal wel prima gedaan: decor, kostuums, setting en spitsvondigheid. Er is wel wat werk ingestoken. Vooral destijds als kind ontzettend van genoten. Nu is het wat met een meer nuchtere bril, maar deze herziening deed me alvast veel plezier.

Leuk.

Voor de ene wellicht een ton aan nostalgie. Niet voor mij, kind van '92 maar ook in die latere jaren '90 of vroege jaren 2000 heb ik The Addams Family nooit gekeken. Natuurlijk kende ik de naam wel, maar daar is het eigenlijk altijd bij gebleven. Ook die Wednesday-serie heb ik aan mij voorbij laten gaan.

Dik 30 jaar na datum heeft deze filmversie alleszins geen nood aan nostalgie, toch niet voor mij. De film is simpel, maar biedt misschien net daardoor ouderwets vermaak. Een beetje vreemd soms (de folterende kindjes), maar al bij al best toegankelijk. Het tempo zit goed en de cast is een perfecte fit voor de personages die zij moeten vertolken. En zo klopt eigenlijk alles wel aan de film, die geen grootse cinema is maar wel ouderwets, vlot vermaak.

3,5

Een inmiddels classic film met de griezelige familie The Adams family de zonderlinge familie beland in allerlei verwikkelingen rondom de vermissing van hun familie lid oom Fester die na 25 jaar weer opduikt.

Maar zei staan voor de vraag, of hij nou wel of niet de echte Fester is gezien zijn zogezegde moeder achter het fortuin zit, van The Adams family maar die zijn niet de makkelijkste slachtoffers.

Met allerlei grappige verwikkelingen van dien.

Een sfeervolle en vermakelijke en leuke film nog steeds.

The Addams Family doet wat het moet doen en is wel echt een toffe, absurde film in zijn soort. Een heel stuk gekker en absurdistischer dan de recente Wednesday-serie, in ieder geval. Dat sfeertje werkt in het voordeel van de film, want daarbuiten om deed de film niet heel veel voor me. Het verhaaltje wordt nooit echt boeiend en de effecten en esthetiek riepen nooit een 'wauw'-gevoel bij me op. Als een jonge Tim Burton, grappig genoeg, dit destijds op zich had genomen, zou je denk ik een veel memorabelere film hebben gehad. Er zit naar mijn gevoel nooit veel visie achter het geheel nu. Maar de absurditeit en de leuke castleden trekken dit toch nog net naar een voldoende. Raul Julia is fantastisch als Gomez bijvoorbeeld, die vond ik er wel echt bovenuit steken. Maar ook Christopher Lloyd is leuk natuurlijk, en die jonge kindactrice van Wednesday komt heerlijk psychopatisch over. Het is een leuk ensemble, en alleen daarvoor al zou ik het vervolg er ook nog wel achteraan willen gooien.

Voor deze een kleine 3*.

Meer een verzameling sketches dan een echte film. Als geheel sleept dit ding daarom ook een beetje, temeer langs niet elke sketch even goed werkt. Maar gelukkig nog genoeg momenten die wel op zijn minst geestig zijn. Alleen om dan weer afgewisseld te worden met mindere momenten. Wel knap hoe de film niet heel lang duurt maar elke personage toch behoorlijk uniek weet over te komen in die beperkte tijd. Ik denk dat plezier meespeelde daarin (dat zie je) en er wordt dus ook prima geacteerd voor dit soort films. 3,0*.