Empire of the Sun (1987)

Ondanks nogal wat zoetsappige fases en de nodige erg kleffe muziek wist deze Spielberg me toch wel te boeien. Realiteitsgehalte mag met een korreltje zou genomen worden(het concentratiekamp had meer weg van een wat vervallen vakantiepark), het haalt wel de angel een beetje uit de film. Wat rauwer en realistischer had geen kwaad gekund.

Verder een erg indrukwekkende en geloofwaardige Bale die een hoop van de film weet te dragen. Vond het daarnaast prima verteld en vooral ook erg mooi geschoten. Daarin al een van de betere Spielbergs.

Had flink wat mogen doseren op (met name) de muziek, of een andere componist aannemen. Verder de gehele speelduur een erg aangenaam coming of age filmpje.

3.5*

Lijkt me sterk... enlighten me.

We zien de wereld door de ogen van Jamie. Het is niet de realiteit maar een gekleurd perspectief, een vervormd beeld van de situatie. In principe mag je geen enkel beeld van Empire Of The Sun vertrouwen want de film is een ode aan de verbeelding, naïviteit en onschuld van een kind.

Dat lijkt me duidelijk. Je kan er toch niet om heen dat het een geromantiseerd jongensbeeld is. Hij bedenkt er een beetje zijn eigen avontuurtjes doorheen met vliegtuigen etc. Maar dat doet verder niet zo veel af aan het feit dat het geen bepaald waarheidsgetrouw beeld van een concentratiekamp weergeeft, dus wat is het dat ik niet begrijp?

Het levert veel zoetsappigheden op, en ondanks dat het een beleving van een kind weergeeft, is zo'n veredeld vakantiepark ook wel een beetje over de top. Vandaar, zo'n rouwer elementje kan zo'n film tussen alle 'positiviteit' goed doen als je het mij vraagt.

Je schijnt niet de begrijpen dat 1) het geen concentratiekamp is en 2) hij er een vakantiepark van maakt. Dat hij de waarheid niet ziet of begrijpt speelt in zijn voordeel. Dat is niet hetzelfde als "zoetsappigheid".

Hmm, wat is het wel? (Dat laatste geef ik in de post hiervoor nog min of meer aan overigens)

Een gevangenkamp.

....

Gevangenkampen vallen ook onder concentratiekampen.

Daar heb je wel een punt. Ik dacht even aan Auschwitz of de concentratiekampen waar de gevangenen werden vernietigd. Zo'n kamp was het in ieder geval niet.

Een oorlogsfilm waarbij La vita è bella nog triestiger lijkt... Dit is na het vergeten 1941 de tweede oorlogsfilm met regie van Steven Spielberg en maakt er een vrij afstandelijke film van die in schriel contrast staat met z'n latere kleppers Schindler's List en Saving Private Ryan. Ik had weinig oorlogsgevoel bij Empire of the sun. Niet dat het ooit slecht wordt, maar ik zat wel de hele tijd met de vraag waar Spielberg in hemelsnaam nu naartoe wil gaan. Helaas kabbelt het allemaal wat verder met de deelse vrolijkheid van een naïeve verwende Britse tiener die opgegroeid is in Azië en vooral interesse heeft in vliegtuigen. Ik werd ook nergens overdonderd en echt waarheidsgetrouw zal het denkelijk ook niet zijn.

Empire of the sun is een waar Spielberg-drama geworden met een wat kinderlijke vrolijkheid. Christian Bale doet het niet slecht al verwende tiener, maar met deze rol alleen zou hij ook niet echt een grote naam geweest zijn. John Malkovich is goed gecast en in een bijrolletje valt vooral Ben Stiller op. Conclusie: Empire of the sun is wel leuk voor liefhebbers van het genre, maar kan niet concurreren met de vele andere betere oorlogsfilms. Zelfs Pearl Harbor was wat dat betreft boeiender.

'Verwend Engels kereltje raakt gescheiden van zijn ouders in een jappenkamp terecht'. En dan nog wat perikelen en zo.
Dat is min of meer de strekking van het verhaal. Het verhaal is namelijk ongelooflijk simpel. Het is voor mij dan ook de vraag wat spielberg met deze film nou wilde, waar het heen moest. Tot op het einde en daarna is het me niet geheel duidelijk.
Maar dat flinterdunne verhaaltje is voor mij niet waarop ik mijn oordeel baseer.
Dat richt zich meer hoe een en ander in beeld is gebracht, en vanuit welk perspectief het verhaaltje wordt verteld. En daar is deze film aardig geslaagd te noemen. De beleving van Jim wordt treffend verteld. Aanvankelijk enorm naief en vanuit een air van verwende onaantastbaarheid wordt Jim zoch meer en meer bewust van de gruwelen die zich om hem heen afspelen. Dat wordt geillustreerd door allerlei voorbeelden van persoonlijk leed, maar ook nu en dan grotere, schokende zaken, zoals ontploffingen en dergelijke.

Opvallend is ook dat de vertolker van de hoofdrol, een hele jonge Christian bale, met zijn hofdrol meegroeit. Waar je Jim zich langzaam ziet ontwikkelen van een naieve, verwende slungel tot een street-wise, overleving-georienteerde jongen, daar groeit Bale in zijn rol van matig tot behoorlijk sterk. Bijrollen van Malkovich en Joe pantoliano als Amerikaanse scharrelaars waren prima, de meeste andere rollen waren slechts vulsel.

Gelukkig bleven we deze keer gespaard waar het gaat om de stereotype krachtmetingen tussen de jappanners en de blanken. Geen hysterisch geschreeuw van de japanners deze keer. Het is duidelijk dat ze de baas waren en dat was genoeg. Het wordt mooi in beeld gebracht in de scenes met de kamikaze piloot.

Het einde was natuurlijk de typische Hollywood tear-jerker die dan toch niet uit kon blijven. Daar vielen de beide ouders van Jim door de mand als matige acteurs.......
Al met al een beoiende film: 3,5 *

Nja moeilijk te beoordelen deze. Film geeft verschillende mooie scenes het liedje dat Bale zingt in het begin en nog 2 keer terugkeert daarna hoort ook mooi bij de film vind ik. Maar de film was een beetje te langdradig vond ik tegen het einde begon ik te denken van mag eens gedaan zijn. Vind daartegen over dat de kleine Bale wel goed zijn rol speelt zeker in dat kamp en Malkovich ook. Maar deze film is toch niet echt zo aan bij besteed vond hem hoe verder te zien hoe saaier. Heeft me ook niet echt geraakt deze film.

Het is goed om eens een film te zien die je echt aan het denken zet. Zie alle commentaren hiervoor en wie weet was dat Spielbergs opzet wel! Toch heel vaak zien de stereotypen in de filmwereld uitvergroot. Good guy versus bad guy enz. en dan nog maar te zwijgen over films met een bepaalde moraal, want hoe vaak overwint het goede het kwade niet?

Nee oorlogen doen wat met je en ieder kleurt het, volwassenen en kinderen. Hoe? Goede vraag waar je geen antwoord op hoeft te hebben.

Spielberg kan je verwarren, verbazen, verwonderen, kortom roeren en dat maakt hem zo goed.

Nog eens herzien en nog verlaagd film weet me gewoon niet te boeien en verveelt mij. Is natuurlijk mijn persoonlijke mening want weet dat deze film hoog scoort maar voor mij niet.

Matig.

Empire Of The Sun is een wat vlak drama waarin de fantasie van een kind de oorlog op een tweede plan plaatst. Misschien mede daardoor mist de film een rauwer kantje. 80% van de film speelt zich af in een gevangenenkamp, dan had ik ook wat zwaardere scènes verwacht.

Christian Bale laat zien wat in z'n mars te hebben, maar écht spectaculair is het nu ook niet echt en die ballon gaat voor iedereen wel op. John Malkovich doet ook niets mis, maar krijgt evenzeer weinig ruimte om echt uit te blinken.

Anno 1987 was dit wellicht wat nieuws, maar na films als War Horse e.d. doet dit aan als een doorsnee Steven Spielberg. Hij kleurt mooi binnen de lijntjes. De fantasie van het kind hoort aandoenlijk te zijn en zal bij de meerderheid ook wel werken, ik vind het allemaal wat braaf en zoutloos. De vergelijking die ik erbij haal is misschien niet 100% maar Guillermo del Toro doet het met Pan's Labyrinth toch stukken beter: de fantasie van het kind staat naast de oorlog, terwijl die effectief gruwelijk is. Ik mis die hardheid hier. Dat het dan niet de bedoeling is geweest van Spielberg doet er m.i. niet toe.

2,5

Het is geen fantasie. Je hebt er niks van begrepen. En dan durf je het nog vergelijken met War Horse, een film waar Spielberg zich richt naar de kleutertjes ... mijn god.

Jezus!

M'n ogen zijn geopend. Dank.

Empire of the Sun kunnen we beter Dream boy in Wartime noemen. Of zoals in dit mooie artikel "enthralling war film" The real Empire of the Sun: JG Ballard on how his Shanghai childhood inspired the war film | Daily Mail Online - dailymail.co.uk

En zoals de schrijver/autobiograaf zelf zegt er zijn veel plots in toegevoegd. Het moest natuurlijk allemaal weer heel erg mooi worden door Spielberg. Nu kennen we Spielberg vooral door zijn fantasieën maar ook dat hij geweld verafschuwd. En daarmee slaat ie soms de plank mis, zoals in deze film. Te braaf, te lief, te mooi, te lang, te zoetsappig te onwaarschijnlijk. En dat is jammer want deze film had zoveel in zich om een echte topper te worden. Misschien is het ook wel jammer dat juist Christian Bale in deze film zijn intrede heeft gedaan. Hoewel erg look alike, volgens de schrijver, ind ik hem meer overkomen als een musical star in een X-mas film. De film is allemaal net te avontuurlijk. Een grote jongensdroom. En zo zijn er wel meer dingetjes. Te weinig spanning te veel kabbelend, en de muziek die vooral voortborduurt op het mooie hoog gezang zoals Engelse jongetjes dat zo mooi kunnen.

Is de film daarom slecht? Nee zeker niet, maar kijk hem vooral door de bril van Spielberg. Er zitten immers veel elementen in die Shanghai in die tijd kende. Het plot komt aardig overeen met de werkelijkheid alleen is het teveel aangedikt, met als dieptepunt het zwaaien naar een Amerikaanse bommenwerper, ja ja........Maar goed hij is verder best te pruimen en moet zeggen de extra's in deze film is goed in beeld gebracht over de film maar zeker ook over de tijd in Shanghai.

Met zo'n mooie titel had ik een veel betere film verwacht, en door de hoge score had ik eerlijk gezegd ook niets anders verwacht. Helaas stelde het me mede door die te hoge verwachtingen wel teleur.

Het is van begin tot eind onmiskenbaar een Spielberg. En dat is hier voor mijn gevoel een minpunt, vooral dat luchtige en avontuurlijke sfeertje vind ik in deze film wat misplaatst. Spielberg probeert iedereen te pleasen en de leeftijdsgrens zo laag mogelijk te houden en dat levert een luchtig filmpje op die helaas ook veel te lang duurt, vooral wat de trage opbouw betreft.

Inleven en meeleven met de hoofdpersoon lukte me niet, al is het alleen maar omdat het allemaal zo onrealistisch op me over kwam. Het einde, de hereniging, kun je ook mijlenver zien aankomen, evenals dat die Japanse jongetje doodgeschoten zou worden. Ik had steeds het gevoel dat ik naar een luchtige jeugdfilm over de oorlog zat te kijken, in die zin is deze film prima. Ook de soort van idyllische weergave (vooral qua setting) van wat eigenlijk een rauwe Jappenkamp had moeten zijn draagt daaraan bij.

De sentimentele scènes waren keurig volgens het boekje en kwamen mede daardoor erg gemaakt over wat me jammer genoeg behoorlijk koud liet. Ik hou ervan als een film 'onder de huid kruipt' en dat was voor mij bij deze helaas niet het geval. Datzelfde 'gemaakt' gevoel had ik als het jongetje roept "Vandaag heb ik een nieuw woord geleerd: atoombom". De sentimentele punch wordt daarin zo opzichtelijk gezocht dat het me helemaal niets deed.

Het 'probleem' met mijn beleving van de film komt misschien ook omdat deze film niet duidelijk het onderscheid weet te laten zien tussen de harde oorlog en de beleving van de jeugdige hoofdpersoon. De film doet alsof de oorlog voor iedereen zo is als dat de hoofdpersoon het ervaart. La Vita è Bella, die Film Pegasus aanhaalt, lost dat keurig op door de vader in de film de oorlog voor het kind een spel te laten zijn.

In die zin zijn er wel betere films gemaakt met een kind in de oorlog, El Laberinto del Fauno / Pan's Labyrinth (2006) (mijn nr. 1) die Sergio Leone aanhaalde, maar ook Jeux Interdits / Forbidden Games (1952) is een pareltje. Beiden vind ik overigens niet met Empire of the Sun te vergelijken, het zijn Europese films zonder de Hollywoodstijl en ook niet zo gericht op een zo breed mogelijk publiek zoals Spielbergfilms dat wel zijn.

Deze film is wel aardig om een keer gezien te hebben, maar het maakte mijn verwachtingen niet waar. Ik kan me goed voorstellen dat de film anderen wel aanspreekt, het lijkt me ook duidelijk dat dit wel het geval is, maar mij deed het dus jammer genoeg weinig waardoor ik het op een ruime 2,5* hou.

Mooi verhaal gespeeld door de kleine Bale, die de kijker meeneemt in zijn wereld. Bij vlagen een wat lange film maar doet niet af aan het verhaal.

Empire of the Sun

Super sterke film met een jonge rol van Bale. Bale laat hier al zien dat ie het kan, wow! Ik heb me totaal niet geïrriteerd aan deze jonge man! Ik ben totaal niet bekend met de oorlog omtrent Japan en China, tenminste. De oorlog in Shanghai. Is dit dus ook de reden dat Amerika de kern bom er op gooide? Of eigenlijk twee? Op Japan? Ik vond de film een heel sterk verhaal hebben waar ik niet snel van weg keek, soms een beetje langdradig maar dat maakt het na een tijdje ook wel weer goed. De film had een tikkeltje spanning in zich waarna je met grote ogen begon te kijken. Zielige en mooie momenten. Het concept was ook aardig! Steven Spielberg heeft het na mijn mening goed gedaan, ben nog niet bekend met al zijn films dus die moet ik ook even meenemen! Saving Private Ryan (1998) vond ik een goeie van hem!

4.0*

super goede film.. mijn nummer 1 in mijn top 10 !!

pffffffffffffffff

Toch wel een goede film van Spielberg. De kleine Bale speelt echt heel goed en sterk op die leeftijd. Over de film zelf die misschien iets te langdradig is maar er zitten toch een paar mooie scènes in met intressante personages. Deze film heeft toch zijn 3,5 sterren meer dan verdiend.

Deze film roept bij mij toch regelmatig herinneringen op aan de verhalen van mijn vader over het Jappenkamp.

Een van de beste en mooiste drama films die ik ooit heb gezien . Aangrijpende film met prachtige muziek . Had deze 20 jaar geleden voor het laatst gezien in een hotel in Maleisie . De muziek schiet me gelijk weer te binnen als ik aan deze film terugdenk . Het was een prachtige film . Niet alleen drama maar het was ook erg bijzonder om te zien wat dat jochie allemaal meemaakte in de oorlog .

Je kunt het wel aan Spielberg over laten om een meeslepend spektakel af te leveren. Je begint als filmer dus met niets. Aan het eind heb je deze beeldenreeks, een nieuwe, herkenbare werkelijkheid. Dat vind ik fascinerend. Dat geldt natuurlijk voor alle films, maar hier heeft Spielberg wel alles uit de kast gehaald dat mogelijk is. De beelden van Shanghai (of wat er voor door moet gaan, maar ik begreep dat er inderdaad in Shanghai is gefilmd) blijven lang op je netvlies.

Maar er is hier al veel over de film gezegd. Die wordt natuurlijk gedragen door Christian Bale, toen dertien jaar. Het verhaaltje is inderdaad dun. Wat je vooral treft is de enorme levenskracht van de jongen, die vasthoudt aan zijn eigen fantasiewereld, om te kunnen overleven, met maar af en toe een inzinking. Fantastische rol van Bale, die geen eendagsvlieg zou blijken. Met John Malkovich heb ik meer moeite. Mijns inziens een overschat acteur, die altijd dezelfde rol speelt, die van booswicht die niet helemaal spoort. Ook hier weer. Hou niet van die man.

Alle andere rollen, met name die van de ouders van de jongen worden zeer matig ingevuld. Zal wel opzet zijn, voor de reliëfvorming, maar ik vind het niks. De opmerking dat het jappenkamp meer lijkt op een wat vervallen vakantiepark dan op een gevangenenkamp vond ik wel lollig. Of dat nu komt omdat de jongen de echte gruwelen in zijn belevingswereld niet toelaat, zoals hier wordt beweerd, lijkt me nogal vergezocht. Heeft er meer mee te maken dat Spielbergs Amerikaans publiek geen realistischer beelden kan (en wil) verdragen. Het is tenslotte amusement, nietwaar.

Vandaar ook het zoetsappige slot. Logischer was geweest dat die ouders bij een bombardement of in een ander kamp waren bezweken en de jongen alleen verder moest.. Maar een Hollywoodfilm zonder happy end is nu eenmaal ondenkbaar. Toch vier sterren.

Hm, het was toch niet helemaal m'n ding deze film. Hij kon me maar matig boeien. De film zag er nochtans nog goed uit, mooie muziek en de cast deed het ook wel prima, alleen jammer dat de film zo lang duurde en het niet altijd even interessant was.

'k vond hem goed voor een keertje, maar hoef deze niet meer terug te zien.