Saving Private Ryan (1998)

Naar mijn mening laat ook SPR de gruwelijkheden van alle partijen zien. Denk daarbij bv. aan de Duitsers die brandend uit hun bunker springen, terwijl de Amerikaanse officier(?) het bevel geeft om niet op hen te schieten, maar om ze te laten kreperen. Of de Franse burgers die in hun, aan gort geschoten huis, onder sluipschuttersvuur komen te liggen. Uiteraard zoomt SPR voornamelijk in op de beleving en gruwelen van de Amerikanen, wat ik zelf niet verwonderlijk vind, omdat `t hier een Amerikaanse film betreft.

Hoewel `The Longest Day` inderdaad de gruwelen van de oorlog niet goed illustreert, komen die vreemde Britse houdingen wel weer overeen met de werkelijkheid. (hoe onwaarschijnlijk dat dan ook mag lijken.) Ook tijdens de luchtlandingen hier bij Arnhem zijn er tal van zulke voorbeelden zoals bv. die van `Myron de parakip`. Een Britse parachutist sprong op 17 sept. `44 met een kip uit zijn toestel en liet een tiental meters voor die de grond raakte de kip zelf naar beneden fladderen. Myron de parakip had op die manier al een aantal sprongen gemaakt. (Myron komt ook in `A Bridge Too Far` in beeld, hoewel zijn rol hierin niet duidelijk wordt.)

Van begin tot het einde spannend realistisch en zit je op het puntje van je stoel omdat je wilt dat het eigenlijk anders gaat.

Natuurlijk de landing op de stranden is heel mooi verfilmt en lijkt me superrealistisch, want ik ben er gelukkig niet bijgeweest. Maar dat hebben we wel in andere films meer gezien (niet op deze manier, maar wel gelijkend) het verdere verhaal is gewoon bijzonder interessant en heel goed 'verzonnen' Zeker het laatste deel in het dorpje.

Ik heb de reis onlangs gemaakt door Normandië en je komt echt heel veel herkenningspunten tegen. Voor mij een dikke 5 sterren en een plek in mijn persoonlijke top 10.

Lang geleden heb ik de eerste helft van de film gezien, en de scène op het strand had dusdanig veel indruk op me gemaakt dat ik sindsdien altijd de rest van de film heb willen zien. Onlangs was het dan eindelijk zover en ik ben niet teleurgesteld.
Aan mijn verwachtingen werd voldaan, maar ze zijn niet overtroffen. Er zijn een aantal bijzonder confronterende scènes (zoals die op het strand dus, gruwelijk, maar wel een enorm goede scène) en zelfs een klein aantal mooi dramatische momenten (ik vond het vreselijk dat de hospik doodging...). De muziek is niet overduidelijk aanwezig maar draagt wel bij aan de sfeer; het acteerwerk is voldoende. Of het enigszins realistisch is dat acht mannen erop uit moeten om er één te redden zal ik maar niet beoordelen, de manier waarop de mannen daar vervolgens mee omgingen, vind ik dan weer heel aannemelijk en dat redt de film.

Wat ik echter ook gevreesd had, zijn de net iets té sentimentele scènes, met name de allerlaatste (volgens mij is het laatste beeld dat je ziet een wapperende Amerikaanse vlag. Als ze die hadden weggelaten had de film een halve ster meer gekregen). Het is en blijft een Amerikaanse film, en of het nou een happy of niet zo happy end is, het end is sowieso te sentimenteel voor mij als nuchtere Nederlandse kijker. Toen Tom Hanks aan het eind doodging had dat op mij nauwelijks impact, omdat het typisch zo'n manier is waarop Amerikaanse helden op tragische manier aan hun einde komen. Als híj nou plotseling door een granaat uiteengeblazen werd, zou dat zeker impact gehad hebben...

Bovendien vind ik de film iets te lang. Een lange speelduur hoeft voor mij geen probleem te zijn (en de actie was goed, dat zeker), maar dan moet er wel iets meer ontwikkeling in het verhaal zitten. Maar goed, de actie is goed, de spanning is op sommige momenten te snijden en sommige scènes zijn zo tragisch en heel af en toe komt er nog een mooi staaltje zwarte humor tussen (de soldaat op het strand die zijn helm af doet nadat die hem gered heeft, waarna hij alsnog door het hoofd geschoten wordt... Hard, maar toch), dus ik vind dat deze film zijn status als klassieker toch wel verdiend heeft.

Eigenlijk weer een raamvertelling: Oude veteraan gaat met zijn familie naar een oorlogsgraf en herinnert zich dan de gruwelen van de oorlog. Aan het eind komt hij dan weer in beeld. Vooral dat einde is schrijnend over the top. Jammer, want wat ik eigenlijk niet zo meer op het netvlies had, is dat veel van de gevechtscenes behoorlijk rauw en heftig waren. De landingsscene bijvorbeeld, maar eigenlijk ook veel van de andere. De keuze voor Tom Hanks heeft zijn, zoals Theo Maassen het zo mooi pleegt te zeggen, positieve en negatieve pluspunten. Het is een grote naam voor de film en hij is niet het gespierde Rambo type. Dat geeft al meteen aan dat het niet de typische verstand op nul en laten we die anderen eens lekker naar God knallen film zal worden. Positief dus. Aan de andere kant......het is natuurlijk wel een beetje een watje......

Nou ja. Film met sterke plussen en sterke minnetjes, zoals het toch weer opduiken van overdreven drama en tear-jerken. Dat laatste vind ik vooral jammer omdat het een wat nare smaak achter laat aan het einde en ook de rauwe actie in een ander daglicht stelt. Was die flauwe melodramatische acte achterwegen gebleven, dan beoordeel ik de actie in het, zeg maar enorme middenstuk, op zijn merites. Nu zie ik al dat geweld meer als een ondersteuning van het drama aan het eind en dat verpest het toch een beetje.

Goeie recensie! Ik ben het hier wel aardig mee eens. De actie scènes zijn erg goed, maar die dramatische stukken zijn soms tenenkrommend.

Tom Hanks' personage een watje? Volkomen oneens.

Waarom vind je dat? Hij heeft tenslotte een hoge rang en heeft veel verantwoording. Daarnaast neemt die genoeg beslissingen die uiteindelijk een harde impact op hem en zijn mannen zal zijn. Een ingegraven MG. nest met minder dan 5 man aan je zijde aanvallen is al een moeilijke beslissing en zeker geen initiatief om Miller een 'watje' te noemen. Laat staan over zijn oplossingen en verdelingen om Ramelle te verdedigen...

Ramelle en de slag om Ramelle Brug komt alleen voor in de film Saving Private Ryan. en in Lego

Ik bedoelde dat ik Hanks zelf een beetje een watje vindt. Dat staat volgens mij ook duidelijk in mijn post.

Wat heeft de persoon van Hanks te maken met zijn filmpersonage?? Dat staat toch geheel los van elkaar? Je bekijkt en beoordeeld toch in de de film de personage die hij speelt en niet hoe hij in het echt is?

Mijn hemel wat is het allemaal weer moeilijk te volgen. Ik vind de acteur Tom Hanks een watje en natuurlijk heeft dat alles te maken met hoe ik hem dan beoordeel in een rol. Als je even terug leest in mijn eerste post, dan begrijp je wellicht ook hoe een en ander in zijn context is geplaatst.

De favoriete film tijdens mijn jeugd! Saving Private Ryan is de film die ik het vaakst heb gezien en waar ik elke keer weer evenveel van geniet. Het begint met de grootste openingsscène op het strand. Vanaf dat moment laat de film je niet meer los en waan je jezelf ook als soldaat in Normandië. De sfeer en kameraadschap wordt sterk neergezet en ook de gevechten zijn bijzonder sterk. Alleen maar lovende woorden heb ik voor mijn ‘jeugdliefde’. 5.0*

Boven verwachting.

Toen ik deze film ging kijken verwachtte ik een erg tam filmpje die weinig risico durft te nemen. Deze verwachting is helaas voor het grootste deel uitgekomen.

Het verhaal begint behoorlijk sterk met het gevecht op het strand. Toch zwakte het later wat af toen het drama er bij kwam. Het werd allemaal toch wat tam zoals ik al dacht dat het zou gaan, vervolgens kwam er echter een scène die zo bijzonder sfeervol was dat ik het een aparte vermelding waard vind. Het goed hier natuurlijk om de scène waarbij het begint te regenen en ze te maken krijgen met een sluipschutter. De scène wordt geopend met een stuk plant dat ondergeregend wordt en een shot waarbij de je de regen op de moeder ziet neerslaan terwijl de soldaten er doorheen lopen. Dit droeg zo'n geweldige sfeerbom met zich mee dat ik even het gevoel had er zelf bij te zijn.

Het camerawerk is erg lelijk gedaan. Vooral in het begin mistte ik hierdoor een deel beleving, erg jammer want het haalt toch de film in zijn geheel naar beneden. Er wordt eerst gefocust op een bepaald deel waarna de camera begint te trillen en wegdraait.

Acteerwerk is niet geweldig. Ik ben het met de bovenstaande commentaren eens dat Hanks een te vriendelijk hoofd heeft voor de rol. Hij weet zijn personage niet voldoende vorm mee te geven. Waar je bij bekende acteurs ook vaak mee te maken krijgt is dat je ze als acteurs gaat zien en niet meer als het personage. Dit was hier het geval en helaas zorgde dit er voor dat het minder geloofwaardig over kwam.

De speelduur vind ik ook wel een groot minpunt. Het weet niet de hele tijd te boeien en het gehele laatste uur mist de kracht die het voor-middenstuk had.

Heel krappe voldoende.

3*

fucked up beyond all recognition ( oftewel: onherstelbaar verneukt)

Met deze opmerking kan ik niet veel. Niet alle officieren tijdens de 2e wereldoorlog hadden namelijk een bruut, woest uiterlijk met ongeschoren kop. (als je dit tenminste bedoelt)

Da`s jammer genoeg jouw probleem. Persoonlijk vind ik dan ook dat je dat punt niet in de eindbeoordeling kunt meenemen.

Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat ik Hanks verkeerd gecast vind, natuurlijk had niet iedereen een vriendelijk hoofd alleen Hanks laat hier niet de kwaliteiten zien die het draaglijk maken.




Hier krijgt iedereen die regelmatig films kijkt mee te maken, niet alleen mijn probleem dus. Het is eigenlijk kritiek op het acteerwerk van Hanks.Hij weet zijn rol niet geloofwaardig genoeg over te brengen. Ik ben er wel van overtuigd dat hij het kan. (o.a. Angels & Demons, Forrest Gump, Road to perdition) Het beoordelen van films is ook puur gebaseerd op smaak. Je kunt me dus moeilijk verwijten dat het mijn probleem is want het is geen feit maar een mening. Als je het zo gaat draaien kun je dat natuurlijk zeggen over elk mogelijk moment.

Ik begrijp die kritiek niet helemaal. Hij was in de film toch geen beroepssoldaat, maar gewoon leraar? Duizenden van die Amerikanen waren eigenlijk gewoon burgers die dan als soldaat tijdelijk hun plicht deden en vervolgens ook nog in een vreemd land gedropt werden. Ik vind dat hij dat wel goed brengt.



Nee hoor, ik heb er totaal geen probleem mee, maar sommige van jullie wel. Alles moet maar voorgekauwd worden in films, beeld voor beeld. En als iets niet klopt wordt er meteen aan de bel getrokken. Gebrek aan fantasie.

Wat een super film, echt waar!
De verhaallijn, de acteurs gewoon top.

Ik snap de kritiek op Hanks als acteur in deze rol wel (ben het denk ik met Maxroelofs eens). Het gaat er denk ik om dat Hanks meer bekendheid heeft gekregen met de 'leukere', 'grappige' en 'vriendelijke' rollen, zoals bijvoorbeeld Forrest Gump. Dan is het voor sommigen (mijzelf incluis) soms moelijk om mee te gaan in Hanks als LT. Overigens is dat naar mijn mening niet alleen een casting probleem, want in Road to perdition speelt hij een gangster en daar overtuigde hij me wel. Hoe dan ook, over dat voorkauwen: er zijn gewoon acteurs die wel in verschillende typen rollen weten te overtuigen, dus waarom kan dat niet van Hanks worden verwacht? Ik vind niet dat ik dan als kijker 'moeite moet doen'. Een acteur wordt in de regel vet betaald, dus wie moet er dan moeite doen? Ik of de acteur? Maar och, dat is eigenlijk een totaal andere discussie.......

Bij mijn tweede quote dacht ik achteraf ook ......maar kon het niet meer wijzigen of weghalen. Bij het herzien van deze film vond ik het hele middelste gedeelte nog best aardig. Maar zowel het hele begin als ook het einde vond ik toch veel minder. Veel te overdadig en heb dan ook moeite moeten doen om hem uit te zitten.
Ik heb Tom Hanks in deze film niet vergeleken met zijn andere films, maar zie hier mijn allereerste bericht bij de film.



Het lijkt me dan ook eerder met welke verwachtingen je een film bekijkt en welke eisen je daaraan stelt.

...........en dat is geen uber-Amerikaanse film?

Hoewel `Letters from Iwo Jima`zeker geen slechte film is, is het Jappenknuffelgehalte in die film, mijn inziens, veel te hoog. Onbegrijpelijk hoe Clint Eastwood de Japanners zo`n ongelofelijke slachtofferrol toebedeelt. Je zou bijna medelijden met die Japanners krijgen. Gelukkig dat een bezoekje aan een oorlogsmuseum of bibliotheek, je meteen weer de ogen opent over de ware aard en handelswijze van de gemiddelde Japanse soldaat, tijdens de tweede wereldoorlog.

Politiek/religieus getinte discussie verwijderd. Dat is niet toegestaan op MovieMeter.

Ha, ha, ha, kijk dit even terug en snap je verbazing wel. Een film vanuit het Japanse oogpunt Amerikaans????

Dit bedoel ik als volgt: ik vind Letters from Iwo Jima een oer-Amerikaanse film om de typische Hollywood oorlogsfilm-elementen. Heroisme, oofferingsgezindtheid, het massale, de sentimenten, melo-drama en het stoere enz. Dus niet zozeer het onderwerp en het perspectief, maar meer hoe de film is gemaakt en het verhaal an sich. Hopelijk verduidelijkt dit wat.

De eerste twintig minuten is één en al "paf, boem, poef, pow"-geweld. Oorlog.
De film is wel best vermakelijk, maar hij duurt veel te lang. 169 minuten is voor mij toch wel te lang. Er zijn heel wat overbodige stukken in de film, maar als je dan nadenkt, hebben ze wel en reden. Een kleine 3,5.