Naked in New York (1993)

Leuk, luchtig Woody Allen achtig tussendoortje over het reilen en zeilen van een beginnend toneelschrijver die zijn kansen beproeft op Broadway. In bijna alle opzichten gedragen door de altijd goede Eric Stoltz. Maar het is best smullen van de andere bekende gezichten die we verder zien:

-de hier heerlijk foute showbiz diva Kathleen Turner;

-heel even Mr Big uit Sex and the City (in het toneelstuk);

-Ralph Macchio die nog geen jaar ouder lijkt te zijn geworden sinds Karate Kid;

-Timothy Dalton als wannabe schrijver, waar net iets te weinig mee gedaan wordt, vooral de vliegtuigscene was wel grappig;

-Tony Curtis speelt verder een typische Italiaanse New Yorker, niet erg verfijnd maar met zakeninstinct.

Leuk zijn de soms onverwachte hallucinaties of de plotseling in beeld verschijnende CV-tjes van die schrijvers op het feestje bijvoorbeeld. Echt een duidelijke kop of staart heeft de film niet en in dat opzicht stelt vooral het einde wat teleur. Een echte Woody Allen had ook wel wat meer venijn gehad.

Het is geen echte gay interest film zoals de film hier en daar geklassificeerd wordt en dat had ik eigenlijk ook verwacht. De essentie van de film gaat helemaal niet om homoseksualiteit. Meer over carriere in de showbiz, verwachtingen daarover en hoe carrierekansen kunnen botsen met een partner. Wat mij betreft ook interessanter.

Speciaal voor de dames (en heren van de bruine ster) is deze film nog een uitgelezen kans om Stoltz frontaal naakt te bewonderen. Helaas heeft de film zelf ook niet veel meer om het lijf maar het was een sympathiek en vermakelijk verhaaltje met de nodige humor.