Jeruzalem (2015)

Niet zozeer een topfilm, toch zeker het eerste uur niet. Ook is het wat wennen geweest om het 'nieuw soort' camerawerk wat gewoon te worden: namelijk een Google Glass? De film speelt zich dus af als een soort First Person game, wat ook wel beetje ingeprent word in het begin en einde van de film. Maar goed, het begin...is werkelijk saai...Als je dacht spannend te worden, werd het dan toch niet, maar na een uur, begon eindelijk alles wat speed te krijgen. De special effects vielen eigelijk daadwerkelijk nog goed uit de bus! Ze waren beter dan sommige films die recent en onrecent zijn uitgebracht.

Maar door het lange wachten op spanning en verhaal krijgt deze film wel wat minpunten van mij. Ik zat helaas zeker niet aan men stoel/zetel genageld voor deze film. Heb zelf even niet kunnen laten of Fast Forward te duwen op de afstandsbediening.

1.5*

Jeruzalem

Meh, een erg saaie demonen / zombie film die mij eigenlijk maar weinig wist te bekoren. Met zijn korte speelduur verwachtte ik wel constante actie scenes of nouja, horror. Maar pas bij de 54 minuten begon de film een beetje losjes te raken en begon de film 'leuk' te worden. Dankzij een toch wat bedriegende trailer ben ik uit gekomen bij Jeruzalem wat eigenlijk een soort The Pyramid (2014) kloon was en daarbij ook nog eens helemaal niet verbeterd was. Toch moet ik zeggen dat de poster, de trailer en de demonen er toch nog wel goed uitzien, alleen de inhoud van de film was gewoon om te huilen.

Het verhaal was leuk bedacht maar, aan de trage en saaie kant. Twee vriendinnen (en een vriend weet niet meer zeker of die ene jongen waarmee Danielle Jadelyn heeft mee zitten rollebollen ook een vriend was) hebben een tripje geboekt naar het o zo heerlijke Tel Aviv. Er ging iets fout waardoor ze in Jeruzalem terecht kwamen, een al wat duistere stad. Ik denk dat de beste jongen Kevin heette in de film, vertelde Danielle Jadelyn dat er iets niet klopte en dat bleek uiteindelijk ook, Jeruzalem zit vol met demonen die weer uitgebroken waren. Ze moeten zien te vluchten met alle gevolgen van dien. Zo overleefd eigenlijk alleen Kevin de aanval.

Het verhaal was wat saai en traag maar het concept vond ik nog redelijk. Alleen erg afschuwelijk dat er zo'n mega demon rond liep, bah! Het acteerwerk kon beter en soms leek er wel iets teveel reclame in te zitten voor de Google Glass. Afijn, erg middelmatig filmpje wat me niet heeft vermaakt. Erg teleurgesteld en ga met een negatief gevoel terug kijken op deze film.

1.0*

Het found footage-horrorgenre begint inmiddels behoorlijk uit te dijen, waarschijnlijk vooral omdat het qua produktie niet zo kostbaar is een dergelijke film in elkaar te zetten. Ook dit werkje bevindt zich aan de low budget-kant van het spectrum, al moet gezegd worden dat de makers visueel alles uit de kast proberen te halen. Het resultaat is een Cloverfield-achtige film, met een sfeervolle locatie, een redelijk plot en een aantal leuke visuele vondsten. Vooral de hi-tech bril waardoor we alle gebeurtenissen zien, compleet met routeplanner en Facebook gezichtsherkenning, is best tof gedaan. Het akteerwerk laat helaas behoorlijk te wensen over en de opbouw is aan de saaie kant, iets wat de intense en sporadisch best spectaculaire finale slechts ten dele goed kan maken.

Met het verhaal is niet veel mis. In de kern een goed verhaal. Helaas heeft de film een lange saaie opbouw, die de kern van het verhaal maar blijft uitstellen. Er gebeurt veel te lang helemaal niets.

Vanwege het smalle budget, is het zeker begrijpelijk dat de hele film niet gevuld kan worden met allerhande geldverslindende effecten of actiescenes. Maar juist daarom is het zo jammer dat er geen stukje van die enorme lap tijd besteed wordt aan wat spannende achtergrondinformatie. De apocalyptische gebeurtenissen geplaatst in religieuze context zijn er interessant genoeg voor. Het had de film heel adequaat kunnen voorzien van een sinister en dreigend sfeertje. In plaats daarvan kijken we nu langdurig naar vervelende vakantieonzin in de straten en in het uitgaansleven van Jeruzalem.

De oude stad van Jeruzalem als setting voor de gebeurtenissen is goed gekozen. Ondanks dat de film dreiging mist, straalt dat decor wel een bepaalde onbehaaglijke sfeer uit.

Als de actie begint, vallen de scenes tegen. Te donker, te schreeuwerig en te springerig.

De creatuurtjes zien er creepy uit. Goed gedaan.

De google glass die als camera fungeert is een leuke vondst. Het geeft de weergave van de gebeurtenissen een apart tintje.

Ondanks dat een bril normaalgesproken stevig op de neus gepland zit, zag de draagster toch kans om de bril opvallend vaak van de neus te laten glijden. Met beeldstoring en (ja hoor!) gewiebel en geschud van de camera tot gevolg. Voorspelbaar. Gebrekkige cameratechniek hoort stomweg nog altijd bij het genre. Het blijft ergerniswekkend.

Allahzilla. In een tijd waar de found footage films vooral steeds goedkoper en inspiratielozer lijken te worden, is Jeruzalem het licht aan het einde van de tunnel. En uitgerekend welke film wordt er dan met de grond gelijk gemaakt...? Juist. Je moet tegenwoordig vooral zelf de gok blijven wagen, want wanneer men het kaf van het koren moet gaan scheiden (binnen de found footage), dan mag je deze gerust tot de betere rekenen. En dat om enkele simpele redenen.

Vaak is de aanleiding tot het maken van dit type film vooral het gebrek aan budget. Het valt immers makkelijker te verbergen / het is überhaupt niet zo relevant. Dan kun je het vervolgens als uitdaging zien om er creatief mee om te springen (Jeruzalem, Cybernatural (2014) etc..) of je gebruikt het als een flauw excuus om het vooral klein en simpel te houden ( Episode 50 (2011) en nog tig andere).

Vergelijkingen met Cloverfield zijn geen toeval. Film laat zich duidelijk inspireren door Reeves' werk. Niet alleen thematisch, maar ook visueel. Dat tweede is in zowel Cloverfield als hier misschien nog wel het belangrijkste. En dat is de opvatting die een film als deze weet te redden. Found footage is geen excuus om je film onkijkbaar te maken. Het oog wilt ook iets. Een belangrijk en groot verschil tussen beide is dat de ' introductie'/inleiding hier toch het uur weet aan te tikken, en dat is bijna driemaal de tijd die Cloverfield nodig had om ongeveer hetzelfde neer te zetten.

En dan komt het budget WEL ter sprake. Want het is in dit geval een legitieme reden om het spektakel iets compacter in het laatste half uur te stoppen ipv een heel uur. Kwaliteit > kwantiteit. Het eerste wat opvalt is natuurlijk de manier van filmen. Meer dan ooit (nou ja, misschien de bijdrage van Wingard in V/H/S (2012) ) beleef je het vanuit de ogen van de protagonist door middel van de google glasses - ik schrok aan het begin een beetje, want het leek me wel héél erg gimmicky. Flinke meevaller wanneer blijkt dat het daadwerkelijk iets toevoegt en er ook logische redenen worden aangedragen waarom ze de bril (bijna) de hele tijd ophoudt. Zo merk je aan alles dat er goed over na is gedacht en het niet het zoveelste broddelwerkje van luie regisseurs is.

Ik hoop (maar weet absoluut niet zeker) dat het acteerwerk expres zo ''gemaakt'' aanvoelt. De film oogt als zijnde een first person game en alle personages lijken er vooral te zijn om de kijker aan te spreken en mee te nemen. Het is niet naturel gespeeld, waardoor je anders het idee zou krijgen dat ze alleen tegen de protagonist praten. Nogmaals, ik kan dat nergens terugvinden, en is dus vooral een persoonlijke theorie, maar het zou (gezien de rest van de film) goed mogelijk kunnen zijn. Andere mogelijkheid is dat het gewoon goede visuele regisseurs zijn en over hele matige acteerregie skills beschikken. Who knows..

Al met al een visueel zeer fraaie (die duistere gangetjes... sfeervol!), overzichtelijke en boeiende mix van tal van voorgangers (Cloverfield, REC.... maar ook Troll Hunter: lokale folklore), maar alles is naar eigen hand gezet en daarbij met een verrassend hoge production value. Een aanrader voor de kijkers die nog niet de hoop zijn verloren in dit soort films. De rest moet (alweer) met een grote boog eromheen lopen. Absoluut niet het boe-schrik gebeuren waar velen altijd van uit lijken te gaan.

PS: zitten wat knappe staaltjes guerilla-filmerij in Hadden toestemming om een documentaire te filmen, maar geen speelfilm. Stiekemerds!

Een moslim, een katholiek en 2 joden liepen door de straten van Jeruzalem...

Ondanks de verschillende religies hebben ze op Yom Kippur een gemeenschappelijke vijand en moeten ze samenwerken om te overleven.

Mooie gedachte in deze tijd waar we nu in leven.

Prima horror die het vooral moet hebben van de prachtige locatie, de oude stad van Jeruzalem. Vooral als je er zelf op vakantie bent geweest kun je het je wel voorstellen hoe creepy die nachtelijke zwak verlichte steegjes wel niet zijn.

De aanloop naar de griezeligheid duurt lang maar is niet vervelend omdat je als kijker nog even netals de hoofdpersonen de toerist kunt uithangen. Klaagmuur, Damascus Gate, Via Dolorosa, Golgotha, hotel met rooftop view over de oude stad etc.

Het filmen met de Google Glass was een aardige touch en gaf je het gevoel dat je mee aan het vluchten was. Op momenten was het wel erg hobbelig en donker waardoor je niet helemaal meekrijgt wat er gebeurt en wordt het een beetje vervelend.

Mede vanwege de herkenbaarheid een solide 3*.

“There are three gates to hell.

One in the desert,

one in the ocean

and one in Jerusalem”

Kijk naar het ontwerp van de titel met die grote, rode Z centraal, dan verwacht je je toch aan een soort “World War Z”, of niet? Wat een ontgoochelende film was dit uiteindelijk. Een verschrikking. En dan niet de inhoud, maar de complete film. Het enige in deze film wat me enthousiast maakte was de Google bril. Als dit elektronische gadget werkte zoals het hier gedemonstreerd wordt (blijkbaar is het niet meer verkrijgbaar), dan had ik al te graag zo eentje in mijn bezit willen hebben. De automatische gezichtsherkenning, de stem gestuurde opdrachten om telefoongesprekken te starten, muziek af te spelen en een GPS te tonen zodanig dat je je kan oriënteren. Ook de degelijkheid van deze bril wordt gedemonstreerd hier. Want diegene die de bril als geschenk ontving van haar vader was toch nogal een labiel en onstandvastig meisje. Maar ondanks het neerstorten van een trap, het tegen de grond smakken vanaf een schommelstoel en het neerkwakken met een fiets, konden niet ervoor zorgen dat de bril het begaf. Na een foutmelding werkte het zoals vanouds.

Voor de rest is deze found-footage film niet bepaald baanbrekend of origineel. Dit type film zal nooit opgenomen worden in mijn lijstje van favoriete genres. En je moet toch toegeven dat het principe al oneindig keren is uitgebuit sinds het ontstaan van “The Blair witch Project". Zo af en toe kom je er nog wel eentje tegen die de moeite waard is om tussendoor te bekijken. Maar het overgrote deel vertoont toch wel tekortkomingen op grote schaal. Meestal is de verhaallijn niet bijster origineel of de vertolkingen zijn schrikbarend slecht. De verhaallijn in “Jeruzalem” geeft je het gevoel dat het wel eens interessant kan worden. De gimmick van de Google bril geeft de film een aangenaam en fris imago. Maar het moment dat de apocalyps uitbreekt, worden we getrakteerd op zombie toestanden die zo historisch aanvoelen als de toeristische trekpleisters in Jeruzalem.

Er blijken nogal wat poorten naar de hel te bestaan in onze leefwereld (zoals de begingeneriek laat uitschijnen). Blijkt er toch wel eentje te bestaan in Jeruzalem waar onze twee hitsige, party-meisjes Sarah (Danielle Jadelyn) en Rachel (Yael Grobglas) toevallig verzeilen. En dit dankzij de amateur archeoloog Kevin (Yon Tumarkin) waarmee de beide kirrende tortelduifjes kennismaken op het vliegtuig. Hij kan ze overtuigen om hem te vergezellen naar Jeruzalem in plaats van het nachtleven van Tel Aviv te verkennen. Wat hij in Jeruzalem wil gaan doen verklapt de snuggere natuurlijk niet. Had hij van meet af aan open kaart gespeeld en die twee trienen verteld dat hij geïnteresseerd is in het terugkerende fenomeen van zombies, dan hadden ze waarschijnlijk wel een andere beslissing genomen. Zo zie je maar weer dat het niet echt slim is om je hormonen te volgen.

Het is eventjes wachten voordat de hel losbreekt. Het stadscentrum wordt hermetisch afgesloten door de poorten allemaal te sluiten (blijkbaar zijn dit dan ook magische poorten daar ze in staat zijn om de vervaarlijk uitziende reuzen, die je kortstondig te zien krijgt, tegen te houden). Vanaf dan is het een misselijkmakend beeld dat je te zien krijgt, onder begeleiding van veel hysterisch geschreeuw. De schrikmomenten worden verzorgd door gebruik te maken van plots opduikende zombies (toegegeven ze zien er griezelig uit) en rond flapperende demonen.

Er was echter maar één spannend moment te ontwaren. En dat speelde zich af in een psychiatrische instelling waar mensen die lijden aan het “Jeruzalem syndroom” werden opgesloten. Spijtig genoeg had Sarah de onhebbelijke gewoonte om eerder haar metgezellen aan te staren dan naar de demonische creaturen. Hierdoor werd het griezelgehalte de kop ingedrukt en bleef het allemaal beperkt tot wat toeristisch sightseeing. Voeg daar dan ook nog eens het gekunsteld en primitief acteren, en je komt dan tot de conclusie dat het verre van zo schitterend is als “World war Z” bijvoorbeeld.

1*

Jammer dat er toch zo bizar veel troep in dit found footage subgenre zit. The Blair Witch Project en Cloverfield bewezen toch dat je er echt spannende, vernieuwende films mee kan maken. Jeruzalem heeft een leuk idee, maar de uitwerking is echt vreselijk crappy. Vervelende personages en een doodsaai verhaal tot aan de ramp leveren al slaapverwekkende momenten op en als het dan zover is dan is de film al op 2/3e deel en is het restant ook niet boeiend genoeg om de film van een zware onvoldoende te redden. Visueel is het allemaal nog wel oké (maar ook niet groots), maar het is zo rommelig, wazig en oninteressant dat anderhalf uur dubbel zo lang aan voelde. Toch zonde, had hier best zin in dankzij het thema. Zulke occulte verhalen doen het altijd goed bij me, maar dan moet je er wel iets mee doen. Die paar zwakke schrikmomentjes weten de film niet te redden.

1*

james_cameron schreef :

Tja, blijkbaar ook één van de weinigen hier die deze film kan smaken. Veel leuke ideeën gezien, geweldige sfeervolle locatie, voldoende spannend en degelijk opgebouwd naar de climax. Acteerwerk heeft mij althans niet gestoord. In vergelijking met vele andere found footage films vind ik deze film zelfs veel beter uitgewerkt. 7/10

Found footage werkt meestal niet omdat de camera altijd toevallig juist staat / valt en mensen altijd blijven filmen. Met een Google glass heb je dit niet, op zich goed gevonden. Neemt niet weg dat de film verder erg matig is. Eerst duurt het een eeuwigheid voordat er iets gebeurt en als er dan iets gebeurd is dat vergezocht, niet spannend, gedraagd men zich dom en is de toon veel te serieus.

Met de hakken over de sloot

Het grootste probleem voor mij is toch wel de overdreven hysterische rol die de hoofdpersoon op het eind moet vervullen,en de te langzame opbouw.

Maar dan de goede zaken,een goed verhaal en het gegeven met de smart glasses is leuk gedaan.

Ook zijn de effecten wel netjes,en de locatie is helemaal mooi.

Ik ga de film zeker nog eens bekijken en hoop dat ik mij dan minder stoor aan mevrouw

Het meest irritante zijn altijd die paniekerige gillende wijven.

Voor de rest gaat het nergens over

Godallemachtig wat slecht, en dan ook nog deel 2 in de pijplijn.. Hoe komen ze toch aan de centen en waarom maken ze dit..

Met de hakken over de sloot lees ik hierboven, deze komt niet eens van de grond..

Hm.

Geen hele dramatische film die wel erg streng wordt beoordeeld. Want ondanks dat de film aan duidelijke budgettaire beperkingen leidt weet het zijn concept best aardig uit te werken en de gebroeders Paz vermengen een aantal leuke ideetjes met de film wat de boel wat lolliger maakt.

Toch komt de film maar traag op gang en pas op de helft komt de daadwerkelijke horror pas om de hoek kijken. Wat mij betreft is dat toch echt te lang voor een film zoals deze, maar gelukkig is alles wat zich in de eerste helft afspeelt nog best vermakelijk te noemen. Dit komt vooral door het Google glasses concept wat leuk wordt benut en de boel wat luchtiger maakt.

De film kent weinig centjes, maar wil alsnog heel graag over-the-top gaan en de gebroeders Paz trekken hiervoor van alles uit de kast. Op een gekke manier wil het nog lukken ook, want er komen een aantal behoorlijk bombastische scenes voorbij waaronder zelfs een gigantisch monster dat door de stad heen dendert.

Het tempo wordt na een tijdje dan ook behoorlijk verhoogt door de vele gebeurtenissen die na een tijdje om je oren vliegen. Een lekker doordenderende portie horror zorgt ervoor dat deze film voor een lange tijd kijkbaar blijft, maar in de finale wordt het dan toch wat saai. Vooral omdat het nergens echt intens of spannend wil worden en de slechte CGI soms te veel merkbaar is.

Het einde was dan nog wel leuk, maar de film neemt wel erg veel de tijd voordat de horror dan eindelijk om de hoek komt kijken. Daarna word je als kijker getrakteerd op een aantal leuke scenes, maar kan de interesse niet ten alle tijden vasthouden. Wel leuk voor een keertje, en vanwege het duidelijke enthousiasme ben ik bereid het een voldoende te geven.

Heerlijke horror! Het found footage genre is toch wel altijd een hit or mis. Films als Blair Witch Project, Cloverfield, Trollhunter of [Rec] zijn zeer goed gemaakte films. En Jeruzalem is misschien niet de beste uit het genre, maar ik zou het gerust aan dit lijstje willen aanvullen.

Geen handcamera dit keer, maar een Google Glass. Daardoor word je praktisch het hoofdpersonage ipv met de cameraman (of vrouw) mee te lopen. Dat Google Glass ook iets meer kan dan enkel filmen, geeft dat beetje extra mee. Daardoor is het niet alleen spannend, maar ook genoeg gevarieerd met wat humor op tijd en stond.

Jeruzalem weet zelf goed dat de basis bestaat uit een clichéverhaal, maar door de juiste aanpak is het best wel de moeite geworden. Zeer aangenaam verrast met deze film. Geen idee waarom dit bij het grote publiek zo hard faalt terwijl bvb Cloverfield warm onthaald wordt.