El Retorno de Walpurgis (1973)

Oei, dit is geen al te beste film. Dat Spaanse underground-horrorfilms uit die tijd misschien wel kwalitatief er het minste uitzagen van Europa is mij bekend maar dat betekent niet dat ik het goed kan hebben. Het vlakke beeld verlaagd toch echt de interesse voor wat er gebeurt en dat is hetzelfde met ronduit belabberde geluid en de debiele synch.

Het verhaal werkt voor geen kant, dat je de transformatie van wolf naar mens niet onscreen laat zien kan ik goed begrijpen. Alleen is een herdershond als wolf nogal goedkoop. En vooral wanneer hij pas vijf seconden na het weerklinken van een schot doodvalt, omdat hij dan nog even de tijd heeft om het beeld uit te lopen... Vervolgens vinden we een mensen-lijk en ta ta, ik moet geloven dat die herdershond een weerwolf was. De make-up van Paul Naschy is overigens niet veel overtuigender, als een wollig beertje is hij de schrik van de film...

Ik heb echt wel een liefde voor camp, maar zelfs camp laat je leuke/unieke dingen zien. Hier gebeurt niets. El Retorno de Walpurgis is een behoorlijk slechte film.

Nee, dit is het hem absoluut niet. De film begon nog niet met de afgrijselijk campy dialogen als "They killed your husband' waarop 'Praise Satan!' het antwoord is, maar slaagt er verder nergens in een sfeer in stand te houden. Veel vrouwelijk schoon, maar ook een afgrijselijke dub, een groot gemis aan spanning en een weerwolf die er uit ziet als een Wookie en ook geen moment dreiging uitstraalt. Nee, Extreme had soms leuke uitgaves, maar deze Curse Of The Devil heeft weinig interessants.

Inquisiteur Irineus Daninsky hoort een vloek over zijn nazaten uitspreken voordat hij een heks op de brandstapel executeert. Eeuwen later is Waldemar Daninsky die pechvogel. Daardoor is de setting duidelijk 19e-eeuws, wat echter nooit echt van invloed is op de verhaallijn maar wat wel een leuke sfeer toevoegt. Blijkbaar was dit ook de eerst keer dat een hele Daninsky -film in een periode-setting geplaatst wordt. Voor degenen die niet op de hoogte zijn, Paul Naschy werd vaak de "Spaanse Lon Chaney" genoemd omdat hij een met enige regelmaat de Waldemar weerwolf karakter speelde. Deze film is de zevende uit een lange reeks.

De film deed me een beetje denken aan de latere Hammer Horrorfilm maar met meer bloed, maden en volledige frontale naaktheid. De sfeer is weelderig en de productiewaarden zien er uitzonderlijk goed uit. Naschy schreef ook zelf het script met een conventionele mix van horror, seks, romantiek en geweld. Aan het begin jaagt Waldemar Daninsky op een wolf (met erg goede camouflage van een herdershond) als hij het dier doodschiet wordt doormiddel van een nogal kinky satanische ceremonie met een man/demon in zwarte maillots en een aantal naakte liefjes, een mooi meisje naar Daninsky's huis gestuurd.

Regisseur Carlos Aured presenteert goed werk. Het is regelmatig gefilmd tijdens nachtelijke uren, waarbij het meeste licht afkomstig is van de brandende fakkels, en is behoorlijk opvallend. Wel maakt dat de dag-voor-nacht opnames in andere delen van de film iets frustrerender. De weerwolfmake-up is weer geweldig op de Lon Chaney Jr manier. De weerwolfaanvallen zijn behoorlijk bloederig. Het bloed is helderrood zoals in veel films uit de jaren 70 en zijn er zijn ook een paar scenes met vrouwelijke naakt. Minder was de Engelse nasynchronisatie. Maar ach ik heb best een zwak voor dit soort occulte horrorfilms met heksen(jagers), bloed, borsten en een weerwolf. Tja dat was genieten, wat kan er dan nog mis gaan?