The Mexican (2001)

Mager verhaal en wisselvallige acteerprestaties van Pitt en Roberts.

De balkonscene aan het begin van de film vond ik bijvoorbeeld erg slecht.

Julia Roberts is niet om aan te zien als ze hysterisch gaat doen.

Dat hele relationele gedoe, dat de halve film beslaat, vond ik weinig interessant.

En spannend is de film ook geen moment. Dus verstand op nul als je deze film ziet...

Keek leuk weg. Het viel me op dat ik Julia Roberts voor het eerst overtuigend vind overkomen.

Voor een blockbusterfilm met twee sterren in de hoofdrol is dit een behoorlijk tegendraadse, weirde en vreemde film.

Ik was hem iedere maal mis gelopen, maar gisterenavond toch maar eens op gezet.

Tja, moeilijk... wat moet je hier van zeggen?
Soms was ie redelijk spannend, regelmatig komisch, soms wat langdradig.

Ik vraag me af of men wel precies wist bij deze film wat voor SOORT film er nu eigenlijk gemaakt werd.

Een comedy, thriller, roadmovie, actieflick....?

Op zich vond ik het wel leuk om naar te kijken en de amusementswaarde was behoorlijk aanwezig,

maaaar..... het was allemaal behoorlijk raar. Zo zit je naar een stukje geweldadige actie te kijken en zo is het flauw en dol komisch.

Ik vond Pitt nog al onder de maat spelen, Roberts deed haar bekende ding, maar het was toch Gandolfini die de show stal en de beste acteerprestatie neerzette..... en daarom was het des te kwalijker dat zijn personage plots -letterlijk en figuurlijk- op hield. Dat vond ik echt een zeer zwakke (en achteraf te makkelijke) plotwending.

Tegen het eind zat ook nog als verassing een cameo van een bekend acteur, op zich vrij onnodig, maar niet storend.

Laat ik coulant zijn (want het was op zich wel leuk):

een zeven, ofwel 3,5 ster.

De sterrencast in deze onderhoudende actie-komedie weet zich helaas geen raad met het onevenwichtige verhaal. Hier had veel meer ingezeten. Redelijk..

Geestig en vermakelijk filmpje, die het vooral moet hebben van een hele reeks heerlijke rollen. Simmons, Gandolfini, Balaban; er komen aardig wat leuke gezichten voorbij. Verder vlotte regie van Verbinski en een script dat totaal niet serieus te nemen is, maar desondanks goed weet te amuseren. Geen hoogstaande taferelen of scènes die je lang bijblijven, maar een leuk tussendoortje is The Mexican wel.

Kleine 3,5 sterren.

Redelijk onderhoudende film die geen blijvende indruk op mij maakte en het alleen van de aardige acteurs moet hebben.

Had meer in gezeten à la Ocean's Eleven. Maar dit was moeilijk 2u uit te houden.

Je hebt dan een Brad Pitt, een Julia Roberts en een Gene Hackman lopen, maar een sprankelende cocktail werd het allerminst. De regisseur kan ook geen enkele lijn trekken tussen het genre film die hij voor ogen had en verliest zichzelf een beetje hierin. Een tragikomisch romantisch therapeutisch drama-actiethrillertje ofzo?Het Oprah Winfrey gezever omtrent relaties was er echt te veel aan.

Brad Pitt en Julia Roberts hadden ooit eens afgesproken samen in een kleinschalig ogende productie te spelen en kwamen uit bij deze The Mexican, waardoor regisseur Gore Verbinsky plots twee kanjers van acteurs op de affiche had staan. Hij veranderde het concept van de film niet en maakte er een olijke bedoening van waarin tal van filmgenres worden geparafraseerd. Helaas is de lol er na het eerste half uur grotendeels al af. De magie tussen Pitt en Roberts blijft duidelijk achterwege en de prent wil zich maar al te duidelijk het aureool van cultfilm aanmeten, waar hij maar half in slaagt. Nochtans waren daarvoor alle beschikbare middelen voor handen; een vracht bizarre personages, heerlijke popsongs, exotische locaties, veel rare plotwendingen en een maf verhaaltje.

Erg fijne komedie waarin Brad Pitt zich weer aan zijn beste kant laat zien en dat Pitt geschikt is voor allerlij soorten rollen. Nu krijgen we een uitstekende varieerende film voorgeschoteld dat van Actie, naar komedie, naar Road Movie via drama en romantiek gaat en waarbij je gewoon een heerlijke avond mee beleefd. Pitt Speelt Jerry die nog een klus moet klaren en zijn vriendin Samantha die vind het niks en gaat bij hem weg (helaas is dit dus geen Mr & Miss Smith voorafgaantje) Het kan het Jerry ook geen bal schelen en hij vertrekt naar Mexico, waar de lol begint. Wat ik al helemaal leuk vond is dat er om elk hoekje wel iets onwaarschijnlijks leuks schuilt bv: die stoplichtscene waarbij het af en toe net lijkt alsof je naar een aflevering van Loney Tunes zit te kijken. Het hek is al helemaal van de dam als die antieke pistool die hij eindelijk in handen heeft, per ongeluk in handen komt van iemand anders. en dan word ook nog zijn vriendin ontvoerd, vanaf dat moment gaat alles gewoon hillarisch mis.

Verder doet dit me naast Loney Tunes ook nog best denken aan films als U-Turn en Desperado en zelfs nog een snuffje Tarantino, maar een rip off is het zeker niet. De Mexico-locatie is ook sfeervol en alles staat bom van de verrassingen. En aan het einde krijgen we weer wat kleffe romance voorgeschoteld

Gewoon een zalige gevarieerde feel-good film. Heb er zeker van genoten.

4,5*

Viel helaas tegen.

Ik vond het verhaal redelijk interessant klinken, maar hoe het hier bewerkt is, maakt het enorm langdradig. Het kijken vond ik ook niet erg prettig omdat er genoeg onzinnige dialogen tussen verschillende personages ontstonden. Voorbeeld is Roberts met dat zogenaamde moordenaar. Het hele film kent ook weinig leuke en sterke momenten, vrij mager eigenlijk.

De personages die hierin voorkomen zijn saai. Vooral Roberts' personage kan liters bloed onder je nagels vandaan halen met haar gegil en hysterische gedoe. Niet om aan te zien. Pitt's maatje (die door Pitt betrapt werd) vond ik ook helemaal niets, gewoon een oude kerel die niets interessants te vertellen heeft. En dan nog een homoseksueele moordenaar... Met al die 'hartverwarmde relatie-gesprekken' met Robert, alsjeblieft zeg. Zo zijn er nog een aantal. Alleen Pitt vond ik af en toe grappig en redelijk interessant, zo met zijn krappe situatie. De personages waren dus niet erg interessant genoeg om medeleving en sympathie voor te krijgen.

En dan nog 'actie' als genre. Komedie zou ik wel kunnen begrijpen, maar qua actie gebeurt er eigenlijk geen reet. Er vallen echter wel kogels en een paar doden. Mijn perspectief van actie is meer dan 12 kogels en 3 doden... Echt als 'actie' zie ik deze film niet. Qua komedie zitten er heel dunnetjes een paar stukjes in waar ik een glimlach van kreeg, maar om dan elke grap of blunder geslaagd te vinden gaat erg ver.

Het verhaal vond ik echter niet altijd voorspelbaar en kwam af en toe vrij verrassend om de hoek. Dit is zo ongeveer één van de weinige pluspunten. Gelukkig doet Verbinski het na 2 jaar uitstekend en weet het zo een beetje te houden. Qua tempo begon het ook vrijwel meteen, maar nadat Pitt en Roberts in de problemen kwamen, begon het steeds verder en verder te rekken. Iets waar ik na een tijdje meer dan genoeg van krijg.

Ik vind Brad Pitt een geweldig acteur, maar qua niveau is dit verre van zijn goeie grens te noemen. Gelukkig heb ik dit 2 uur lange jacht naar een antieke pistool achter de rug.

'k Vond het nog een goeie film en zeker met 2 topacteurs Brad Pitt en Julia Roberts.

Geen zo'n speciaal verhaal, maar eens leuk om te bekijken op een luie dag.

Erg tegenvallende film.

Ik weet niet wat het is met deze film, maar op de een of andere manier werkte het allemaal niet. Brad Pitt speelt vrijwel nooit een slechte rol, maar hier komt hij ongeïnspireerd over. Tegenspeelster Julia Roberts doet het al niet veel beter en als dan ook nog eens blijkt dat de twee hier totaal geen chemie met elkaar hebben, wordt het natuurlijk al een lastig verhaal. Gelukkig is er nog wel James Gandolfini, die er wel zin in lijkt te hebben en een redelijk sterke rol neerzet als criminele homo.

Verder is er niet zo heel veel te genieten eigenlijk. Ik heb nauwelijks kunnen lachen en het tempo van de film is erg traag. Dat hoeft niet erg te zijn, als er iets interessant gebeurt, of als er visueel nog wat te genieten valt. Maar ook op die laatste twee punten scoort de film redelijk karig. Nee deze film heeft het totaal niet voor mij. Waar Verbinsky met The Weather Man bewees een leuk eenvoudig filmpje te kunnen maken, daar gaat hij met deze film behoorlijk hard onderuit.

1,5*

Als je de cast van deze film ziet zou je denken dat het een echte top film zou zijn maar deze film komt gewoon nergens opgang. Het verhaal (welk verhaal eigenlijk) is zeer slecht en flauw en te lachen valt er vrijwel niets. Ook de betiteling "actie" is overdreven want er zit ook vrijwel geen actie in. De cast doet het overigens ook zeer matig en tussen Brad Pitt en Julia Roberts zit geen chemie en alles lijkt behoorlijk geforceerd. De film duurt daarbij ook nog eens aan de veel te lange kant waardoor het best een kwelling is om deze film aan één stuk uit te kijken. Dat is mij overigens ook niet gelukt.

Erg leuke film. Ik had hem al een keer eerder gezien, maar kon me niet veel meer van alles herinneren. Goed dat eindelijk eens in een Amerikaanse film het onderwerp 'homo' niet over de top wordt verteld. En nu eens geen stereotype wordt neergezet. Niet alle homo's houden van roze en zijn verwijfd, gelukkig. Julia speelde supergoed. Met Brad Pitt heb ik weinig. Ik vind hem maar een klunzig vies ventje in deze film. Maar dat moet die dan ook spelen.

Vrolijke film die de humor uitstekend doseert in een extreem simpel verhaal.

Pitt schiet af en toe een beetje door in zijn rol als kluns maar levert ook genoeg te lachen op (zoals het vluchtige moment op het vliegveld waar hij van een pen een versnellingspook maakt).

Roberts zet een degelijke rol neer en is kibbelend naast Pitt op haar best. Dat deze scènes slechts sporadisch aanwezig zijn is misschien een teleurstelling voor veel kijkers, maar zorgt er wel voor dat ze niet snel vervelen.

De echte ster van de film is natuurlijk James Gandolfini, die zijn prekende monologen over de liefde over weet te brengen zonder dat het irritant wordt. Zijn overschakeling naar gevoelige relatie-expert maakt van hem het meest interessante personage en levert ook de leukste scènes op.

Het tempo is goed en de, voor het genre, lange speelduur stoort nergens. Aanzetten, kop leeg en genieten.

The Mexican sprak me tegen in bijna al zijn facetten. Ik zie treurig in dat hier wel een markt voor is maar het is niet mijn stijl en de manier van doen. De vluchtige montage, de saaie dialogen, de stereotype karakters, het vermoeiende script en een veel te lange speelduur. Het had na tachtig minuten al over mogen zijn. Julia Roberts begon me ook echt de neus uit te hangen met haar vervelende typetje. Ik vond die sepia flashbacks waarin dat pistool werd gepresenteerd als een historisch erfgoed eigenlijk nog het meest waardevol. Brad Pitt speelt weer de sobere boy die alle problemen toe krijgt geslingerd. Al bij al behoorlijk zwak.

Meh.

The Mexican had wel wat potentieel en het had in het beste geval een vermakelijk komisch misdaadfilmpje opgeleverd. Helaas duurt het allemaal te lang en kan men nergens echt de goede punten benutten. Sowieso is de tandem James Gandolfini - Julia Roberts wellicht het leukste plotje, maar dat duurt dan ook weer te lang en verliest gaandeweg z'n charme.

Brad Pitt is wat te zenuwachtig in z'n rol. Na redelijk recent nog een aantal films met Pitt te zien uit de jaren '90 kan ik nu wel echt zeggen dat ik niet zo'n fan ben van zijn eerste pakweg 10 jaar aan de top. Sinds midden jaren 2000 is dat gevoel wel enorm gekeerd en vind ik hem stukken beter.

Blijven vooral nog die westernflashbacks over die qua sfeer wel leuk in elkaar gestoken zijn - toffe muziek ook. Het is uiteindelijk wel zonde dat het plotgewijs naar verdere rare kronkels leidt. Een film als dit had men beter kort, bondig en vlot gehouden.

2

"You have managed to Forrest Gump your way through this.”

Toch wel een tikkeltje meer van verwacht en daardoor toch wel erg teleurgesteld. Kwam deze eigenlijk onverwachts tegen op Netflix en wou deze altijd al wel zien maar, dat kwam eigenlijk puur om het feit dat Brad hier een hoofdrol in kent. Helaas had ik ook wel kunnen zien aankomen dat dit geen beste prent ging worden, en het was echt niet best. De film weet gewoon nergens interessant te worden, waardoor ik als kijker me eigenlijk begon te vervelen. Veel dialogen waren uitermate irritant te noemen, het verhaal is best leuk maar, ook niet meer dan dat; en al helemaal niet interessant. Tja, en er is maar bar weinig actie in te zien en de komedie is niet komisch.

Voor mij voldeed The Mexican zeker niet aan mijn verwachtingen, ik vond de film praktisch te saai en te traag om er echt van te genieten, nergens echt lachwekkend en de actie is ook niet echt bijzonder. Jammer want het kende nog best een leuk idee alleen de uitwerking is dikke poep.

Ja best wel slecht.

De timing werkt niet, het verhaal is matig, het embedded stukje geschiedenis is te lelijk gefilmd, de regie laat veel te veel steken vallen, de cinematografie is veel te vaak prut, en het is de verkeerde versie van de Deguello. Over de hele linie close, but no cigar. En dat dan met zo'n cast.

Het enige wat verbaast is dat Verbinski na deze misser nog aan de bak gekomen is. Het zal wel zijn dat mensen in de war waren met Vidal. Toch, hij heeft er kennelijk wat van geleerd, want zijn latere films waren wel wat beter.

Vanwege een vage herinnering aan de poster waarop ik meende dat een stoere Brad Pitt eerste hulp verleende aan een ernstig gewonde Julia Roberts, begon ik deze film eigenlijk met het idee dat dit een thriller zou zijn. Dus ik moest wel even schakelen toen bleek dat Pitt een onhandige stuntel moest spelen en Roberts het grootste deel van de film niet eens het scherm met hem deelt, en toen de film al een flink eind op streek was vroeg ik me af of de melige insteek (de onbeholpen Amerikaan die zodanig blundert dat hij de lokale oplichters als het ware úítnodigt) het afkijken van deze film wel rechtvaardigde, maar op dat moment begon het gesprek tussen Robers en James Gandolfini in de "diner", en vanaf dat moment werd de film steeds interessanter (en ook wel spannender). Gelukkig wist ik ook niet wie er op het einde nog een zeer verrassende cameo heeft, en Gene Hackman heeft gelukkig ook de benodige gravitas om zijn motief om het pistool in handen te krijgen serieus en overtuigend te brengen. Zo werd de film eigenlijk in de loop van de speelduur steeds onderhoudender, hoewel ik hem voornamelijk zal onthouden vanwege de rol van James Gandolfini (zegt iemand die nooit diens veelgeprezen televisieserie heeft gezien en die dus niet wordt gehinderd door enige associatie met Tony Soprano). Opmerkelijk dat de onervaren regisseur (nog vóór zijn doorbraak met de Pirates-franchise) hier al zulke sterren voor zijn camera heeft weten te krijgen.