Alice in Wonderland (1951)

Vondt deze 'film' helemaal niks. De animaties zagen er nog aardig uit, maar het verhaaltje kon me van geen kant boeien en ook de liedjes deden gewoon pijn aan mijn oren. Nee, niks voor mij deze tekenfilm. 1,5*

Most everyone's mad here.

Een buitenbeentje onder de Disney-films. Geen prinsessen of aaibare figuurtjes wel een hoop gekkigheid.

Enerzijds valt het script te bejubelen, anderzijds valt het ook te bekritiseren. Alice's tocht blijft uiteindelijk maar een stoet langs een rariteitenkabinet. Verschillende stukken had je er gewoon uit kunnen laten, aangezien deze toch niet Alice's verhaal zou veranderd hebben. Maar tussen al die (te) gekke personages (The Mad Hatter!), zijn de scenaristen zo vindingrijk geweest om zo'n fantastische gags te creëren. Door al die kleine ontelbare details en de bonte mengeling aan personages blijft het allemaal wel interessant en eens niet voorspelbaar, wat de meesten blijkbaar altijd aanhalen om Disneyfilms te bekritiseren. Vanaf het openingsshot weet je ook meteen dat de "Nine Old Men" hier weer een prachtig werk gingen afleveren. Een aantal schitterende staaltjes van tekenwerk waarin Eric Larson toch vooral uitblinkt zijn rups.

3.5*

Dit is een van de mooiste Disney's. Het verhaal is sterk, de soundtrack grandioos en de animatie schitterend. Zeer goed.

Oh my goodness, what a peculiar movie!

Alleraardigste aanschakeling van leuke scenes, waarvan de energie eraf spat. Echt een zinnig verhaal kon ik er niet in ontdekken, wel heb ik zowaar hardop kunnen lachen om sommige situaties (the unbirthday party!) en dat gebeurt me niet al te vaak bij oude Disney-klassiekers.

Dubbel gevoel.

Enerzijds een opvallend fantasierijke film voor Disney. Boekverfilming of niet, dit is toch iets wat niet echt binnen het Disneyarsenaal past. Veel aparte figuren en vage scenes. Zeker positief.

Minder zijn inderdaad de resem aan liedjes. Las dat de NL synchronisatie onduidelijk was, maar dat is de Engelse ook al wel. Verder erg veel muziek en nogal druk gezang overal. De "onverjaardag" vond ik eigenlijk nog het minst leuk, vooral omdat het daar allemaal te druk was. En vanwege mijn haat tegen alles wat met dansend servies te maken heeft.

De scene met de rups vond ik veruit het mooist, maar ook de finale is leuk gedaan. Deze film bewijst toch maar weer dat Disney meer heeft dan enkel keurslijffilms maken. Alleen is het jammer dat deze zo hard steunt op de muziek.

Verder blijft het mij ook opvallen hoe weinig Disney met schaduwen werkt. Bijna elk kleurvlak is egaal. Veel makkelijker te animeren uiteraard, maar het maakt de figuurtjes wel vaak érg plat. Hoort een beetje bij hun stijl want ook in recentere films doen ze het nog steeds niet, maar echt mooi vind ik het niet.

Apart, maar het had iets minder ADHD gemogen 2.0*

Best een leuke Disney film. De personages waren leuk toch heb ik betere werkjes gezien van Disney. Tot nu toe een 3,0 misschien verhoog ik hem een keer.

leuke film ben benieuwd naar de versie van 2010 met johhny depp

De Walrus en de Timmerman

Ik heb vroeger wel wat Disney films verorbert. De meeste klassiekers zoals Aladdin of The Lion King heb ik wel gezien maar toch nog zijn er titels zoals deze Alice in Wonderland die dik nog nooit had gezien. Daar kwam verandering in toen ik voor 50 cent/stuk een resem Disney films in de Kringloopwinkel had gekocht in perfecte staat en sindsdien zet ik er zo af en toe eens eentje op. Het zijn vaak erg leuke, vlotte films die vooral leuk zijn om te zien dankzij de animatie.

Daar is Alice in Wonderland wel een uitzondering op, jammer genoeg. Ik denk dat het de laagst genoteerde Disney van mijn kant is. Het grootste stoorfactor is het hoofdpersonage, Alice, zelf. Oké, Disney is en blijft natuurlijk voor kinderen maar ik kon me bij films zoals Belle en het Beest of de Aristokatten altijd wel amuseren met de personages. Alice daarentegen is een nogal vervelend kind dat precies continu ligt te zagen en te whinen over vanalles en nog wat. Daar komt dan nog eens bij dat de Nederlandse versie verschrikkelijk slecht is nagesynchroniseerd waardoor er werkelijk amper iets van heel de film is te verstaan. Ik kom er nu pas achter wat de zogenaamde onjaardag was doordat ik het hier op de site genoemd zie worden. VHS is natuurlijk niet zo uitstekend als DVD of zelfs Blu-Ray maar elke andere Disney die ik in het Nederlands heb gezien is perfect doenbaar dus het ligt volgens mij toch echt wel aan de film zelf. Best wel jammer want hiermee verliest de film wel een groot deel van zijn kracht, als die er überhaupt is. Waar ik de muzikale intermezzo's normaal wel kan waarderen in een Disney film, is het hier een samenraapsel van allerlei geluiden waardoor er niet echt veel van de film is te verstaan. Jammer, want volgens mij is er wel meer te beleven mocht je hem in een deftige versie zien dus misschien toch nog maar eens een herkansing geven maar dan de originele versie of iets dergelijks.

Ik zag een tijd geleden, ik geloof met de top 30 van 2010 op ATV, nog wat beelden van het 'vervolg' hierop van Tim Burton. Het leek me toen wat een raar filmpje en ik kreeg het vermoeden dat de tekenfilm ook een tikkeltje anders ging zijn dan de meeste animatiefilms van Disney. Ik kreeg gelijk maar het is er niet beter op geworden. Sommige personages zijn wel leuk gevonden zoals de tweeling Tweedledee en Tweedledum, de kat en die rups die letters uitblaast maar over het algemeen is het me allemaal wat te onsamenhangend. Alice loopt maar wat rond, zaagt een beetje en komt dan het ene vreemde creatuur na het andere tegen. Dit kan wel een springplank zijn voor een interessante film maar dat is het, spijtig genoeg, niet het geval. Ook de animatie komt niet echt uit de verf. Vroeger lette ik daar allemaal niet op en dan was een Disney gewoon leuk omdat het verhaal leuk was of omdat er grappige personages in zaten. Nu, met een paar herzieningen en een paar nieuwe films achter de kiezen te hebben, valt me op hoe getalenteerd de Disney studio eigenlijk wel niet was/is. Daar is bij Alice in Wonderland echter niets van terug te zien en naast het teleurstellende verhaal was dit de druppel. Althans dat dacht ik tot Alice bij de koningin terecht komt. Vanaf dan komt de film in een soort stroomversnelling die de film een stuk leuker maakt. De koningin is een heerlijk personage (Hoofd eraf!) maar ook qua animatie is hier wat meer te beleven. De 'kaartendans' waarbij Alice en de Aas, Twee en Drie worden ingesloten en de aankomst van de Koningin voorspelt ziet er erg leuk uit en hiermee haalt de film dan toch nog net een voldoende. Al was toch het nipt want het einde vond ik dan weer wat minder, ik begin films te haten waarin het allemaal een soort van droom blijkt te zijn

Net zoals bij de meesten hier heb ik een dubbel gevoel bij de film. Op zich zijn er een aantal leuke personages te bekennen (de Mad Hatter, de Koningin, ...) maar is Alice zelf te vervelend om een hele film mee vol te houden. De animatie is ook het minste van wat ik tot nu toe ben gewend van Disney maar het stuk bij de Koningin maakt wel wat goed.

3*

Leuke film.

Het is bewonderingswaardig dat ik Disney Classics meer ga waarderen naarmate ik ouder wordt, dat terwijl mijn passie voor de films wel iets is afgenomen. 'Alice In Wonderland' was nooit een van mijn favorieten en zonder nostalgische herinneringen zal het dat ook nooit worden. Maar de adaptie van Tim Burton van vorig jaar vond ik verschrikkelijk, terwijl ik de boeken wel ontzettend leuk vond. Een herziening in high definition zorgt voor meer waardering voor Disney's geanimeerde vertolking van het welbekende verhaal.

De magie van de avonturen van Alice kwam nu beter over op mij. Het is ronduit leuk om haar van avontuur in avontuur te vallen met memorabele personages en bijzondere gebeurtenissen. Het verhaal van Lewis Carroll is origineel, uitzonderlijk en wellicht het meest creatieve werk dat ik ooit heb gelezen. De film behoud deze gekke avonturen en dankzij prachtige animatie en leuke liedjes wordt de magie van het verhaal alleen versterkt.

Alice mag dan niet Disney's meest sympathieke hoofdpersoon zijn, maar Wonderland is wel een wereld zoals alleen de grote kindervriend hem kan weergeven. Toch mist de film geslaagde grappen en werkt de "nonsense" niet positief op de overzichtelijkheid van het verhaal. De ongeregeldheid is soms zelfs storend bij het verstaan van personages. Het blijft een aaneenschakeling van aparte avonturen zonder een echt duidelijke boodschap.

Magisch, mooi en een onuitputtelijke bron van originele avonturen. Geef inflatie de schuld, maar mijn stem blijft wel hetzelfde.

Hier heb ik een verrassend goede herziening mee gehad. Het blijft een zeer imperfecte film. Zo zijn de liedjes misschien wel de slechtste uit enige Disneyfilm en zou je willen dat juist bij Alice in Wonderland er qua ontwerp los gegaan zou worden, maar eigenlijk is het een van de lelijkere Disneyfilms, met vooral nogal weinig aansprekend karakterdesign. Ook is Alice niet bepaald een fijne hoofdpersoon. Je zult me dan ook niet snel horen zeggen dat deze film veel eer doet aan het door mij zeer gewaardeerde boek van Lewis Carroll.

En toch heeft de film af en toe een zeer geslaagde vlaag van creativiteit. Het leukste aan het boek vind ik zo'n beetje de frustrerende pogingen van Alice om een goed gesprek te hebben met een van de bijrollen, die echt compleet langs haar heen praten. Dat zit hier soms goed in en levert veel humor op. Maar de film is op zijn best als er een bijna Looney-Tunesachtig surrealisme gebruikt wordt. Dit komt het beste tot uiting bij de Mad Hatter en de March Hare. Erg veel visuele grapjes en vondsten die op creatieve wijze de wereld veranderen. Kijk alleen al hoeveel mogelijkheden er gevonden worden om thee in te schenken. Juist deze dingen komen niet uit het boek. Op het gebied van ontwerp en toon had het allemaal misschien waanzinniger gekunnen, op scenariogebied en in kleinere grapjes wordt dit wel gehaalt. Het is dit soort creativiteit en humor die de film toch wel boven het gemiddelde uittrekken.

3,5*

Samen met Mary Poppins en Assepoester een Disney die ik het vaakst gezien heb. Toch wel een van mijn favorieten deze Alice in Wonderland.

Alice in Wonderland is de meest muzikale Disney. De film leunt op erg veel liedjes om het verhaal te vertellen. Het is dan ook meer een musical, Die liedjes varieëren wel heel erg. Het onjaardag liedje is erg leuk, en het bloemen liedje is erg mooi. Het eerste liedje is dan weer wat minder. Naast het musical aspect is het ook een erg vreemde film in de Disney classics reeks. De animatie's komen vaak erg bevreemend over, maar past goed bij het hoge fantasie gehalte van Alice in Wonderland.

De film staat bol van de leuke karakters en gebeurtenissen. Het witte konijn is nog wel het leukst, maar ook de scène met de rups is erg goed. Een scène die er voor mij erg uit sprong is wel de bosscène, waarin het creatieve er vanaf druipt. Erg leuke vondsten allemaal, en ook het moment waarop Alice de weg volledig kwijt is, dit versterkt door een prachtig klein liedje.

Het probleem met Alice in Wonderland is dat het niet zo meeslepend is als andere Disney's, of echt een vaste structuur in het verhaal heeft. Toch is het en blijft het een erg leuke film. Het avontuur spreekt al erg aan, de wereld is fraai vormgegeven, en ook de karakters zijn stuk voor stuk erg leuk. Het einde vond ik helaas net wat te snel gaan, maar het is ook een keer genoeg geweest met het bevreemende, en dus ook wel weer passend.

Opnieuw weer erg genoten van deze leuke, creatieve animatiefilm.

Toevallig dat ik hem precies 60 jaar na zijn releasedatum besloot te kijken!

Maar, niet zo aan mij besteed deze film. Over het verhaal zelf kan ik niet teveel zeggen natuurlijk, omdat het een boekadaptie is, maar ik vond, hoe creatief alles ook was, de vele ontmoetingen met personages zonder dat het echt ergens heenging en Alice's doorlopende 'please!' en gezeur niet echt bijzonder leuk.

Zit te twijfelen hoeveel sterren ik eraan zal geven. Het heeft mij niet bijzonder geboeid, maar er zit wat leuke muziek en wat creatieve fantasierijke dingen in, wat de film an sich nog wel voldoende maakt.

krappe 3*

Het blijft toch een erg vreemde film en tevens een erg drukke film. Je verveeld je zeker geen moment.

Zeker ook vermelden dat de scène met de kaarten heel mooi getekend is, zeker als je bedenkt dat ze in die tijd geen 3d-programma's en dergelijke hadden. Toch knappe tekenaars, die van Disney.

Wie zei dat vrouwen vroeger niet geëmancipeerd waren. Als je de Koningin bezig ziet, denk je wel anders

Voor de rest viel me ook op dat ze van Disney toch iets met krokodillen hebben. Het is waarschijnlijk de enige reeks waar er zoveel krokodillen in voor komen: denk maar aan Peter Pan, Alice, de Reddertjes, ...

De meeste Disney herzieningen vallen me toch vies tegen zeg.

Deze Alice in Wonderland was al nooit mijn favoriet, maar de herziening was echt geen reet aan. Het enige positieve is dat Disney qua plot op zich wel lef heeft getoond. Soms best wel weird wat je allemaal te zien krijgt. De film ziet er ook keurig uit, met de nodige details. Maar het verhaal vond ik weinig aan, op het deel met de koningin (off with their heads!) na dat. Maar dat was maar een klein deel. Positief is overigens wel dat deze Disney itt oudere films een kortere intro kent zodat er meer tijd is om een verhaal te vertellen. Ik hoop eigenlijk nog wel een goede Disney binnenkort te kijken. Voorlopig krijg ik steeds meer het idee dat de meer recentere films uit die reeks (jaren 80 en verder) een stuk interessanter zijn. Daar zitten mijn favorieten.

1,5* (was 2,5*)

Disney-klassieker die mij niet echt kon overtuigen. Alice is een vrij irritant personage en ook niet alle overige personages in Wonderland zijn de moeite waard. De Cheshire Cat is dat wel, maar deze heeft ook geen heel grote rol. Het verhaal is wel redelijk, al duurden sommige scenes, vooral die met de liedjes, verhoudingsgewijs wat te lang. Matige film, ik heb toch veel beter van Disney gezien...

Leuke Disney die een duidelijke verhaallijn mist, maar daardoor juist zo verfrissend is. Sommige scènes steken er bovenuit, zoals de scène met de Mad Hatter, waar andere wat minder opvallend zijn, zoals de scène met die twee dikkerds. Leuk.

3,5*

Een van de weinige Disneyfilms die ik nog niet had gezien. Ok, ook dit verhaal is natuurlijk overbekend en iedereen weet waarover het gaat (zelfs als je het niet gezien hebt). Maar goed, een mens moet de film ook gezien hebben om echt te kunnen beoordelen. Dus daarom gisteren maar eens gekeken...

De film neemt je mee van het ene avontuur in het andere, zonder een pad te volgen. Langs de ene kant is dat goed, zodat je constant naar adem moet happen en steeds weer in een nieuwe verbazing valt. De personages zijn immers goed uitgewerkt.

Langs de andere kant gaat het verhaal zo snel en volgen de scènes elkaar zo snel op dat je amper tijd hebt om te genieten van de niet eens zo slechte graphics of verborgen humor. Bovendien ontbreekt het ook aan een echte verhaallijn, en (zoals bij meerdere Disney-films) is er een abrupt einde. Alsof het geld op was.

Jammer, want hier had net iets meer ingezeten denk ik. Ook al wil ik hiermee zeker geen afbreuk doen aan het geweldige Disney, want het lijkt me ongelooflijk moeilijk om dit verhaal goed over te brengen, aan een kinderpubliek dan ook nog.

Maar mij kon het dus niet helemaal overtuigen, dus daarom 3*

Alice in Wonderland is helaas een mindere Disney. Ik heb deze film ooit in een ver verleden weleens gezien, maar kon mij er niet heel veel meer van herinneren. Tijdens de herziening kwamen die herinneringen overigens langzaamaan wel weer bovendrijven.

Het moet gezegd worden dat Alice een creatief vormgegeven werkje is, dat voor een Disney destijds toch een redelijke aparte film is, vergelijk met de rest van hun films. Het verhaaltje is deze keer niet zo heel belangrijk, wat ik op zich wel een pluspuntje vind.

De te jammer is het daarom dat de invulling van alles toch behoorlijk tegenvalt. Qua humor is het vaak niet grappig en daarnaast wordt er ook erg veel in gezongen, iets wat ik bij animatiefilms liefst zo min mogelijk zie. Ook qua personages ben ik niet super enthousiast. Alleen de rups en de Gekke Hoedenmaker zijn echt leuk, Verder valt het lichtelijk tegen, vooral ook omdat Alice zelf nogal een vervelend personage is.

Niet mijn Disney dit dus, en wat mij betreft ook de minste "oudere" Disney. Ik vond de versie van Burton toch een heel stuk leuker en beter wat dat betreft.

2,0*

Toch wel een tegenvaller. Alice zelf is geen al te spannende hoofdpersoon en eigenlijk komen al haar handelingen nogal ongeloofwaardig over. Dat ze wat naïef en jong is kan dan wel zo zijn, maar nooit iets van echte angst tonen of echte verbazing. Ook is het geheel nogal schreeuwerig en nooit heel spannend. De koningin op het eidn is dan wel waardig en de kat met de stem van slang Kaa is ook prima; anderzijds zijn die twee verhalenvertellers aan het begin - al is dat korte verhaal tussendoor wel leuk- en de theedrinkers dan weer erg vervelend.

De film ziet er redelijk simpel uit, zeker Wonderland is niet altijd even bijzonder. Af en toe doet Disney nog wel wat aardigs en de beelden in het echte leven zijn best mooi te noemen.

Al met al enkele aardige momenten, maar niet genoeg voor een voldoende. 2,0*.

Onder het genot van caipirinha's, biertjes, een gezellig vriendinnetje en een drankspel toegespitst op deze film (á la 'Drinken wanneer er gezongen wordt', 'Drinken wanneer Alice een nieuw personage tegen komt' enzovoort) heb ik deze Alice in Wonderland weer eens kunnen aanschouwen. De laatste keer dat ik hem zag vond ik hem zo bizar, dat ik hem dit keer niet nuchter wilde kijken. Al lijken de makers van deze film ook onder invloed van iets te zijn geweest.

Toch viel de film me bij deze herziening reuze mee. Er gebeurt in ieder geval genoeg op het beeldscherm om je aandacht er bij te houden. Het ene karakter wat Alice tegenkomt is leuker dan de andere. De bloemen zijn bijvoorbeeld echt te wazig voor woorden. De rups ook uiteraard, maar die kon ik dan weer wél waarderen. Evenals de Mad Hatter en zijn vriend. ("Beste wensen met je onjaardag", is de halve avond in mijn hoofd blijven zitten ) Het spektakel aan nieuwe, vreemde karakters is wel vermakelijk, want Alice zelf is zo interessant als een deurklink. Het huilende, "Ik ben zo zielig"-meisje wordt op den duur zelfs irritant.

Ik weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet denken en ik hou het wat betreft een cijfer maar in de middenmoot, want ik heb me dit keer prima vermaakt.

Ik raad ten zeerste aan van tevoren een paar drankjes achterover te tikken.

*3

Als kind had ik deze nooit gezien of althans enkel maar kleine stukjes. Ik herinner me wel dat ik dat stukje had gezien van de walrus die de kleine oestertjes uitnodigde bij hem aan tafel. Als je dan ziet dat ze op een van de volgende beelden zijn verdwenen terwijl de walrus daar met een dikke buik zit, dan was ik toch een beetje geschokt. Dit is niet meteen iets wat in een kinderfilm past. Het meeste dat in deze prent gebeurt, houdt geen steek maar daarom heet het ook Wonderland. Het hele verhaal is natuurlijk een droom van de kleine Alice die van de ene verbazing in de andere valt. Eigenlijk is het niet meer dan Alice die van de ene plaats naar de andere gaat en bizarre wezens ontmoet, hiet mee praat , een liedje mee zingt of andere gekke actie mee uitvoert. De figuren zijn bijzonder kleurrijk. De beste scène naar mijn mening is die van de "tea party" met het erg vermakelijke nummer "A very happy unbirthday". Heel jammer is dat Disney koos voor een blonde Alice, die hierdoor zo een beetje de standaard is geworden waarop latere Alices werden gebaseerd, ja ook die van Burton. De echte Alice (met name Alice Lidell) was immers een brunette.

Maar eens herzien en blijft genieten geblazen. Uiteraard deels door de bakken jeugdsentiment maar verder ook gewoon fijne animatie, een heerlijke dosis fantasie en sfeer in Wonderland en leuke, doch weinig liedjes. Alice blijft ook een aandoenlijk karakter. 5* blijven staan.

Disney Classic #13

Vreemd genoeg heb ik deze ondanks de enorme bekendheid nooit eerder gezien. Eerlijk gezegd viel Alice in Wonderland mij behoorlijk tegen. Om positief te beginnen: de film ziet er zestig jaar na dato nog altijd schitterend uit. De boterbloemen, het levende kaartspel...prachtig! Ook toont Disney lef met een behoorlijk gedurfde setting die duidelijk afwijkt van voorgaande films.

Op het belangrijkste gebied laat het echter steken vallen: aansprekende karakters. Alice vind ik een vrij vervelend personage die net iets te vaak de woorden "Mr. Rabbit! Please!" uitspreekt. Maar de theedrinkers vond ik zelfs ronduit irritant. De tafelscene zag er kleurrijk en fraai gedetailleerd uit maar was desondanks allesbehalve leuk om naar te kijken.

Het is ook weer niet zo dat dit avontuur aan je voorbij gaat. De liedjes blijven misschien niet hangen maar de varende Alice en met name de kaartendans waren aangenaam om te zien. Maar bij mij overheerst het gevoel dat er veel meer in had gezeten. Zowel het verhaal als de vormgeving is fantasierijk en biedt ruimte voor een fraaie vertelling. Jammer genoeg wordt het potentieel niet benut en is het een vrij oppervlakkige film geworden die mij nergens echt weet te raken.

3*

Alice in Wonderland was oorspronkelijk de eerste film die Disney als avondvullende tekenfilm wilde maken. Maar omdat er in 1933 al een live-action film verscheen, werd dit plan terzijde geschoven en koos Disney uiteindelijk voor Snow White and the Seven Dwarfs om als eerste tot animatiefilm om te vormen. Aan het einde van de jaren ’40 werd alsnog aangevangen met de productie van een avondvullende tekenfilm rondom het personage Alice.

In 1951 verscheen Alice in Wonderland en met een budget van 3 miljoen dollar was ze destijds de duurste film van Disney. Helaas werd de film in eerste instantie zowel een commerciële als artistieke flop. Critici kraakte de film veelal af als een weinig geslaagde versie van het beroemde boek van Lewis Carroll. Hierdoor bleef het publiek afwezig, waardoor de film in z’n eerste release verlieslijdend was.

Alice in Wonderland is dan ook niet één van Disney’s meest geslaagde tekenfilms. De film is eigenlijk niet meer dan een verzameling bonte karakters die het meisje Alice ontmoet. Van een verhaal is geen sprake en hierdoor komt de film nergens tot leven. Op animatiegebied laat Disney nog wel altijd zijn klasse zien, maar inhoudelijk stelt de film teleur.

Verouderd, maar blijft leuk.

Tot dan toe was de roze olifanten scène uit Dumbo zo ongeveer de meest surrealistische scène die Disney had geproduceerd. Ik ben dol op surrealisme, dus dan is het fantastisch om een film te zien die vrijwel geheel surrealistisch is. Een hoop gekkigheid dus, waarbij de liedjes vele meer functioneel aanvoelen dan bij andere films.

Aangezien ik vroeger als kind Disney films altijd in de Nederlandse dub keek, was dit mijn eerste kennismaking met de Engelse dub. Matig verstaanbaar, dus ik was blij dat ik er ondertiteling bij had. Maar zoals bij de andere Disneys die ik herzien heb, merk ik dat met name in de liedjes de teksten nu veel logischer overkomen. En zeker bij de scène van de rups werkt de Engelse dub veel beter, omdat de tekst van de rups nu correspondeert met de rookletters die hij uitblaast. Leuke scène.

Verder veel gekkigheden, met name het theefeest van de Maartse Haas en de Gekke Hoedenmaker is leuk, maar als Beatles-fan vind ik het ook altijd leuk om de Walrus te zien, gezien het liedje dat op dit deel van het boek en dus van de film gebaseerd is. Een boek dat ik overigens nog nooit gelezen heb.

Wel zien de beelden er verouderd uit. An sich is de animatie in orde, hoewel niet spectaculair, maar met name de schaduwen in één tint zwart maken dat het er vlak uitziet. Hier spreekt toch een beetje de ouderdom.

Desalniettemin zie ik mezelf over tien jaar deze film nog wel eens kijken. Ongekend gek voor een Disney. 3,5*.

Een Disney-classic die ik als kind nooit had gezien, maar ik betwijfel of ik hem toen wel leuk had gevonden. Alice in Wonderland is zo'n verhaal dat als je hem nooit hebt gezien, je door miljoenen referenties in andere media door de jaren heen het verhaal toch wel kent. Ik heb wel eens andere animaties gezien die het verhaal vertelde van onbekende studio's die eigenlijk leuker waren.

Alice is een strontvervelende, bekakte snob die veel te vaak loopt te mauwen. Het geluid is sowieso niet echt goed waardoor ze me al snel tegen ging staan. De animatie en kleurgebruik is best goed gelukkig.

De fantasiewereld had wat mij betreft nog wel iets gekker gemogen. Het wist me maar niet te grijpen, evenals het merendeel van de personages. Zo'n cheshire cat is nog wel geinig omdat ie toch iets evils over zich heen heeft. Rest van de personages waren vooral veel te druk. Daarbij klonken de liedjes voor geen meter waarna je snel fantaseert hoe fantastisch het was geweest als er een aantal scherp geslepen speren recht overeind op de bodem van het konijnenhol hadden gestaan.

Niet veel meer toe te voegen aan mijn vorige recensie uit 2012. Leuk om deze nog een keer te zien. De korte tijdsduur zorgt dat het nooit een sleur wordt. Heerlijke animatie met een rijke fantasie. Vooral toe te schrijven aan Lewis Carroll, we gaan Disney ook niet teveel credit geven natuurlijk.

Ik vind het Alice in Wonderland-verhaal in principe erg leuk, maar kan tot nu toe door geen enkele adaptatie echt bekoord worden. De latere remake van Burton is matig, maar ook deze originele Disneyklassieker vind ik moeilijk te verteren. Op papier is al die doldwaze nonsens en fantasie waar geen lijn in te trekken valt erg leuk, maar in de uitwerking is het té. Alice belandt van de ene knotsgekke absurditeit in de andere, waardoor het gevoel van onsamenhangendheid al heel snel opduikt. Op geen enkel moment kan je je binden aan personages of aan een verhaal, want de personages wisselen elkaar de hele tijd af en van een plot is geen sprake. Dat gevoel van fragmentatie veranderde voor mij al snel in eentje van verveling, waardoor het een lange zit werd. Al de fantasie in de wereld kon dat niet verhelpen, al zitten er zeker leuke afzonderlijke stukjes in. Het hele eindgedeelte met de evil queen of het theekransje net daarvoor zijn heel vermakelijk. Het sterkste aan de film is natuurlijk het visuele aspect; fantastisch mooi getekend, werkelijk prachtig. Het blijft hierdoor gelukkig een heel kijkbaar geheel. Maar al bij al had ik er wel meer van verwacht. Het was overigens niet een film die ik heb meegekregen in m'n jeugd, dat werkt misschien vrij nefast bij de Disney classics.

2.5*.

Mooi dat Disney niet de structuur van de boeken heeft aangepast en het plotloze verhaal niet heeft vervangen door begin, midden, einde en moraal. Dat heeft helaas wel tot gevolg dat de kijker die niet gecharmeerd is van absurdistische en richtingloze scènes hier wellicht niet zo veel mee kan, en dat is jammer, want in versimpelde vorm is dit best een leuke versie van Lewis Carrolls beroemde origineel, ook al is de tekenstijl niet zo pregnant als die van John Tenniel, de beroemdste illustrator van de boeken. De ontmoeting met de Cheshire Cat en de Mad Hatter's Tea Party zijn ook in deze film geweldige hoogtepunten, en het spelletje croquet bij de koningin vormt een mooie chaotische climax van Alice's lange reis. Zeker niet Disney's beste, maar toch wel erg vermakelijk.

        Op mijn DVD is het beeld voorbeeldig gerestaureerd en komen bijvoorbeeld de prachtige kleuren van de Cheshire Cat volledig tot hun recht; kennelijk zijn daarbij kosten noch moeite gespaard, maar het is voor mij onbegrijpelijk waarom de Nederlandse distributeur er dan niet ook wat geld tegenaan heeft gegooid en niet heeft gezorgd voor een nieuwe nasynchronisatie die (a) wat minder toneelmatig is, (b) moderner taalgebruik heeft, (c) jongere acteurs inzet en (d) er voor zorgt dat de dialogen niet verzuipen in de achtergrondmuziek (maar volgens mij is het Nederlandse geluidsspoor bij wel meer oude Disney's bijna onverstaanbaar).

De Blu-ray voor One Hour in Wonderland (Film, 1950) (deze is Nederlands ondertiteld), aangeschaft maar eveneens leuk Operation Wonderland (Short 1951) - Reference view - IMDb (met Walt Disney die op zijn trein diverse afdelingen van de studio bezoekt, alleen niet Nederlands ondertiteld), verder nog Cheshire cat I'm odd liedje en Thru the Mirror (Film, 1936) (Maar van Fred Waring valt helaas tegen).

Van de dvd (die erbij zit) is het beeld ook goed. Van de Blu-ray is mooi en gelukkig geen vierkant scherm (want dat was toen met Bambi. Die heb ik toen maar weggedaan).

Prachtige start waarin Alice's zus voorleest. Daarna ziet Alice een aangekleed konijn voorbij rennen en als ze hem achterna gaat, valt ze in een diep gat en komt terecht in Wonderland. Dit is wat langdradig, zodra met Tweedledee, Tweedledum wordt het grappig. Naast Alice blijft het konijn de hele film leuk. Vervolgens met vliegen en bloemen ook leuk net als liedje All in the golden afternoon. Eveneens leuk met rups, eend (?) en Cheshire cat. Maar zodra met Mad Hatter weer wat langdradig en bovendien druk. Daarna weer beter met de kaarten en leuk liedje Painting the roses red. Vervolgens koningin en nog March of the cards. Met het proces weer minder. Daarna tot het slot van de film goed.

Net als Pinocchio (1942) wat wisselvallig. Alleen deze film heeft wat meer grappige momenten en Pinocchio is muzikaal wat beter. Maar met deze film kan ik de mindere momenten gemakkelijker naast me neerleggen.

(Al had ik deze film toch al eerder gezien zag ik bij IMDb en onvoldoende. Bambi (1942) is de enige film die meteen goed ging, 23 augustus 2013 voor het eerst gezien. De eerste was Snow white and the seven dwarfs (1937) pas voor het eerst gezien 2 januari 2011 dit was toen bij SBS6, ook onvoldoende)