La Nuit des Traquées (1980)

Eindelijk een film van Jean Rollin zonder vampieren en kasteel.

Redelijk bizarre mengeling van sex, horror en art-film, maar volgens mij had Rollin ook eigenlijk geen flauw idee in welk genre hij nou bezig was.

Probleem is dat soft-porno-, horror- en arthouse-liefhebbers alledrie op hun honger blijven zitten, maar mocht je heeel toevallig met alledrie de genres wat kunnen zou je dit wel eens kunnen waarderen.

Misschien nog wel het meesterwerk van Rollin mede door de vreemde dreigende surrealistische sfeer die over de hele film hangt.

Cult met een grote C.

Best een aardige film, met een heleboel mysterie erin - naast de al genoemde ingredienten als sex, horror, en arthouse-gedoe. Jammer dat het einde dan wat tegenvalt...

Op zich ook wel leuk om de jaren-70 sfeer even terug op te snuiven.

Weer is wat anders dan de vampierenfilms die zich afspelen in oude kastelen van Jean Rollin, laatst zag ik al de zombiefilm Grapes of Death van Jean Rollin, een op zich aangename verassing van de Franse cultregisseur.

Night of the Hunted staat weer garant voor een hoop mooie plaatjes (dit keer in een treurig gedeelte van Parijs), een aantal toffe geschifte scènes maar ook weer veel ontblote vrouwenlichamen.

De acteerprestaties zijn af en toe beschament, vooral de dokter en zijn assistente spelen zo verschrikkelijk houterig, tenenkrommend. Maar het meisje Elizabeth en Robert deden het op zich niet zo slecht gelukkig. Op zich is het ook wel weer ene lekker sfeervol filmpje van Night of the Hunted, af en toe de plaatjes van Parijs (had op zich vaker gemogen) deden me ook wel wat.

Al met al is Night of the Hunted wel wat beter dan de meeste films die ik van Jean Rollin heb gezien, maar de film is toch wel weer tergend langzaam en het interessante uitgangspunt wordt helaas niet optimaal benut, leuk om eens gezien te hebben maar niet veel meer dan dat.

In plaats van de hits te remaken, zou iemand hier eens mee aan de slag kunnen gaan. Een cultfilm die nogal wat mankementen vertoond, maar in de kern een plot met een forse haak heeft. Mensen die wel erg snel hun geheugen kwijt raken en worden vastgehouden in een groot, zwart gebouw waar het niet pluis lijkt. Daar kan je een aardige film omheen bouwen. Rollin blijkt alleen niet zo'n groot verteller. Of hij heeft meer oog voor andere zaken die ook wat aandacht verdienen.

Zoals de meiden, die willekeurig besluiten om zich van hun kleding te ontdoen. Het heeft vast iets met hun toestand van doen.. Jammer dat ze ook allerlei dramatische onzin uitkramen en daar heel moeilijk bij kijken. Dat schiet letterlijk niet op. Als er plots gemoord wordt, ziet dat er ook niet al te best uit, maar tegelijkertijd komt Rollin wel met een raar, dromerig sfeertje en een koud, kil Parijs op de proppen. Dat zal me dan ook vooral bijblijven. En Brigitte Lahaie natuurlijk.

Ik ben niet zo'n fan van Rollin, en ook dit is weer niet zo best. Hij heeft wel oog voor het visuele aspect en voor vrouwelijk schoon, dat wel, maar een verhaal vertellen kan ie gewoon niet. Hier zit op zich nog wel een interessant plotje in medische/psychologische experimenten, geïnduceerd geheugenverlies, een mysterieuze toren waar het centrum van deze rare gebeurtenissen ligt, dat soort dingen, maar het wordt zo dodelijk saai en oninteressant gebracht, niet te doen. Het is bijna knap hoe je een film met zoveel naakt zo saai weet te brengen. Brigitte Lahaie is best een knap meiske en is, em, goed bedeeld, maar een groot actrice is niet aan haar verloren gegaan, en ook de rest van de cast heeft meer talent voor uit de kleren gaan dan voor acteren. Het is weer driewerf niks, misschien nog wel minder dan de dromerige vampier-softporno die ik eerder gezien heb. Ik heb mijn portie van deze 'cultheld' voorlopig wel weer gehad.

Ik was eigenlijk van plan om gisteravond "Fascination (1979)" van regisseur Jean Rollin te gaan bekijken vanwege het meespelen van Brigitte Lahaie, maar toen ik zag dat ze ook in "The Night of the Hunted " een hoofdrol had, koos ik toch voor die film en dat omdat ik meer affiniteit heb met films in de huidige tijd i.p.v. lang geleden. Maar of het een goede keuze was om voor deze film te kiezen i.p.v. "Fascination", daar heb ik na het zien van "The Night of the Hunted" mijn twijfels over, want het is een behoorlijk vervelende Rollin-film en dat ook nog eens met een plot wat nergens opslaat .

In dit verhaal draait het om Elizabeth (Brigitte Lahaie), een vrouw met geheugenverlies die in het donker op de straat (ze rent ergens voor weg en zij is ergens bang voor) bij een bos wordt gevonden door een jonge man, te weten Robert (Alain Duclos), rijdend in zijn auto. Hij stopt en pikt haar op en brengt haar naar zijn huis en op de één of andere manier ziet hij niet de naakte roodharige Véronique (Dominique Journet) in het bos die naar Elizabeth roept.

Eenmaal in zijn huis raken ze al snel romantisch betrokken en Elizabeth vraagt ​​Robert om haar niet te verlaten uit angst om te vergeten. Maar als ​​Robert toch eventjes vertrekt, komen Dokter Francis (Bernard Papineau) en zijn assistente Solange (Rachel Mhas) zijn huis binnen en nemen ze Elizabeth mee. Ze wordt naar de 30e etage van een hoog gebouw (de zwarte toren) gebracht, samen met een aantal andere mensen die ook aan geheugenverlies lijden, waaronder Catherine (Cathy Stewart). Ondanks dat ze goed worden verzorgd, wilt Elizabeth ontsnappen, maar Dokter Francis en zijn assistente Solange doen er alles aan om dat te verhinderen en ook wilt Robert Elizabeth weer terugzien.

Pornoactrice Brigitte Lahaie (die qua gezicht wel wat weg heeft van handbalster Tess Wester) is absoluut het beste in deze Misdaad / Drama film en ze verdient meer erkenning voor haar acteertalenten, dan waar ze normaal gesproken goed in is. Ze staat namelijk vooral bekend om haar expliciete rollen en Jean Rollin maakt daar maar al te graag gebruik van, ondanks dat er geen porno in deze film te zien is. Brigitte Lahaie is regelmatig naakt te zien (de eerste keer na circa 12 minuten) en voert tijdens de film ook seksuele handelingen uit. Helaas kunnen zelfs haar sterke prestaties en haar prachtige lichaam deze vervelende film, die volledig ten onder gaat als gevolg van totale saaiheid, niet redden.

Buiten Brigitte Lahaie zijn er ook nog andere vrouwen naakt te zien en dan doel ik op de roodharige Dominique Journet (zij is als eerste naakt te zien in deze film na circa 3 minuten), de zwartharige Cathy Stewart (die evenals Brigitte Lahaie ook een prachtig lichaam heeft), Elodie Delage, Christiane Farina en eigenlijk ook Elodie Delage. De laatste is wel niet echt naakt te zien, maar ze loopt wel op een gegeven moment eventje rond in een bruine doorschijnende nachtjapon, waaronder ze niets draagt. Dus haar naakte lichaam is daaronder vrij goed te zien.

Het draait in dit verhaal dus om het geheugenverlies van Elizabeth en de wijze waarop het geheugenverlies in "The Night of the Hunted" wordt ingezet en gepresenteerd, is tragischer dan in bijvoorbeeld de Mystery / Thriller film "Memento (2000)", waarin dit gegeven vooral gebruikt om een interessante invalshoek voor het thrillerplot te creëren. Hier raakt Elizabeth, net als Guy Pearce in "Memento", om de circa vijf minuten haar herinneringen van die laatste periode kwijt, maar die komen vervolgens ook niet meer terug. Slechts enkele belangrijke flarden uit haar verleden komen bij tijd en wijle terug.

De situatie van Elizabeth wordt naarmate de film vordert alleen maar ernstiger, en zij zal naast haar geheugen ook haar fijne motoriek, en later al haar bewegingen kwijt raken. Langzaam maar zeker wordt ze net als een zombie emotieloos en passief. Ze kan alleen maar in het nu leven, waarbij lichamelijk genot het enige is dat ze niet zal vergeten, zoals lotgenote en kamergenote Catherine haar vertelt in de zwarte toren. Seks is nu het ultieme leven in het heden en het is ook begrijpelijk een emotie die de patiënten zo lang mogelijk willen vasthouden. Hierdoor is de vijf minuten durende seksscène op de bank tussen de volledig naakte Elizabeth en Robert, de jongen die haar in het begin van de film oppikt wanneer ze het bos uit komt rennen, verantwoord vanuit het verhaal.

Daarentegen zitten er ook een aantal seksscènes en naaktscènes in de film die volledig gratuite zijn. Zo wordt er pas weggecut bij een personage dat naar bed gaat wanneer zij zich volledig uitgekleed heeft (wat overigens niet zo lang duurt, omdat geen enkel personage ondergoed aan blijkt te hebben) en zitten er enkele seksuele ontmoetingen in "The Night of the Hunted ", die ook nog eens zeer gewelddadig zijn en eindigen in moord en volkomen onnodig zijn.

Zo wordt een patiënte (Christiane Farina) geholpen door een klusjesman die haar zogenaamd naar haar kamer wilt brengt (omdat zij niet meer weet in welke kamer ze verblijft), maar in plaats daarvan brengt hij haar naar een zaal waar hij haar dan verkracht op de vloer en op een tafel. Hij krijgt wel zijn verdiende loon, want op een gegeven moment komt een andere patiënt de zaal binnen en die slaat dan de klusjesman dood met een hamer, door herhaaldelijk op zijn hoofd in te slaan.

Verder zien we op een gegeven moment een patiënt en patiënte (Elodie Delage) volledig naakt samen naar een zwembad gaan (alleen de vrouw zwemt één baantje en stapt dan alweer uit het zwembad), waarna ze al vrij snel samen naar de sauna gaan. Daarin neuken ze dan met elkaar en daarbij wurgt de man dan de vrouw, die we naderhand ook dood (en naakt) in het zwembad zien liggen.

Buiten deze gewelddadige seksuele momenten zijn er ook bizarre naaktscènes en ander geweld te zien. Zoals het zoals het moment dat Elizabeth samen met Veronique probeert te ontsnappen en waarbij dan Elizabeth twee bewakers plotseling doodschiet, zonder werkelijk gevaar voor eigen leven. Ook valt er een bizarre dansscène (sloeg gewoon nergens op waarom die in de film zat) te zien tussen Solange (in haar bruine doorschijnende nachtjapon) en Robert en dat als Robert naar de zwarte toren gaat om Elizabeth te halen. Naderhand schiet Robert overigens Solange dood en zegt hij tegen haar:

"Takkenwijf."

In die zwarte toren pleegt op een gegeven moment ook de volledig naakte patiënte Catherine (Cathy Stewart) zelfmoord door met een schaar in haar ogen te steken (het gebeuren zien we wel niet, maar je ziet haar wel dood en naakt op een bed liggen met de schaar in haar beide ogen) en de meeste bizarre scène is misschien wel een patiënte (wederom Christiane Farina) die naar twee artsen wordt gebracht. Deze kleden haar dan vrijwel volledig uit (Christiane Farina heeft dan alleen nog haar broekje en schoenen aan) en geven haar dan een spuit in een arm. Ze leggen haar dan op een bed waarop ze sterft en daarna wordt haar lichaam afgevoerd naar een verbrandingsoven, waar ze verbrandt wordt.

Die scène deed me denken aan concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog en daar had het einde van "The Night of the Hunted" sowieso wel wat van weg, want op een gegeven moment worden de patiënten uit de zwarte toren gehaald en worden ze gebracht naar een treinwagon ! Gedurende de hele tijd vraag je je ook af wat er nu met Elizabeth en de andere patiënten gebeurt is en de uitleg daarover krijg je na circa 84 minuten te horen uit de mond van Dokter Francis. De uiteindelijke uitleg van Dokter Francis, die tijdens de climax wordt verschaft, is werkelijk te onnozel voor woorden en daarbij zegt hij tegen Robert:

"Er was een lek in een kerncentrale. Of de reactor is gesaboteerd. Daarbij is radioactieve straling
ontsnapt. Die heeft voorbijgangers besmet. Dat zorgt voor dat geheugenverlies en die paniekaanvallen."



Dat was natuurlijk lachwekkend om te horen. Daarna noemt Robert Dokter Francis nog een "lul" (wat hij ook was) en loopt hij naar Elizabeth toe. Daarbij schiet Dokter Francis op Robert, waarna hij zwaar gewond hand in hand gaat lopen met Elizabeth (die dan inmiddels een soort van zombie is geworden) en dat is ook het laatste beeld wat we zien in de film, want na circa 77 minuten (de 93 minuten die hier op MovieMeter staat klopt volgens mij niet, of er moet nog een langere versie van de film bestaan ?) is de film dan gelukkig afgelopen.

Al met al is "The Night of the Hunted" een behoorlijk vervelende film van Jean Rollin. Hoewel de sfeer en Brigitte Lahaie geweldig zijn, is er nauwelijks een plot. Veel scènes hebben ook gewoon geen zin en voegen nauwelijks iets toe aan het verhaal. Gelukkig is er wel redelijk veel naaktheid te zien (met name van de mooie Brigitte Lahaie) en dat verzacht enigszins de pijn en dat geldt ook voor een aantal bizarre geweld scènes. "Night of the Hunted" zit zeker vol potentieel, maar slaagt er niet in om zijn doel te bereiken, waardoor "Night of the Hunted" uiteindelijk een teleurstelling is geworden.

Na de fantastische 4K Blu-ray uitgave van The Shiver Of The Vampires, was ik wel benieuwd naar de overige Jean Rollin-films die het Britse label Indicator heeft uitgebracht.

The Night Of The Hunted is de 2e film van Jean Rollin die ik heb aangeschaft. En hoewel ik minder enthousiast ben over deze uitgave, zal dat meer te maken hebben met de kwaliteit van de film dan met de kwaliteit van de restauratie. Want ook The Night Of The Hunted is weer prachtig gerestaureerd en is er ook de nodige aandacht besteed aan de verpakking van de film, waardoor dit soort edities echte collector's items worden.

Maar als film is The Night Of The Hunted (of La Nuit Des Traquées, zoals de originele titel luidt), niet heel bijzonder.

Rollin heeft een uitzonderlijk talent voor het creëren van een macabere sfeer met beperkte middelen en daarin stelt hij hierin ook niet teleur. De locatie van een gesloten inrichting in een wolkenkrabber speekt misschien minder tot de verbeelding dan een afgelegen kasteel of landhuis, maar toch haalt Rollin hier weer het maximale uit. The Night Of The Hunted is een uiterst sfeervol geschoten horrorfilm.

Het verhaal is echter vlees nog vis. Dat is een bekend euvel bij de films van Rollin. Hij begint vaak al met draaien nog voordat er een (voltooid) script aanwezig is. The Night Of The Hunted heeft wel enkele leuke ideeën, maar meer dan dat ook niet. Na het floppen van de horrorfilm Fascination wilde Rollin weer terugkeren naar het pornogenre, waarmee hij midden jaren '70 wel successen wist te boeken. Toch besloot hij om wederom een horrorfilm te regisseren, maar dan met de productiewaarden van een pornofilm. Met een bijzonder laag budget werd The Night Of The Hunted in slechts 9 dagen geschoten. Het gros van de acteurs zijn bekend binnen de pornowereld, dus goed acteerwerk hoef je hier niet te verwachten.

Ondanks de mysterieuze sfeer, weet The Night Of The Hunted verder als horrorfilm niet te overtuigen. Voor liefhebbers van het erotische genre zal ze bovendien te weinig bloot bevatten. De film kan zich dan ook niet meten met Rollin's eerdere werk.