Fascination (1979)

De film valt niet echt onder het label horror. De paar druppeltjes bloed die er geplengd worden en de voorzichtige vampirische thematiek rechtvaardigen de toekenning aan dat label niet. Van enige succesvolle poging om schrik te veroorzaken is in deze film absoluut geen sprake. De foutieve aanduiding zet de argeloze kijker helaas wel op het verkeerde been.

We spreken hier van een erotische film, die op een paar fragmenten na trouwens amper erotisch is. De meeste erotische scènes zijn dusdanig overdreven suggestief of overdreven erotisch dat het erotische element juist wordt ondergraven. De aanwezigheid van een verschrikkelijke hufterige en oninteressante mannelijke hoofdpersoon verknalt daarbij het meest. Aan de vrouwelijke actrices ligt het niet zozeer. Die zijn in hun diverse stadia van naaktheid best leuk om naar te kijken.

Het verhaal gaat over teleurstellend weinig en speelt zich af op een afgelegen kasteel. Een mooie en stemmige locatie. Die enscenering levert in de combinatie met sensueel bewegende vrouwspersonen zowaar een enkel mooi kunstzinnig shot en opveermoment op, die je het armzalige verhaaltje even doen vergeten.

Het acteertalent dat rondloopt is van laag allooi. De dialogen die worden uitgesproken eveneens.

Nee, er is weinig om enthousiast over te worden in deze vervelende en traag voortrollende film waarin het vrouwelijk naakt en een enkel mooi shot de hoogtepunten vormen en waarin de horror zo goed als ontbreekt.

Dit is nog maar de 2de Rollin. De eerste heb ik een paar jaar geleden gezien "Les Raisins de la Mort" toen ik een soort zombiemarathon bezig was. Die was me niet goed bevallen en de reden waarom ik niet meteen zin had in andere films van deze regisseur. HIj staat bekend om veelvuldig gebruik van vrouwelijk naakt, soft erotisch scènes (al heeft hij ook hardcore porno geregisseerd). Het lesbische thema dat mij vooral aanspreekt komt hier voldoende terug, mooie dames ook. Het verhaal heeft niet veel om het lijf en het mysterie is niets wereldschokkends. De mannelijke protagonist is inderdaad nogal vervelend, maar hij krijgt uiteindelijk wat hij verdient dus mij hoor je niet klagen. OP horrorgebied blijft het braaf al vond ik die scène met de zeis wel leuk. Film duurt niet lang, had geen tijd om te vervelen en goed vermaakt. Heb nu wel zin in meer Rollins.

Inmiddels mijn vierde film die ik van Jean Rollin ziet en het allegaartje van Art-house ontmoet Trash is ook hier weer vertegenwoordig. Begin me tevens af te vragen of zijn stijl mij wel lig. Nu heeft hij altijd wel een paar boeiende aspecten in zijn film zitten. Zo ook hier wel weer want het is best een sterk beeld als een half ontkleedde Brigitte Lahaie met een grote (Magere Hein-)zeis in haar handen te zien is. De uitwerking helaas een teleurstellend bloedeloos schouwspel. Daarnaast zijn een invalshoek als het (ossen)bloed drinken tegen bloedarmoede of het hebben van gevoelens voor het mannelijke slachtoffer door één van de vrouwen op zijn minst interessante gedachtegangen. Ze blijven helaas onduidelijk of er wordt niets mee gedaan. De film zorgt vrijwel nergens voor spanning, lekkere gore-momenten of (seksuele) prikkeling. En de ophef die wordt gemaakt over het geheim (de beloofde orgie ) die zich om middernacht in het landhuis zal openbaren, stelt ook erg teleur. Het was het allemaal net niet maar Rollin is in ieder geval consequent in mijn waardering voor zijn werk.

Misschien wel de beste film van Rollin. Al blijft dat voor mij toch La Rose de Fer ondanks alle bezwaren die er aan kleven. Maar die beginscène met die familie die het abattoir bezoekt om bloed te komen drinken is voor mij goud. En een half naakte Brigitte Lahaie die met een zeis loopt te zwaaien is zilver.

Al ben ik wel gevoelig voor de zwakheden die joolstein hier aanvoert. Verschillende aspecten hadden sterker kunnen worden uitgevoerd. Maar Rollin is toch vooral de man van de sfeer, meer suggereren dan er feitelijk te zien is. En hij draagt toch een hoop aan: een kasteel, mooie dames, veel naakt, een snufje erotiek, vampierisme, misdaad en een vleugje horror. Niet slecht voor 78 minuten. Heb me dan ook geen moment verveeld.

Nee dat vond ik echt slecht. Ik laat de overige films van Rollin maar mooi liggen bij de kringloopwinkel.

Eindelijk heb ik dan ook deze "Fascination" van regisseur Jean Rollin bekeken en ik heb dat vooral gedaan vanwege het meespelen van pornoactrice (althans in die tijd) Brigitte Lahaie en "alexspyforever", die "Fascination" ook één van de betere films van Jean Rollin vindt en hij heeft me in het verleden deze film ook al eens getipt.

In dit verhaal, dat zich afspeelt in 1905, probeert crimineel Mark (Jean-Marie Lemaire) zijn partners te slim af te zijn en gaat hij op de loop met een tas vol gouden munten. Achtervolgd door zijn voormalige kompanen zoekt hij zijn toevlucht in een oud kasteel. Daar treft hij twee mooie hysterische jongedames aan, te weten Eva (Brigitte Lahaie) en Elisabeth (Franca Maï), die hem verleiden om de nacht bij hen door te brengen. Mark hapt toe, onwetend welk gruwelijk lot hem te wachten staat.

Hoewel de titel van de film "Fascination" heet, is de film niet bepaald fascinerend, of het moet het raadsel betreffen hoe Jean Rollin een erotische vampierenfilm heeft kunnen maken, die zowel niet erotisch als griezelig is en ook geen vampieren bevat. Er komen weliswaar dolken en een zeis (zie ook de filmposter) in voor en een rood goedje dat voor bloed moet doorgaan en vrouwen tonen ook om de haverklap hun blote borsten (voor het eerst na circa 10 minuten) maar dit zorgt vrijwel nergens voor spanning, lekkere goor momenten of seksuele prikkeling. M.b.t. het laatste moet ik wel zeggen dat Brigitte Lahaie en Myriam Watteau (die deel uitmaakt van de criminelen die achter Mark aanzitten) hele mooie borsten hadden.

Deze twee vrouwen maken het kijken van "Fascination" nog enigszins waard en vooral het moment (na circa 44 minuten) dat een half ontkleedde Brigitte Lahaie (die in een paardenstal verkracht wordt in het stro, maar ze steekt de verkrachter wel dood met een dolk en die dolksteek wordt redelijk expliciet in beeld gebracht) met een grote Magere Hein zeis (hoewel ze met dolken, bijlen en revolvers om kan gaan, kiest ze voor de zeis) gaat afrekenen (of beter gezegd afslachten) met de overige drie criminelen (twee mannen en een vrouw). De vrouw (Myriam Watteau) is daarbij als laatste aan beurt en deze zien we na circa 47 minuten niet meer levend terug in de film (wel nog één keer als lijk). En gezien haar mooie borsten was dat jammer

De film opent in 1905 in een slachthuis waar rijke vrouwen samenkomen om ossenbloed in wijnglazen te drinken als een modieuze behandeling voor bloedarmoede. De vrouwen lijken het lekker te vinden en één van hen gebruikt het bloed zelfs als lippenstift, door haar vinger in het wijnglas te dopen en het langdurig over haar lippen te wrijven. De scène is prachtig gefilmd (de kleuren creëren een macaber palet) en zet gelijk de toon voor de film.

Het is ook een interessante invalshoek voor het uitgekauwde vampieren thema, maar er wordt helaas niets mee gedaan in de rest van de film. Op het einde van de film, als er op Eva geschoten wordt door Elisabeth en ze flink bloedt, denk je eindelijk de clou van het verhaal door te hebben en denk je dat het om vampieren draait, maar als de dames (gekleed in gekleurde doorschijnende gewaden, waardoor hun naakte lichamen goed te zien zijn, wat me deed denken aan de film "Lips of Blood (1975)" van Jean Rollin, die ik een paar weken geleden zag) zich storten op Eva, is er nauwelijks contact van de tanden in haar vlees / lichaam zichtbaar en hoektanden zie je al helemaal niet. Kortom, waar het omdraait (een cult of sekte ?) blijft onduidelijk en het is ook nog eens allemaal vrij saai.

Een echt verhaal of plot is dus eigenlijk niet aanwezig in de film en de personages nemen onbegrijpelijke beslissingen. Als Mark op de loop gaat met een tas vol met gouden munten, neemt hij een vrouwelijke crimineel (Myriam Watteau) mee als gijzelaar. Als ze onderweg even stoppen, opent de vrouw haar blouse en laat ze haar borsten aan Mark zien en zegt ze tegen hem:

"Look. Take me and let me go."

Mark moet daar om lachen, waarop de vrouw zegt:

"You swine!"

Een duidelijk voorbeeld van twee onbegrijpelijke beslissingen. Waarom liet de vrouw haar borsten zien aan Mark en waarom nam Mark haar niet

Als de vrouw weet te ontkomen (daarbij is ook een vreemd tijdsprongetjes te zien, want als de vrouw net is weggerend, staat ze enkele seconden later plotseling met de andere criminelen voor zijn neus) aan Mark, door hem te slaan en schoppen, vlucht Mark en komt hij aan bij een oud kasteel dat slechts bewoond wordt door twee mooie jonge vrouwen. Hij wilt zich er eventjes verschuilen, maar blijft vervolgens rondhangen omdat hij het gevaar of het geheim van de vrouwen dat om middernacht zal gaan komen kennelijk wil ontdekken. Hij wilt in principe alles over de vrouwen weten en hij zet ze ook onder druk, maar wanneer de vrouwen zich terugtrekken op hun kamer om de liefde te bedrijven blijkt hij ineens geen haast meer te hebben.

We zien dan wel gedurende drie minuten lang een lesbische scène tussen Brigitte Lahaie en Franca Maï, waarbij we hen ook voor het eerst naakt (wel alleen hun borsten en billen) zien. Daarna gaan de vrouwen met Mark spelen (ze winden hem sowieso om hun vinger) en wordt er o.a. tegen hem gezegd:

Eva: What shall we do with him?
Elisabeth: You mentioned wanting to rape him.
Eva: Why not? He's a good-looking boy.

Dit resulteert uiteindelijk dat Eva haar borsten gedeeltelijk laat zien aan Mark, waarna beiden naar een andere ruimte gaan om daar met elkaar te vrijen (ondertussen steelt Elisabeth het geweer van Mark). Daarna komen de criminelen in actie (schieten o.a. op Mark) en gaat Eva naar buiten om met ze te onderhandelen (ze heeft dan ook de tas met gouden munten bij zich) en daarbij zien we dus het hoogtepunt van de film als de half ontkleedde (schitterend om te zien) Eva gaat afrekenen met de criminelen door hen te doden met een zeis.

Het vooraf mocht er overigens ook wezen, want dan moeten Eva en de vrouwelijke crimineel zich namelijk uitkleden van een mannelijke crimineel i.v.m. het omwisselen van de jurk van Eva en daarbij zien we natuurlijk weer de mooie borsten (ook zien we een glimp van haar billen en schaamstreek) van Brigitte Lahaie en Myriam Watteau. De mannelijke criminelen speelt dan ook even met de borsten van Myriam Watteau en zegt tegen Eva:

"I'm going to treat you like I treat her."

Oftewel hij gaat met haar neuken (of beter gezegd verkrachten).

Tot zover was de film opzicht nog enigszins vermakelijk, maar na circa 48 minuten wordt het allemaal flauw, saai en achterlijk, ondanks dat er dan nog vijf andere vrouwen, waaronder leidster Hélène (Fanny Magier), naar het kasteel komen in het donker en daar volgt dan de ontknoping van het verhaal. In het kasteel lopen de vrouwen op een gegeven moment (na circa 68 minuten) ook rond in gekleurde doorschijnende gewaden, waardoor je hun borsten en schaamstreken goed kunt zien, en dat was eigenlijk ook het enige leuke in het laatste gedeelte van de film.

Zoals al eerder aangegeven loopt het slecht af voor Eva die beschoten wordt door Elisabeth (die voor Mark lijkt te vallen) en ook loopt het slecht af met Mark, die eveneens wordt beschoten door Elisabeth (die toch niet op Mark valt ). Voordat ze dat doet, vertelt ze wel nog het geheim van de vrouwen (wat o.a. te maken heeft met de opening van de film) aan Mark en zegt ze o.a.:

"But one day, a few high society girls decided to try something other than ox blood. These girls meet at the chéteau. Two of them come the evening before and look for a male victim. He is sacrificed, and the smart ladies drink his blood."

Na het doodschieten van Mark gaat Elisabeth terug naar het kasteel en de vrouwen (Hélène wacht haar al buiten op) en is de film na circa 81 minuten afgelopen.

Het acteerwerk in "Fascination" is ook niet bepaald om over naar huis te schrijven, maar gelukkig compenseert Brigitte Lahaie dat wel nog enigszins met met haar mooie borsten en lichaam, welke ze regelmatig toont. Nee, net zoals de meeste films van Jean Rollin, valt er aan deze film ook weinig lol te beleven en de film is al zeker niet fascinerend. Desalniettemin geef ik Jean Rollin nog niet op, want inmiddels heb ik ook al "La Rose de Fer (1973)" binnengehengeld.

De Franse regisseur Jean Rollin maakte begin jaren 70 furore met zijn vampierenfilms. Niet zozeer bij een groot publiek, maar binnen het B-genre heeft Rollin een grote groep schare fans weten te verzamelen. Gedurende zijn hele carrière had Rollin echter veel moeite met het vinden van financiers voor zijn films. Vanaf midden jaren ’70 maakte hij daarom onder meerdere pseudoniemen (zoals Michel Gentil en Robert Xavier) een overstap naar de porno-industrie en maakte hij diverse pornofilms. Het geld wat hij hiermee verdiende gebruikte hij deels om de financiering van zijn horrorfilms rond te krijgen. Tijdens zijn uitstapje naar de porno-wereld leerde hij ook porno-actrice Brigitte Lahaie kennen, met wie hij later meerdere films zou maken. Fascination is hun 3e samenwerking en de eerste mainstream film waarin Lahaie één van de hoofdrollen speelt.

De film is lichtjes gebaseerd op het korte verhaal ‘La Verre De Sang’ van de Franse dichter Jean Lorrain. Het fenomeen waarin mensen uit rijkere milieus dierenbloed dronken als vermeend geneesmiddel tegen bloedarmoede, is op waargebeurde feiten gebaseerd. Net als in zijn meeste films, besteedt Rollin veel aandacht aan het uiterlijk van de film en heeft hij veel minder interesse in een goed doordacht plot of goed acteerwerk. Daarop is Fascination geen uitzondering. Visueel ziet het er allemaal weer erg mooi uit, met een afgelegen landhuis als decor. Ook het kleurgebruik in de film is weer erg fraai. Inhoudelijk is het echter erg magertjes. Het plot springt van de hak op de tak en sommige scènes voegen werkelijk niets toe, maar dat is ook wel weer de charme van Rollin’s werk.

Fascination is niet het beste werk van Rollin, maar misschien wel z’n meest bekende. En dat terwijl de film in eerste instantie een grote flop was vanwege een dispuut tussen de distributiemaatschappij en diverse bioscoopexploitanten. Hierdoor werd Fascination nauwelijks in de Franse bioscopen vertoond. In de jaren ’80 werd de film echter dankzij de videomarkt een culthit in zowel de VS als het Verenigd Koninkrijk.

Vanaf 2023 brengt het Britse Powerhousefilms onder haar label Indicator de films van Jean Rollin uit op 4K Bluray. De films zijn op een fantastische wijze gerestaureerd en zijn een waar verzamelobject voor filmverzamelaars. Fascination is ook weer een prachtige uitgave met diverse extra's en een interessant boekwerkje over de film zelf.