Edward II (1991)

Op zich een redelijke verfilming naar het toneelstuk van Christopher Marlowe (tijdgenoot van Shakespeare). In beeld wordt echter teveel nadruk gelegd op zijn homoseksuele relatie met Gaveston (zoals hij in Braveheart ook teveel als een mietje voor het voetlicht wordt gezet, maar ja, wat kun je van Mel Gibson ook anders verwachten), voor mijn gevoel te expliciet en waarschijnlijk niet mogelijk ten tijde van Marlowe. Edward had na Gaveston nog een andere favoriet (die wel in beeld komt in de serie Les roits maudits), maar mag, gezien zijn vier kinderen, hooguit biseksueel genoemd worden. Jammer dat de brief van Isabella, geschreven door bisschop Orleton, met de dubbelzinnige Latijnse tekst niet naar voren komt (volgens mij wel in Les rois maudits): Eduardum occidere nolite, timere bonum est (letterlijk: Eduard doden niet, te vrezen de daad is goed). Door het verplaatsen van de komma achter "timere" kon de tekst gelezen worden als: Eduard doden niets te vrezen, de daad is goed.

Twee minpunten: moderne zetting van klassieke tonelen vind ik minder prettig (Branagh heeft ook zo'n handje daarvan), de DVD had geen ondertitels en dat is soms lastig met 16e eeuws Engels.

Een van de betere films van Derek Jarman. Sterk homo-erotisch, maar dat past bij deze regisseur en (schitterend) visueel gefilmd. Dat dit historische koningsdrama gegoten is in een modern jasje, maakt de film voor mij boeiender en verrassender. Ook ik heb een versie gezien zonder ondertiteling en dat maakt het inderdaad lastiger met het zestiende eeuwse Engels, maar de strekking van het verhaal is overduidelijk.

Niks tegen homo's, maar deze film had ik binnen 2 minuten gezien, een record.

Derek Jarman, een vooraanstaand regisseur van videoclips (hij produceerde o.a. de videoclips die de Pet Shop Boys gebruikten bij hun eerste tournee), toont zijn visuele panache in dit historische drama over de openlijk homoseksuele koning Edward II [Steven Waddington], die zijn Isabella [Tilda Swinton] afwijst ten faveure van Gaveston [Andrew Tiernan]. Hun homoseksuele verhouding leidt aanvankelijk tot een bittere strijd om de troon, waarbij de kerk een hoofdrol speelt, en leidt uiteindelijk tot burgeroorlog. Jarman gooit het gelijknamige toneelstuk van Christopher Marlowe waarop deze film is gebaseerd op flamboyante wijze open. Het resultaat is controversieel te noemen en zal niet naar ieders smaak zijn, maar de expliciete homoseksualiteit en het gebruik van 20e eeuwse kostuums om een link te leggen naar de politieke en psychologische onderdrukking van homoseksuelen, tonen wel Jarmans passie voor het verhaal en de relevantie van dit 16e eeuwse toneelstuk. Een fascinerende film.