The Beast Within (1982)

Echt wel zwak. De horror in deze B-film begint pas een kwartier voor het einde, is dan nog eens erg zwak uitgevoerd en geeft een verwarde indruk. De vorige 75 minuten zag ik vooral veel spastische bewegingen van de bezeten jongeman . De schrikmomenten zie je van mijlenver afkomen ( de rechter in de cel ) en het verhaal houdt ook al niet veel in, met zijn geforceerd liefdesverhaaltje en dat bij de haren getrokken wraakplot rond Billy Connors. Eigenlijk heb ik me potsierlijk verveeld ... Zoals mijn voorganger aangeeft is dit inderdaad iets wat je alleen maar goed vind als je 10 jaar bent en je eerste horror onder de hand neemt. Geef toe, de titel klonk anders wel stoer.

Niet bijster bijzonder Horror- Thrillertje. Acteurs waren middelmatig en het verhaal was niet om over naar huis te schrijven. Zelfs de weinige schrikmomenten die er waren werd de nek om gedraaid doordat ze werden aangekondigd. In laatste 20 minuten is er nog wel een keuke metamorfose maar tja dan is de film niet meer te redden!

Verdient veel meer credits dan dat het (hier o.a) krijgt. Fantastische, duistere creature feature met een fijne klassieke basis. Paul Clemens (Michael & het monster) drong erop aan dat hij het monster zou spelen en niet één of andere stuntman. Gefascineerd door het special effects werk zou hij later zelf nog meewerken aan de effecten in twee cult klassiekers: One Dark Night (1982) en The Outing (1987) . Bij One Dark Night zou hij grappig genoeg samenwerken met Thomas R. Burman die ook hier (samen met Fred Cramer, o.a Thinner) verantwoordelijk was voor de vooruitstrevende special effects. Beast Within viel precies tussen The Howling (waarvan Philippe Mora later nog deel II en III zou regisseren) en American Werewolf in London in. Transformatie-scenes zoals deze waren toen nog een bijzonder klusje, want de techniek was er nog niet geheel naar. Met minimale middelen toch een bijzonder indrukwekkende scene die de laatste knotsgekke 20 minuten inluidt.