Taste of Fear (1961)

Deze zwart-wit film eens bekeken en hij is beter meegevallen dan gedacht. Het verhaal was gelukkig minder voorspelbaar dan gedacht. Je blijft ook geboeid kijken en de film verveeld niet, mede door de relatief korte speelduur (ongeveer 80min) en de cast was oké.

De film is me zeker niet tegengevallen en 'k ben wel eens blij dat 'k hem heb gezien, alleen de titel vind 'k niet zo geslaagd, alsof ze niets anders doen dan tieren (wat dus niet het geval was ).

Sfeervol horror filmpje die je vandaag de dag (helaas) maar zelden tegenkomt in dit genre. Een film die je meermaals op het verkeerde been weet te zetten en die op een mooie bijna Hitchcocky manier de spanning weet op te bouwen.

Ook een film die lekker kort is en daardoor ook nog eens ontzettend makkelijk weg kijkt, leuk en spannend tussendoortje die niet te voorspelbaar is.

Ik twijfel tussen een 3,5 en een 4 maar ik geef deze film toch maar het voordeel van de twijfel.

Eerste film van 2017, een goed begin!

Een thriller/horrorfilm, maar zoals wel meer van dit soort genrefilms uit die tijdsperiode vind ik dit helemaal niks van horror bevatten. Het deed me meer denken aan een misdaad/thriller welke ik totaal niet spannend vond en het verhaal maar vrij matig is. De film bevat voor mij eigenlijk niet echt een sterke scene waardoor de film ondanks de korte speelduur vrij langdradig is. Het einde was behoorlijk onverwachts, maar weet de film zeker niet te redden.

Hele spannende thriller met horror-elementen, Hammer productie en met een bijrol van Christopher Lee. Niet de gebruikelijke gothic horror die je dan zou verwachten, we zitten gewoon in de tegenwoordige tijd ... 1961 that is. Stijlvol, goed uitgevoerd en toch wel zeer verrassend plot ondanks het feit dat bepaalde elementen wel eens vaker zijn gebruikt. Puntje-van-de-stoel-liefhebbers: aanrader!

Tijd voor een horrorfilmpje uit de oude doos. En wat voor één.

De film neigt meer naar een thriller met een knipoog naar Hitchcock want gezien het verhaal, de opbouw en de sfeer is het gevoel van deze regisseur aanwezig. Het verhaal is bijzonder leuk om te volgen en heeft naar het einde een paar verrassende wendingen voor de kijker. De opbouw naar de climax is sterk. De cast speelt goed waarbij vooral ( voor mij de onbekende ) Susan Strasberg in de positieve zin opvalt. Een mysterieuze, charmante dame die de al of niet ingebeelde enge momenten goed weet te uiten. Scream of Fear Ook een bijrol voor Christopher Lee en gezien het verhaal niet onbelangrijk zou ik zeggen.

Het is niet echt griezelig, maar wel spannend. Als kijker ben je echt benieuwd wat er telkens gaat volgen. En de climax mag er zijn. Stijlvol gefilmd met heel veel aandacht voor sfeerschepping. Een horrorfilm uit 1961 die op sommige momenten wat oubollig overkomt, maar als je nu na 57 jaar de kijker weet te entertainen, dan mag je toch wel spreken van een knappe film. 8/10

Sfeervolle psychologische thriller speelt vrij nadrukkelijk leentjebuur bij Psycho (1960), maar voegt daar voldoende originele elementen aan toe - inclusief een puik scenario met een paar goed bedachte en zeer verrassende twists - om zijn status als cultklassieker te verdienen. Dit hoogtepunt uit het oeuvre van de Hammer-studio's begint wanneer de invalide Penny [Susan Strasberg] na de tragische verdrinking van haar beste vriendin op verzoek van haar stiefmoeder Jane [Ann Todd] voor het eerst in tien jaar het huis van haar vader bezoekt. Wanneer ze aankomt blijkt haar vader op zakenreis te zijn, maar wanneer Penny 's avonds licht ziet in een schuurtje vindt ze daar het lichaam van haar vader! Jane en familiechauffeur Robert [Ronald Lewis] gaan op onderzoek uit maar vinden niets en ook dokter en familievriend Pierre Gerard [Christopher Lee] vermoedt dat Penny last heeft van dezelfde hysterische buien waar ze als kind ook aan leed.

Seth Holt bouwt, met hulp van de kippenvel opwekkende score van Clifton Parker, de suspense op en de schokeffecten zijn zeer effectief, mede door de knappe cinematografie van Douglas Slocombe en de montage van Eric Boyd-Perkins. Strasberg is in topvorm en de ondersteunende cast draagt een sterk steentje bij aan een fraai en zeer geslaagd mysterie met een mooie ironische finale.

Het geheel hangt hier en daar met touwtjes aan elkaar, maar ik bleef toch geconcentreerd kijken naar deze sfeervolle thriller. Het voor mij verrassende einde maakte uiteindelijk alles weer goed. In veel opzichten vergelijkbaar met het sterkere Les Diaboliques.

In zijn geheel best wel een aanrader, ondanks enkele onwaarschijnlijke scènes.

Goeie film over een jonge vrouw die in een rolstoel zit en na jaren terugkeert naar haar vader. Een simpele opzet (de film speelt zich nagenoeg op één locatie af met een handjevol acteurs). Het verhaal is ook wat simpel maar tijdens het laatste gedeelte zijn er toch aardig wat wendingen. De mysterieuze sfeer wordt de hele lengte goed vast gehouden (het zwart-wit camerawerk draagt hier aan bij). Een kleine 3.5 sterren.