The Pack (2015)

Koekkoek, zin in als een malle.

Gaap, weinig bijzondere kost.
Ik kan niet echt spreken over horror in deze net iets minder dan anderhalf uur durende film. We krijgen in deze tijd voornamelijk de overlevingsstrijd van de fam. Wilson te zien. Doordat de roedel bloeddorstige honden maar 2 slachtoffers op hun naam weten te zetten en de hoofdrolspelers regelmatig relatief gemakkelijk van de beesten afkomen komt er maar weinig dreiging over. Verder blijft de film ook maar wat slapjes door alle familieleden dit hele gebeuren te laten overleven. Ook mis ik wat de diepgang in de personages. Zo kom je er als kijker niet achter wat de zoon met kogels heeft.
Ook ben ik van mening dat de locatie niet ten volle benut word. Zo krijgen we zowel aan het begin en aan het einde van de film prachtige luchtshots te zien van de bosrijke omgeving, maar het voorval blijft zich de gehele film in en rond de boerderij plaatsvinden. Van mij hadden ze de bossen wel in gemogen. Dit had misschien ook wat gezorgd voor een wat desolatere omgeving.
Een weinig interessante film als je het mij vraagt.

Lijkt op een vrije remake van The Pack (1977) maar heb geen idee of dat ook zo is. Vlak filmpje dat je amper horror kunt noemen. Niet eens zo slecht, maar boeien deed het nergens.

mooie beelden van het land en de roedel wilde honden komen ook wel eng over.

( behalve uiteraard de aanvallen, zulke dingen blijven toch moeilijk om goed over te komen.)

Helaas is het verhaal niet verassend.

Zodra er bepaalde personages in beeld komen, weet je eigenlijk al hoe die scene zal gaan aflopen, en uiteraard welke personen in de film dit alles zullen doorstaan.

verder geen duidelijkheid over de afkomst van de wilde honden en hoe ze zo slim zijn geworden in mum van tijd.

door die trailer zie je al wie er allemaal dood gaan

Low budget filmpje met de nodige onwerkelijke gebeurtenissen. Acteerwerk was niet slecht.

Jeetje wat is dit ontzettend slecht zeg. Het is absoluut geen horror, verhaal is slap en natuurlijk zit het verhaal weer vol met "domme" beslissingen.

Thriller over gezin dat wordt belaagd door een horde wilde honden. Geen horror.

De spanning wordt goed opgebouwd en dat zit 'm voornamelijk in de sfeer. Mooie lange shots van natuur en landschap, gecombineerd met benauwend aanvoelende beelden van de bewoners binnenshuis zetten een prima omlijsting neer voor het verhaal. De camera doet goed werk. Een beetje inside informatie over de precaire financiële staat van het gezin wekt de nodige sympathie op en maakt het sfeertje compleet. Laat de honden maar komen!

Zodra de honden die de eigenlijke angstfactor zouden moeten zijn, in beeld verschijnen is het meteen over. Het sfeertje wordt niet verder uitgebouwd. De honden zijn gewoon niet eng en mysterieus genoeg om de opgebouwde spanning lang in stand te houden. Het verhaal zakt al snel in en de tocht naar de voorspelbare slotscenes is dan nog lang.

Het acteerwerk is goed.

Niet slecht ,maar ook niet goed ,er had veel meer in kunnen zitten.wat foutjes hier en daar en onlogische dingen. toch heb ik me niet verveeld tijdens het kijken.

wel slecht en zeker geen horror

Simpel alles af barricaderen en klaar is Kees...nee, we gaan in't wilde weg wat rondlopen. Zucht!

Toch wel redelijk. Spannend sowieso. Alleen het einde dat is slecht. Is Ollie weer Alive en kicking.

Nou.. en ik vond de film gewoon leuk..

“Predators usually hunt in packs”

Films gemaakt met duizelingwekkend grote budgetten vol adembenemende speciale effecten en acteurs met welbekende, klinkende namen springen vanzelfsprekend het meest in het oog. Soms vergeet men wel eens dat alleen deze kwaliteiten niet voldoende is om een filmliefhebber te entertainen. Er moet een boeiend verhaal achter zitten en de opbouw van een welbepaalde sfeer. Iets dat soms wel eens schromelijk over het hoofd wordt gezien. “The Pack” is een Australische low-budget thriller (horror zou ik niet echt noemen) die overduidelijk niet over Hollywoodiaanse budgetten beschikt, geen wereldberoemde acteurs bevat en zo goed als geen speciale effecten gebruikt. Je mag ook gerust zeggen dat het verhaal op zijn eigen niet veel inhoudt en niet bepaald indruk maakt als het over originaliteit gaat (ooit al gehoord van “Cujo” of "Burning Bright"?). Maar jongens die sfeer, die dreiging, die overlevingsdrang. Je kan het angstzweet tot in de huiskamer ruiken. Ja, als het over sfeer gaat, mag je wel zeggen dat ze deze kort maar krachtige (90 minuten slechts) film vol dierlijke terreur, volgestouwd hebben ermee.

Veel gras hebben ze er ook niet over laten groeien, want voor je het weet is er al een arme schapenboer het hoekje om, terwijl zijn ingewanden verspreid liggen in de schapenstal. De verantwoordelijken zijn een roedel, zich op militaristische wijze voortbewegende wilde honden of wolven die van mening zijn dat het jagen op tamme, weerloze, domme schapen niet echt meer een uitdaging is. Zoals aan het begin wordt aangegeven, kregen ze de smaak te pakken om andere slachtoffers te zoeken. Het uiteindelijk resultaat is een soort “home invasion” film zoals “You're next” maar dan met dierlijke belagers. Wat de uiteindelijke aanleiding is voor dit agressief gedrag, wordt nergens expliciet uitgelegd. Zijn het gewoon dolgedraaide wolven? Of is het een gemuteerd hondenras dat het resultaat is van een misgelopen kruising? Of zijn het demonische schepsels? Dit laatste kwam in mijn gedacht bij het bekijken van een bepaald fragment. Het leek wel alsof één van de rondsluipende carnivoren in rook op ging. Of kwam dit door het flikkerende licht en schaduwspel?

Dat is dan ook het enige minpunt van deze film. Het feit dat het zich allemaal afspeelt in de avond, maakt dat deze film redelijk donker is uitgevallen. Pikkedonkere omstandigheden en rondzwervende wolfshonden die ook nog eens gitzwart uitzien, is niet een ideale situatie. Het was dus soms wel echt gissen wat er zich afspeelde in de duisternis. Er waren ook nog enkele onwaarschijnlijkheden in. Ik betwijfel het dat een roofdier met zulke instincten en ontwikkelde reukzin niet zomaar voorbijloopt zonder een menselijke geur op te merken, terwijl rondkruipen met een schijnende zaklamp blijkbaar onopgemerkt blijft.

Verder niks dan lof voor deze Australische film. Ik begin al een lichte voorkeur te krijgen voor alles wat er van Down Under uitkomt op het gebied van horror. Zeker na het bekijken van “The Babadook” en “Wyrmwood”. Alles voelt als “back to basic” aan en de prioriteiten worden anders gesteld. Er wordt meer aandacht besteed aan suspense en spanning, zonder al te veel toeters en bellen. Een rechttoe rechtaan filmervaring zonder vervelende intro’s en explicaties. De acteurs deden wat er van ze verwacht werd. Een doorsnee familie bestaande uit de koppige huisvader Adam (Jack Campbell) die kost wat kost zijn boerderij wil behouden, zijn echtgenote Carla (Anna Lise Philips) die met een veeartsenpraktijk de eindjes aan elkaar tracht te knopen, dochter Sophie (Katie Moore) die het leven op de buiten stilletjes aan kotsbeu is en Henry (Hamish Philips) de tienerzoon, toekomstig veearts en notoir kleptomaan. De cast is redelijk beperkt. De enigen die nog een rol van betekenis spelen, zijn de schapenboer en zijn vrouw aan het begin, een bankier die de betalingsproblemen komt aankaarten en een patrouillerende agent. Hun bijdrage was kort maar intens. Dat het geen echte horror werd, komt doordat de gruwelijke slachtingen, redelijk uit het beeld werden gehouden. Er worden alleen wat bloederige close-ups en de ontblote snijtanden van de roofdieren getoond. Dit in combinatie met de intense dreiging en het enerverende kat-en-muisspel tussen mens en roofdier, zorgen toch voor een opwindende en spannende thriller. Meer moet dat ook niet zijn, mate!

3*

Matige horror/thriller. Allemaal zo langdradig.

Verzorgd en degelijk, maar dat maakt het ook erg tam en meer dan eens té low key. Robertson verpakt met meer smaak een concept dat al talloze keren, meestal erg pulpy, wordt uitgewerkt. Opzich is er altijd wel vraag naar serieuzere man vs wild horrorfilms, maar echt spetterend is het zelden. Backcountry (2014) lijkt me nog wel de moeite waard, heb er enkele stukjes van meegekregen toen m'n vriendin hem kreeg, en om de aanvallen van die beesten zo goed aan te laten komen bij de kijker, moet je niet op dat moment besluiten om je beheerste stijl compleet om te gooien naar Greengrass achtige praktijken. Er valt niets te zien... en dat maakt The Pack tot een degelijk filmpje, maar absoluut geen aanwinst.

Film viel zwaar tegen. Verhaal was zeer matig en er zaten onlogische dingen in de film. Het was duidelijk te zien dat dit een low budget film was. Het was inderdaad langdradig en eentonig. Twijfelde nog even, maar kan er echt niet meer dan 1,5* van maken.

Deze film deed me denken aan The Breed uit 2006.

Hetzelfde concept, alleen deze film is veel te langdradig.

Er zitten wel aardige momentjes in maar voor de rest is het een simpel kat en muis filmpje tussen mens en wolf.

Niet nieuw maar wel degelijk!

Wilde dieren die jacht maken op alles wat eetbaar is, ik vind het altijd wel leuk.

Hier gaat de actie op dit vlak ook al vrij snel van start. Sfeer en setting zitten goed en de vaart zit er goed in. Steeds mooi om te zien hoe slim zo'n meute samenwerkt op de jacht, soms dan wel weer fout om te zien hoe zo'n dier zijn prooi voorbij loopt, met zo'n reukzin en gehoor = onmogelijk

Ook spijtig dat ze de meute hebben samengesteld uit een soort zwarte wolven, wolven in Australië? Een hoop wilde straathonden was veel realistischer geweest.

Spanning is eerder matig omdat alles vrij voorspelbaar blijft maar die leuke sfeer blijft van in het begin mooi aanwezig. Ook het acteerwerk is best goed en schildert steeds mooi de paniek in de uitzichtloze situatie.

Wat opengereten dierenlijken maakt nog geen horror maar geen spijt gehad van deze kijkbeurt.

3*

Lang verhaal kort te maken,,,,WAT EEN irritante film begin tot eind,,,,,,,echt slecht en echt een domme film een 0.0

Wat aan de trage kant. De wolfen zijn echt ( geen cgi ) . Het acteer werk is in orde .

De soundtrack lijkt wel van een 80' s keybord .

Was niet super spannend .had er toch wat meer van verwacht .

Ondanks de lage score waarschuwing hier.die wel te recht is .

Een complete afrader is het ook zeker niet

Matig. De opbouw is wat aan de lange kant en de film kent maar weinig slachtoffers die ten prooi vallen aan de honden. Spannend is het niet bepaald en het geheel is redelijk voorspelbaar. Ook met een relatief vrij makkelijk einde, waardoor The Pack op veel vlakken teleurstelt.

Ik ben al 2x in slaap gevallen met deze film , nooit kunnen uit zien. Zegt genoeg

Aardige thriller waar de spanning goed in zit. begin is een beetje langdradig maar daarna is het wel oke !

Ook de scenes zijn niet nepperig enzo , goed gemaakt .

Spannende horror die lekker wegkijkt.

Een remake van de gelijknamige film uit 1977? Neen, niet echt. De enige overeenkomst is dat mensen worden aangevallen door een groep honden. Die mensen zijn 1 familie bestaande uit vader, moeder, dochter en zoon. Duurt ook allemaal wat lang voor het begint. Eens als de honden zich manifesteren lijkt het meer op een home invasion die zich enkel in en rond het huis van het gezin afspeelt. Ik vond het eigenlijk gewoon erg saai.