The Legend of the Lone Ranger (1981)

Mislukte versie van de Lone Ranger story.

Zwakke vertolking door Spilsbury.

Kan niet tippen aan eerdere versies.

Slappe hap film die alleen maar doet verlangen nar de tv-serie (1949). Zelfs in 1981 durven ze het in Hollywood nog niet aan om Indianen door Indianen te laten spelen, maar geven ze de voorkeur aan slecht geschminkte blanken. Omdat de makers niet tevreden waren met de manier waarop Klinton Spilbury zijn teksten zei, werd hij in de postproductie nagesynchroniseerd door James Keach, zodat The Lone Ranger nu spreekt met een stem, die klinkt alsof het hem allemaal niets kan schelen. En dan vond men het ook nog nodig om een voice-over alles op rijm te laten zeggen. Het lijkt alsof deze filmde introductie was tot een nieuwe reeks van deze gemaskerde westernheld, maar zover is het niet gekomen. Thanks heaven for that.

Herziene mening betreffende deze Lone Ranger versie, na bekijken van de Blu-ray release (en vergelijking met de recentere versie met Johnny Depp)

Voorheen heb ik de film enkele malen gezien via videocassette en DVD (matige beeldkwaliteit)

De Blu-ray versie is wel een eye-opener.

De filmlocaties (o.a.) Monument Valley, Bronson Canyon en Moab-Utah, doen in al hun pracht niet onder voor de beste die John Ford ooit in beeld bracht in zijn westerns.

De voorgeschiedenis van John Reid (Lone Ranger) van kind tot volwassen man zien we in het kort de revue passeren.

Heel mooi is zijn vriendschapsband met Indiaan Tonto, hier gespeeld door een echte Indiaanse acteur, Michael Horse, die afstamt van Yaqui Mescalero Apache - Zuni stammen.

Een zeer mondige Tonto ook.

Ook mooi in beeld gebracht is de ontmoeting met de indrukwekkende witte hengst Silver.

De beste scène van de film is voor mij de hinderlaag waarin Butch Cavandish de rangers lokt.

Een leuke geste was het om John Hart, die in de jaren '50 tijdelijk de Lone Ranger rol van Clayton Moore in de populaire TV serie overnam, mee te laten spelen in deze film.

Meer dan waarschijnlijk als eerbetoon aan de schrijver van de Lone Ranger verhalen, Fran striker, heet het personage dat John Hart speelt ook Striker, een krantenuitgever.

Zwak punt van de film is inderdaad, zoals ook MM gebruiker lezertje al aangaf, de nasynchronisatie van Spilsbury's stem.

Die klinkt buitengewoon futloos.

In de actiescènes komt hij gelukkig beter uit de verf(al dan niet met hulp van een stuntman)

Er zitten aardig wat spectaculaire actiescènes in de film, o.a. de achtervolging van een postkoets, in beste Hollywoodstijl, en later met een trein, en een "daverende" apotheose.

Digitale technieken waren kwamen er nog niet aan te pas destijds.

Dit was nog allemaal het werk van kundige stuntmannen.

Buffalo Bill, Wild Bill Hichok, en George Armstrong Custer hebben piepkleine bijrolletjes in het verhaal.

Het viel mij nu pas op dat Richard Farnsworth het rolletje van Hickok speelde.

Jason Robards is President Grant en Christopher Lloyd doet het goed als Cavandish.

Goed spelen vond ik ook John Bennett Perry, als ranger captain Dan Reid, John Reid's oudere broer.

Vreemd genoeg stoorde ik mij deze keer niet zo aan de voice over van Merle Haggard.

In feite waren zijn teksten hier en daar zelfs informatief.

Outfits zagen er prima uit, behalve het te kleine masker van de Lone Ranger, dat te weinig verhullend is.

De muziek van John Barry is o.k.

De titelsong vind ik wat minder.

Al met al is de film met veel respect voor de oude TV serie gemaakt, maar de acteurs kunnen bij verre niet tippen aan Clayton Moore en Jay Silverheels.

Die hadden veel meer charisma en acteertalent.

In vergelijking met de nieuwste (Disney) Lone Ranger versie is deze uit 1981 dan wel weer superieur.

Die nieuwe hoef ik nooit meer te zien.

Deze zal ik zeker nog wel eens in de Blu-ray speler mikken.

Wie de Blu-ray aan zou willen schaffen doet er goed aan de Duitse release van Koch Media te kopen.

Die is stukken goedkoper dan de Engelse en heeft ook een Engels geluidsspoor, en zelfs Engelse subs indien gewenst.

Ik moet toegeven dat ik deze film alleen heb gezien vanwege de muziek van John Barry. Ik ben al een tijdje bekend met de soundtrack en ik was benieuwd hoe de muziek in de film werkte. Erg goede muziek van Barry, al wordt de show gestolen door The William Tell Overture.

Verder vind ik dit een redelijk goede film. Mooie locaties, vooral Monument Valley is oogstrelend. De film heeft ook een aantal goede actiescènes. Vooral de scene met de koets in het begin van de film valt toch wel in positieve zin op. Het acteerwerk van de cast is redelijk. De voice-over vond ik erg irritant.

3,5*