Die Blechtrommel (1979)

Het boek is een groot anti-oorlog pamflet , Am 3 jahren will Oskar nicht meh wachsen ( in m'n slecht Duits: ) )... als protest tegen de wereld van de volwassenen die oorlog voeren.Als de oorlog gedaan is groeit hij weer .Volgens de auteur Gunter grass is het "der spieBer" ( de kleinhurgerlijkheid ) die de oorzaak is van de geschiedenis van Duitsland. Dit heb ik 2 dagen geleden gezegd op mijn examen gezegd en leraar heeft niet gecorrigeerd . Heb de film nog niet gezien.

Laat z'n oma Oskar nu aan het eind afvoeren naar een kamp? Begrijp ik dat goed?

Gisteravond eens herzien op arte; het is bij nader inzien best een interessante film, met veel bizarre en memorabele scenes, en bovendien goed geacteerd - maar de bedoeling begrijp ik nog steeds niet. De personages wekken weinig sympathie op, dus erg dramatisch wordt de uitbeelding van de oorlog niet.

Oskar is een personage met weinig ontwikkeling; hij ontloopt z'n verantwoordelijkheden door er als een driejarige uit te blijven zien, en door direct op z'n trommel te gaan slaan zodra hem iets niet aanstaat. Maar ik zie onvoldoende motivatie voor zijn twee cruciale beslissingen in de film: waarom weigert hij te groeien, en waarom komt hij daar aan het einde van de film op terug?

Oskars besluit om te stoppen met groeien volgt niet op enig onrecht dat hem wordt aangedaan. In de jaren '20 is van het nazisme nog niet veel merkbaar in Danzig, en van de (later in de film alom aanwezige) hypocrisie onder de volwassenen heeft Oskar ook nog niets gezien. Er wordt hooguit wat weinig naar hem omgekeken terwijl de volwassenen een spelletje poker spelen - maar is dat nou de reden?

De uiteindelijke beslising om toch weer verder te groeien, volgt op de dood van zijn vader, die Oskar indirect zelf veroorzaakt had. Maar waarom zou hem dat deren? Eerder in de film was hij al indirect verantwoordelijk voor de dood van Jan, en dat deed hem niets - en met z'n vader had hij niet eens een goede band (hij lijkt hem zelfs als verrader te zien als hij ontdekt dat Alfred eveneens met Maria naar bed gaat). De enige gebeurtenis die indruk op Oskar lijkt te maken is de dood van Roswitha, maar dat gebeurt al veel eerder in het verhaal, en overtuigde hem er toen niet van om weer te gaan groeien. Waarom dan na de kelderepisode opeens toch? Ik volg het niet.

Film waarvan ik me, buiten het getrommel op de drum midden van een partijdag van de Nazi's, weinig kan van herinneren. Zonde, want ik herinner mij dat ik de film klasse vond! Moet hem nodig nog eens gaan herbekijken.

huh? wat een rare film zeg! ik snap echt helemaal niks van de hele film... moet dit een komedie zijn? moet het schokkeren?

(dit zijn serieuze vragen, ik snap daadwerkelijk niet wat de bedoeling achter deze film is)

om die reden vind ik de film dus bar slecht: de enige emotie die ik tijdens de film heb gehad was verbazing. Elke plotwending komt uit het niets. ik kon me totaal niet inleven in de personages: de reden van Oskar om klein te blijven is mij onduidelijk, evenals zijn relatie met alle andere personages uit de film. Die andere personages zelf lijken ook geen specifiek doel voor ogen te hebben.

Jammer van de mooie plaatjes die in de film zitten.

Mja, dan kan ik enkel aanraden de film nog een keertje te bekijken

ja! Laat ik een film die ik bar slecht vind nog een keer kijken! ik weet niet wat jij, maar ik kijk het liefst films die ik wél leuk vind.

http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/19800627/REVIEWS/6270301/1023

volledig mee eens

Holy ****, wat een lang artikel was dat Ik bedoelde alleen dat het soms goed is om een film te herbekijken die je stom vond. TITANIC bijvoorbeeld, vond ik ontzettend stom de eerste keer dat ik hem zag. Maar ik geloof dat het pas de derde keer was dat ik hem zag, dat ik hem prachtig begon te vinden. Vandaar mijn raad dat het soms niet slecht is om 'slechte' films te herbekijken om een nieuw oordeel erover te vormen. Want de tijd gaat verder, en met de tijd veranderen wij mee. En als wij veranderen, verandert onze filmmening met ons mee.

Vreemde film, die soms walgend was, soms fascinerend.

Ik weet niet goed wat er van te denken, voorlopig 3,5.

Briljante facinerende film waarbij Schlondorff aantoont dat cinema misschien wel de hoogste tak van kunst is.

Het verhaal is facinerend en devindingen van Oskar zijn bijzonder interresant. De rol van Oskar is misschien wel de best gespeelde kindrol ooit. Er word op geniaale wijze met zeer veel regelmaat symboliek gebruikt waarbij de behoorlijke dosis ranzigheid het geheel alleen maar kracht bij zet. De tweede wereld oorlog is in geen andere film zo goed uitgewerkt en naar op gebouwt als in deze film.

Een echte aanrader die iedere serieuze filmliefhebber gezien MOET hebben.

Mee eens. Ik heb mijn beoordeling van 4.5 omhoog geschroefd naar een 5. Betrof tevens de eerste film die ik op DVD had aangeschaft.

Bizarre film met erg aparte scenes. Ik kon hier wel van genieten en soms ook lachen. 4*

Deze al weer bijna 30 jaar oude klassieker is een zeer geslaagde verfilming van een van de bestsellers van Günter Grass. Dat betekent dus wel de nodige diepgang, dus kan ik me voorstellen dat menigeen e.e.a. niet zal begrijpen, zeker als men het vroeg-nazistische tijdfenomeen, het boek èn het fenomeen Grass niet kent. Nu is het geen schande als je hem nooit helemaal kan doorgronden. En dus heb je weer wat om over na te denken als een medegebruiker de link Oskar-Hitler legt.

We verkeren dus in de vooroorlogse periode in het (nu Poolse) oude Dantzig. Het opkomend nazisme is met fantastische scènes en sfeertekeningen weergegeven. Het acteren hierin is van een uitzonderlijk niveau, ook van Oskar die met kinderogen de tijdgeest aanschouwt en het niet kan veranderen. Hij moet dus wel op een andere manier dwingend en klaarblijkelijk dus voor sommigen irritant overkomen. Dat lukt hem uitstekend en soms vermakelijk als hij een orkest de mist in trommelt. Of dramatisch als een familielid wordt doodgeschoten als hij niet zonder zijn trommel wil vluchten. Er zijn ook enkele expliciete scenes die door sommigen zo ongeveer als kinderporno betiteld worden. Dat is nooit bij mij opgekomen toen ik destijds voor het eerst de film bekeek. Ik vond die scenes alleen maar grappig en zeker niet "onpassend" in het totale scenario. Maar 30 jaar geleden waren we nog tamelijk onschuldig als het om kinderen en bloot ging. Toen zag niemand hier nog iets kwaads in, evenmin als bv het openbaar maken van foto's van naturistisch recreërende gezinnen met kinderen. En what about de film Bilitis (zeg maar "billetjes") van Hamilton? Nu zou dit allemaal niet meer kunnen en is het ook verboden, mede door de latere uitwassen op internet. Ik bedoel maar, beoordeel een film ook vanuit de tijd waarin het zich afspeelt èn waarin het is gemaakt. Als je daar niets van weet of begrijpt is een oordeel zinloos. Deze fantastische verfilming en het dito acteren leveren bij mij 5 punten op.

Dit is een echt mooie anti-oorlogsfilm waarin je goed kunt zien hoe zinloos en overdreven de tweede wereldoorlog was.

Overigens is deze film zeer goed geacteerd, vooral die kleine oscar .

Een dikke 4,5

Wist niet echt wat ik ermee aan moest net. Vond het maar een gare film al kan ik me achteraf wel vinden in enkele opmerkingen m.b.t. Hitler Oskar.

Die Oskar heeft mij de hele tijd aan Stewie van family guy doen denken. Komisch !

tot zover mijn bijdrage

Ik heb het idee dat er een dieper liggende betekenis zit dat Oskar aan het begin van de film niet wilde groeien, maar dit aan het einde juist weer wel. Alleen kan ik deze beeldspraak niet ontrafelen..Wie helpt? Misschien ietsin de geest van nu men de zware tijd (slechte economische omstandigheden vervolgens een catastrofale oorlog) overwonnen heeft kan men eindelijk de toekomst met goede vooruitzichten tegemoet zien?!

Bizarre film waarvan ik eerst niet goed wist wat denken. Enigszins komt Oskar over als een irritant jong en irritante gewoontes. Hij jaagt mensen de dood in, gilt als een speenvarken en trommelt buiten de maat (soms zelfs slecht nagesyncroniseerd). Anderzijds is het de bedoeling van de film om het personage te laten groeien als personage zodat hij stilaan in tweestrijd zit met z'n kleine lichaam en z'n groei naar het volwassen worden. Het zit vol beeldspraak van een jongen die niet ouder wil worden, door het beeld dat hij heeft van volwassenen: drinken, overspel, oorlog, geweld, armoede, miserie, ...

Daarnaast zie je het opkomen van het Nationaal Socialisme in Duitsland, met dat verschil dat het vanuit de gewone man in de straat is in Duitsland. Niet vanuit de machthebbers, het verzet, de joden die geleden hebben of landen die bezet waren, maar hoe het eigen Duitsland soms zo naïef was (of zullen we zeggen met eigen belang oogkleppen droeg) terwijl het nazisme steeds meer opkwam.

Kon me niet de hele speelduur boeien, maar het idee is goed en niet onaardig uitgewerkt. Ik denk ook wel dat het terecht een klassieker is, al is het alleen voor de boodschap die de film uitdraagt.

Hoogtepunt vind ik toch wel met die dwergen op het circusterrein.

Welke boodschap is dat dan, als ik vragen mag?

Ik begreep hem ook niet helemaal.....

Lijkt me toch duidelijk een anti-oorlogsboodschap.

Nee, dat zie ik er niet eens zo duidelijk in. Er zijn wat passages waarin de nazi-terreur wordt uitgebeeld (Kristallnacht, de belegering van het Poolse postkantoor), maar dat lijkt meer bedoeld om de historische context aan te geven dan om ons mee te laten leven met de slachtoffers. Hoofdpersoon Oskar heeft eigenlijk niets te lijden onder de oorlog; daarbij is het een dermate irritant en manipulatief joch, dat je als kijker een grotere hekel aan hem dan aan de nazi's krijgt.

Bovendien schreef je

Bedoel je dan te zeggen dat elke film met een anti-oorlogsboodschap per definitie een klassieker zou moeten zijn?

Die heb ik er eigenlijk helemaal niet in gezien.

Het gaat om oskar en die weet eigenlijk helemaal niks van de oorlog af en het intresseert hem ook niet.....

Nou ja, onze vriend Oskar ziet natuurlijk wel de opkomende oorlog en ruziemakende volwassenen. Dat alles doet hem besluiten om niet verder te groeien.

En natuurlijk is het niet zo dat iedere oorlogsfilm per definitie een klassieker is.

Oskar besluit al lang voor de oorlog om te stoppen met groeien (ergens midden jaren '20 schat ik), dus dat lijkt me geen anti-oorlogssignaal. Van ruziemakende volwassenen heeft Oskar in dat stadium trouwens ook nog niet veel gezien, dus dat lijkt me ook de reden niet (zie ook mijn bericht van 21 mei 2007 hierboven).

Best aangename film, maar ik vond het nogal verwarrend allemaal. Het kind wil niet volwassen worden maar gaandeweg de film vond ik Oskar een irritant joch worden, waardoor hij niks beter was dan de rest van het volk dat hij verafschuwt. Hij zet zich af tegen het facisme, maar waarom trekt hij dan uiteindelijk op met de nazi's? Ander minpunt was de speelduur, was net even te lang. Verder is het een prent met onsmakelijke scenes, de film laat de mens zien in al zijn perversiteit en viezigheid. Ik houd het maar op 3*

Aparte film die toch weet te boeien. De film wordt ieder jaar wel eens uitgezonden op TV. En meestal kijk ik hem dan ook.