Shao Lin Mu Ren Xiang (1976)

Lo Wei was hier producent. Deze zelfde persoon regisseerde enkele andere Chan films. Behaalde veel succes met het werken aan Bruce Lee films, en trachtte van Chan een even grote ster te maken. Dit was de tweede met Chan die hij produceerde, en het helaas niet al te best deed in de bioscopen. Het inwezen echte succes kwam twee jaar later voro Chan met Jui kuen (Drunken Master). Niet dat heen geen eerdere hits had.

Aangename film, die wel wat humor had mogen bevatten. Het gevecht met de houtenpoppen is zeer leuk. 3 sterren

Zeer goede film ondanks dat het beeld en geluid slecht is maar ik heb erger gezien. Goede film met een leuk gevecht tussen Jackie Chan en de houten poppen. 4,0.

Misschien wel het beste wat ik tot nu van Chan zijn jaren '70 periode ben tegen gekomen

Met een hamsterwang aan de linkerkant stelde mijn kameraad voor om terug verder te gaan met onze Jackie Chan-athon en hoewel we hier en daar een film overslagen (we hebben niet alle films tot ons bezit) slaagden we er tot nu toe in om een mooie chronologische lijn te volgen in het oeuvre van Chan. Ondertussen zijn we aan halverwege de jaren '70 aangekomen en ik moet zeggen, het begint duidelijk te worden waaraan Chan zijn status verdient.

Het begint al met een vrij vermakelijke openingsscène. Gewoonweg Chan die minutenlang tegen vier verschillende personen vecht en daarbij verschillende vechtstijlen gebruikt. Dat is de reden waarom ik dit soort oude kung-fu werkjes eigenlijk wou zien want ik ben altijd wel geïnteresseerd geweest in de stijl van Slang en dergelijke. Als je het plot van Shaolin Chamber of Death vergelijkt met de voorgaande films dan valt het op dat hier eindelijk eens een degelijk verhaal achter zit. Het is natuurlijk voorspelbaar dat de Mute (ik denk niet dat hij echt een naam krijgt?) de verschillende vechtstijlen zal leren beheersen en het gevecht met Fuch Yu (wederom wat een gok want ik heb zonder ondertiteling gezien en Imdb is ook niet echt aan het helpen) zal aangaan en winnen. Stoort dat erg? Eigenlijk helemaal niet want het zorgt voor een vermakelijke film. De twist waaruit blijkt dat Chan eigenlijk effectief wel kan praten is ook nog leuk gevonden en zag ik persoonlijk niet aankomen. Er schijnt zelfs ook nog een Taiwanese versie te bestaan waar Mute de moordenaar van zijn vader vergeeft. Persoonlijk vind ik het originele einde waar Fuch Yu nog een laatste aanval doet en zichzelf per ongeluk vermoord beter.

Chan zijn rol heeft hier qua acteren niet veel om handen en het zorgt meteen voor één van zijn beste performances. Hij moet zijn mond helemaal niet open doen en moet gewoon vechten. Dat gaat hem erg goed af en de choreografie is leuk in beeld gebracht, zeker het titelgevecht met de wooden men is erg geslaagd te noemen. Alleen jammer trouwens dat de film in het eindgevecht opeens wat de mist ingaat met het monteren en dat de audio niet meer compleet synchroon loopt. Shaolin Chamber of Death bevatte bij mij trouwens wel een vreemde audiotrack. In het begin gewoon Mandarijns (het was in ieder geval geen Kantonees) met Engelse ondertiteling maar na zo'n 10 minuten verandert dat opeens in een Engelse dub. Nu moet ik wel zeggen dat dit in ieder geval al één van de betere dubs is die ik in Chan zijn werk ben tegen gekomen. De rest van de cast doet het op zich ook wel vrij goed. Imdb is blijkbaar waardeloos in het toevoegen van de correcte namen bij de cast (alsook een complete lijst van alle acteurs) maar degene die Fuch Yu, de misdadiger, speelt is erg sterk.

Eén van de vermakelijkste films die ik tot nu toe uit de Chan in Hongkong periode heb gezien. De gevechten zijn degelijk, het verhaal is interessant genoeg om de gehele speelduur te blijven boeien en Chan zelf blijft toch erg vermakelijk om naar te kijken. Op naar de rest!

4*

Matig.

Oude Chan, die op zich wel het gebruikelijke Shaw Bros stramien volgt, maar qua uitwerking toch anders aandoet. Iets meer een voorzet op het 80s werk, in vergelijking met de Shaw Bros films was dit dus de toekomst.

Alleen ... in '76 zaten de Shaw Bros films technisch wel een stukje hoger en stonden dit type films nog in hun kinderschoenen. Matige cinematografie dus, pover acteerwerk en qua martial arts nog niet al te creatief, al laat Chan hier wel al wat zien.

Njah, leuk tussendoortje en als je het hele Shaw Bros gebeuren beu bent dan is dit een redelijk alternatief, maar in de stijl in deze film staat duidelijk nog in z'n kinderschoenen en als je nog niet veel martial arts gezien hebt kan je maar beter eerst wat 80s en 90s werk uit Hong Kong kijken.

2.5*